পলিঅ’ৰ ওচৰত হাৰ নমনা ডাঃ আব্দুল তনবীৰ কেনেকৈ হৈ পৰিল এজন প্ৰখ্যাত ডায়েবেট’লজিষ্ট?

Story by atv | Posted by Munni Begum • 1 h ago

ডাঃ আব্দুল তনবীৰ

ফাৰহান ইছৰাইলী / জয়পুৰ

জীৱনে প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ সন্মুখতেই প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰে। কিছুমান মানুহে সেই প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখত আঁঠু লয়, আনহাতে একাংশই তাক নিজৰ শক্তি হিচাপে গঢ়ি তোলে। জয়পুৰৰ ডাঃ আব্দুল তনবীৰৰ কাহিনীও ঠিক তেনেকুৱাই। সৰুতেই পলিঅ’ত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ ভৰি দুখন দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। খোজকঢ়াটো তেওঁৰ বাবে এক কষ্টকৰ কাম হৈ পৰিছিল।

আনকি স্কুললৈ যোৱাটোও এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান আছিল। কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও হাৰ মনা নাছিল। আজি তেওঁ জয়পুৰৰ এজন পৰিচিত ডায়েবেট’লজিষ্ট আৰু বৰ্তমান তেওঁ 'ডায়েবেটিছ ভৱন'ৰ সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁৰ এই জীৱন-কাহিনী সংগ্ৰাম আৰু সফলতাৰ এনে এক উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন, যিয়ে প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিক আগবাঢ়ি যোৱাৰ প্ৰেৰণা যোগায়।

শৈশৱৰ প্ৰত্যাহ্বান আৰু পিতৃৰ অমূল্য শিক্ষা

ডাঃ আব্দুল তনবীৰৰ জন্ম হৈছিল এটা বৃহৎ পৰিয়ালত। নজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল আটাইতকৈ সৰু। তেওঁৰ পিতৃ জয়পুৰ পৌৰ নিগমৰ মুখ্য অনাময় পৰিদৰ্শক আছিল। ঘৰখনত পঢ়া-শুনাৰ এক সুন্দৰ পৰিৱেশ আছিল। যেতিয়া তেওঁৰ বয়স দুবছৰ কিম্বা তিনি বছৰ আছিল, তেতিয়া তেওঁ পলিঅ’ত আক্ৰান্ত হয়।

ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ ভৰিৰ শক্তি নোহোৱা হৈ গৈছিল। সেই সময়ত আজিকালিৰ দৰে উন্নত চিকিৎসা সেৱা নাছিল। খোজকাঢ়িবৰ বাবে তেওঁ গধুৰ কেলিপাৰ পিন্ধিবলগীয়া হৈছিল। সেইবোৰ কঁকাললৈকে আহিছিল আৰু সেইবোৰ পিন্ধি খোজকাঢ়িলে দেখিবলৈ একেবাৰে ৰবটৰ দৰে লাগিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত স্কুললৈ যোৱাটো তেওঁৰ বাবে সহজ নাছিল। পঢ়া-শুনাৰ পৰাও তেওঁৰ মন আঁতৰি গৈছিল। সেই সময়তে পিতৃয়ে তেওঁক বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এটা কৈছিল। পিতৃয়ে বুজাইছিল যে, "তুমি শাৰীৰিক পৰিশ্ৰমৰ কাম কৰিব নোৱাৰিবা। তুমি বস্তা দাঙিব নোৱাৰা আৰু বনুৱাৰ কামো কৰিব নোৱাৰা। সেয়েহে তুমি এনেকুৱা কাম কৰিব লাগিব যিটো মগজুৰ সহায়ত কৰা হয় আৰু তাৰ বাবে তুমি পঢ়া-শুনা কৰিবই লাগিব।" এই কথাষাৰে তেওঁৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিলে। নিজৰ দুৰ্বলতাৰ পৰা ওলাই অহাৰ একমাত্ৰ পথ হিচাপে তেওঁ শিক্ষাক আঁকোৱালি ল'লে। দশম শ্ৰেণীলৈকে তেওঁ ঘৰতে থাকি 'অপেন স্কুল'ৰ জৰিয়তে পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিলে। ইয়াৰ পিছত নিয়মীয়া বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি তেওঁ পৰৱৰ্তী শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

