ছানিয়া আঞ্জুম
আৰক্ষী বুলিলেই সাধাৰণতে আমাৰ মনলৈ আহে কঠোৰতা আৰু ক্ষমতাৰ কথা। কিন্তু এনে কিছুমান আৰক্ষী বিষয়াও আছে যিয়ে কঠোৰতাৰ পৰিৱৰ্তে সমমৰ্মিতা আৰু বিশ্বাসৰ জৰিয়তে মানুহক প্ৰভাৱিত কৰে, প্ৰেৰণা যোগায়। তেনে এগৰাকী ব্যতিক্ৰমী আৰক্ষী বিষয়া হৈছে নাজমা ফাৰুকী। এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে তেওঁৰ কৰ্তৃত্ব সমমৰ্মিতা আৰু সততাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। তেওঁ এনে এক নেতৃত্বৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে য'ত ক্ষমতা কেতিয়াও দায়িত্ববোধৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নহয়, আৰু সেৱা মানৱতাৰ পৰা পৃথক নহয়।
আৰক্ষী বিভাগলৈ নাজমাৰ যাত্ৰা তেওঁ ইউনিফৰ্ম পিন্ধাৰ বহু আগতেই গঢ় লৈ উঠিছিল। ইয়াৰ আৰম্ভণি হৈছিল নিজৰ ঘৰতেই, তেওঁৰ পিতৃৰ আদৰ্শৰ জৰিয়তে, যাক তেওঁ এগৰাকী কিংবদন্তি আৰু দূৰদৰ্শী ব্যক্তি হিচাপে বৰ্ণনা কৰে। তেওঁৰ পিতৃৰ সাধুকথা, অভিজ্ঞতা আৰু মূল্যবোধে নীৰৱে নাজমাৰ দৃষ্টিভংগী আৰু কৰ্তব্যবোধ গঢ়ি তুলিছিল। পিতৃৰ সমান্তৰালকৈ আছিল তেওঁৰ মাতৃ, যাৰ নম্ৰতা আৰু মানসিক দৃঢ়তা নাজমাৰ আৱেগিক আশ্ৰয়স্থল হৈ পৰিছিল। তেওঁ কয়, “মোৰ মায়ে মোক সদায় নম্ৰ আৰু মাটিত ভৰি থৈ চলিবলৈ শিকাইছে। তেওঁৰ ইতিবাচক শক্তি, মানসিক দৃঢ়তা আৰু মোৰ প্ৰতি থকা অটল বিশ্বাসেই মোৰ প্ৰেৰণাৰ চিৰন্তন উৎস”।
মহাবিদ্যালয়ৰ এটা অনুষ্ঠান অংশগ্ৰহণ কৰা মুহূৰ্তত নাজমা ফাৰুকী
সৰুৰে পৰাই নাজমা আছিল গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন আৰু অনুসন্ধিৎসু। তেওঁ মনত পেলায় কেনেকৈ তেওঁ সাধাৰণ কথাবোৰৰ বাহিৰলৈ গৈ প্ৰশ্ন সুধিছিল, যাৰ ভিতৰত এটা প্ৰশ্ন বহু বছৰ ধৰি তেওঁৰ মনত ৰৈ গৈছিল। "মই ভাবিছিলোঁ মানুহৰ নাম কিয় ৰখা হয় আৰু এটা নামে এজন ব্যক্তিৰ ব্যক্তিত্বত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলায়।" তেওঁৰ নাম 'নাজমা', আৰবী ভাষাত যাৰ অৰ্থ হৈছে তৰা। এই নামটোৱে উজ্জ্বলতা আৰু পথ প্ৰদৰ্শনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কিন্তু তেওঁৰ পিতৃৰ বাবে এই শব্দবোৰে দায়িত্ব কঢ়িয়াই আনিছিল। পিতৃয়ে তেওঁক কৈছিল, “সঠিক পথ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে, আমি আমাৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্ট হ'ব লাগিব”। এই ধাৰণাটোৱে নাজমাৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। “পথ প্ৰদৰ্শনৰ কথাটোৱে মোক ভবাই তুলিছিল। আপুনি নিজৰ মাজত সেই যোগ্যতাখিনি গঢ়ি নোতোলালৈকে কোনোবাই আপোনাক কিয় অনুসৰণ কৰিব?” সেই প্ৰশ্নটোৱেই তেওঁৰ পেছাদাৰী জীৱন গঢ় দিয়া এক নীৰৱ অথচ শক্তিশালী শক্তিত পৰিণত হৈছিল।
নাজমা ফাৰুকীৰ বাবে আৰক্ষীৰ কাম কেৱল ক্ষমতা নহয়। ই হৈছে বিশ্বাসৰ কথা। “যেতিয়া আমি এজন বিষয়া হোৱাৰ কথা কওঁ, বিশেষকৈ আৰক্ষী বিষয়া, তেতিয়া মানুহে ক্ষমতাৰ কথা ভাবে। কিন্তু, মই বিশ্বাস কৰোঁ যে ই হৈছে বিশ্বাসৰ সৈতে থকা কৰ্তৃত্ব।” তেওঁ নিজৰ ভূমিকাক প্ৰশাসন আৰু জনসাধাৰণৰ মাজৰ এখন সেতু হিচাপে গণ্য কৰে, যিয়ে আইনৰ ব্যৱহাৰ কৰি সমাজৰ পিছপৰা শ্ৰেণীৰ বাবে সা-সুবিধা, সুৰক্ষা আৰু সৱলীকৰণ নিশ্চিত কৰে। তেওঁ কয়, “সেইখিনিতে মই নিজকে পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে পাওঁ। নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰখাৰ এক নতুন ঢৌ সৃষ্টি কৰাটোৱেই মোৰ লক্ষ্য”।
