হজ যাত্ৰাৰ ৰূপৰেখা সলনি কৰা এক ঐতিহাসিক ৰে’লপথ

Story by  atv | Posted by  Nikunja Nath • 1 h ago
হজ যাত্ৰাৰ ৰূপৰেখা সলনি কৰা এক ঐতিহাসিক ৰে’লপথ
হজ যাত্ৰাৰ ৰূপৰেখা সলনি কৰা এক ঐতিহাসিক ৰে’লপথ
 
মনছুৰুদ্দিন ফৰিদি / নতুন দিল্লী
 
হজ যাত্ৰা বৰ্তমান সময়তো যথেষ্ট কষ্টকৰ যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু অতীতৰ সেই দুৰ্বিষহ যাত্ৰাৰ তুলনাত এয়া একোৱেই নহয়। অতীতত তীৰ্থযাত্ৰীসকলে উটৰ পিঠিত উঠি অটব্য মৰুভূমি পাৰ হৈ অথবা জাহাজেৰে উত্তাল সাগৰ অতিক্ৰম কৰি এই পৱিত্ৰ যাত্ৰা সম্পন্ন কৰিছিল। সময়ৰ লগে লগে যাতায়াত আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱনীয় উন্নতি ঘটিল। এই যাত্ৰাৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তনটো আহিছিল এটা বিশেষ ৰে’লপথৰ নিৰ্মাণৰ জৰিয়তে, যিয়ে আৰৱৰ বিশাল মৰুভূমিৰ মাজেৰে তীৰ্থযাত্ৰীসকলক মক্কা আৰু মদিনাৰ দৰে পৱিত্ৰ চহৰলৈ সুকলমে কঢ়িয়াই নিব ধৰিলে। এই ৰে’লপথে কেৱল যাত্ৰাৰ কষ্টই লাঘৱ কৰা নাছিল, সমগ্ৰ ইছলামিক বিশ্বক একতাৰ ডোলেৰে বান্ধিছিল।
 
তীৰ্থযাত্ৰীসকলে হজ পালন কৰাৰ পদ্ধতিৰ আমূল পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল এই ৰে’লৱেৰ জৰিয়তে। মৰুভূমিৰ মাজেৰে প্ৰথমটো ৰে’লপথ মুকলি কৰাৰ কৃতিত্ব 'হেজাজ ৰেলৱে'লৈ যায়। এয়া আছিল অটমান খিলাফতৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্প, যিয়ে বৰ্তমানৰ ছৌদি আৰৱৰ মদিনা চহৰৰ সৈতে দামাস্কাছ আৰু আম্মানৰ সংযোগ স্থাপন কৰিছিল। ইয়াক কেৱল পশ্চিম এছিয়াৰে নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি ৰে’লপথ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
 
হেজাজ ৰে’লৱে কেৱল এক যাতায়াত প্ৰকল্প নাছিল। ই তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰাক সহজ কৰি তোলাৰ লগতে ইছলামিক বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক একতাক সুদৃঢ় কৰিছিল। এই ৰে’লপথটো আছিল অটমান সাম্ৰাজ্যৰ ৩৪ সংখ্যক তথা শেষৰগৰাকী খলিফা ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ এক দূৰদৰ্শী সপোন, যিগৰাকী ছুলতানে ১৮৭৬ চনৰ পৰা ১৯০৯ চনলৈ শাসন কৰিছিল।
 
ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ শাসনকালত ৰাজনৈতিক সংকট, ইউৰোপীয় শক্তিৰ হেঁচা, আধুনিক সংস্কাৰ, ইছলামিক একতা গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়াস আৰু পেলেষ্টাইনৰ প্ৰতিৰক্ষা আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশবোৰ ফুটি উঠিছিল। তেওঁ এনে এক সময়ত অটমান সাম্ৰাজ্যক নেতৃত্ব দিছিল, যিসময়ত সাম্ৰাজ্যখনে ক্ৰমবৰ্ধমান আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক ভাবুকিৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হৈছিল।
 
ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয় আৰু হেজাজ ৰে’লপথৰ ধাৰণা
 
একাংশ ইউৰোপীয় শক্তিয়ে অটমান সাম্ৰাজ্যক দুৰ্বল কৰিবলৈ অহৰহ চেষ্টা চলাই আছিল আৰু আনফালে আৰৱ বিশ্বতো ক্ৰমাৎ অশান্তি বৃদ্ধি পাইছিল। এনে পৰিস্থিতিত, ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ই ইছলামিক বিশ্বৰ একতা ৰক্ষাৰ বাবে কেইবাটাও বৃহৎ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত হেজাজ ৰে’লৱে আছিল আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ।
 
১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে হজ যাত্ৰা অত্যন্ত কঠিন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ছিৰিয়াৰ পৰা হেজাজ অঞ্চললৈ যাত্ৰা কৰা কাফেলাবোৰে প্ৰচণ্ড গৰম, পানীৰ অভাৱ, ডকাইতি আৰু ক্লান্তিকৰ দূৰত্ব সহ্য কৰিবলগীয়া হৈছিল। দামাস্কাছৰ পৰা মদিনালৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ প্ৰায় ৪০ দিন সময় লাগিছিল। পথত তীৰ্থযাত্ৰীসকলে অহৰহ ৰোগ, লঘোণ আৰু ডকাইতৰ আক্ৰমণৰ বিপদৰ সন্মুখীন হৈছিল।
 
ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ই বিশ্বাস কৰিছিল যে ৰে’লপথেৰে দামাস্কাছক মদিনাৰ সৈতে সংযোগ কৰিলে কেৱল তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ কষ্টই লাঘৱ নহ'ব, বৰং ইয়াৰ জৰিয়তে অটমান সাম্ৰাজ্যৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থাও সুদৃঢ় হ'ব। 
 
১৯০০ চনত, তেওঁ এই উচ্চাকাংক্ষী প্ৰকল্পৰ বাবে আৰ্থিকভাৱে বৰঙণি আগবঢ়াবলৈ সমগ্ৰ বিশ্বৰ মুছলমানসকলক আহ্বান জনায়। এই আহ্বানে সমগ্ৰ ইছলামিক বিশ্বত গভীৰ সঁহাৰি লাভ কৰে। ভাৰত, মিচৰ, চিৰিয়া, ৰাছিয়া, মধ্য এছিয়া আৰু আন আন অঞ্চলৰ মুছলমানসকলে উদাৰভাৱে দান আগবঢ়াইছিল। ১৯০০ চনত তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বৰ মুছলমানসকলক এই অভিলাষী প্ৰকল্পটোৰ বাবে আৰ্থিক বৰঙণি আগবঢ়াবলৈ আহ্বান জনায়। সমগ্ৰ ইছলামিক বিশ্বতে তেওঁৰ এই আহ্বানে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। 
 
হেজাজ ৰে’লপথৰ ধাৰণা
 
হেজাজ ৰে’লৱেই হজ যাত্ৰাৰ ৰূপৰেখা একেবাৰেই সলনি কৰি দিছিল। ৰাছিয়া, ইৰান, ইৰাক, মধ্য এছিয়া আৰু আনাতোলিয়াৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ মুছলমান দামাস্কাছলৈ আহিছিল আৰু তাৰ পৰা ৰে’লেৰে মদিনালৈ যাত্ৰা কৰিছিল। এই ৰে’লপথে বাণিজ্যিক কাৰ্যকলাপো বৃদ্ধি কৰিছিল, যাৰ ফলত পথৰ কাষৰ বিভিন্ন চহৰ আৰু নগৰসমূহৰ অৰ্থনীতি টনকীয়াল হৈছিল। ইয়াৰ লগতে ই অটমান সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণো অধিক সুদৃঢ় কৰিছিল।
 
ব্ৰিটিছ ভ্ৰমণকাৰী আৰ্থাৰ ৱাভেলে তেওঁৰ ভ্ৰমণ টোকাত এই ৰে’লপথটোক অত্যন্ত ৰহস্যময় আৰু দুৰ্গম বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, কাফেলাটোৱে আৰৱত যিমানেই প্ৰৱেশ কৰিছিল, ভূখণ্ড সিমানেই শিলনি হৈ পৰিছিল। ওখ পৰ্বতমালা, ঠেক গিৰিখাত আৰু ভয়ংকৰ গৰাই যাত্ৰাটোক কঠিন কৰি তুলিছিল। তেওঁ লিখিছিল যে কিছুমান ঠাইত এনে অনুভৱ হৈছিল যেন যিকোনো মুহূৰ্ততে বিশাল শিল বাগৰি পৰিব। তথাপি, এই ৰে’লপথৰ নিৰ্মাণ আছিল সেই সময়ৰ অভিযান্ত্ৰিকবিদ্যাৰ এক আশ্চৰ্যকৰ নিদৰ্শন।
 
