দানিছ আলী / শ্ৰীনগৰ
সাধাৰণতে কোৱা হয়- যাৰ সপোনবোৰ সঁচা অৰ্থত জীৱন্ত, তেওঁহে লক্ষ্যত উপনীত হ'ব পাৰে। আকাশত উৰিবলৈ কেৱল ডেউকা থাকিলেই নহয়, মনত অদম্য সাহস থকাটো বেছি প্ৰয়োজনীয়। কাশ্মীৰৰ এজন যুৱকে এই কথাষাৰ একেবাৰে সঁচা প্ৰমাণিত কৰি দেখুৱাইছে।
অলপতে দেশৰ আটাইতকৈ কঠিন পৰীক্ষাবোৰৰ ভিতৰত এটা, ইউ পি এছ চি (UPSC) পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হৈছিল। এই ফলাফলত এজন বিশেষ ব্যক্তিৰ নাম জিলিকি উঠিছে। এই ব্যক্তিজনে কেৱল নিজৰ ভাগ্যই সলনি কৰা নাই, বৰঞ্চ শাৰীৰিক বাধাগ্ৰস্তসকলক লৈ সমাজৰ যি পুৰণি আৰু নেতিবাচক চিন্তাধাৰা আছে, তাকো সলনি কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে। তেওঁৰ নাম হৈছে ইৰফান লোন।
ইৰফানৰ ঘৰ কাশ্মীৰৰ বান্দিপোৰা নামৰ এখন জিলাত। এই ঠাইখন সীমান্তৰ একেবাৰে ওচৰত অৱস্থিত আৰু ইয়াক বহুত পিছপৰা অঞ্চল বুলি ভবা হয়, যাৰ বাবে মানুহে এই ঠাইখনক সাধাৰণতে সিমান গুৰুত্ব নিদিয়ে। কিন্তু আজি ইৰফানৰ এই বিৰল সফলতাই সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে আৰু বান্দিপোৰা জিলাখনক সমগ্ৰ ভাৰতৰ মানচিত্ৰত গৌৰৱেৰে জিলিকাই তুলিছে।
ইৰফানৰ কাহিনী কোনো সাধাৰণ কাহিনী নহয়। এয়া এনে এজন ব্যক্তিৰ কাহিনী, যাৰ চকুত পৃথিৱীখন চাবলৈ পোহৰ নাই, কিন্তু যাৰ বুকুত তৰালৈকে উৰি যোৱাৰ অদম্য সংকল্প আছে। ইৰফান এশ শতাংশ দৃষ্টিহীন। অৰ্থাৎ তেওঁ দুয়োটা চকুৰে একো নেদেখে। ইয়াৰ পিছতো তেওঁ দেশৰ আটাইতকৈ কঠিন বুলি গণ্য কৰা অসামৰিক সেৱা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে। তেওঁৰ এই জয়ে প্ৰমাণ কৰে যে যদি ইচ্ছাশক্তি প্ৰবল হয়, তেন্তে শাৰীৰিক বাধাই কেতিয়াও সফলতাৰ পথ ভেটিব নোৱাৰে।
ইৰফানৰ জীৱনৰ সংগ্ৰাম আৰম্ভ হৈছিল মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে। যিটো বয়সত শিশুৱে পুতলাৰে খেলে, সেই বয়সতে ইৰফান এক দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হৈছিল। এই দুৰ্ঘটনাই তেওঁৰ এটা চকুৰ দৃষ্টিশক্তি কাঢ়ি নিলে৷ পৰিয়ালটোৱে এই শোক পাহৰিবলৈ নৌপাওঁতেই আন এক দুৰ্ঘটনাই তেওঁৰ আনটো চকুৰ দৃষ্টিশক্তিও চিৰদিনৰ বাবে কাঢ়ি নিলে। দুখৰ পাহাৰ ইয়াতেই শেষ নহ'ল। এই কঠিন সময়ছোৱাতে ব্ৰেইন হেমোৰেজৰ ফলত তেওঁৰ মাতৃৰো মৃত্যু হয়। যিটো সৰু ল'ৰাৰ পৃথিৱীখন অন্ধকাৰ হৈ পৰিছিল আৰু যাৰ মূৰৰ ওপৰৰ পৰা মাতৃৰ ছাঁ আঁতৰি গৈছিল, তেওঁৰ বাবে জীৱনটো কোনো শাস্তিৰ নিচিনা নাছিল।
কিন্তু এই পৰিস্থিতিত ইৰফানৰ পিতৃ এজন নায়কৰ দৰে থিয় দিলে। তেওঁ হাৰ নামানিলে। তেওঁ নিজৰ পুত্ৰৰ দৃষ্টিশক্তি ঘূৰাই আনিব নোৱাৰিলেও, তেওঁৰ ভৱিষ্যত পোহৰাই তোলাৰ দৃঢ় সংকল্প ল'লে। ইৰফানলৈ ডেৰাডুনৰ এখন বিশেষ বিদ্যালয়লৈ পঠোৱা হ'ল। এই বিদ্যালয়খন দৃষ্টিহীন শিশুসকলৰ বাবে আছিল। ইয়াৰ পৰাই ইৰফানৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন আহিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ ব্ৰেইল লিপি শিকিলে আৰু নিজকে প্ৰমাণ কৰাৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিলে। ২০১৬ চনত যেতিয়া তেওঁ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা দিছিল, তেতিয়া তেওঁ ৯১ শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰিছিল। এই ফলাফলে সকলোকে আচৰিত কৰি তুলিলে। এয়া কেৱল নম্বৰ নাছিল, এয়া আছিল ইৰফানৰ আত্মবিশ্বাসৰ প্ৰথমটো ডাঙৰ প্ৰতিধ্বনি।
