বিহাৰৰ পূৰ্ণিয়া জিলাৰ এখন সৰু গাঁও 'ঝীল টোলা' আজি সমগ্ৰ দেশৰ বাবে ফুটবলৰ প্ৰতি থকা অটুট উন্মাদনাৰ এক ডাঙৰ আদৰ্শ হৈ পৰিছে। মূলতঃ জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বসবাস কৰা এই গাঁওখনক এতিয়া মানুহে 'ফুটবলাৰৰ গাঁও' বুলি চিনি পায়, কাৰণ ইয়াত ফুটবল কেৱল এক খেল নহয়, জীৱনশৈলীত পৰিণত হৈছে। দুই-তিনি হাজাৰ জনসংখ্যাৰ এই 'ঝীল টোলা'ৰ প্ৰতিটো ঘৰতে আপুনি নিশ্চিতভাৱে এজন নহয় এজন ফুটবলাৰ লগ পাব।
ইয়াত ফুটবলৰ নিচা ইমানেই তীব্ৰ যে যদি কোনো পৰিয়ালত চাৰিজন ককাই-ভাই থাকে, তেন্তে তাৰে তিনিজনেই প্ৰতিদিনে খেলপথাৰত ঘাম উলিয়াই ফুটবল খেলা দেখা যায়। আনহাতে, যিজন চতুৰ্থ ভাতৃ খেলপথাৰলৈ নানামে, তেওঁ ফুটবল মেচ চোৱা আৰু তাৰ বিশ্লেষণ কৰাত আটাইতকৈ আগৰণুৱা। এই গাঁৱৰ শিশু, যুৱক আৰু আনকি বয়সস্থ লোকসকলো বিশ্ব ফুটবলৰ দুগৰাকী মহান খেলুৱৈ- ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো আৰু লিয়নেল মেছিৰ ইমানেই ডাঙৰ অনুৰাগী যে তেওঁলোকে এই তাৰকাদ্বয়ক নিজৰ আদৰ্শ হিচাপে গণ্য কৰাৰ লগতে ভগৱানৰ দৰে পূজাও কৰে। এই গাঁৱৰ যুৱকসকলৰ চকুত কেৱল এটাই সপোন- মেছি আৰু ৰোনাল্ডোৰ দৰে একেই পথ অনুসৰণ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ দৰেই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সুনাম অৰ্জন কৰা।
গাঁৱৰ স্থানীয় ফুটবল খেলপথাৰখনৰ এক সুদীৰ্ঘ ইতিহাস আছে। স্থানীয় গাঁওবাসী, যেনে- বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ওৰাং (জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ সংমণ্ডল সভাপতি), শুভম আনন্দ আৰু মায়াৰাম ওৰাঙৰ মতে, এই খেলপথাৰৰ পৰা খেলি ইতিমধ্যে প্ৰায় তিনি-চাৰিজন খেলুৱৈয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত নিজৰ স্থান দখল কৰিছে, আনহাতে, কেইবা ডৰ্জন খেলুৱৈয়ে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত খেলি আছে।
যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত এই খেলবিধৰ প্ৰতি থকা উৎসাহ আৰু মনোবল বজাই ৰাখিবলৈ ইয়াত প্ৰতি বছৰে ১ আগষ্টৰ পৰা ১৫ আগষ্টলৈ এখন বিশাল বাৰ্ষিক ফুটবল প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হয়, য'ত গাঁৱৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ অংশগ্ৰহণ সুনিশ্চিত কৰা হয়। ঝীল টোলাৰ লোকসকলৰ উন্মাদনাৰ মাত্ৰা ইমানেই বেছি যে, যদি তেওঁলোকৰ গাঁৱত কোনো মেচ নাথাকেও আৰু পূৰ্ণিয়া চহৰৰ কোনো দূৰৈৰ প্ৰান্ততো যদি ফুটবল মেচ চলি থাকে, তেন্তে গাঁৱৰ মানুহে খেতি-বাতি আৰু নিজৰ দৈনন্দিন কাম-কাজ এৰি মেচ চাবলৈ নিশ্চিতভাৱে ঢাপলি মেলে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবলাৰসকলক ভগৱানৰ মৰ্যাদা দিয়া আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি এনে অদম্য ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ কাহিনী কেৱল বিহাৰৰ এই গাঁওখনতেই সীমাবদ্ধ নহয়, দেশৰ আন বহু ৰাজ্যতো এই উন্মাদনা দেখিবলৈ পোৱা যায়। যদি আমি দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ কান্নুৰ জিলাত অৱস্থিত কাট্ৰুৰ গাঁৱৰ কথা কওঁ, তেন্তে তাত দেখা পোৱা দৃশ্যই সমগ্ৰ বিশ্বতে চৰ্চা লাভ কৰে। কাট্ৰুৰ গাঁৱত আৰ্জেণ্টিনাৰ প্ৰয়াত যাদুকৰ ডিয়েগো মাৰাডোনা আৰু আধুনিক যুগৰ মহানায়ক লিয়নেল মেছিক সাক্ষাৎ 'ফুটবলৰ দেৱতা' বুলি গণ্য কৰা হয়।
ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো আৰু লিয়নেল মেছি
ফিফা বিশ্বকাপৰ সময়ত এই গাঁৱৰ ৰাস্তা-ঘাট আৰু চুবুৰীবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে আৰ্জেণ্টিনা আৰু পৰ্তুগালৰ ৰঙেৰে ৰঙীন হৈ পৰে। ইয়াত অনুৰাগীসকলে এই খেলুৱৈসকলৰ বিশাল কাট-আউট আৰু পোষ্টাৰত ঠিক সেইদৰেই ফুলৰ মালা পিন্ধায় আৰু ধূপ-ধূনা জ্বলায়, যিদৰে কোনো মন্দিৰত দেৱ-দেৱীক আৰাধনা কৰা হয়। ইমানেই নহয়, বিশ্বকাপৰ সময়ত ইয়াত মেছি আৰু ৰোনাল্ডোৰ কাট-আউটত গাখীৰ ঢালি তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত 'দুগ্ধাভিষেক' পৰ্যন্ত কৰা হয়, যিটো ভাৰতীয় সংস্কৃতিত সৰ্বোচ্চ সন্মান আৰু ভক্তিৰ প্ৰতীক।
একেদৰে, পশ্চিমবংগৰ ৰাজধানী কলকাতাক বেচৰকাৰীভাৱে 'ভাৰতীয় ফুটবলৰ মক্কা' বুলি কোৱা হয়, য'ত ফুটবল অনুৰাগীসকলৰ উন্মাদনা এক সুকীয়া পৰ্যায়ৰ। কলকাতাৰ মানুহৰ হৃদয়ত আৰ্জেণ্টিনাৰ প্ৰাক্তন মহান খেলুৱৈ ডিয়েগো মাৰাডোনাৰ প্ৰতি যি সন্মান আছে, তাক শব্দৰে প্ৰকাশ কৰা কঠিন। ২০১৭ চনত যেতিয়া মাৰাডোনা নিজে কলকাতা ভ্ৰমণলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁক আদৰিবলৈ সমগ্ৰ চহৰখন ওলাই আহিছিল আৰু তেওঁৰ সন্মানত এটা বিশাল ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি উন্মোচন কৰা হৈছিল, যাক চাবলৈ আজিও হাজাৰ হাজাৰ অনুৰাগী আহে।
ইয়াৰ পিছত, ২০২০ চনত যেতিয়া মাৰাডোনাৰ আকস্মিক মৃত্যু হয়, তেতিয়া কলকাতা আৰু কেৰালাৰ অগণন ফুটবল প্ৰেমীৰ ঘৰত আৰু স্থানীয় ক্লাববোৰত শোকৰ ছাঁ পৰিছিল। অনুৰাগীসকলে তেওঁৰ ছবিৰ সন্মুখত চাকি, মমবাতি জ্বলাইছিল, ফুল অৰ্পণ কৰিছিল আৰু ভগৱানৰ দৰেই তেওঁৰ আত্মাৰ সদগতিৰ বাবে বিশেষ প্ৰাৰ্থনা সভাৰ আয়োজন কৰিছিল।
ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো আৰু লিয়নেল মেছি
