অনিকা মহেশ্বৰী / নতুন দিল্লী
ৰমজান মাহৰ আগমনৰ লগে লগে দিল্লীৰ সন্ধিয়াৰ ৰংবোৰ সলনি হৈ যায়। সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ লগে লগে, মছজিদৰ পৰা অহা আজানৰ শব্দ, ৰাজপথত ৰন্ধা কাবাবৰ সুগন্ধি আৰু বজাৰৰ সজীৱতাই চহৰখনৰ পৰিৱেশক বিশেষ কৰি তোলে। কিন্তু বিগত কেইটামান বছৰত ইফতাৰ পৰম্পৰাত এক আকৰ্ষণীয় পৰিৱৰ্তন দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। দিল্লীৰ Gen Zয়ে ইফতাৰক কেৱল ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰ মাজতে সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা নাই, বৰঞ্চ ই বন্ধুত্ব, মিলাপ্ৰীতি আৰু সাংস্কৃতিক সহযোগিতাৰ এক সামাজিক উৎসৱলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে। আজি চহৰৰ বিভিন্ন ঠাইত এনে ইফতাৰ পাৰ্টি দেখিবলৈ পোৱা যায় য'ত বিভিন্ন ধৰ্মৰ যুৱ বন্ধুসকলে একেলগে বহি ৰোজা ভংগ কৰিছে, খেজুৰ আৰু ফল-মূলৰ আদান-প্ৰদান কৰিছে আৰু সন্ধিয়াটোক এক স্মৰণীয় অভিজ্ঞতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।
দিল্লীৰ এই ছবিখনেই চহৰখনক বিশেষ কৰি তুলিছে। যি সময়ত সমাজত হিন্দু আৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজৰ বিবাদৰ বাতৰি প্ৰায়ে প্ৰচাৰিত হয়, সেই সময়তে দিল্লীৰ পাৰ্ক, কেফে আৰু ঐতিহাসিক অঞ্চলত হিন্দু-মুছলমান উভয়ে বন্ধুসকলে একেলগে ইফতাৰ কৰা দেখা যায়। এই দৃশ্যই চহৰখনৰ গংগা-জামুনী সভ্যতাৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছে, যাৰ পৰিচয় যুগ যুগ ধৰি এক সংস্কৃতি আৰু পাৰস্পৰিক সন্মানৰ আছিল। বহু যুৱক-যুৱতীৰ বাবে ই কেৱল ইফতাৰেই নহয়, বন্ধুত্বৰ উৎসৱো হয়, য'ত ৰোজা ভঙাৰ পৰম্পৰাৰ লগতে ভাতৃত্ববোধ আৰু একতাৰ বাৰ্তাও প্ৰেৰণ কৰে।
সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ ওপৰত পৰিপাটিকৈ পাৰি দিয়া এখন দীঘল বগা কাপোৰ, যিখন খেজুৰ, ফল-মূল, পকোড়া, ফলৰ ৰস, চিপচ, শীতল পানীয় আদিৰে সজাই থোৱা থাকে। ইফতাৰৰ সময় ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে দিল্লীৰ সুন্দৰ নাৰ্চাৰীত বন্ধু-বান্ধৱ আৰু পৰিয়ালৰ লোকৰ সমাগম ঘটে। পিছফালে থকা ঐতিহাসিক স্মৃতিসৌধবোৰৰ ওপৰত অস্তগামী সূৰ্য্যৰ সোণালী পোহৰ পৰে আৰু শিশুসকলৰ হাঁহি, কথা-বতৰা আদিয়ে সমগ্ৰ পৰিৱেশটো সজীৱ কৰি তোলে।
ৰমজানৰ সময়ত দিল্লীত ইফতাৰৰ ধৰণো সলনি হৈছে। য'ত পূৰ্বতে ইফতাৰৰ বাবে জনসাধাৰণে পৰম্পৰাগতভাৱে জামা মছজিদ বা জামিয়া নগৰীৰ বাট-পথত সমবেত হৈছিল, তাত এতিয়া বহু যুৱক-যুৱতী আৰু পৰিয়ালে মুকলি উদ্যানত পিকনিক ষ্টাইলৰ ইফতাৰ কৰা পচন্দ কৰে। এই কাৰণেই ৰমজানৰ সন্ধিয়াবোৰত লোধী গাৰ্ডেন আৰু সুন্দৰ নাৰ্ছাৰী আদি উদ্যানসমূহ ইফতাৰৰ নতুন গন্তব্যস্থলী হৈ পৰিছে।
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