হেজাজ ৰে’লৱে কেৱল এক যাত্ৰা প্ৰকল্পই নাছিল, ই ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ ৰাজনৈতিক ৰণনীতিৰো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ আছিল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ইছলামিক বিশ্বৰ একতাই ইউৰোপীয় সাম্ৰাজ্যবাদী শক্তিসমূহৰ বিৰুদ্ধে মুছলমানসকলৰ প্ৰকৃত শক্তি হৈ পৰিব পাৰে। তেওঁ অটমান খিলাফতক কেৱল তুৰস্কতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি, ইয়াক সমগ্ৰ ইছলামিক বিশ্বৰ নেতৃত্ব হিচাপে উপস্থাপন কৰিছিল। তেওঁ ইছলামিক একতা আৰু খিলাফতৰ ধাৰণাক সুদৃঢ় কৰিবলৈ অহৰহ প্ৰয়াস কৰিছিল।
 
বিভিন্ন অঞ্চলৰ মুছলমানসকলে যাতে অটমান খিলাফতৰ সৈতে একাত্মবোধ অনুভৱ কৰিব পাৰে, তাৰ বাবে ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ আলোকচিত্ৰ আৰু প'ষ্টকাৰ্ডসমূহ বহুলভাৱে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। হেজাজ ৰে’লৱেকো ইছলামিক একতাৰ প্ৰতীক হিচাপে দাঙি ধৰা হৈছিল।
 
হেজাজ ৰে’লপথ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ দৃশ্য
 
পেলেষ্টাইনৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো ইতিহাসত ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ নামৰ এক সুকীয়া গুৰুত্ব আছে। জায়নবাদী আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক থিঅ'ডৰ হাৰ্জেলে অটমান সাম্ৰাজ্যৰ ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ বিনিময়ত পেলেষ্টাইনত ইহুদী বসতি স্থাপনৰ বাবে ভূমি লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছিল।
 
ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি, ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ই এই প্ৰস্তাৱ কঠোৰভাৱে প্ৰত্যাখ্যান কৰি কৈছিল যে পেলেষ্টাইন কোনো শাসকৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি নহয়, বৰঞ্চ ই সমগ্ৰ মুছলমান উম্মাহৰ এক আমানত। তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিছিল যে তেওঁ পেলেষ্টাইনৰ এক ইঞ্চি মাটিও বিক্ৰী নকৰে। এই দৃঢ় স্থিতিৰ বাবেই তেওঁক আজিও ইছলামিক বিশ্বৰ বহু ঠাইত গভীৰ শ্ৰদ্ধা কৰা হয়।
 
হেজাজ ৰে’লৱেৰ নিৰ্মাণৰ বাবে অটমান বিশেষজ্ঞসকলৰ লগতে জাৰ্মান অভিযন্তাসকলেও কাৰিকৰী সাহায্য প্ৰদান কৰিছিল। এই ৰে’লপথটো দুৰ্গম পৰ্বতমালা, বিশাল মৰুভূমি আৰু শিলনি উপত্যকাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছিল। প্ৰচণ্ড গৰম আৰু পানীৰ তীব্ৰ নাটনিৰ মাজতো শ্ৰমিক আৰু অভিযন্তাসকলে দিনে-ৰাতিয়ে পৰিশ্ৰম কৰিছিল। ১৯০২ চনত এই ঐতিহাসিক ৰেলপথৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯০৮ চনত ই সম্পূৰ্ণ হৈছিল।
 
যদিও মূল পৰিকল্পনাত ৰে’লপথটো মক্কালৈকে সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ কথা ভবা হৈছিল, ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা আৰু যুদ্ধৰ বাবে সেই সপোন বাস্তৱায়িত নহ'ল। তথাপি, এই ৰে’লপথৰ জৰিয়তে ইস্তাম্বুলৰ হায়দৰ পাছা ষ্টেচনৰ পৰা যাত্ৰা কৰা তীৰ্থযাত্ৰীসকলে ছিৰিয়া হৈ মদিনালৈ যাব পাৰিছিল। পূৰ্বতে, উটৰ কাফেলাৰে এই যাত্ৰা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তীৰ্থযাত্ৰীসকলক প্ৰায় তিনিমাহ সময় লাগিছিল। কিন্তু হেজাজ ৰে’লৱেই এই যাত্ৰাৰ সময় মাত্ৰ ৫৪ ঘণ্টালৈ হ্ৰাস কৰিছিল।
 
