অনিকা মহেশ্বৰী, নতুন দিল্লী
সমাজৰ বাধা আৰু সমালোচনাৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি যেতিয়া এগৰাকী নাৰীয়ে নিজৰ সপোনৰ দিশে আগবাঢ়ে, তেতিয়া তেওঁ কেৱল নিজৰ বাবেই নহয়, বৰং সমগ্ৰ সমাজৰ বাবে এক আদৰ্শ হৈ পৰে। শ্বাহনাজ পাৰবীনৰ পৰিচয় এতিয়া কেৱল এটা পদক বা এটা বিজয়তে আৱদ্ধ হৈ থকা নাই। কাৰ্গিলৰ হাড় কঁপোৱা শীতৰ মাজতো নিজৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি অটল থকা শ্বাহনাজ পাৰবীন তাৰেই এক জীৱন্ত নিদৰ্শন।
টাইকোৱাণ্ডোত সমাজৰ সকলো বাধা নেওচি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতৰ মান উজলোৱা লাডাখৰ এইগৰাকী জীয়ৰীৰ যাত্ৰা সঁচাকৈয়ে অনুপ্ৰেৰণাদায়ক। টাইকোৱাণ্ডোত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতৰ পতাকা উত্তোলন কৰা লাডাখৰ প্ৰথমগৰাকী জীয়ৰী শ্বাহনাজ। তেওঁৰ কাহিনীটো কেৱল ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰৰ সফলতাৰ কাহিনীয়েই নহয়, ই হৈছে সামাজিক বাধাৰ বিৰুদ্ধে কৰা সংগ্ৰামৰ কাহিনী, ঘৰৰ পৰা ওলাই অহা এগৰাকী ছোৱালীয়ে সন্মুখীন হোৱা তাচ্ছিল্যৰ কাহিনী আৰু এক অটল বিশ্বাসৰ কাহিনী যিয়ে তেওঁক দেশৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ শাৰীত উপনীত কৰাইছে।
শেহতীয়াকৈ ২০২৬ চনৰ ১৬ মাৰ্চৰ পৰা ২০ মাৰ্চলৈকে ওড়িশাৰ বালেচৰত সৰ্বভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয় টাইকোৱাণ্ডো চেম্পিয়নশ্বিপ অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত সমগ্ৰ দেশৰ শীৰ্ষ খেলুৱৈসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ বাবে এই প্ৰতিযোগিতাখন যথেষ্ট তীব্ৰ আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক হৈ পৰিছিল। অৱশ্যে শ্বাহনাজে ব্যতিক্ৰমী কৌশল আৰু মানসিক শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰি সোণৰ পদক জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ এই বিজয়ে কেৱল তেওঁৰ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই অনাৰ লগতে এই কথাও প্ৰমাণ কৰে যে কাৰ্গিলৰ ছোৱালী অতুলনীয়। প্ৰশিক্ষক আৰু ক্ৰীড়া বিষয়াসকলে তেওঁৰ কৌশলগত দক্ষতা, বিশেষকৈ হেঁচাৰ সন্মুখীন হোৱা পৰিস্থিতিত তেওঁৰ শান্ত আৰু স্থিৰ মানসিকতাৰ প্ৰশংসা কৰে, যিয়ে তেওঁক আনতকৈ পৃথক কৰি তোলে।
শ্বাহনাজৰ জন্ম হৈছিল কাৰ্গিলৰ এখন সৰু গাঁও ছাংকুত। এটি সাধাৰণ পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা শ্বাহনাজে এনে এক পৰিৱেশ পাইছিল য'ত ক্ৰীড়াৰ প্ৰাধান্য আছিল। তেওঁৰ এজন ককায়েক আৰু তিনিগৰাকী ভনীয়েক আছে, যাৰ ভিতৰত এগৰাকী ফুটবল খেলুৱৈ। সৰুৰে পৰা শ্বাহনাজে বিভিন্ন খেলৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল যদিও, বিদ্যালয়ৰ এখন কৰ্মশালাৰ সময়তহে তেওঁ টাইকোৱাণ্ডোৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল। নিজৰ সমবয়সীয়া ছোৱালীবোৰৰ শক্তিশালী কিক্ মৰা দৃশ্যই তেওঁৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তেওঁলোকৰ সাহসৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ একেই পথ অনুসৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