উন্মাদনাৰ এই ধাৰাবাহিকতা লিয়নেল মেছিৰ ক্ষেত্ৰতো অব্যাহত আছে। ২০২২ চনৰ ফিফা বিশ্বকাপত যেতিয়া আৰ্জেণ্টিনাই ঐতিহাসিক জয়লাভ কৰিছিল, তেতিয়া কলকাতাৰ ইছাপুৰ এলেকাৰ অনুৰাগীসকলে মেছিৰ সন্মানত এক অসাধাৰণ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকে তাত লিয়নেল মেছিৰ ৭০ ফুট ওখ ফাইবাৰগ্লাছৰ এক আড়ম্বৰপূৰ্ণ মূৰ্তি স্থাপন কৰে। আজি এই ঠাইখণ্ড স্থানীয় যুৱক আৰু উদীয়মান ফুটবলাৰসকলৰ বাবে কোনো পৱিত্ৰ 'তীৰ্থস্থান'ৰ দৰে হৈ পৰিছে, য'ত নতুন খেলুৱৈসকলে তেওঁলোকৰ যিকোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ মেচ বা প্ৰতিযোগিতাত খেলিবলৈ যোৱাৰ আগতে এই মূৰ্তিটোৰ সন্মুখত থিয় হৈ জয়ৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে আৰু মন্নত মাগে।
পৰ্তুগালৰ তাৰকা ফুটবলাৰ ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো (CR7)ৰ জনপ্ৰিয়তাও ভাৰতীয় যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত কোনো গুণে কম নহয়। ৰোনাল্ডোৰ ফিটনেছ, তেওঁৰ খেলৰ শৈলী আৰু তেওঁৰ জাৰ্চীৰ বিক্ৰী ভাৰতৰ প্ৰতিটো কোণতে সৰ্বাধিক। যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত তেওঁৰ এই ক্ৰেজৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গোৱাৰ কালাংগুটত ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডোৰ এক বিশাল ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। এই মূৰ্তি স্থাপনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল স্থানীয় যুৱকসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰা আৰু আজি গোৱাৰ বহুতো উদীয়মান খেলুৱৈয়ে এই মূৰ্তিটোক নিজৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস বুলি গণ্য কৰে আৰু ৰোনাল্ডোৰ দৰেই কঠোৰ অনুশাসন গ্ৰহণ কৰি দেশৰ নাম উজলোৱাৰ সংকল্প লয়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তাৰকাসকলৰ উপৰি, যদি আমি ভাৰতীয় ঘৰুৱা ফুটবল পৰিৱেশৰ কথা কওঁ, তেন্তে প্ৰাক্তন ভাৰতীয় অধিনায়ক সুনীল ছেত্ৰীয়ে দেশৰ আটাইতকৈ মহান আৰু পূজনীয় ফুটবল আইকনৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে, যাক দেশৰ প্ৰতিগৰাকী ফুটবল প্ৰেমীয়ে অন্তৰৰ পৰা সন্মান জনায়।
ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্য যেনে- বিহাৰ, কেৰালা, পশ্চিমবংগ আৰু গোৱাৰ পৰা অহা এই কাহিনীবোৰ আৰু উদাহৰণসমূহে স্পষ্টভাৱে এই কথা প্ৰমাণ কৰে যে আমাৰ দেশত ফুটবল কেৱল ৯০ মিনিটৰ এখন খেল বা মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যম নহয়। ই কোটি কোটি মানুহৰ বিশ্বাস, সংস্কৃতি আৰু এক গভীৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, য'ত খেলপথাৰৰ নায়কসকলক সাক্ষাৎ ঈশ্বৰৰ দৰেই ভক্তিভৰে পূজা কৰা হয়। ফুটবলৰ এই অকৃত্ৰিম প্ৰেমে প্ৰমাণ কৰে যে খেলৰ কোনো ভাষা নাথাকে, ই কেৱল হৃদয়ক সংযোগ কৰে!