ডাঃ আব্দুল তনবীৰ

কাজাখাস্তানত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰু কঠোৰ সংগ্ৰাম

২০০২ চনত তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ কাজাখাস্তানৰ আলমাটি চহৰত উপস্থিত হয়। বিদেশলৈ গৈ পঢ়া-শুনা কৰাটো নিজৰ মাজতেই এক ডাঙৰ কথা আছিল। কিন্তু তাত তেওঁৰ সন্মুখত আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো আছিল প্ৰচণ্ড শীত আৰু বৰফ। প্ৰথমজাক তুষাৰপাতৰ পিছত হোষ্টেলৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলোৱাটো কঠিন হৈ পৰিছিল। ৰাস্তাত তেওঁ পিছলি পৰিছিল। এদিন চাৰিবাৰকৈ পিছলি পৰাৰ পিছত তেওঁ নিৰাশ হৈ নিজৰ কোঠালৈ উভতি আহিছিল।

সেই সময়ত ফোনত কথা পতাটো ইমান সহজ নাছিল। বৰ কষ্টেৰে তেওঁ মাকৰ লগত কথা পাতিবলৈ সক্ষম হ'ল। তেওঁ নিজৰ অসুবিধাসমূহৰ কথা মাকক জনালে। কিন্তু মাকে মৰম কৰাৰ সলনি কঠোৰ সুৰত ক'লে যে, "যদি তালৈ গৈছা, তেন্তে পঢ়া শেষ কৰিহে ঘূৰি আহিবা। যদি ঠিকমতে খোজকাঢ়িব পৰা নাই, তেন্তে মাটিত চুঁচৰি চুঁচৰি যোৱা, কিন্তু পঢ়িহে ঘূৰিবা।" সেই সময়ত মাকৰ কথাষাৰ বৰ কঠোৰ যেন লাগিছিল। কিন্তু আজি উভতি চালে তেওঁ অনুভৱ কৰে যে, সেইদিনা যদি মাক কঠোৰ নহ'লহেঁতেন, তেন্তে হয়তো তেওঁ আজিৰ এই পৰ্যায়ত উপনীত হ'ব নোৱাৰিলেহেঁতেন। তাৰ পৰাই তেওঁ নিজৰ MBBS আৰু MD পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে।

ভাৰতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু চৰকাৰী চাকৰিৰ যাত্ৰা

কাজাখাস্তানত পঢ়া শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ FMGE পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত ছাৱাই মানসিং চিকিৎসালয়ত ইণ্টাৰ্নশ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ চৰকাৰী চিকিৎসা বিষয়াৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দিব্যাংগ শাখাত সুখ্যাতিৰে নিৰ্বাচিত হয়।

ডাঃ আব্দুল তনবীৰ

তেওঁৰ প্ৰথম নিযুক্তি জয়পুৰৰ চৌমু অঞ্চলৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত হৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ডেৰ বছৰ ধৰি চৰকাৰী সেৱা আগবঢ়াইছিল। যিটো শিশুৰ বাবে এদিন স্কুললৈ যোৱাটো এটা সপোন আছিল, সেই একেজন ব্যক্তিয়েই চিকিৎসক হৈ চৰকাৰী সেৱা আগবঢ়াই আছিল।

২০০৮ চনত নুৰবানোৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেওঁৰ পত্নী এগৰাকী নেচাৰোপেথীৰ চিকিৎসক আৰু B.Pharma কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ চিকিৎসালয়ৰ কাম-কাজত স্বামীক পূৰ্ণ সহযোগিতা আগবঢ়ায়। সময়ৰ লগে লগে পৰিয়ালটো বৃদ্ধি পালে। ৰাতিৰ ভাগত সন্তানৰ চোৱা-চিতা আৰু চিকিৎসালয়ৰ দায়িত্ব চম্ভালাৰ ব্যৱহাৰিক কাৰণত তেওঁ চৰকাৰী চাকৰি এৰিবলগীয়া হ'ল।

এই সিদ্ধান্ত সহজ নাছিল। মানুহে কৈছিল যে চৰকাৰী চাকৰি এৰাটো ভুল সিদ্ধান্ত হ'ব পাৰে। কিন্তু তেওঁ সেই বিপদাশংকা গ্ৰহণ কৰিলে আৰু নিজাকৈ কাম আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে।