শেহতীয়া জয়ৰ পিছত শ্বাহনাজে ছ’চিয়েল মিডিয়াত নিজৰ আৱেগ ব্যক্ত কৰে। তেওঁ লাভ কৰা এই সোণৰ পদকটো আল্লাৰ ফালৰ পৰা পোৱা ঈদৰ বিশেষ উপহাৰ বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ নিজৰ সফলতাৰ কৃতিত্ব তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আৰু পৰিয়ালক প্ৰদান কৰি স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁলোকৰ সমৰ্থন অবিহনে হয়তো তেওঁ সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহ অতিক্ৰম কৰিবলৈ সক্ষম নহ'লহেঁতেন। তেওঁৰ এই যাত্ৰা একেবাৰেই সহজ নাছিল। যেতিয়া তেওঁ মাৰ্চিয়েল আৰ্টছক কেৰিয়াৰ হিচাপে বাছনি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ সমাজৰ একাংশৰ তীব্ৰ বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈছিল। এক ৰক্ষণশীল পৰিৱেশৰ পৰা অহাৰ বাবে তেওঁ সমালোচনা সহ্য কৰিবলগীয়া হৈছিল; আনকি কিছুমানে তেওঁৰ পৰিয়ালক সামাজিক পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰা বুলিও কৈছিল। কিন্তু শ্বাহনাজ দৃঢ় আছিল, তেওঁ নিজৰ চাৰিওফালৰ নেতিবাচক কথাবোৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ প্ৰশিক্ষণত মনোযোগ দিছিল।
ভাৰতীয় সেনাবাহিনীয়ে কাৰ্গিল বিজয় দিৱসৰ ২৫ বছৰীয়া জয়ন্তীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টাইকোৱাণ্ডো খেলুৱৈ শ্বাহনাজ পাৰবীনক সন্মান জনাইছে
প্ৰাৰম্ভিক দিনবোৰত তেওঁ বেডমিণ্টনো খেলিছিল, কিন্তু সোনকালেই তেওঁ উপলব্ধি কৰিছিল যে তেওঁৰ প্ৰকৃত লক্ষ্য টাইকোৱাণ্ডোহে। তেওঁ স্থানীয় প্ৰশিক্ষক মহম্মদ আলীৰ পৰা প্ৰাথমিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰশিক্ষক অতুল পাংগোত্ৰাৰ তত্ত্বাৱধানত নিজৰ দক্ষতা আৰু অধিক নিখুঁত কৰিবলৈ জম্মুলৈ যায়। তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত শ্বাহনাজৰ খেলৰ যথেষ্ট উন্নতি হয়। তেওঁ জিলা আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত অসংখ্য পদক জিনিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তন আহিছিল ২০২৩ চনত, যেতিয়া তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় গেমছত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰি এই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰা লাডাখৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল- যিটো আছিল সেই অঞ্চলটোৰ বাবে এক ঐতিহাসিক মুহূৰ্ত।
