আৱাজ - দ্য ভইচ / নতুন দিল্লী
পঞ্জাৱৰ সংগৰুৰ জিলাৰ পুনেৱাল গাঁৱৰ পৰা সম্প্ৰদায় আৰু ভাতৃত্ববোধৰ এক অনন্য আৰু প্ৰেৰণাদায়ক কাহিনী পোহৰলৈ আহিছে। আজিৰ দিনত যিসময়ত সমগ্ৰ দেশ আৰু বিশ্বত ধৰ্মীয় মতানৈক্য আৰু উত্তেজনাৰ খবৰ সাধাৰণ হৈ পৰিছে, তেনে সময়তে এই কাহিনীটোৱে এক আশাৰ ৰেঙনি কঢ়িয়াই আনিছে। পুনেৱাল গাঁৱৰ এটা হিন্দু পণ্ডিত পৰিয়ালে মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বাবে নিজৰ মাটি দান কৰি মছজিদ নিৰ্মাণ সম্ভৱ কৰি তুলিছে আৰু এই পদক্ষেপৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ অঞ্চলটোত সামাজিক সম্প্ৰীতি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ বাৰ্তা বিয়পাই দিছে।
গাঁওখনৰ মছজিদ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ হৈছে আৰু শেহতীয়াকৈ ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে উদ্বোধন কৰা হৈছে। এই উপলক্ষে অনুষ্ঠিত উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত পঞ্জাৱৰ শ্বাহী ইমাম মৌলানা মহম্মদ উছমান ৰহমানী লুধিয়ানভিয়ে সভাপতিত্ব কৰে। এই অনুষ্ঠানত কেৱল মুছলমান সম্প্ৰদায়ে নহয়, হিন্দু আৰু শিখ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলেও অংশগ্ৰহণ কৰে। এই একতাই স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে যেতিয়া মানৱতা আৰু ভাতৃত্ববোধ অগ্ৰাধিকাৰৰ বিষয় হৈ পৰে, তেতিয়া ধৰ্মীয় বা সামাজিক বৈষম্য অপ্রাসংগিক হৈ পৰে।
ভূমি দান কৰা পণ্ডিত পৰিয়ালৰ সৈতে মছজিদ কৰ্তৃপক্ষ
মছজিদৰ বাবে ভূমি দান কৰা পণ্ডিত জছপাল ৰাম আৰু পণ্ডিত বিজয় কুমাৰে এই পদক্ষেপৰ আঁৰৰ কথাখিনি ব্যক্ত কৰে। তেওঁলোকে জনোৱা মতে, গাঁৱত মছজিদৰ অভাৱৰ বাবে মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে নামাজ পঢ়িবলৈ আন গাঁৱলৈ যাবলগীয়া হৈছিল। এই অসুবিধা আৰু সমস্যাটো বহু দিনৰ পৰা অনুভৱ কৰা হৈছিল। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই পৰিয়ালটোৱে নিজৰ মাটি দান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় যাতে মুছলমান ভাই-বন্ধুসকলে নিজৰ গাঁৱতে ধৰ্মীয় কৰ্তব্য পালন কৰিব পাৰে। তেওঁলোকৰ এই পদক্ষেপ কেৱল ভূমি দানতে সীমাবদ্ধ নাছিল; তেওঁলোকে সামাজিক দায়িত্ব আৰু মানৱতাৰ ভাৱনাৰে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকে কয় যে মছজিদটো নিৰ্মাণ হোৱাৰ ফলত গাঁৱৰ মুছলমানসকলৰ বাবে ডাঙৰ সুবিধা হ’ল আৰু এই পদক্ষেপে সমগ্ৰ সমাজৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে।