দিল্লীৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত ইফতাৰৰ বাবে সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় স্থানৰ ভিতৰত নিজামুদ্দিন অঞ্চলৰ সুন্দৰ নাৰ্ছাৰী অন্যতম। ঐতিহাসিক মৈদাম, সেউজীয়া বহল ঠাই আৰু শান্ত পৰিৱেশেৰে আৱৰা এই ঐতিহ্যমণ্ডিত উদ্যানখন সন্ধিয়া সময়ত অতি সুন্দৰ হৈ পৰে। ৰমজানৰ সময়ত ইয়াৰ পৰিৱেশ আৰু অধিক বিশেষ হৈ পৰে। বহু যুৱক-যুৱতীয়ে তেওঁলোকৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে ইয়াত পিকনিক মেট লৈ আহে আৰু ঘাঁহনিৰ ওপৰত বহি ইফতাৰ কৰে। কাৰোবাৰ বেগত খেজুৰ থাকে, কোনোৱে ফল আৰু ফলৰ ৰস লৈ আহে, কোনোৱে ঘৰৰ পৰা চিঙৰা বা চেণ্ডৱিচ লৈ আহে। এই সময়ছোৱাত যুৱক-যুৱতীসকলে ফেব কেফেৰ দৰে উদ্যানৰ ভিতৰত থকা কেফেসমূহত স্বাস্থ্যকৰ স্ন্যাক্স আৰু পানীয়ৰ সৈতে ইফতাৰ উপভোগ কৰে। ইফতাৰৰ পিছত, যুৱক-যুৱতীসকলে প্ৰায়ে উদ্যানত ঘূৰি ফুৰে, ফটো তোলে আৰু দীৰ্ঘ সময় ধৰি কথোপকথন কৰে। সামাজিক মাধ্যমত ছবি আৰু ভিডিঅ'ৰ প্ৰচাৰে এই স্থানক Gen Zৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে।
দিল্লীত ৰমজানৰ প্ৰকৃত ৰং চাবলৈ হ'লে জামিয়া নগৰৰ কাষত থকা জাকিৰ নগৰৰ ৰাজপথলৈ যাব লাগে। ইফতাৰৰ সময় যিমানে ওচৰ চাপে, এই অঞ্চলটো এক বৃহৎ খাদ্য বিপণীত পৰিণত হয়। সৰু সৰু দোকান আৰু থেলাসমূহত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য সম্ভাৰ উপলব্ধ হয় আৰু মানুহৰ ভিৰ হয়। ইয়াত পোৱা শ্ৱীক কবাব, নিহাৰী, হালিম, চিকন ৰোল আৰু শ্ৱামী কবাব আদিৰ দৰে খাদ্য খোৱাৰ অনুৰাগীসকলক বিশেষভাৱে আকৰ্ষিত কৰে। মিঠাইত ফিৰণী, শ্ৱাহী টুকুৰা আৰু খেজুৰ মিঠাইও প্ৰিয়। আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় কথাটো হ'ল যে, ইয়াত কেৱল উপবাস ৰখাই নহয়, ইফতাৰৰ অভিজ্ঞতা নিজৰ মুছলমান বন্ধুসকলৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিব বিচৰা যুৱক-যুৱতীসকলো আহে। কলেজীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে তেওঁলোকৰ বন্ধু-বান্ধৱীসকলৰ সৈতে ইয়াত উপস্থিত হয় আৰু ৰমজানৰ আনন্দৰ অংশীদাৰ হয়, ৰাজপথৰ খাদ্যৰ সোৱাদ লয়।
দিল্লীৰ হৃদয় হিচাপে পৰিচিত কন’ট প্লেচো। যি ৰমজান মাহত Gen Zৰ ইফতাৰ পাৰ্টিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে। বৃত্তাকাৰ বজাৰ, আলোকিত ভৱন আৰু কেফে-ৰেষ্টুৰেণ্টৰ দীঘলীয়া শাৰীবোৰে এই স্থানক সদায়েই যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছে। ৰমজান মাহত বহু বন্ধু ইফতাৰৰ বাবে ইয়াত মিলিত হয় আৰু তাৰ পিছত কেফেত বহি ঘন্টাৰ পিছত ঘন্টা কথা পাতি থাকে। কিছুমানে খেজুৰ শ্বেক, কাবাব প্লেট বা লঘু জলপানৰ সৈতে ৰোজা ভংগ কৰে, আনহাতে আন কোনোৱে ইফতাৰৰ পিছত নিশাৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ বাবেও থাকে। এই অঞ্চলৰ উন্মুক্ত পৰিৱেশ আৰু ৰাতিপুৱালৈকে চলি থকা ৰহস্যই ইয়াক যুৱকসকলৰ বাবে এক সামাজিক মিলনস্থলী হিচাপে গঢ়ি তুলিছে।
