অনিকা মহেশ্বৰী / নতুন দিল্লী
শ্বনাজ পাৰবীনৰ এই কাহিনীটো কেৱল এগৰাকী খেলুৱৈৰ বিজয়ৰ বিষয়ে নহয়, বৰঞ্চ সংগ্ৰাম, সাহস, সামাজিক প্ৰতিবন্ধকতা ভংগ কৰা আৰু নিজৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰাৰ এক প্ৰেৰণাদায়ক উদাহৰণ। শেহতীয়াকৈ তেওঁ ১৬ মাৰ্চৰ পৰা ২০ মাৰ্চলৈ বালাসোৰত অনুষ্ঠিত সৰ্বভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয় টাইকোৱাণ্ডো চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰি সমগ্ৰ দেশৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। দেশৰ শীৰ্ষ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ খেলুৱৈসকলৰ মাজত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতাখনত শ্বনাজে যিদৰে দক্ষতা, অনুশাসন আৰু মানসিক দৃঢ়তা প্ৰদৰ্শন কৰিছে, সেয়াই তেওঁক এগৰাকী ব্যতিক্ৰমী খেলুৱৈ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।
প্ৰতিযোগিতাখন অত্যন্ত প্ৰত্যাহ্বানমূলক আছিল, য'ত প্ৰতিযোগীসকলে উচ্চ পৰ্যায়ৰ কৌশল আৰু ক্ৰীড়াৰ মনোভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। এনে এটা পৰিৱেশত, শ্বনাজ পাৰবীনে কেৱল প্ৰতিদ্বন্দ্বীক পৰাস্ত কৰাই নহয়, তেওঁৰ খেলৰ প্ৰতি থকা গভীৰ সমৰ্পণকো প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁৰ এই বিজয় তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে এক গৌৰৱৰ মুহূৰ্ত আৰু ভাৰতৰ বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত টাইকোৱাণ্ডোৰ ক্ৰমবৰ্ধমান গুৰুত্বক প্ৰতিফলিত কৰিছে। প্ৰশিক্ষক আৰু বিষয়ববীয়াসকলে তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ প্ৰশংসা কৰিছে, বিশেষকৈ তেওঁৰ কৌশলগত দৃষ্টিভংগী আৰু চাপৰ মাজত দৃঢ় মানসিক ভাৰসাম্য বজাই ৰখাৰ ক্ষমতাৰ বাবে।
এই কৃতিত্বৰ পিছতে সামাজিক মাধ্যমত শ্বনাজে এক আৱেগিক বাৰ্তা শ্বেয়াৰ কৰি লিখিছে, "আলহামদুলিল্লাহ, মই অল ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰ ইউনিভাৰ্ছিটী চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছো। এইটো আল্লাৰ পৰা অহা এটা বিশেষ উপহাৰ (ঈদী)ৰ দৰে, যিটো মই সদায় মনত ৰাখিব বিচাৰো। মোৰ প্ৰশিক্ষক আৰু মোৰ পৰিয়ালৰ অবিৰত সমৰ্থন অবিহনে এই সাফল্য সম্ভৱ নহ'লহেঁতেন, যিয়ে প্ৰতিটো প্ৰত্যাহ্বানৰ সময়ত মোৰ সৈতে থিয় দিছিল। মোৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰি মোৰ শক্তি হোৱা বাবে ধন্যবাদ।"
শ্বনাজে পাৰবীনৰ পৰিচয় কেৱল এই এটা বিজয়তে সীমাবদ্ধ নহয়। তেওঁ কাৰ্গিলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা যিয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত টাইকোৱাণ্ডোত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ এই যাত্ৰা সহজ নাছিল। যেতিয়া তেওঁ এই খেলত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, তেতিয়া তেওঁ সমাজৰ বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈছিল। মুছলমান পৰিয়ালৰ হোৱা বাবে শ্বনাজক কোৱা হৈছিল, "আমাৰ পৰিৱেশ নষ্ট নকৰিবা।" তথাপিও তেওঁ হতাশ নহয়, নিজৰ লক্ষ্যত অটল হৈ আছিল।
শ্বনাজৰ জন্ম হৈছিল কাৰ্গিলৰ সমীপৰ ছানকু নামৰ এখন সৰু গাঁৱত। এজন ভাতৃ আৰু তিনিগৰাকী ভগ্নীৰ সৈতে এটা সামান্য পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল শ্বনাজ। যিসকলৰ এজন হৈছে ফুটবল খেলুৱৈ। শৈশৱৰে পৰা শ্বনাজ ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আছিল, যদিও টাইকোৱাণ্ডোৰ প্ৰতি তেওঁৰ আকৰ্ষণ জন্ম হৈছিল স্কুলৰ কৰ্মশালাৰ সময়ত, য'ত তেওঁ তেওঁৰ বয়সৰ ছোৱালীক খেলত অংশগ্ৰহণ কৰা দেখিছিল। প্ৰাৰম্ভিক অভিজ্ঞতাৰ কথা মনত পেলাই তেওঁ কয় যে, ছোৱালীবোৰে কিক্ কৰা আৰু যুঁজাৰু ক্ৰীড়াত অংশ লোৱা দেখি তেওঁৰ ভাল লাগিছিল।
শ্বনাজ পাৰবীন
