শতানন্দ ভট্টাচাৰ্য
বৰাক উপত্যকাৰ অন্যতম ধৰ্মস্থালী হৈছে ভুৱন পাহাৰ। প্ৰতি বছৰে শিৱৰাত্ৰিৰ সময়ত ভুৱন পাহাৰলৈ প্ৰায় চাৰি লাখ ভক্তৰ সমাগম ঘটা দেখা যায়। যোৱা দুটা বছৰ এই পাহাৰলৈ কোৰোনা সংক্ৰমণৰ বাবে শিৱৰাত্ৰিৰ সময়ত সিমান মানুহ হোৱা নাছিল, যদিও এইবেলিও শিৱৰাত্ৰিৰ প্ৰথম দিনাই প্ৰায় আঢ়ৈ লাখ ভক্তই ভুৱন পাহাৰ বগাই মন্দিৰলৈ গৈছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত শিৱৰাত্ৰিৰ প্ৰথম দিনাই এজন মহিলা আৰু এজন পুৰুষৰ পাহাৰৰ পৰা পৰি মৃত্যু ঘটে। আনহাতে বুধবাৰে পুনৰ তিনিজন পুৰুষৰ মৃতদেহ আৰক্ষীয়ে উদ্ধাৰ কৰিছে। ইয়াৰে এজন কাছাৰ জিলাৰ চন্দ্ৰপুৰৰ অনন্ত ঘাটোৱাৰ (৩৭) বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে যদিও বাকী দুজনৰ পৰিচয় এতিয়ালৈ থিৰাং কৰিব পৰা হোৱা নাই।
মংগলবাৰে ভুৱন পাহাৰ বগাবলৈ যাওঁতে এজন যুৱক পাহাৰৰ পৰা পৰি যায়। শিলচৰ চহৰৰ দেশবন্ধু ৰোডৰ ৩১ বছৰৰ বিক্ৰমজিৎ পাল বুলি স্থানীয় ৰাইজে চিনাক্ত কৰি শিলচৰ মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত পঠিয়াই যদিও চিকিৎসকে তেওঁক মৃত বুলি ঘোষণা কৰিছে। অৱশ্যে লোকজনৰ হৃৎপিণ্ডৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যু হোৱা বুলি চিকিৎসকে জনাইছে। ইয়াৰ পুৰ্বে ভুৱন পাহাৰৰ ওপৰত এগৰাকী অচিনাক্ত মহিলাৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু কচুদৰম থানাত মৃতদেহ ৰখা হৈছে। শিলচৰ মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত মৰোণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে মৃতদেহটো পঠোৱা সময়লৈকে মহিলা গৰাকীক চিনাক্ত কৰিব পৰা হোৱা নাই।
ভুৱন পাহাৰ উত্তৰ-পূবৰ অসমত অৱস্থিত। ভুৱন পাহাৰৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত শিৱ মন্দিৰৰ বাবে এই পাহাৰখন বিখ্যাত। মহা শিৱৰাত্ৰিৰ সময়ত ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ ভক্তই ভগৱান শিৱৰ উপাসনা কৰিবলৈ পাহাৰখনলৈ আহে। এই পাহাৰখন অসমৰ শিলচৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। গুৱাহাটীৰ নীলাচল পাহাৰৰ কামাখ্যা মন্দিৰৰ দৰে ভুৱন পাহাৰখন৷ মণিপুৰ আৰু মিজোৰামৰ সীমান্তৱৰ্তী বৰাক উপত্যকাৰ একেবাৰে দক্ষিণ পূবত থকা ভুৱন পাহাৰৰ তীৰ্থযাত্ৰীৰ কেন্দ্ৰ হোৱাৰ লগতে ট্ৰেকাৰ আৰু পৰ্বতাৰোহীসকলৰ প্ৰিয়স্থান৷ ভগৱান শিৱৰ বিখ্যাত মন্দিৰৰ উপৰিও গভীৰ অৰণ্যৰে আবৃত পাহাৰখন কিংবদন্তি আৰু বহু ৰহস্যৰে ভৰি আছে।
মণিপুৰ আৰু মিজোৰামৰ সীমান্তৱৰ্তী বৰাক উপত্যকাৰ দক্ষিণ-পূবত থকা ভূৱন পাহাৰ হৈছে এক জনপ্ৰিয় তীৰ্থস্থান। তীৰ্থযাত্ৰীসকলে লাঠিৰ সহায়ত থিয় পাহাৰখন বগাই ভগৱান শিৱৰ দৰ্শন কৰিবলৈ যায়। বৃদ্ধ আৰু শিশুসকলে আনৰ সহায়ত পাহাৰখন বগাই যায়।
ভুৱন পাহাৰপাদদেশত ভিৰ কৰা ভক্তসকল
গভীৰ অৰণ্যৰে আবৃত পাহাৰখনত অৱস্থিত শিৱ মন্দিৰটো বহুতো কিংবদন্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। শিলচৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত ভুৱন পাহাৰৰ শিৱ মন্দিৰত মহাশিৱৰাত্ৰি উপলক্ষে আয়োজিত পৰম্পৰাগত ভূৱন মেলালৈ প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ লোক একত্ৰিত হয়।
ভক্তসকলে দিনজোৰা উপবাস ৰাখি, সমগ্ৰ অঞ্চলৰ তীৰ্থযাত্ৰীসকলে মন্দিৰৰ ওচৰৰ পুখুৰীত ডুব দিয়াৰ পিছত পাহাৰখন বগায় আৰু শিৱৰ উপাসনা কৰে। কিন্তু পাহাৰত বগোৱাটো সঁচাকৈয়ে এটা কঠিন কাম।
শিৱৰাত্ৰিত ভুৱন পাহাৰ পৰিদৰ্শন কৰি থকা কাছাৰৰ উপায়ুক্ত কীৰ্তি জাল্লি সোমবাৰে
ভুৱন পাহাৰৰ বিষয়ে জনপ্ৰিয় পৌৰাণিক এটা কাহিনী হ'ল যে প্ৰাচীন কালত, পাহাৰখন হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতিচ্ছবিৰে ভৰি আছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত, পাহাৰৰ ওচৰত বসতি স্থাপন কৰা নাগা সাধু সকলে প্ৰতিচ্ছবিবোৰ তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ বুলি ধাৰণা কৰিছিল আৰু সেইবোৰ আন এঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকে প্ৰতিচ্ছবিবোৰ কঁকালত বান্ধিবলৈ ৰছী ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
নাগা সাধু সকলে মূৰ্তিবোৰ স্থানান্তৰ কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ ওপৰত এক অভিশাপ পৰিছিল আৰু তেওঁলোক ইফালে সিফালে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল আৰু তেওঁলোক তৎক্ষণাৎ শিললৈ পৰিৱৰ্তিত হৈ পৰিছিল।
ওচৰৰ এটা ওখ শিলৰ বেদী আছিল, য'ত এজন নগা সাধুয়ে এজন দেৱতাক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিছিল।
