শান্তিপ্ৰিয় ৰায়চৌধুৰী
বোকা মাটি আৰু শেলুৱৈৰে আৱৰা এটা সৰু পুখুৰী। গাঁৱৰ আন দহটা শিশুৰ দৰেই জোৱা জান্নাতেও মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সতে তাত সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু সাঁতোৰৰ জগতখনলৈ তেওঁৰ এই আগমন সম্ভৱ হৈছিল তেওঁৰ মাতৃ নাচিমা বিবিৰ বাবেহে। কাৰণ মাতৃয়ে তেওঁৰ ল'ৰা-ছোৱালী হালক সাঁতোৰ শিকোৱাৰ উদ্দেশ্যেহে পানীত নমাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত পুত্ৰ সাঁতোৰত আগবাঢ়িব নোৱাৰিলে যদিও, কন্যা জোৱাই সাঁতোৰক জয় কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল। সৰুতে আনৰ দৰে তেওঁ পানীত কেৱল হাত-ভৰি মৰাই নাছিল, তেওঁ যেন পানীৰ সৈতে কথা হে পাতিছিল।
পানীৰ প্ৰতি কন্যাৰ এই টান জোৱাৰ পিতৃ শ্বেখ মেহতাব আলী আৰু মাতৃ নাচিমা বিবিৰ চকুত পৰিছিল। জোৱাৰ বয়স যেতিয়া ৯-১০ বছৰ মান আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পিতৃয়ে জিলা পৰ্যায়ৰ এখন 'অ'পেন ৱাটাৰ' প্ৰতিযোগিতাৰ কথা জানিবলৈ পায়। কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ নোহোৱাকৈয়ে, এটা সাধাৰণ সুঁতীৰ ফ্ৰক পিন্ধিয়েই জোৱাই সেই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈছিল। সেইদিনা সকলোকে আচৰিত কৰি তেওঁ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। তাতেই স্থানীয় প্ৰশিক্ষকসকলৰ চকুত পৰে জোৱা। তেওঁৰ ভিতৰত থকা প্ৰতিভাৰ জুইকুৰা সকলোৱে দেখিবলৈ পাইছিল।
জোৱা জন্নত
কন্যাৰ এই সাফল্য দেখি পিতৃ-মাতৃ উৎসাহিত হৈ পৰে। তেওঁলোকে কন্যাক এগৰাকী ডাঙৰ সাঁতোৰবিদ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ চিন্তা কৰিলে। পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক স্থানীয় লেক গাৰ্ডেনছৰ ৰবীন্দ্ৰ সৰোবৰ চুইমিং ক্লাবত নামভৰ্তি কৰাই দিয়ে। তাৰ পৰাই আৰম্ভ হয় এগৰাকী সাঁতোৰবিদ হৈ উঠাৰ তেওঁৰ সংগ্ৰাম। বৰ্তমান তেওঁ বেহালাৰ ইষ্টাৰ্ন ৰেলৱে চুইমিং একাডেমীৰ প্ৰশিক্ষক তথা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সাঁতোৰবিদ আকবৰ আলী মিৰৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি আছে। এই প্ৰশিক্ষকগৰাকীৰ তত্ত্বাৱধানতে জোৱাই ইতিমধ্যে ছখনকৈ জুনিয়ৰ নেচনেলত অংশ লৈছে আৰু প্ৰতিখনতে যথেষ্ট ভাল ফলাফল অৰ্জন কৰিছে।
প্ৰশিক্ষক তথা প্ৰাক্তন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰবিদ আকবৰ আলী মিৰ উদীয়মান সাঁতোৰবিদ জোৱা জন্নতৰ ভৱিষ্যতক লৈ অত্যন্ত আশাবাদী। তেওঁ কয়, "জোৱা জন্নতে মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সতে নিজৰ অসামান্য প্ৰতিভাৰ প্ৰমাণ দিছে আৰু ইতিমধ্যে ছখনকৈ জুনিয়ৰ নেচনেলত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।"
জোৱাৰ লক্ষ্য আৰু ভৱিষ্যতৰ সম্ভাৱনা সন্দৰ্ভত প্ৰশিক্ষকৰ মূল মূল্যায়নসমূহ হ'ল- প্ৰশিক্ষক আকবৰ আলী মিৰৰ দক্ষ নিৰ্দেশনাত জোৱাই কঠোৰ অনুশীলনৰ মাজেৰে আগবাঢ়িছে। মিৰৰ মতে, জোৱাৰ যি একাগ্ৰতা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰাৰ ক্ষমতা আছে, তালৈ চাই তেওঁৰ ভৱিষ্যত অত্যন্ত উজ্জ্বল। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেওঁ আৰু অধিক ডাঙৰ সাফল্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।
কেভিএছ (KVS) ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত ১০০ মিটাৰ বাটাৰফ্লাই আৰু ২০০ মিটাৰ ইণ্ডিভিজুৱেল মেডলত প্ৰথম স্থান লাভ কৰি তেওঁ নিজৰ পাৰদৰ্শিতা প্ৰমাণ কৰিছে, যিটোৱেই প্ৰশিক্ষকৰ এই আস্থাৰ মূল কাৰণ।
জোৱা জন্নত
সংগ্ৰামৰ দিনবোৰ: অভাৱক নেওচি সফলতাৰ দিশে
