দেৱকিশোৰ চক্ৰৱৰ্তী
কলকাতাৰ জনজীৱনৰ ব্যস্ততাৰ মাজত এনেকুৱা মানুহ খুব কমেইহে দেখিবলৈ পোৱা যায়, যিসকলৰ জীৱন একেবাৰে সৰল আৰু স্বচ্ছ। আফ্ৰিন বেগম ঠিক তেনে এখন চিনাকি মুখ, যাৰ পৰিচয় কোনো বাহ্যিক আড়ম্বৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়, বৰং এক অনাড়ম্বৰ জীৱনশৈলীৰ মাজেৰে গঢ় লৈ উঠা এক গভীৰ ব্যক্তিত্বৰহে প্ৰতীক।
বয়স মাত্ৰ ২৯ বছৰ। বেণীপুখুৰীৰ এটি সাধাৰণ পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা আফ্ৰিনৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ প্ৰণালী মধ্যবিত্তৰ চিৰাচৰিত সাঁচত গঢ়া হ'লেও, সেই সাঁচৰ মাজতো আছে কিছু ব্যতিক্ৰম। তেওঁৰ শিক্ষাজীৱন অতিবাহিত হৈছে যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত, য'ত কেৱল পাঠ্যক্ৰমেই নহয়, সমাজৰ বাস্তৱতাৰ বিষয়েও চিন্তা-চৰ্চা কৰাৰ এক বিস্তৃত পৰিৱেশ গঢ় লৈ উঠে। এই অভিজ্ঞতাই তেওঁক এগৰাকী স্পৰ্শকাতৰ আৰু সচেতন ব্যক্তি হিচাপে গঢ়ি তুলিছে।
আফ্ৰিনৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ আটাইতকৈ মন কৰিবলগীয়া দিশটোৱেই হ'ল তেওঁৰ সৰলতা। যি সময়ত সম্পত্তি, গাড়ী বা বিলাসী জীৱনযাপনক সাফল্যৰ মাপকাঠী হিচাপে ধৰা হয়, তেনে সময়তে আফ্ৰিনে যেন সোঁতৰ বিপৰীতে খোজ দিছে। তেওঁৰ নিজৰ নামত কোনো ঘৰ, মাটি বা স্থাৱৰ সম্পত্তি নাই। আনকি সোণ-ৰূপ বা মূল্যৱান অলংকাৰৰ তালিকাখনো একেবাৰেই খালী। তেওঁ যেন ইচ্ছাকৃতভাৱেই নিজকে এই বাহ্যিক প্ৰদৰ্শনৰ মোহৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে।
পিছে এই ‘শূন্যতা’ আচলতে কেৱল এক অভাৱ নহয়, এয়া তেওঁৰ এক জীৱন দৰ্শন। তেওঁৰ দৃষ্টিত জীৱনৰ মূল্য নিৰ্ধাৰিত হয় প্ৰয়োজন আৰু সংযমৰ ভাৰসাম্যৰ দ্বাৰা। হাতত নগদ ধন মাত্ৰ ৫০০ টকাহে থাকে, এই তথ্যই যিদৰে আচৰিত কৰে, ঠিক সেইদৰে তেওঁৰ সঞ্চয়ৰ অভ্যাসে আকৌ তেওঁৰ আন এটা দিশ দাঙি ধৰে। তিনিটাকৈ বেংক একাউণ্টত লাহে লাহে জমা কৰা ধনৰ ওপৰতহে তেওঁৰ বিশ্বাস, হঠাতে পোৱা প্ৰাচুৰ্যৰ ওপৰত নহয়।
এই বেংকসমূহৰ ভিতৰত ষ্টেট বেংক অৱ ইণ্ডিয়াৰ এটা শাখাও আছে, য'ত তেওঁৰ নিয়মীয়া লেনদেন চলে। ইয়াৰ উপৰি, সৰু পৰিসৰত হ'লেও তেওঁ শ্বেয়াৰ বজাৰত বিনিয়োগ কৰিছে। ভাৰত ইলেক্ট্ৰনিক্স লিমিটেড, REC Limited আৰু ইণ্ডিয়ান ৰে’লৱে ফাইনেঞ্চ কৰ্পোৰেচন আদিৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠানত তেওঁ ধন বিনিয়োগ কৰিছে। তেওঁৰ এই বিনিয়োগে তেওঁৰ আৰ্থিক সজাগতাৰ পৰিচয় দাঙি ধৰে, য'ত সীমিত সামৰ্থ্যৰ মাজতো ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰা হৈছে।