হেজাজ ৰে’লৱেৰ দামাস্কাছ ষ্টেচন
 
হেজাজ ৰে’লৱেই হজ যাত্ৰা সলনি কৰিলে। ৰাছিয়া, ইৰান, ইৰাক, মধ্য এছিয়া আৰু আনাতোলিয়াৰ হাজাৰ হাজাৰ মুছলমানে মদিনালৈ ৰে’লত উঠাৰ আগতে ডামাস্কাছলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। ৰে’লৱেই বাণিজ্য আৰু বাণিজ্যিক কাৰ্যকলাপও বৃদ্ধি কৰিছিল, যাৰ ফলত এই পথৰ কাষৰীয়া চহৰ আৰু নগৰসমূহৰ অৰ্থনীতি শক্তিশালী হৈছিল।
 
ব্ৰিটিছ ভ্ৰমণকাৰী আৰ্থাৰ ৱাভেলে তেওঁৰ ভ্ৰমণ কাহিনীত এই ৰে’লপথটোক অত্যন্ত ৰহস্যময় আৰু প্ৰত্যাহ্বানজনক বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, কাফেলাটো আৰৱৰ যিমানেই ভিতৰলৈ সোমাই গৈছিল, ভূখণ্ড সিমানেই শিলনি আৰু দুৰ্গম হৈ পৰিছিল। ওখ পৰ্বতমালা, ঠেক গিৰিখাত আৰু ভয়ংকৰ পাহাৰৰ গৰাই যাত্ৰাটোক বিপদজনক কৰি তুলিছিল। ৱাভেলে লিখিছিল যে কিছুমান ঠাইত এনে অনুভৱ হৈছিল যেন যিকোনো মুহূৰ্ততে বিশাল শিল বাগৰি পৰিব পাৰে। তথাপি, এনে দুৰ্গম ভৌগোলিক অৱস্থানৰ মাজতো এই ৰে’লপথৰ নিৰ্মাণ আছিল সেই সময়ৰ অভিযান্ত্ৰিকবিদ্যাৰ এক আশ্চৰ্যকৰ নিদৰ্শন।
 
হেজাজ ৰে’লৱে কেৱল এটা ভ্ৰমণ প্ৰকল্প নাছিল; ই ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগীৰ এটা কেন্দ্ৰীয় অংশ আছিল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ইছলামিক বিশ্বৰ একতা ইউৰোপীয় সাম্ৰাজ্যবাদী শক্তিৰ বিৰুদ্ধে মুছলমানসকলৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ শক্তি হ'ব পাৰে। তেওঁ অটমান খিলাফতক কেৱল তুৰস্কৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নকৰি সমগ্ৰ মুছলিম বিশ্বৰ নেতৃত্ব হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰিছিল। তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে ইছলামিক একতা আৰু খিলাফতৰ ধাৰণাসমূহক শক্তিশালী কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ছুলতান আব্দুল হামিদ দ্বিতীয়ৰ ফটোগ্ৰাফ আৰু পোষ্টকাৰ্ড বহুলভাৱে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল যাতে বিভিন্ন অঞ্চলৰ মুছলমানসকলে অটমান খিলাফতৰ সৈতে নিজকে চিনাক্ত কৰিব পাৰে। হেজাজ ৰে’লৱেকো ইছলামিক ঐক্যৰ প্ৰতীক হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰা হৈছিল।
 
দ্বিতীয় ছুলতান আব্দুল হামিদেও পেলেষ্টাইনৰ ওপৰত নিজৰ স্থিতিৰ বাবে ইতিহাসত এক উল্লেখযোগ্য স্থান দখল কৰিছে। জায়নিষ্ট আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক থিওডৰ হাৰ্জলে অটমান সাম্ৰাজ্যৰ ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ বিনিময়ত ইহুদী বসতিৰ বাবে পেলেষ্টাইনত পেলেষ্টাইনত ভূমি লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
 