কলকাতাৰ লেক গাৰ্ডেনছৰ বাসিন্দা জোৱাৰ পৰিয়ালটোত আৰ্থিক অনাটন আছিল নিত্য নৈমিত্তিক ঘটনা। পিতৃ শ্বেখ মেহতাব আলীয়ে স্থানীয় এটা কেবল সংস্থাত কাম কৰে। কোনোমতে চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো চলে। তাৰ উপৰি সাঁতোৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উন্নতমানৰ কষ্টিউম আৰু পুষ্টিকৰ খাদ্যৰ অভাৱ আছিল তেওঁৰ দৈনন্দিন সংগী।
সেয়েহে, প্ৰথম অৱস্থাত জিলিকি থকা চুইমিং পুল আৰু আধুনিক আন্তঃগাঁথনিৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই ল'বলৈ সৰু ছোৱালীজনীৰ যথেষ্ট কষ্ট হৈছিল। পুৱা চাৰি বজাৰ হাড়কঁপোৱা জাৰত পুলত নমা, কঠোৰ ডায়েট আৰু শাৰীৰিক প্ৰশিক্ষণ- এই সকলোবোৰ মিলি শৰীৰ আৰু মন যেন ভাগি পৰিব বিচাৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি আধুনিক 'কষ্টিউম' আৰু গগলছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ অনভ্যস্ততাও আছিল। একাডেমীৰ কিছুমান ল'ৰা-ছোৱালীয়ে তেওঁৰ সাধাৰণ সাজ-পাৰ দেখি তেওঁৰ ফালে চাই থাকিছিল। কিন্তু সেই বয়সতো জোৱাৰ লক্ষ্য আছিল স্থিৰ। প্ৰতিদিনে ৰাতি যেতিয়া তেওঁৰ পেশীবোৰ বিষত ফাটি যাব খুজিছিল, তেতিয়া তেওঁ চকু মুদি পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক লৈ দেখা সপোনবোৰৰ কথা ভাবিছিল আৰু মনত পেলাইছিল শৈশৱৰ সেই সৰু পুখুৰীটোত সাঁতোৰাৰ কথা। তেওঁ জানিছিল, জয়ী হোৱাৰ বাহিৰে তেওঁৰ ওচৰত আন কোনো বিকল্প নাই।
কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল তেওঁ লাভ কৰিবলৈ ধৰিলে। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন জুনিয়ৰ পৰ্যায়ৰ আৰু স্কুল গেমছ প্ৰতিযোগিতাবোৰত জোৱাই যেতিয়া ইটোৰ পিছত সিটোকৈ সাফল্য পাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ 'টাইমিং' দিনক দিনে উন্নত হ'বলৈ ধৰিলে।
কেভিএছ নেচনেল স্প'ৰ্টছ মিট (২০২৪-২৫):
এই ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত জোৱাই অসামান্য প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰি সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ প্ৰধান অৰ্জনসমূহ আছিল:
* ১০০ মিটাৰ বাটাৰফ্লাই ইভেণ্টত প্ৰথম স্থান (স্বৰ্ণ পদক)।
* ২০০ মিটাৰ ইণ্ডিভিজুৱেল মেডলে ইভেণ্টত প্ৰথম স্থান (স্বৰ্ণ পদক)।
* ৫০ মিটাৰ ব্ৰেষ্ট ষ্ট্ৰ'ক ইভেণ্টত দ্বিতীয় স্থান (ৰূপৰ পদক)।
* ৪x১০০ মিটাৰ ফ্ৰী ষ্টাইল ৰিলে ইভেণ্টত তৃতীয় স্থান (ব্ৰঞ্জৰ পদক)।
জোৱা জন্নত
SGFI অনূৰ্ধ্ব-১৪ দললৈ নিৰ্বাচন
কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সন্থা (KVS)ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ এই চমকপ্ৰদ সাফল্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই তেওঁ ভাৰতৰ স্কুল গেমছ ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অনূৰ্ধ্ব-১৪ ছোৱালীৰ সাঁতোৰ দললৈ নিৰ্বাচিত হয়। স্কুল পৰ্যায়ৰ উন্নত প্ৰশিক্ষণ, কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু ক্ৰমাগতভাৱে পদক জয়ৰ জৰিয়তে জোৱা জন্নতে ভাৰতৰ বয়স ভিত্তিক (অনূৰ্ধ্ব ১৪/১৫) সাঁতোৰ জগতত নিজকে এগৰাকী সম্ভাবনাময় এথলীট হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
কলকাতাৰ বালিগঞ্জৰ পি এম শ্ৰী কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ নৱম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী জোৱা জান্নাতে খেলা-ধূলাৰ লগতে নিজৰ পঢ়া-শুনাকো সমানে আগবঢ়াই নিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। তেওঁৰ আগন্তুক দিনৰ প্ৰধান লক্ষ্য আৰু পৰিকল্পনাসমূহৰ ভিতৰত আছে- আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰ দলৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা আৰু দেশৰ বাবে গৌৰৱ কঢ়িয়াই অনা।
.webp "ভাৰতৰ কনছুলেট জেনেৰেলত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত ৰাষ্ট্ৰদূত লক্ষ্মী মুৰ্দেশ্বৰ পুৰী")