পৰম্পৰাগত পৰিৱেশত ইফতাৰৰ অভিজ্ঞতা ল'বলৈ হ'লে পুৰণি দিল্লীৰ জামা মছজিদ এলেকা আজিও আটাইতকৈ বিশেষ বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰমজান মাহত ৰাতিপুৱালৈকে ৰাজপথসমূহ জনসমাগমেৰে ভৰি থাকে। মছজিদৰ আশে-পাশে থকা খাদ্যৰ ষ্টল, কবাবৰ দোকান আৰু মিঠাইৰ সুগন্ধিয়ে সমগ্ৰ অঞ্চলটো আমোলমোলাই থাকে। ইয়াৰ বিখ্যাত ৰেস্তোৰাঁ কৰিমৰ মুগলাইৰ খাদ্য খোৱাৰ বাবে ৰমজানৰ মাহত ইফতাৰৰ সময়ত ইয়াত যথেষ্ট সংখ্যক লোকৰ সমাগম হয়। ইয়াৰ উপৰিও, ওচৰৰ দোকানবোৰত বিৰিয়ানী, কাবাব, শ্ৱীৰমাল, ৰুহ আফজা আৰু শ্ৱাহী টুকৰা আদিৰ দৰে খাদ্যৰ সোৱাদ ল'বলৈও দূৰ-দূৰণিৰ পৰা মানুহ আহে। পুৰণি দিল্লীৰ এই অঞ্চলটো কেৱল খোৱাৰ বাবে নহয়, ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ বাবেও বিশেষ, য'ত শতিকাজোৰা পৰম্পৰা এতিয়াও সজীৱ হৈ আছে।
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
বহু যুৱক-যুৱতীয়ে জনসমাগমৰ পৰা আঁতৰি শান্ত পৰিৱেশত ইফতাৰ খাবলৈ ভাল পায় আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকে চহৰৰ ডাঙৰ উদ্যানসমূহলৈ আহে। দিল্লীৰ ঐতিহাসিক লোধী গাৰ্ডেন এনে লোকসকলৰ বাবে এটি অতি প্ৰিয় স্থান হৈ পৰিছে। এই উদ্যানখন হ'ল পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে ইফতাৰ খোৱাৰ ঠাই। কোনোৱে খেজুৰ আৰু ফল লৈ আহে, কোনোৱে ফলৰ ৰস বা লঘু আহাৰ লৈ আহে। ইফতাৰৰ পিছত মানুহে পাৰ্কত ঘূৰি ফুৰে আৰু শান্ত পৰিৱেশত সময় অতিবাহিত কৰে। পিকনিক ষ্টাইলৰ ইফতাৰৰ প্ৰৱণতা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে, বিশেষকৈ যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত।
দৰাচলতে, দিল্লীত Gen Zৰ ইফতাৰ পাৰ্টিবোৰ কেৱল আহাৰ আৰু ছ'চিয়েল মিডিয়াৰ ফটোতে সীমাৱদ্ধ নহয়। ইয়াৰ আঁৰত এক বৃহৎ সামাজিক বাৰ্তাও লুকাই আছে। বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু পটভূমিৰ যুৱক-যুৱতীসকলে একেলগে বহি ৰোজা ৰাখিলে, তেওঁলোকে কেৱল পৰম্পৰা ৰক্ষা নকৰে, তেওঁলোকে পাৰস্পৰিক সন্মান, বন্ধুত্ব আৰু সাংস্কৃতিক বুজাবুজিও শক্তিশালী কৰে। এনে সৰু সৰু অভিজ্ঞতাই চহৰৰ সংস্কৃতি জীয়াই ৰাখে। ৰমজানৰ এই সন্ধিয়াসমূহত দিল্লীৰ যি দিল্লীৰ ভাবমূর্তিৰ উন্মেষ ঘটে, সেয়াই এই কথাকে প্ৰমাণ কৰে যে, সকলো প্ৰত্যাহ্বান আৰু মতভেদ সত্ত্বেও এই চহৰৰ পৰিচয় আজিও বৈচিত্ৰ্য, সহনশীলতা আৰু গংগা-জুমনী তেহজীবৰ সৈতে জড়িত। ইফতাৰ উৎসৱ কেৱল এটা ধৰ্মীয় পৰম্পৰা নহয়, ই ভাতৃত্ববোধ, একতা আৰু মানৱতাৰ উৎসৱ।
.webp "ছৈয়দা তাছনিম আনৱাৰী আৰু ছামিমা ৰহমান")