নিজৰ ভৱিষ্যত নিৰাপত্তাৰ বাবে তেওঁ ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগম (LICI)ত এটা জীৱন বীমা পলিচিও কৰি থৈছে। পিছে এইবোৰ পৰিকল্পনাৰ বাহিৰে তেওঁৰ জীৱনত বিলাসিতা বুলি একোৱেই নাই। নিজা কোনো গাড়ী নাই, নাই কোনো অযথা খৰচ কৰাৰ অভ্যাসো। বৰং সহজ, পৰিমিত আৰু নিয়ন্ত্ৰিত জীৱনহে তেওঁ পচন্দ কৰে।
বালিগঞ্জ বিধানসভা সমষ্টিৰ চিপিআই(এম)ৰ প্ৰাৰ্থী আফ্ৰিন বেগম (শিল্পী
আফ্ৰিনৰ আন এটি ডাঙৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল তেওঁৰ নিকা ভাবমূৰ্তি। তেওঁৰ নামত কোনো অপৰাধমূলক গোচৰ নাই, আনকি আয়কৰ ৰিটাৰ্ন দাখিল কৰিবলগীয়া হোৱাকৈ এতিয়াও তেওঁৰ কোনো উপাৰ্জন হোৱা নাই। তেওঁৰ ওপৰত নাই কোনো ঋণ বা দায়বদ্ধতা। এই সকলোবোৰ দিশ মিলি তেওঁক একেবাৰে এগৰাকী ‘নিকা’ ব্যক্তিত্ব হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।
তেওঁৰ ব্যক্তিগত পৰিচয়ৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ'ল মানুহৰ সৈতে থকা তেওঁৰ সম্পৰ্ক। বন্ধুবৰ্গ বা চিনাকি মানুহৰ ওচৰত আফ্ৰিন এনেকুৱা এগৰাকী ব্যক্তি, যি অতি সহজেই আনৰ সৈতে মিলি যাব পাৰে, মনোযোগেৰে আনৰ কথা শুনিব জানে আৰু নিজৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়েও সচেতন। তেওঁৰ কথা-বতৰাত কোনো অহংকাৰ নাই, তাৰ পৰিৱৰ্তে আছে এক গভীৰ স্থিৰতা।
আফ্ৰিন বেগমৰ জীৱনটো যেন এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিবাদো, যিয়ে প্ৰমাণ কৰে যে, সমাজত প্ৰতিষ্ঠিত হ'বলৈ কেৱল বিশাল সা-সম্পত্তিৰ প্ৰয়োজন নাই। বৰং প্ৰয়োজন এক স্পষ্ট দৃষ্টিভংগী, সংযম আৰু নিজৰ প্ৰতি থকা সততাৰ।
বৰ্তমান সময়ত য'ত মানুহৰ ব্যক্তিগত ভাবমূৰ্তি বা ইমেজ প্ৰায়েই কৃত্ৰিমভাৱে গঢ়ি তোলা হয়, তেনে ক্ষেত্ৰত আফ্ৰিন সেই ভিৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণ সুকীয়া। তেওঁৰ ভাবমূৰ্তি তেওঁৰ জীৱনশৈলীৰ পৰাই গঢ় লৈ উঠিছে, য'ত কোনো আতিশয্য নাই, নাই কোনো অতিৰঞ্জন। তেওঁ যিদৰে আছে, ঠিক তেনেকুৱাভাৱেই নিজকে উপস্থাপন কৰে।
মুঠতে ক'বলৈ গ'লে, আফ্ৰিন বেগম এগৰাকী ‘ব্যতিক্ৰমী’ যুৱতী, যাৰ জীৱন হয়তো অতি সাধাৰণ, কিন্তু সেই সাধাৰণৰ মাজতেই লুকাই আছে এক অসাধাৰণ স্বচ্ছতা। তেওঁৰ কাহিনীয়ে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে, যদিহে সঠিক দৃষ্টিভংগী আৰু নিজৰ প্ৰতি অটল বিশ্বাস থাকে, তেন্তে শূন্যৰ পৰাও এক পৰিপূৰ্ণ জীৱন গঢ়িব পাৰি।