ঐতিহাসিক বিৱৰণী অনুসৰি দ্বিতীয় ছুলতান আব্দুল হামিদে এই প্ৰস্তাৱ দৃঢ়তাৰে নাকচ কৰি ঘোষণা কৰে যে পেলেষ্টাইন কোনো শাসকৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি নহয় বৰং সমগ্ৰ মুছলমান উম্মাহৰ এক আস্থা। খবৰ অনুসৰি তেওঁ পেলেষ্টাইনৰ এক ইঞ্চিও বিক্ৰী নকৰে বুলি উল্লেখ কৰিছিল। এই স্থিতিৰ বাবে তেওঁ ইছলামিক বিশ্বৰ বহু ঠাইত গভীৰ সন্মান লাভ কৰি আহিছে।
 

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত, ১৯১৬ চনত আৰৱ বিদ্ৰোহৰ সূচনা হৈছিল। লৰেঞ্চ অৱ আৰৱিয়া আৰু তেওঁৰ আৰৱ মিত্ৰশক্তিয়ে উছমানীয় খিলাফতৰ বিৰুদ্ধে আক্ৰমণ চলাইছিল, আৰু কৌশলগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ হেজাজ ৰে’লৱে তেওঁলোকৰ অন্যতম প্ৰধান লক্ষ্য হৈ পৰিছিল। যুদ্ধৰ সময়ত ৰে’লপথটোৰ ব্যাপক ক্ষতিসাধন হয় আৰু ইয়াৰ বৃহৎ অংশ ব্যৱহাৰৰ অনুপযোগী হৈ পৰে। তথাপি, জৰ্ডান আৰু অন্যান্য অঞ্চলত এই ঐতিহাসিক ৰে’লপথটোৰ কিছু অংশ আজিও জীয়াই আছে, যিয়ে এই প্ৰকল্পটোৰ গৌৰৱময় ইতিহাসৰ স্মৃতি সজীৱ কৰি ৰাখিছে।
 
জৰ্ডান হেজাজ ৰে’লৱে ফাউণ্ডেচনৰ সঞ্চালক ছালাহ আল-লুজিৰ মতে, হেজাজ ৰে’লৱে আজিও অটমান সাম্ৰাজ্য আৰু তুৰস্ক প্ৰজাতন্ত্ৰৰ এক ঐতিহাসিক আৰু আইনী ঐতিহ্য হৈ আছে। তেওঁ কয় যে এই ৰেলপথৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য সদায়েই আছিল তীৰ্থযাত্ৰীসকলে সন্মুখীন হোৱা কষ্ট আৰু যাত্ৰাৰ সময় লাঘৱ কৰা।
 
বৰ্তমান জৰ্ডানৰ কিছুমান অংশত এই ৰে’লপথটো কাৰ্যক্ষম হৈ আছে যদিও ছিৰিয়াত চলি থকা গৃহযুদ্ধৰ বাবে ইয়াৰ কিছুমান সেৱা বাধাগ্ৰস্ত হৈছে। ছালাহ আল-লুজিয়ে প্ৰকাশ কৰে যে তুৰস্ক আৰু জৰ্ডানৰ মাজত শেহতীয়াকৈ হোৱা এক চুক্তিৰ অধীনত এই ঐতিহাসিক প্ৰকল্পটো সংৰক্ষণ আৰু অধিক বিকশিত কৰাৰ প্ৰয়াস চলি আছে। এই পদক্ষেপৰ অংশ হিচাপে এখন সংগ্ৰহালয় স্থাপনৰ পৰিকল্পনাও কৰা হৈছে, য'ত হেজাজ ৰে’লৱেৰ নিৰ্মাণ আৰু ইতিহাসৰ সৈতে জড়িত আলোকচিত্ৰ, নথিপত্ৰ আৰু ঐতিহাসিক সমলসমূহ সংৰক্ষণ কৰা হ'ব।
 
হেজাজ ৰে’লৱেক আজিও ইছলামিক ইতিহাস, পৱিত্ৰ হজ যাত্ৰা আৰু অটমান খিলাফতৰ ৰাজনৈতিক দূৰদৰ্শিতাৰ এক উজ্বল প্ৰতীক হিচাপে সোঁৱৰণ কৰা হয়।