নতুন দিল্লী
জমাত-এ-ইছলামী হিন্দৰ মহিলা বিভাগৰ উদ্যোগত “ডিজিটেল যুগত জীৱন: প্ৰযুক্তি, মানৱীয় পৰিচয় আৰু মূল্যবোধৰ মাজত ভাৰসাম্য” শীৰ্ষক এক আলোচনাচক্ৰ অনুষ্ঠিত হয়। মনোবিজ্ঞান, কাউন্সেলিং, ডিজিটেল ট্ৰেন্সফৰ্মেচন, শিক্ষা আৰু সমাজসেৱাৰ ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত কেইবাগৰাকীও বিশেষজ্ঞই এই আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। আলোচনাচক্ৰখনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল মানৱীয় পৰিচয়, সম্পৰ্ক, আৱেগিক সুস্থতা আৰু মূল্যবোধৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ ক্ৰমবৰ্ধমান প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে মত-বিনিময় কৰা।
সভাপতিৰ ভাষণত জমাত-এ-ইছলামী হিন্দৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক শাইস্তা ৰফতে প্ৰযুক্তিৰ প্ৰতি ভাৰসাম্যপূৰ্ণ, সচেতন আৰু দায়িত্বশীল দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা, যোগাযোগ আৰু তথ্য লাভৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযুক্তিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা স্বীকাৰ কৰি ইয়াৰ অত্যধিক আৰু অনিয়ন্ত্ৰিত ব্যৱহাৰৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰে।
তেওঁ কয় যে, ডিজিটেল প্ৰযুক্তিৰ প্ৰতি অস্বাস্থ্যকৰ নিৰ্ভৰশীলতাই সততা, সত্যনিষ্ঠা, আত্মসন্মান, সমালোচনামূলক চিন্তাশক্তি, সৃষ্টিশীলতা আৰু অৰ্থপূৰ্ণ সম্পৰ্কৰ দৰে মানৱীয় মূল্যবোধৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
তেওঁ বিশেষভাৱে কয় যে, শিশুসকলক কেৱল প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকোৱাই যথেষ্ট নহয়; প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত নিজৰ মানৱীয় মূল্যবোধ কেনেদৰে অটুট ৰাখিব পাৰি, সেই বিষয়েও তেওঁলোকক বুজাই দিয়া উচিত। কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা বা আৰ্টিফিচিয়েল ইণ্টেলিজেন্স (AI)ৰ ওপৰত অত্যধিক নিৰ্ভৰশীলতাৰ বিষয়তো তেওঁ সতৰ্ক কৰি কয় যে, ইয়াৰ ফলত নিজে চিন্তা কৰা, বিশ্লেষণ কৰা, নতুন কথা অনুসন্ধান কৰা আৰু সৃষ্টিশীল কাম কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে।
উদ্বোধনী ভাষণত জমাত-এ-ইছলামী হিন্দৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সহকাৰী সম্পাদক ৰাবিয়া বছৰি প্ৰযুক্তিৰ সৈতে এক ভাৰসাম্যপূৰ্ণ সম্পৰ্ক বজাই ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ প্ৰশ্ন কৰে যে, প্ৰযুক্তিগত অগ্ৰগতিয়ে মানুহক কেৱল অধিক সুবিধা দিয়াৰ লগতে এগৰাকী ভাল মানুহ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈও সহায় কৰি আছেনে?