স্কুলীয়া দিনত তেওঁ বেডমিণ্টন আৰু অন্যান্য খেলতো সক্ৰিয় আছিল, কিন্তু শীঘ্ৰে তেওঁ টাইকোৱাণ্ডোক নিজৰ কেৰিয়াৰ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ স্থানীয় প্ৰশিক্ষক মহম্মদ আলীৰ পৰা প্ৰাথমিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি পিছলৈ তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ জম্মুলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। জম্মুত প্ৰশিক্ষক অতুল পাংগোত্ৰাৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ নিজৰ খেলক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যায় আৰু স্থানীয় আৰু জিলা পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত ধাৰাবাহিকভাৱে পদক লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ টাৰ্নিং পইণ্ট আছিল ২০২৩ চনত, যেতিয়া তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় খেলত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। এই কৃতিত্বৰ সৈতে, তেওঁ টাইকোৱাণ্ডোত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰা লাডাখৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। এই সাফল্য কেৱল তেওঁৰ বাবেই নহয়, সমগ্ৰ লাডাখৰ বাবেও আছিল ঐতিহাসিক।
শ্বনাজ বৰ্তমান মহাৰ্ষি দয়ানন্দ বিশ্ববিদ্যালয়, ৰোহটকত অধ্যয়ন কৰি আছে। আগষ্ট ২০২৩ত চেংডুত অনুষ্ঠিত হোৱা এফআইএছইউ বিশ্ব বিশ্ববিদ্যালয় খেলৰ বাবে ভাৰতীয় দলত নিৰ্বাচিত হয়। এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে। নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা ব্যক্ত কৰি তেওঁ কয় যে, যদিও তেওঁ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত পৰাস্ত হৈছিল, তথাপিও এয়া তেওঁৰ বাবে এক ডাঙৰ শিক্ষণীয় সুযোগ আছিল। ভাৰতীয় জাৰ্চী পৰিধান কৰাটো তেওঁৰ বাবে গৌৰৱৰ মুহূৰ্ত আছিল আৰু তাত তেওঁ বহু প্ৰতিভাৱান খেলুৱৈৰ পৰা বহু কথা শিকিছিল।
শ্বনাজ পাৰবীন
ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভিয়েটনামত অনুষ্ঠিত ২০২৪ এছিয়ান টাইকোৱাণ্ডো পুমছে চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তাত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি নিজৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰে। ঘৰুৱা পৰ্যায়তো তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকভাৱে আকৰ্ষণীয় হৈ আহিছে। তেওঁ ২০২৫ চনত নাছিকত অনুষ্ঠিত ফেডাৰেচন কাপ টাইকোৱাণ্ডো ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰি নিজৰ পাৰদৰ্শিতা প্ৰমাণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁ আৰু তেওঁৰ সতীৰ্থ খেলুৱৈ ছোনম চোছাফলক লাডাখ প্ৰশাসনে সম্বৰ্ধনা জনায়।
সেই বছৰতেই তেওঁ ৰাইন-ৰুহৰত অনুষ্ঠিত বিশ্ব বিশ্ববিদ্যালয় খেলৰ বাবেও যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল, যদিও আঘাতৰ বাবে তেওঁ ৰাউণ্ড-অফ-৩২ত বাহিৰ হবলগীয়া হৈছিল। তথাপিও খেলৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ উৎসাহ আৰু সমৰ্পণ কোনোপধ্যেই কমি যোৱা নাছিল। ইয়াৰ উপৰিও, শ্বনাজ পাৰবীনে এগৰাকী লক্ষ্য পণ্ডিত হিচাপেও কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছে, তৃতীয় কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল লাডাখ ৰাজ্যিক টাইকোৱাণ্ডো চেম্পিয়নশ্বিপত ৩০ বছৰ অনুৰ্ধৰ ছিনিয়ৰ শাখাত তিনিটা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰি নিজৰ যোগ্যতা প্ৰমাণ কৰিছে।
বালাসোৰত শেহতীয়াকৈ লাভ কৰা স্বৰ্ণ পদক তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ। এই জয় কেৱল তেওঁলোকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ যাত্ৰাত সন্মুখীন হোৱা সকলো প্ৰত্যাহ্বানৰ ওপৰত জয়লাভৰ প্ৰতীক। শ্বনাজ পাৰবীন হৈছে সেইসকল ছোৱালীৰ বাবে প্ৰেৰণা যিসকলে সামাজিক বন্ধনৰ বাবে নিজৰ সপোন পূৰণ কৰাত কুণ্ঠাবোধ কৰে। তেওঁ প্ৰমাণ কৰি দিছে যে, ইচ্ছা শক্তি থাকিলে কোনোৱে তেওঁলোকক বাধা দিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ এই যাত্ৰাই এই বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছে যে, ক্ৰীড়া কেৱল প্ৰতিযোগিতা নহয়, আত্মবিশ্বাস, পৰিচয় আৰু পৰিৱৰ্তনৰ মাধ্যমো।
তেওঁৰ কাহিনী ভাৰতৰ উদীয়মান খেলুৱৈসকলৰ বাবে এক নতুন শক্তিৰ উৎস আৰু ই প্ৰদৰ্শন কৰে যে, দেশৰ দূৰ-দূৰণিৰ পৰাও যে, প্ৰতিভা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত উজলি উঠিব পাৰে সেই কথা প্ৰমাণ কৰিছে। আগন্তুক সময়ত তেওঁ আৰু অধিক সফলতা অৰ্জন কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে আৰু তেওঁ নিশ্চিতভাৱে ভাৰতীয় টাইকোৱাণ্ডোক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যাব।
.jpg.jpeg)