সৰু ক্লিনিকৰ পৰা চিকিৎসালয়লৈ এক সফল যাত্ৰা

২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ নিজৰ এটা সৰু ক্লিনিকেল যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত এটা সৰু কোঠাৰ পৰাই ৰোগী চাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। আজি সেই সৰু প্ৰচেষ্টাই 'ডায়েবেটিছ ভৱন এণ্ড মাল্টি-স্পেচিয়েলিটি হাস্পতাল'ৰ ৰূপ লৈছে। তেওঁৰ চিকিৎসালয়ত আজি ত্ৰিশখন বিচনা আৰু বাৰখন বিচনাযুক্ত ICU উপলব্ধ। পঞ্চাশৰো অধিক লোকৰ এটা দলে ইয়াত ৰোগীৰ সেৱাত নিয়োজিত হৈ আছে।

ডাঃ আব্দুল তনবীৰ

ডাঃ তানবীৰে বৰ্তমানলৈকে সত্তৰ হাজাৰৰো অধিক ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিছে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত ৰোগীয়েই হৈছে আটাইতকৈ ডাঙৰ শিক্ষক। ডায়েবেটিছ, থাইৰয়ড, মেদবহুলতা আৰু এণ্ডোক্ৰাইন ৰোগৰ চিকিৎসাত তেওঁ বিশেষ পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছে। সময়মতে তেওঁ প্ৰয়োজন থকা লোকসকলৰ বাবে বিনামূলীয়া চিকিৎসা শিবিৰো আয়োজন কৰে। ইয়াৰ উপৰি বিভিন্ন সামাজিক সংস্থাৰ লগত মিলি শিশুৰ শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ সহায় আগবঢ়ায়।

দেশ-বিদেশত বক্তৃতা আৰু মেদবহুলতাৰ ওপৰত বিশেষ কাম

তেওঁৰ পৰিচয় কেৱল জয়পুৰতে আৱদ্ধ নহয়। তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি চিকিৎসা শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। তেওঁ স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলৰ বাবে বহু শৈক্ষিক কাৰ্যসূচী পৰিচালনা কৰিছে। দেশৰ বিভিন্ন চহৰৰ উপৰি তেওঁ ভূটান, উজবেকিস্তান, তাজিকিস্তান, কিৰ্গিস্তান, থাইলেণ্ড, শ্ৰীলংকা আৰু ডুবাইৰ দৰে দেশত আয়োজিত চিকিৎসা সন্মিলনসমূহত নিজৰ বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। তেওঁৰ উৎকৃষ্ট কাৰ্যৰ বাবে তেওঁক বহু সন্মানীয় বঁটাৰেও পুৰস্কৃত কৰা হৈছে।

আজিকালি তেওঁৰ মূল গুৰুত্ব মেদবহুলতাৰ চিকিৎসা আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত সজাগতাৰ ওপৰত। তেওঁৰ মতে, মানুহে মেদবহুলতাক প্ৰায়ে কেৱল শৰীৰৰ আকাৰ বুলিহে ভাবে, কিন্তু ই বহু গুৰুতৰ ৰোগৰ কাৰণ হ'ব পাৰে। তেওঁ নিজৰ চিকিৎসালয়ত মেদবহুলতাৰ চিকিৎসাৰ বাবে এটা সুকীয়া বিভাগ আৰম্ভ কৰিছে, য'ত বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে ৰোগীসকলৰ চিকিৎসা কৰা হয়।

প্ৰতিবন্ধকতাক পিছ পেলাই গঢ়িলে নিজৰ সুকীয়া পৰিচয়

ডাঃ তনবীৰে প্ৰমাণ কৰি দিলে যে যদি ইচ্ছা শক্তি দৃঢ় হয়, তেন্তে শাৰীৰিক সীমাবদ্ধতাই সপোনক বাধা দিব নোৱাৰে। নিজৰ শাৰীৰিক প্ৰতিবন্ধকতা থকাৰ পিছতো তেওঁ নিজে গাড়ী চলোৱা শিকিলে। আজি তেওঁ কেৱল নিজৰ চিকিৎসালয়খনেই সফলতাৰে চলাই থকা নাই, আন দিব্যাংগ লোকসকলৰ বাবেও এক আদৰ্শ হৈ পৰিছে।