বালেচৰত তেওঁৰ শেহতীয়া বিজয় তেওঁৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ আন এক প্ৰমাণ। আজি শ্বাহনাজ সেইসকল ছোৱালীৰ বাবে আশাৰ ৰেঙনি, যিসকলে সামাজিক বাধাৰ বাবে নিজৰ সপোনবোৰক দমন কৰি ৰাখে। তেওঁ দেখুৱাই দিছে যে ক্ৰীড়া কেৱল শাৰীৰিক সুস্থতাৰ লগতেই জড়িত নহয়, ই হৈছে আত্মবিশ্বাস আৰু পৰিচয় গঢ়ি তোলাৰ এক শক্তিশালী মাধ্যম। বৰ্তমান তেওঁ ৰোহতকৰ মহৰ্ষি দয়ানন্দ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি আছে। ২০২৩ চনৰ আগষ্ট মাহত চীনৰ চেংডুত অনুষ্ঠিত 'ফিছু ৱৰ্ল্ড ইউনিভাৰ্ছিটি গেমছ'ৰ বাবে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয় আৰু এই বিশ্বব্যাপী মঞ্চত লাডাখক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেললৈকে অগ্ৰসৰ হয় যদিও পদক অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল, তথাপি বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি অমূল্য অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিছিল। ভাৰতীয় জাৰ্চী পিন্ধাটোৱেই আছিল তেওঁৰ বাবে আটাইতকৈ গৌৰৱৰ মুহূৰ্ত।
২০২৪ চনত ভিয়েটনামত অনুষ্ঠিত এছিয়ান টাইকোৱাণ্ডো চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ পুনৰবাৰ দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনে, য'ত তেওঁ পুনৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ঘৰুৱা পৰ্যায়তো নিজৰ আধিপত্য বজাই ৰাখি ২০২৫ চনত নাছিকত অনুষ্ঠিত ফেডাৰেচন কাপত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰে। তেওঁৰ এই কৃতিত্বৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে লাডাখ প্ৰশাসনে সতীৰ্থ খেলুৱৈ সোনম ছছফালৰ লগতে তেওঁকো সন্মানিত কৰে। সেই একে বছৰতে তেওঁ ৰাইন-ৰুৰত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড ইউনিভাৰ্ছিটি গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল, কিন্তু আঘাতৰ বাবে ৰাউণ্ড অফ ৩২-ৰ পৰা বাহিৰ হ'বলগীয়া হৈছিল। তথাপি হতাশ নহৈ তেওঁ নিজৰ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ এগৰাকী 'লক্ষ্য স্কলাৰ'। লাডাখ ৰাজ্যিক চেম্পিয়নশ্বিপত তিনিটাকৈ সোণৰ পদক জিকি তেওঁ নিজৰ শ্ৰেষ্ঠতা প্ৰমাণ কৰিছে।
বিশ্বৰ টাইকোৱাণ্ডো মঞ্চত শ্বাহনাজ পাৰবীন
শ্বাহনাজৰ কাহিনীয়ে আমাক শিকায় যে প্ৰতিভা ডাঙৰ চহৰ বা আধুনিক সা-সুবিধাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। দৃঢ়তা থাকিলে মানুহে কাৰ্গিলৰ সৰু অঞ্চলৰ পৰা ওলাই গৈয়ো বিশ্ব দৰবাৰত জিলিকি উঠিব পাৰে। তেওঁৰ সাফল্যই সেইসকল পিতৃ-মাতৃলৈ এক শক্তিশালী বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে যিসকলে নিজৰ কন্যাক তুচ্ছ জ্ঞান কৰে। আজি শ্বাহনাজ এক আদৰ্শ হৈ পৰিছে আৰু আগন্তুক বছৰবোৰত দেশে তেওঁৰ পৰা বহু আশা পুহি ৰাখিছে। আকাশ চুবলৈ গৈয়ো শিপাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থকাৰ তেওঁৰ এই ক্ষমতা সঁচাকৈয়ে অনুপ্ৰেৰণাদায়ক। তেওঁৰ যাত্ৰাই ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক উৎসাহিত কৰি থাকিব আৰু ভাৰতীয় টাইকোৱাণ্ডোৰ ইতিহাসত তেওঁৰ নাম ইতিমধ্যে সোণোৱালী আখৰৰে লিপিবদ্ধ হৈ আছে। কাৰ্গিলৰ এইগৰাকী কন্যাই কেতিয়াও থমকি ৰোৱা নাই, তেওঁ ইয়াতকৈয়ো অধিক উচ্চতাত আৰোহণ কৰিবলৈ সাজু হৈছে।
.webp "পাৱাৰলিফ্টাৰ উমাইৰা")
.webp "কলকাতাৰ ‘হিজাবী বাইকাৰ’ আলিমা ৰহমান")
