অত্যধিক চেনি খালে কি হয়?
ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ কথা আহিলে সকলো দোষ নিমখৰ ওপৰত জাপি দিয়াৰ প্ৰৱণতা থাকে, কিন্তু ডাঃ লণ্ডনৰ মতে চেনিয়েও ইয়াত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। অতিৰিক্ত চেনি আৰু পৰিশোধিত কাৰ্বোহাইড্ৰেট (refined carbohydrates) যুক্ত আহাৰে গ্লুকজৰ ভাৰসাম্য নষ্ট কৰিব পাৰে আৰু ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতা হ্ৰাস কৰিব পাৰে, যিয়ে মনে মনে দীৰ্ঘম্যাদী হৃদযন্ত্ৰৰ বিপদ মাতি আনে।
তেওঁ বুজাই দিছে যে, এইবোৰ খাদ্য সঘনাই খোৱাৰ ফলত তেজৰ গ্লুকজৰ মাত্ৰা বাৰে বাৰে বৃদ্ধি পায়, যাৰ ফলত অধিক পৰিমাণে ইনচুলিন উৎপাদন হ’বলৈ ধৰে। সময়ৰ লগে লগে, ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱা ইনচুলিনৰ মাত্ৰাই কোষবোৰক ইয়াৰ সংকেতৰ প্ৰতি কম সঁহাৰি দিয়া কৰি তোলে যাক 'ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্স' (insulin resistance) বুলি কোৱা হয়।
হৃদৰোগ বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে উল্লেখ কৰিছে, "যেতিয়া আমাৰ বেছিভাগেই উচ্চ ৰক্তচাপৰ কথা ভাবো, আমি নিমখৰ কথা ভাবো। আৰু এইটো সঁচাকৈয়ে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান। কিন্তু আমি চেনিৰ কথা নাভাবো। যেতিয়া আপুনি অতিৰিক্ত চেনি বা পৰিশোধিত কাৰ্ব'হাইড্ৰেট খায়, আপোনাৰ তেজৰ গ্লুকজৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যায় আৰু ফলস্বৰূপে আপোনাৰ ইনচুলিনৰ মাত্ৰাও বৃদ্ধি পায়। ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱা এই মাত্ৰাই এনে এক পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে, য’ত আপোনাৰ কোষবোৰে ইনচুলিনৰ সংকেত শুনা বন্ধ কৰি দিয়ে। এয়াই হ’ল ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্স।"
ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্সৰ ক্ৰমাগত প্ৰভাৱ
ডাঃ লণ্ডনে লক্ষ্য কৰিছে যে ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্সৰ বৃক্ক বা কিডনীৰ ওপৰত এক বিশেষ "আচৰিত" প্ৰভাৱ পৰে। ই বৃক্কক অধিক পানী আৰু তাৰ লগতে ছডিয়াম (নিমখ) ধৰি ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰে, যাৰ ফলত তেজৰ আয়তন বৃদ্ধি পায় আৰু ফলত ৰক্তচাপ বৃদ্ধি পায়। একে সময়তে, ই 'নাইট্ৰিক অক্সাইড'ৰ মাত্ৰা হ্ৰাস কৰে, যিটো ৰক্তবাহী নলীসমূহ শিথিল আৰু বহল কৰাৰ বাবে এক অপৰিহাৰ্য উপাদান।