গাঁৱৰ সৰ্পঞ্চ গোবিন্দ সিঙেও এই পদক্ষেপৰ শলাগ লয়। তেওঁ কয় যে মছজিদৰ বাবে ভূমি দান কৰাৰ এই পদক্ষেপ সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ বাবে এক ইতিবাচক উদাহৰণ। এনে কাৰ্যই কেৱল ধৰ্মীয় সম্প্ৰীতি বৃদ্ধি কৰাই নহয়, বৰঞ্চ সামাজিক সংহতি আৰু ভাতৃত্ববোধকো শক্তিশালী কৰে। সৰ্পঞ্চগৰাকীয়ে কয় যে এই পদক্ষেপৰ পৰা স্পষ্ট হয় যে গাঁৱৰ ৰাইজে ধৰ্মীয় সহনশীলতা আৰু পাৰস্পৰিক সন্মানৰ মূল্যবোধ বৰ্তাই ৰাখিব বিচাৰে।
মছজিদৰ উদ্বোধন কাৰ্যসূচীত শ্বাহী ইমাম মৌলানা মহম্মদ উছমান ৰহমানী লুধিয়ানভিয়ে পণ্ডিত পৰিয়ালটোক বিশেষভাৱে সন্মানিত কৰে। তেওঁ কয় যে পঞ্জাৱৰ ভূমি সদায় ভাতৃত্ববোধ আৰু সহনশীলতাৰ বাবে বিখ্যাত। প্ৰথম পাতশাহীৰ পৰাই গুৰু নানক দেৱ জীয়ে এই ধৰাত বাৰ্তা দিছিল যে বিভিন্ন ধৰ্মৰ লোকে ইজনে সিজনৰ প্ৰয়োজন আৰু সুখৰ প্ৰতি যত্ন ল’ব লাগে। তেওঁ কয় যে আজি পুনেৱাল গাঁৱে সেই ঐতিহাসিক আৰু সামাজিক ঐতিহ্যক আগুৱাই লৈ গৈছে।
অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকা লোকসকলেও এই পদক্ষেপৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে। হিন্দু, শিখ আৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে একেলগে থিয় হৈ ভাতৃত্ববোধৰ এই নিদৰ্শন দেখি গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল। এই দৃশ্যই স্পষ্টকৈ দৰ্শায় যে যেতিয়া মানুহৰ হৃদয়ত মানৱতাৰ ভাৱ থাকে, তেতিয়া যিকোনো ধৰ্মীয় বা সামাজিক প্ৰাচীৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ছিন্নভিন্ন হৈ পৰে।
পুনেৱাল গাঁৱৰ মছজিদঃ সম্প্ৰীতি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ অনন্য নিদৰ্শন
অনুষ্ঠানত শ্বাহী ইমামে কয়, "পঞ্জাৱৰ ভূমিত ঘৃণা আৰু বিভাজনৰ কোনো স্থান নাই। ইয়াত বিভিন্ন ধৰ্মৰ লোকে যুগ যুগ ধৰি পাৰস্পৰিক সন্মান আৰু ভাতৃত্ববোধেৰে বসবাস কৰি আহিছে। পুনেৱাল গাঁৱৰ পণ্ডিত পৰিয়ালে গ্ৰহণ কৰা এই পদক্ষেপ সমগ্ৰ দেশৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস।" তেওঁৰ কথাত স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ পাইছিল যে এনে সামাজিক কাৰ্যই কেৱল স্থানীয় সম্প্ৰদায়ক একত্ৰিত কৰাই নহয়, বৰঞ্চ দেশ আৰু পৃথিৱীত ভাতৃত্ববোধ আৰু সহনশীলতাৰ বাৰ্তাও বিয়পাই দিয়ে।
এই মছজিদ নিৰ্মাণৰ ফলত গাঁৱৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়ে বিভিন্ন ধৰণৰ সুবিধা লাভ কৰিছে। এতিয়া তেওঁলোকে নামাজ পঢ়িবলৈ আন গাঁৱলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু তেওঁলোকে নিজৰ গাঁৱতে ধৰ্মীয় কাম-কাজ কৰিব পাৰিব। এই পদক্ষেপে ইয়াকেও দৰ্শায় যে সমাজত যদি মানুহৰ মাজত পাৰস্পৰিক বুজাবুজি আৰু সহযোগিতাৰ ভাৱ থাকে, তেন্তে যিকোনো অসুবিধা বা প্ৰয়োজন সহজে পূৰণ কৰিব পৰা যায়।