তেওঁ মানৱীয় সম্পৰ্ক আৰু আৱেগিক সংযোগৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি কয় যে, আজি অনলাইনত শ শ মানুহৰ সৈতে যোগাযোগ থাকিলেও বাস্তৱ জীৱনত মনৰ কথা আৰু নিজৰ সমস্যাসমূহ মুকলিকৈ ভাগ-বতৰা কৰিব পৰা মানুহৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ কমি আহিছে।
মনোবিজ্ঞানী আৰু কাউন্সেলৰ ৰচনা শ্ৰীবাস্তৱে মানৱীয় পৰিচয় আৰু সম্পৰ্কৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ দুয়োটা দিশৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। তেওঁ কয় যে, ডিজিটেল সংযোগ বৃদ্ধি পোৱাৰ অৰ্থ সদায় আৱেগিক ঘনিষ্ঠতা বৃদ্ধি পোৱা নহয়। মুখামুখি কথা-বতৰা আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ সৈতে অৰ্থপূৰ্ণ আলোচনাৰ সুযোগ ক্ৰমাৎ কমি আহিছে।
ডিজিটেল ট্ৰেন্সফৰ্মেচন আৰু ব্যৱসায়িক নেতৃত্বৰ সৈতে জড়িত জেব খোৱাজাই যুৱ প্ৰজন্মৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱৰ কথা উল্লেখ কৰে। তেওঁ কয় যে, প্ৰযুক্তিয়ে যুৱসমাজৰ জ্ঞান, চিন্তা-ভাবনা আৰু বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সংযোগৰ সুযোগ বৃদ্ধি কৰিছে। কিন্তু একেৰাহে চলি থকা ডিজিটেল উত্তেজনাৰ ফলত তৎক্ষণাত ফলাফল লাভ কৰাৰ আশা বৃদ্ধি পাইছে আৰু অপেক্ষা বা পলম সহ্য কৰাৰ ধৈৰ্য কমি আহিছে। তেওঁ ডিজিটেল সাক্ষৰতা, অনলাইন সুৰক্ষা আৰু ব্যক্তিগত গোপনীয়তাৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধিৰ লগতে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজত মুখামুখি কথা-বতৰাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সময় আৰু সুযোগ নিশ্চিত কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা উল্লেখ কৰে।
কনছালটেণ্ট চাইক’লজিষ্ট আৰু কাউন্সেলৰ ড০ ৰহীলা খানে অত্যধিক স্ক্ৰীণ টাইমৰ আৱেগিক আৰু মানসিক প্ৰভাৱৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। তেওঁ নিজৰ গৱেষণাৰ উল্লেখ কৰি কয় যে, অনুভূতি প্ৰকাশৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিসমূহৰ স্থান এতিয়া মেছেজ, ৰীলছ, হোৱাটছএপ ষ্টেটাছ আৰু ইম’জিয়ে ক্ৰমাৎ লৈছে। নিজৰ গুৰুত্ব বা মূল্য প্ৰমাণ কৰিবলৈ লাইকৰ সংখ্যা, ফ’ল’ৱাৰ আৰু কমেণ্টৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাই অস্থিৰতা, নিৰাপত্তাহীনতা, ঈৰ্ষা আৰু এফঅ’এমঅ’ৰ দৰে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত আত্মসন্মানো প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে বুলি তেওঁ সতৰ্ক কৰে।
মনোবিজ্ঞানী আৰু কেৰিয়াৰ কাউন্সেলৰ ড০ ওংকুশ বাৰ্মাই কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা আৰু ডিজিটেল প্ৰযুক্তিৰ ক্ৰমবৰ্ধমান প্ৰভাৱৰ মাজতো মানৱীয় গুণসমূহ অটুট ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ কয় যে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই তথ্য আৰু পৰামৰ্শ আগবঢ়াব পাৰে, কিন্তু সহানুভূতি, সংগ, আৱেগিক সান্ত্বনা আৰু মানৱীয় স্পৰ্শৰ স্থান ল’ব নোৱাৰে।
ড০ হুমাইৰা নুৰাইনৰ সঞ্চালনাত অনুষ্ঠিত পেনেল আলোচনাত এই কথাত গুৰুত্ব দিয়া হয় যে, প্ৰযুক্তিৰ সৈতে এক সুস্থ সম্পৰ্ক বজাই ৰখাটো কেৱল এজন ব্যক্তিৰ দায়িত্ব নহয়। ইয়াত ব্যক্তি নিজে, লগতে অভিভাৱক, শিক্ষক, মেণ্টৰ, কাউন্সেলৰ, সমাজ আৰু বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানৰো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে।
অনুষ্ঠানৰ সামৰণিত এই বাৰ্তা দিয়া হয় যে, প্ৰযুক্তিৰ সুবিধাসমূহ গ্ৰহণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয়, কিন্তু ইয়াক মানৱীয় মূল্যবোধ, সম্পৰ্ক আৰু আৱেগিক সুস্থতাৰ বিকল্প হ’বলৈ দিব নালাগে। ভৱিষ্যতৰ পৰিচয় কেৱল স্মাৰ্ট মেচিন আৰু দ্ৰুতগতিত আগবঢ়া প্ৰযুক্তিৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত নহ’ব; বৰং দায়িত্বশীল, চিন্তাশীল, সংবেদনশীল আৰু মানৱীয় হৈ থকাৰ সামৰ্থ্যই সেই পৰিচয় গঢ় দিব।
