অসমৰ ঐতিহাসিক শক্তিপীঠ কামাখ্যা মন্দিৰৰ সাধ্বী পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীৰ আজমেৰ শ্বৰীফ ভ্ৰমণ
কিশোৰ সিং ছোলাংকি / আজমেৰ
এই সপ্তাহত আজমেৰৰ খাজা মইনুদ্দিন হাছান চিস্তিৰ দৰগাহত এগৰাকী বিশেষ তীৰ্থযাত্ৰীৰ আগমন ঘটে। তেওঁ হৈছে অসমৰ গুৱাহাটীস্থিত কামাখ্যা মন্দিৰৰ সাধ্বী পণ্ডিত বিদ্যা দেৱী। ঐশ্বৰিক নাৰীশক্তিৰ অন্যতম পীঠস্থান হিচাপে পৰিচিত (শাৰদা পীঠসমূহৰ অন্যতম) কামাখ্যাৰ এইগৰাকী সাধ্বীয়ে ছুফি সন্তগৰাকীৰ দৰগাহত প্ৰাৰ্থনা জনোৱাৰ লগতে এখন চাদৰো অৰ্পণ কৰে।
উল্লেখ্য যে, হিন্দু ধৰ্মৰ ৫১ খন পৱিত্ৰ শক্তিপীঠৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে পৰিচিত কামাখ্যা মন্দিৰ সমগ্ৰ বিশ্বতে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান হিচাপে বিখ্যাত। সাধ্বীগৰাকীয়ে দৰগাহত চাদৰ অৰ্পণ কৰাৰ সমান্তৰালকৈ সমগ্ৰ দেশখনৰ শান্তি আৰু নিৰাপত্তাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা জনায়। আজমেৰলৈ কামাখ্যা পীঠৰ এগৰাকী সাধ্বীৰ এই ভ্ৰমণে আমাৰ সৰ্বধৰ্ম সমন্বয় আৰু ঐতিহ্যৰ অটুট পৰম্পৰাক অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।
দৰগাহ চৌহদৰ ভিতৰত পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীক আধ্যাত্মিকতাত নিমগ্ন হৈ ছুফি কাৱালী উপভোগ কৰি থকা অৱস্থাত দেখা গৈছিল। তেওঁৰ সৈতে এক প্ৰতিনিধি দলো গৈছিল। তেওঁলোক সকলোৱে লগ হৈ দৰগাহত ধৰ্মীয় বিদ্বেষ নিৰ্মূল কৰাৰ হকে কাম কৰাৰ সংকল্প গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোকে দৰগাহত পুষ্প অৰ্পণ কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে কামনা কৰে।
দৰগাহৰ তত্ত্বাৱধায়ক ছৈয়দ আহমেদ আলী নিয়াজীয়ে পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীক চৌহদটো পৰিদৰ্শন কৰোৱায়। তেওঁ দৰগাহটোৰ ইতিহাস আৰু ছুফি পৰম্পৰাৰ বিষয়ে বিভিন্ন তথ্য আদান-প্ৰদান কৰে। পৰম্পৰা অনুসৰি, তত্ত্বাৱধায়কগৰাকীয়ে সকলো আলহীক পাগুৰি পিন্ধোৱাৰ লগতে দৰবাৰৰ তবাৰুক (প্ৰসাদ) প্ৰদান কৰে। এই ধৰ্মীয় মিলনৰ দৃশ্যই উপস্থিত থকা আন তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰো হৃদয় মুহি নিছিল।
ইয়াৰ উপৰি, পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীয়ে তীৰ্থযাত্ৰী আৰু আৰ্তজনৰ বাবে এক লংগৰৰো (অন্ন বিতৰণ কেন্দ্ৰ) আয়োজন কৰে আৰু তেওঁ নিজহাতে সকলোকে অন্ন বিতৰণ কৰে। ছৈয়দ আহমেদ আলী নিয়াজীয়ে জানিবলৈ দিয়ে যে আজমেৰ দৰগাহৰ সৈতে পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া সু-সম্পৰ্ক আছে আৰু তেওঁ বহু বছৰ ধৰি নিয়মীয়াকৈ এই দৰগাহলৈ আহি আছে। তেওঁ দাবী কৰা মতে, যিকোনো নতুন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে ছুফি সন্তগৰাকীৰ আশীৰ্বাদ ল’বলৈ সাধ্বীগৰাকীয়ে সদায় আজমেৰ শ্বৰীফলৈ আহে।
পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীয়ে দৰগাহৰ বাবে এখন চান্দোৱা (চন্দ্ৰাতপ) আৰু এখন বৃহৎ আকাৰৰ চাদৰ উপহাৰ হিচাপে আগবঢ়ায়। খাদিমসকলৰ মতে, আগন্তুক ৮১৫ সংখ্যক উৰুছ মেলাৰ সময়ত পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীয়ে বৃহৎ পৰিসৰত মানৱ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে। উৰুছ উপলক্ষে ভাৰত তথা বিদেশৰ পৰা অহা তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ খাদ্য আৰু চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ বৰঙণি আগবঢ়াব বিচাৰে।
সমগ্ৰ দেশজুৰি তেওঁৰ হাজাৰ হাজাৰ অনুগামী আছে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে পৰমেশ্বৰক উপাসনা কৰাৰ সৰ্বোচ্চ উদ্দেশ্যটোৱেই হৈছে মানৱজাতিৰ সেৱা কৰা। তীৰ্থযাত্ৰাৰ অন্তত পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰে। তেওঁ কয় যে আজমেৰ দৰগাহত তেওঁ যি আধ্যাত্মিক শান্তি অনুভৱ কৰে, সেয়া ভাষাৰে বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ লগতে কয় যে বৰ্তমান সমাজখনক ঘৃণাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰেম আৰু ভাতৃত্ববোধৰহে প্ৰয়োজন। দেশত ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পোৱা ধৰ্মীয় তিক্ততা দূৰ কৰিবলৈ এনে প্ৰচেষ্টাৰ অতিশয় প্ৰয়োজন আছে। তেওঁ সকলোৰে মংগল আৰু দেশৰ উন্নতিৰ কামনাৰেই ইয়ালৈ আহিছে।
দেশৰ সাম্প্ৰতিক আন আন সমস্যাসমূহৰ বিষয়েও তেওঁ নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰে। দিল্লীৰ যন্তৰ-মন্তৰত চলি থকা ছাত্ৰ প্ৰতিবাদৰ সন্দৰ্ভত তেওঁ কয় যে, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ দাবীসমূহ হয়তো ন্যায্য হ'ব পাৰে আৰু প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ অধিকাৰ তেওঁলোকৰ আছে। অৱশ্যে, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদটোৰ নিজস্ব এক মৰ্যাদা আছে। প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ ভাষাৰ শালীনতা বজাই ৰখা উচিত। প্ৰধানমন্ত্ৰীক সন্মান জনোৱাটো প্ৰতিগৰাকী নাগৰিকৰ কৰ্তব্য। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল আমাৰ দেশৰ ভৱিষ্যত আৰু তেওঁলোকে মৰ্যাদাপূৰ্ণ আচৰণ কৰা উচিত।
পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীয়ে লগতে কয় যে দৰিদ্ৰ আৰু দুৰ্দশাগ্ৰস্ত লোকক সেৱা কৰাতকৈ কোনো ডাঙৰ ধৰ্ম নাই। নিঃস্বজনক সহায় কৰিলেহে মনলৈ প্ৰকৃত শান্তি আহে। তেওঁ জনায় যে তেওঁৰ আধ্যাত্মিক বিকাশত খাজা গৰীব নৱাজৰ আশীৰ্বাদৰ এক বিশেষ ভূমিকা আছে আৰু সেয়েহে তেওঁক আজমেৰলৈ বাৰে বাৰে টানি নিয়ে।
পণ্ডিত বিদ্যা দেৱীৰ এই যাত্ৰা কেৱল এক সাধাৰণ তীৰ্থভ্ৰমণ নহয়, বৰং ই হৈছে সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি আৰু মানৱতাৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন। যি সময়ত সমাজখন বিভাজন আৰু বিদ্বেষৰ গ্ৰাসত পৰা দেখা যায়, তেনে সময়ত কামাখ্যাৰ পৰা আজমেৰলৈ কঢ়িয়াই নিয়া এই প্ৰেম, শান্তি আৰু মানৱ সেৱাৰ বাৰ্তাই সকলোলৈকে এক নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে।