এই উপলক্ষে গাঁৱৰ সৰ্পঞ্চ মকড় জীকে ধৰি বহু সংখ্যক স্থানীয় লোক উপস্থিত থাকে। কাৰ্যসূচীত সকলো ধৰ্মৰ লোক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল আৰু তেওঁলোকে একেলগে এই বাৰ্তা দিয়ে যে মানৱতা ধৰ্মতকৈ ডাঙৰ। এটা হিন্দু পণ্ডিত পৰিয়ালে ভূমি দান কৰাৰ এই কাৰ্যই স্পষ্টকৈ দেখুৱাইছে যে আমাৰ সমাজত ভাতৃত্ববোধ আৰু সহযোগিতাৰ মনোভাৱ আজিও জীয়াই আছে।
দেশত বাঢ়ি অহা ধৰ্মীয় মতানৈক্য আৰু ঘৃণাৰ খবৰৰ মাজত এই পদক্ষেপে এক নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে। এই কাহিনীটোৱে শিকায় যে যদি মানুহে অন্তৰৰ পৰা ইজনে সিজনক সহায় কৰে আৰু সহমৰ্মিতাৰে পদক্ষেপ লয়, তেন্তে সমাজত প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধ আৰু সম্প্ৰীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পৰা যায়। পুনেৱাল গাঁৱৰ এই পণ্ডিত পৰিয়ালটোৱে কেৱল মছজিদ নিৰ্মাণতে সহায় কৰা নাই, বৰঞ্চ সমগ্ৰ সমাজলৈ এই বাৰ্তা দিছে যে সহনশীলতা আৰু একতাৰ মূল্যবোধ সদায় প্ৰাসংগিক হৈ থাকে।
এই ঘটনাই স্থানীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়তো ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। মানুহে এই পদক্ষেপৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ নিজ নিজ অঞ্চলত ভাতৃত্ববোধ বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। সামাজিক সংগঠন আৰু নাগৰিকসকলে ইয়াক এক ইতিবাচক উদাহৰণ বুলি অভিহিত কৰি কয় যে এনে কাৰ্য সমাজত ঘৃণা বিয়পোৱাসকলৰ বাবেও এক শিক্ষা।
পণ্ডিত পৰিয়ালে দান কৰা ভূমিত নিৰ্মিত মছজিদটো
পুনেৱাল গাঁৱৰ এই কাহিনী কেৱল মছজিদ নিৰ্মাণৰ নহয়, বৰঞ্চ ই মানৱতা, ভাতৃত্ববোধ আৰু পাৰস্পৰিক সহযোগিতাৰ নিদৰ্শন। ই স্পষ্ট কৰে যে যেতিয়া হৃদয়ত সম্প্ৰীতি আৰু মানৱতা থাকে, তেতিয়া কোনো ধৰ্ম, জাতি বা পটভূমি ডাঙৰ বাধা হ’ব নোৱাৰে। পণ্ডিত পৰিয়ালৰ এই পদক্ষেপ সমগ্ৰ পঞ্জাৱ আৰু দেশৰ বাবে এক প্ৰেৰণাদায়ক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে যে ভাতৃত্ববোধ আৰু সামাজিক সম্প্ৰীতি আমাৰ সভ্যতাৰ ভেটি।
শেষত এই কাহিনীটোৱে প্ৰমাণ কৰে যে মানৱতা আৰু সামূহিক সহযোগিতাৰ মনোভাৱে যিকোনো সামাজিক বা ধৰ্মীয় প্ৰত্যাহ্বানক অতিক্ৰম কৰিব পাৰে। পুনেৱাল গাঁৱৰ পণ্ডিত পৰিয়ালে নিজৰ ভূমি আৰু নিজৰ হৃদয় দান কৰি প্ৰমাণ কৰি দিলে যে প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধ আৰু মানৱতা ধৰ্মতকৈ ঊৰ্ধত। আজি এই মছজিদৰ উদ্বোধনৰ লগে লগে সমগ্ৰ গাঁৱত সামাজিক সম্প্ৰীতি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ ভাৱনাৰ সঞ্চাৰ হৈছে, যিটো অনাগত প্ৰজন্মৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ ৰ’ব।