সমস্যাটো অধিক জটিল কৰি তুলি, ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্সে চিম্পেথেটিক নাৰ্ভাছ চিষ্টেমৰ জৰিয়তে শৰীৰৰ 'ফাইট-অৰ-ফ্লাইট' (যুঁজ দিয়া বা পলায়ন কৰা) প্ৰতিক্ৰিয়াটো সক্ৰিয় কৰি তোলে, যাৰ ফলত ৰক্তবাহী নলীসমূহ একেবাৰে সংকুচিত হৈ থাকে। সময়ৰ লগে লগে, এই নিৰন্তৰ চাপ আৰু নমনীয়তা হ্ৰাস পোৱাৰ ফলত ৰক্তবাহী নলীৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে, যিয়ে হৃদৰোগৰ সম্ভাৱনা অধিক বৃদ্ধি কৰে।
প্ৰতিনিধিত্বমুলক ফটো
চিকিৎসকজনে ব্যাখ্যা কৰিছে, "কিডনীৰ ওপৰত ইয়াৰ এক আকৰ্ষণীয় প্ৰভাৱ আছে। ই কিডনীক নিমখ আৰু পানী ধৰি ৰাখিবলৈ কয়, যাৰ ফলত তেজৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায় আৰু ৰক্তচাপ বাঢ়ে। ই নাইট্ৰিক অক্সাইড হ্ৰাস কৰে, যিয়ে সাধাৰণতে ৰক্তবাহী নলীবোৰ শিথিল কৰি ৰাখে। গতিকে, ৰক্তবাহী নলীবোৰ অতি সংকোচিত হৈ পৰে। বেছি চেনি খালে চিম্পেথেটিক নাৰ্ভাছ চিষ্টেমো উত্তেজিত হয়, যাৰ ফলত হৃদস্পন্দনৰ গতি, ৰেনিন ক্ষৰণ আৰু ভাস্কুলাৰ ৰেজিষ্টেন্স বৃদ্ধি পায়। ই 'ফাইট-অৰ-ফ্লাইট' প্ৰতিক্ৰিয়াৰ এক শৃংখল আৰম্ভ কৰে, যাতে ৰক্তবাহী নলীবোৰ অতি টান আৰু সংকোচিত হৈ থাকে। সময়ৰ লগে লগে ই ৰক্তবাহী নলীৰ ক্ষতি কৰে।"
আপোনাৰ মেটাবলিজমৰ (বিপাকীয় ক্ৰিয়া) ওপৰত চকু ৰাখক
ডাঃ লণ্ডনে গুৰুত্ব দিছে যে নিমখ, চেনি আৰু ইনচুলিন কোনো বিচ্ছিন্ন কাৰক নহয়। এই সকলোবোৰ আপোনাৰ মেটাবলিজমৰ জৰিয়তে গভীৰভাৱে আন্তঃসংলগ্ন। তেওঁ জোৰ দি কৈছে যে কোনো এটা কাৰকৰ ওপৰত অকলশৰীয়াকৈ গুৰুত্ব দিয়াতকৈ মেটাবলিক ভাৰসাম্যৰ ওপৰতহে অধিক মনোযোগ দিয়া উচিত।
চিকিৎসাগতভাৱে, ডাক্তৰসকলে প্ৰায়ে দেখা পায় যে উচ্চ ৰক্তচাপ থকা ব্যক্তিৰ ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্স আৰু মেটাবলিক চিনড্ৰমৰ লক্ষণসমূহো থাকে। যি দুয়োটাই হৃদৰোগৰ সম্ভাৱনা বহুগুণে বৃদ্ধি কৰে। সেই অৰ্থত, ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো কেৱল নিমখ কমাই খোৱাই নহয়; ই আপোনাৰ গ্লুকজৰ মাত্ৰা স্থিৰ কৰি ৰখা আৰু এই সকলোবোৰৰ আধাৰ হিচাপে থকা ব্যাপক মেটাবলিক দিশটোৰ ওপৰত কাম কৰাৰ সৈতেও জড়িত।
হৃদৰোগ বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে শেষত কয়, "এয়া কেৱল নিমখৰ বাবে নহয়, ই চেনি, ইনচুলিন আৰু আপোনাৰ মেটাবলিজম। এইবোৰৰ কোনোটোৱেই স্বতন্ত্ৰভাৱে নঘটে আৰু আমি প্ৰায়ে উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু ইনচুলিন ৰেজিষ্টেন্সৰ সৈতে মেটাবলিক চিনড্ৰম দেখিবলৈ পাওঁ, যিটো হৃদৰোগৰ বাবে এক ডাঙৰ বিপদজনক কাৰক। মূল কথাটো হ’ল: অন্যান্য কাৰকবোৰৰ লগতে আপোনাৰ গ্লুকজৰ মাত্ৰাও নিয়ন্ত্ৰণ কৰক, তেতিয়াহে আপুনি আপোনাৰ ৰক্তচাপ সহজে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিব।"