এই চমকপ্ৰদ প্ৰদৰ্শনৰ ভিত্তিত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিখ্যাত হিন্দু কলেজত নামভৰ্তিৰ সুযোগ পালে। তাৰ পৰা তেওঁ ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয় (JNU)ত উপস্থিত হয়, তাৰ পৰাই তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক (International Relations) বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। JNUৰ সেই পৰিৱেশে ইৰফানৰ চিন্তাধাৰাক আৰু অধিক প্ৰসাৰিত কৰিলে। তেওঁ বুজি উঠিছিল যে শিক্ষাই হৈছে একমাত্ৰ অস্ত্ৰ যাৰ দ্বাৰা তেওঁ নিজৰ লগতে তেওঁৰ দৰে হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ ভাগ্য সলনি কৰিব পাৰে।
সাংবাদিক দনিছ আলীৰ সৈতে ইৰফান আহমেদ লোন
পঢ়া-শুনাৰ লগতে ঘৰৰ আৰ্থিক অৱস্থা উন্নত কৰাটোও জৰুৰী আছিল। ইৰফানে নিজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ বলত পঞ্জাৱ নেচনেল বেংকত চাকৰি লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ LIC-ত AAO পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। চৰকাৰী চাকৰি পোৱাৰ পিছত সাধাৰণতে মানুহ সন্তুষ্ট হৈ পৰে, কিন্তু ইৰফানৰ সপোন তাতকৈ বহুত ডাঙৰ আছিল। তেওঁ বেংক আৰু অফিচৰ ফাইলৰ মাজতো ইউ পি এছ চিৰ কিতাপ আৰু অডিঅ' নোটছ শুনি আছিল। চাকৰিৰ ভাগৰ আৰু পঢ়াৰ বোজা, দুয়োটাকে তেওঁ বৰ সুন্দৰকৈ চম্ভালি লৈছিল।
যেতিয়া ইউ পি এছ চিৰ ফলাফল ঘোষণা হ'ল, তেতিয়া বান্দিপোৰাত উৎসৱৰ পৰিৱেশ বিৰাজ কৰিলে। এই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা জিলাখনৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হ'ল ইৰফান। তেওঁৰ সফলতাই কঠিন পৰিস্থিতিক লৈ আক্ষেপ কৰা কাশ্মীৰৰ বহুতো যুৱক-যুৱতীৰ মনলৈ এক নতুন আশা কঢ়িয়াই আনিলে। ইৰফানে বিশ্বাস কৰে যে সফলতাৰ বাবে কেৱল গাধৰ দৰে পৰিশ্ৰম কৰাই যথেষ্ট নহয়, বৰঞ্চ এক সঠিক ৰণনীতিৰ প্ৰয়োজন। তেওঁ বৰ্তমানৰ যুৱপ্ৰজন্মক ছ'চিয়েল মিডিয়াৰ মায়াজালৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁৰ মতে, নিজৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি এনেদৰে ধ্যান কেন্দ্ৰীভূত কৰা উচিত যাতে পৃথিৱীৰ কোনো বস্তুৱেই তোমাক বিচলিত কৰিব নোৱাৰে।
ইৰফান কেৱল এজন বিষয়াই নহয়, তেওঁ এজন কবি মনৰ মানুহো। তেওঁ প্ৰায়ে শ্বায়েৰীৰ জৰিয়তে নিজৰ মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ এটা শ্বায়েৰী (কবিতাৰ পংক্তি) তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱনৰ দৰ্শন বৰ্ণনা কৰে- এতিয়াই তেওঁৰ ভাগৰিবলৈ হোৱা নাই, এতিয়াও বহু দূৰ যাবলৈ বাকী আছে। জীৱনৰ প্ৰচণ্ড ৰ'দ হওক বা বিপদৰ ধুমুহা-বৰষুণ, তেওঁ কেৱল আগবাঢ়ি গৈ থাকিব লাগিব। তেওঁৰ এই সফলতাৰ আঁৰত তেওঁৰ পিতৃৰ ত্যাগ আৰু ভাই-ভনীৰ সমৰ্থন এক মজবুত দেৱালৰ দৰে থিয় দিছিল। পুত্ৰই পঢ়িব পৰাকৈ পিতৃয়ে নিজৰ ইচ্ছাবোৰ বিসৰ্জন দিছিল।
আজি ইৰফান লোন দেশৰ লাখ লাখ যুৱক-যুৱতীৰ বাবে এক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে। তেওঁ কয় যে উচ্চতাত উপনীত হোৱাটো কোনো ডাঙৰ কথা নহয়, আচল কথাটো হ'ল সেই উচ্চতাত নিজকে বৰ্তাই ৰখাটোহে। তেওঁৰ কাহিনীয়ে আমাক শিকায় যে বাধাবোৰ আমাৰ পথত নাথাকে, বৰঞ্চ আমাৰ মনতহে থাকে। যদি মন পৰিষ্কাৰ হয় আৰু প্ৰচেষ্টা আন্তৰিক হয়, তেন্তে প্ৰকৃতিয়ে নিজেই পথ মুকলি কৰি দিয়ে। বান্দিপোৰাৰ এই সন্তানে আজি প্ৰমাণ কৰিলে যে পোহৰ চকুত নহয়, ইচ্ছাশক্তিতহে থাকিব লাগে।
