তেজপুৰ

অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষকসকলে তেজত থকা সুকীয়া ৰাসায়নিক লক্ষণ চিনাক্ত কৰিছে যিয়ে পিত্তথলীৰ পাথৰ থকা আৰু নথকা পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্থক্য কৰিব পাৰে, যিটো তথ্যই আটাইতকৈ আক্ৰমণাত্মক আৰু প্ৰায়ে ধৰা নপৰা কৰ্কট ৰোগৰ আগতীয়াকৈ ধৰা পেলোৱাত সহায় কৰিব পাৰে।

এক বিবৃতিত কোৱা হৈছে যে গৱেষণাত তেজভিত্তিক নিৰ্দিষ্ট ‘বিপাকীয় লক্ষণ’ চিনাক্তকৰণৰ প্ৰতিবেদন দিয়া হৈছে যিয়ে পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱ্য জৈৱচিহ্ন হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।

পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগ গেষ্ট্ৰাইটিছৰ মাৰাত্মক ৰোগৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ অসমতাপূৰ্ণভাৱে বেছি, য’ত ই তৃতীয় সৰ্বাধিক সাধাৰণ কৰ্কট ৰোগ।

ৰোগটো নিৰৱে অগ্ৰগতিৰ বাবে কুখ্যাত, বেছিভাগ ৰোগীয়ে শেষ পৰ্যায়ত উপনীত হয় যেতিয়া চিকিৎসাৰ বিকল্প সীমিত হয়।

যদিও পিত্তৰ পাথৰ এটা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিপদজনক কাৰক, পিত্তৰ পাথৰ থকা সকলো ব্যক্তিৰে কৰ্কট ৰোগ নহয় আৰু ৰোগীৰ এটা উল্লেখযোগ্য অংশই পিত্তৰ পাথৰৰ কোনো ইতিহাস নোহোৱাকৈ ধৰা পৰে।

অসমত পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ বোজা আৰু বাঢ়িব বুলি প্ৰক্ষেপিত কৰা হৈছে, যিয়ে আগতীয়াকৈ ধৰা পেলোৱা কৌশলৰ জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মলিকুলাৰ বায়’লজী এণ্ড বায়’টেকন’লজী বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক পংকজ বৰা আৰু গৱেষক চিন্ময় বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা এই গৱেষণা আমেৰিকান কেমিকেল ছ’চাইটিৰ জাৰ্নেল অৱ প্ৰটিঅ’ম ৰিচাৰ্চত প্ৰকাশ পাইছে।

বৰাই কয়, "আমাৰ তথ্যই দেখুৱাইছে যে ক্ৰিয়েটিনিন ৰাসায়নিক তেজৰ (বিপাকীয় পদাৰ্থ) পৰিৱৰ্তনে পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত পিত্তৰ পাথৰ থকা আৰু নথকা ৰোগীক স্পষ্টভাৱে পৃথক কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত তেজভিত্তিক সৰল পৰীক্ষা প্ৰস্তুত কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় যিয়ে আগতীয়াকৈ ধৰা পেলোৱাত সহায় কৰিব পাৰে।"

উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমটো পাইলট অধ্যয়নত তিনিটা গোটৰ তেজৰ নমুনা বিশ্লেষণ কৰা হৈছিল: পিত্তৰ পাথৰ নথকা পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগী, পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগ আৰু পিত্তৰ পাথৰ ৰোগী, আৰু পিত্তৰ পাথৰ থকা কিন্তু কৰ্কট ৰোগ নথকা ব্যক্তি।

উন্নত মেটাব’ল’মিক্স কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি গৱেষকসকলে শ শ পৰিৱৰ্তিত বিপাকীয় পদাৰ্থ ধৰা পেলাইছিল — পিত্তপাথৰমুক্ত কৰ্কট ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ১৮০টা আৰু পিত্তপাথৰ সম্পৰ্কীয় ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ২২৫টা।

প্ৰতিটো ভিন্নতাৰ বাবে উচ্চ নিদান সঠিকতাৰে সুকীয়া বায়'মাৰ্কাৰ পেনেল চিনাক্ত কৰা হৈছিল, বহুতো পিত্ত এচিড আৰু টিউমাৰৰ অগ্ৰগতিৰ সৈতে জড়িত এমিনো এচিড ডিৰাইভেটিভ জড়িত আছিল।

অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ, ৰোগবিজ্ঞানী, ঔষধ বিজ্ঞানী, আণৱিক জীৱবিজ্ঞানী আৰু গণনামূলক বিজ্ঞানীক লৈ আন্তঃশাখা সহযোগিতাৰ জৰিয়তে এই গৱেষণা কৰা হৈছিল।

ক্লিনিকেল ইনপুট আহিছিল ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়ৰ পৰা; ডাঃ বি বৰুৱা কেন্সাৰ ইনষ্টিটিউট, গুৱাহাটী; আৰু স্বাগত ছুপাৰ স্পেচিয়েলিটি হাস্পতালৰ পৰা।

বিশ্লেষণাত্মক আৰু গণনামূলক সহায় আগবঢ়াইছিল ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ইলিনয়, আৰ্বানা–চেম্পেইন (আমেৰিকা) আৰু চি এছ আই আৰ–ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টক্সিক’লজী ৰিচাৰ্চ, লক্ষ্ণৌ।

এই তথ্যৰ অনুবাদমূলক প্ৰাসংগিকতাক আলোকপাত কৰি অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পেথ’লজিষ্ট গায়ত্ৰী গগৈয়ে কয় যে, “কলা ৰোগবিজ্ঞানক তেজৰ মেটাব’ল’মিক্সৰ সৈতে সংযোগ কৰি এই গৱেষণাই পৰীক্ষাগাৰৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ক্লিনিকেল ডায়েগন’ছিছৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰে।”

ক্লিনিকেল দৃষ্টিকোণৰ পৰা গুৱাহাটীস্থিত গেষ্ট্ৰাইটিছ চাৰ্জন সুভাষ খান্নাই এই তথ্যক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি অভিহিত কৰে।

তেওঁ কয় যে তেজ ভিত্তিক বিপাকীয় চিহ্নিতকাৰী চিনাক্তকৰণে আগতীয়াকৈ ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু ক্লিনিকেল সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ দিশত এক ব্যৱহাৰিক পথ প্ৰদান কৰে।

ক্লিনিকেল প্ৰয়োগৰ পূৰ্বে বৃহৎ, বহুকেন্দ্ৰীয় অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন বুলি গৱেষকসকলে সতৰ্ক কৰি দিলেও তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰে যে এই কামে বিশেষকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ দৰে উচ্চ বিপদজনক অঞ্চলৰ বাবে প্ৰাসংগিক অনাক্ৰমণীয় স্ক্ৰীনিং সঁজুলি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে এক শক্তিশালী বৈজ্ঞানিক ভেটি প্ৰদান কৰে।