পোছাক বা পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক কিয়, তেওঁৰ মূল নীতিসমূহ সদায় অপৰিৱৰ্তিত থাকে। তেওঁ দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰে যে শক্তিশালী নৈতিক নীতি, সমমৰ্মিতা, সততা, নৈতিকতাপূৰ্ণ আৰক্ষী সেৱা, সেৱাৰ প্ৰতি সমৰ্পণ আৰু পেছাদাৰী আচৰণৰ সৈতে কেতিয়াও আপোচ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ কয় যে এই মূল্যবোধবোৰেই তেওঁক “এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে গঢ়ি তোলে আৰু শক্তিশালী কৰে,” যিয়ে কৰ্তব্যৰত অৱস্থাত হওক বা ব্যক্তিগত জীৱনতেই হওক, তেওঁৰ সিদ্ধান্তসমূহ গঢ় দিয়াত সহায় কৰে।
পদমৰ্যাদাৰ ভিত্তিত পৰিচালিত হোৱা এটা বাহিনীত, নাজমাই দলীয় কাম আৰু পাৰস্পৰিক যোগাযোগৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে অনুশাসন হৈছে আৰক্ষীৰ মেৰুদণ্ড, কিন্তু বুজাবুজি হৈছে ইয়াৰ আত্মা। তেওঁ কয়, “আৰক্ষীৰ কাম সদায় এটা দল হিচাপে কৰা হয়”। যিকোনো অভিযানৰ আগত আৰু পাছত, তেওঁ কেৱল নিৰ্দেশ দিয়াই নহয়, বৰং বিশদ আলোচনা আৰু পৰ্যালোচনাও নিশ্চিত কৰে। “যেতিয়া দলটোৱে বুজি পায় যে কামটো সহজ কৰিবলৈহে নিয়মবোৰ বনোৱা হৈছে, তেতিয়া তেওঁলোকে স্বেচ্ছাই সেইবোৰ মানি চলে।” যদিও শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা আছে, তেওঁ ইয়াক একেবাৰে শেষ বিকল্প হিচাপেহে গণ্য কৰে। তেওঁ লগতে কয়, “এক সংশোধনমূলক দৃষ্টিভংগী অধিক গ্ৰহণযোগ্য আৰু দীৰ্ঘম্যাদীভাৱে কাৰ্যকৰী”। সৰ্বোপৰি, তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে নেতৃত্ব সদায় দৃশ্যমান হ'ব লাগে। “এজন নেতাই সন্মুখৰ পৰা নেতৃত্ব দিব লাগে আৰু কঠোৰভাৱে নিয়মবোৰ মানি চলিব লাগে”।- তেওঁ কয়।
কৰ্তব্যৰ সময়ত নাজমা ফাৰুকী
তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তনশীল অভিজ্ঞতাটো আহিছিল টি এছ হাল্লিত তেওঁৰ প্ৰবেছনাৰী পোষ্টিঙৰ সময়ত। তেতিয়ালৈকে নাজমাই কেতিয়াও থানাত ভৰি দিয়া নাছিল আৰু চিনেমা বা শুনা কথাৰ ভিত্তিত গঢ় লৈ উঠা সাধাৰণ ধাৰণাকেই পোষণ কৰিছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ প্ৰকৃত মানুহ আৰু প্ৰকৃত সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিল, তেতিয়া সেই ধাৰণা দ্ৰুতগতিত সলনি হৈছিল। "সেইটোৱেই প্ৰথমবাৰ আছিল যেতিয়া মই সঁচাকৈয়ে জনসাধাৰণৰ মুখামুখি হৈছিলো, তেওঁলোকৰ সমস্যাবোৰ দেখিছিলো আৰু সীমাহীন গোচৰ তথা পলম হোৱাৰ বাবে থানাৰ প্ৰতি থকা তেওঁলোকৰ ভয়ৰ উমান পাইছিলো।"
এনে এটা জটিল গোচৰৰ সময়ত, এজনী নিৰুদ্দেশ হোৱা ছোৱালীৰ পিতৃ-মাতৃয়ে অভিযোগ দাখিল কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা নাছিল। ৫২ ঘণ্টাৰ তীব্ৰ প্ৰচেষ্টাৰ অন্তত, নাজমা আৰু তেওঁৰ দলে পিতৃ-মাতৃৰ বিশ্বাস অৰ্জন কৰিবলৈ, ছোৱালীজনীক বিচাৰি উলিয়াবলৈ আৰু তাইক পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলন কৰাবলৈ নিৰন্তৰভাৱে কাম কৰিছিল। সেই অভিজ্ঞতাৰ কথা সুঁৱৰি তেওঁ কয়, “ই জনসাধাৰণৰ সৈতে আদান-প্ৰদান, সমমৰ্মিতা, দলীয় কাম, সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ, সমস্যা সমাধান, পতিয়ন নিওৱাৰ ক্ষমতা, দায়বদ্ধতা আৰু শেষত আত্মসন্তুষ্টিৰ এক বৃহৎ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল। এই সকলোবোৰ আৱেগ ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্যায়ত আছিল।” এই ঘটনাই তেওঁৰ মনত এক অম্লান সাঁচ বহুৱাইছিল আৰু আৰক্ষী সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ বাবে এক গভীৰ শিক্ষাত পৰিণত হৈছিল।
বান্ধৱীৰ সৈতে নাজমা ফাৰুকী
নাজমাৰ বাবে জনসাধাৰণৰ সেৱা কৰাটো এক অতি ব্যক্তিগত অনুভূতি। তেওঁ ইয়াক পাৰস্পৰিক আদান-প্ৰদান, তৃণমূল পৰ্যায়ৰ বুজাবুজি, বিশ্বাস গঢ়ি তোলা, সমমৰ্মিতা আৰু সক্ৰিয়ভাৱে সমস্যা সমাধানৰ মাজেৰে সংজ্ঞায়িত কৰে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে সমাজক সাময়িক হস্তক্ষেপতকৈ সঠিক মাৰ্গদৰ্শন আৰু নিৰন্তৰ সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন। তেওঁ কয়, "মূল কাৰণসমূহ উপলব্ধি কৰা আৰু উন্নতি সাধন তথা পুনৰ কাম কৰাৰ বাবে এক বহল মানসিকতা গঢ়ি তোলাটোৱেই বৰ্তমান সময়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা।" তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী অনুসৰি, প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি আৰু সমাজৰ নেতাসকলৰ মাজৰ সহযোগিতাই এক স্থায়ী আৰু অৰ্থপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে।
পেছাদাৰী দায়িত্বৰ পৰা আঁতৰি, নাজমাই সৰল অথচ উদ্দেশ্যপূৰ্ণ কামৰ মাজত নতুনত্ব বিচাৰি পায়। তেওঁ কয়, "যেতিয়া মোৰ মনটো কৰ্তব্যৰ পৰা আঁতৰত থাকে, তেতিয়া মোৰ পৰিয়ালেই হৈছে মোৰ জিৰণিৰ ঠাই।" চুটি চিন্তনমূলক প্ৰবন্ধ লিখাই তেওঁক নিজৰ দৃষ্টিভংগী পৰিশীলিত কৰাত আৰু এজন ব্যক্তি হিচাপে বিকশিত হোৱাত সহায় কৰে। শৰীৰচৰ্চা আৰু যোগাভ্যাসৰ জৰিয়তে তেওঁ শাৰীৰিক ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে, যিয়ে তেওঁক "নতুন আৰম্ভণি আৰু আত্মিক নিৰাময়"ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে বুলি তেওঁ বিশ্বাস কৰে। ইয়াৰ উপৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সৈতে মতবিনিময় কৰা, চাইবাৰ সুৰক্ষা, ড্ৰাগছৰ অপব্যৱহাৰ আৰু পথ নিৰাপত্তাৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰাৰ মাজতো তেওঁ গভীৰ আত্মসন্তুষ্টি লাভ কৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়াৰ পৰা এগৰাকী পৰামৰ্শদাতা আৰু পথপ্ৰদৰ্শকলৈ নিজৰ ভূমিকাক সম্প্ৰসাৰিত কৰিছে।
নাজমা ফাৰুকীৰ যাত্ৰাই এক শক্তিশালী সত্যক প্ৰতিফলিত কৰে। প্ৰভাৱশালী হ'বলৈ কৰ্তৃত্ব কেতিয়াও কঠোৰ বা উচ্চস্বৰৰ হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। যেতিয়া ই বিশ্বাস, সমমৰ্মিতা আৰু সততাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত হয়, তেতিয়া ই পৰিৱৰ্তনশীল হৈ পৰে। তেওঁৰ হাতত, আৰক্ষী সেৱা কেৱল আইন বলবৎ কৰাতে সীমাবদ্ধ নাথাকি, এক বিবেকৱান নেতৃত্ব আৰু উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত সেৱালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে।
