ছানিয়া অঞ্জুম
লাইভ নিউজৰুমৰ সেই তীব্ৰ ব্যস্ততা আৰু উত্তেজনাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৰ্পোৰেট জগতৰ সুপৰিকল্পিত যোগাযোগ ব্যৱস্থালৈকে; আয়েশা তাবাচ্ছুমৰ কেৰিয়াৰৰ যাত্ৰাপথ সঁচাকৈয়ে এক অনন্য সাধুকথাৰ দৰে। তেওঁৰ এই সুদীৰ্ঘ যাত্ৰাত এটা বস্তু সদায়েই স্থিৰ হৈ আছে, সেয়া হ’ল- মানুহক সৰ্বোচ্চ গুৰুত্ব দি কাহিনী কোৱাৰ কলা (storytelling)। মাউণ্ট কাৰ্মেল কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা আয়েশাই মুম্বাইৰ ‘Times Now' চেনেলৰ জৰিয়তে টেলিভিছন সাংবাদিকতাত ভৰি দিছিল। এক অদম্য কৌতূহল আৰু দৃঢ়তাৰে তেওঁ সম্প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ দ্ৰুতবেগী পৃথিৱীখনত নিজৰ স্থান দখল কৰিছিল।
"টেলিভিছনত মোৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত মই বহুতো অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰিছিলোঁ। প্ৰথমতে এগৰাকী প্ৰডাকচন এচিষ্টেণ্ট (production assistant) হিচাপে আৰু তাৰ পিছত লাহে লাহে মই এগৰাকী এছ'চিয়েট প্ৰডিউচাৰলৈ (associate producer) পদোন্নতি লাভ কৰোঁ," তেওঁ স্মৰণ কৰে। কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতেই তেওঁ বুজি উঠিছিল যে সাংবাদিকতাৰ প্ৰকৃত কলাটো প্ৰায়ে কেমেৰাৰ পোহৰৰ আঁৰতেই লুকাই থাকে। তেওঁ কয়, “কেমেৰাৰ সন্মুখত যি ঘটে… সেয়া কাহিনীটোৰ এটা অংশ মাত্ৰ। আনহাতে, কেমেৰাৰ আঁৰত সম্পাদনাৰ কাম, বাতৰি লিখাৰ শৈলী, দৃশ্যসমূহ সজাই তোলাৰ ধৰণ… এইবোৰেই কাহিনী কোৱাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।”
আয়েশা তাবাচ্চুমে তাপছী পান্নুৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ থকা এক মূহুৰ্ত
আয়েশাৰ বাবে, কাহিনী কোৱা মানে কেৱল তথ্যৰ প্ৰতিবেদন দিয়া নাছিল। "যেতিয়ালৈকে আপোনাৰ কাহিনীয়ে মানুহক আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে, তেতিয়ালৈকে সেই কাহিনীয়ে কেতিয়াও কাৰো জীৱন বা হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে," তেওঁ কয়। তেওঁৰ এই বিশ্বাসেই তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়বোৰত তেওঁক আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰিছিল।
২০০৮ চনত সাংবাদিক হিচাপে কেৰিয়াৰৰ মাত্ৰ দ্বিতীয়টো বছৰতেই, ইউটিভিআই (UTVi) ত কৰ্মৰত অৱস্থাত তেওঁ ২৬/১১-ৰ মুম্বাই সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ বাতৰি সংগ্ৰহ কৰাৰ সুযোগ পায়। "সেই নিশাৰ কথা মোৰ আজিও স্পষ্টকৈ মনত আছে," তেওঁ কয়। এটা সাধাৰণ বিজনেছ বুলেটিন (business bulletin) ৰ সামৰণি হিচাপে আৰম্ভ হোৱা দিনটোৱেই হঠাতে এক ঐতিহাসিক সংকটলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল, যেতিয়া কোলাবাত গুলীচালনাৰ খবৰ বিয়পি পৰিছিল। ডাঙৰ ডাঙৰ নিউজ নেটৱৰ্কসমূহৰ হাতত পৰ্যাপ্ত সমল আছিল যদিও, আয়েশা আৰু তেওঁৰ যুৱ দলটোৱে কেৱল নিজৰ অন্তৰ্দৃষ্টি, ক্ষিপ্ৰতা আৰু ধৈৰ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
"সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণত প্ৰকৃততে কি ঘটি আছে, সেয়া আপুনি নাজানে... আপুনি কেৱল প্ৰস্তুত থাকিব লাগিব। আৰু আপুনি নিজেই এজন কাহিনীকাৰ (storyteller) হ'ব লাগিব," তেওঁ বুজাই কয়। যদিও তেওঁ পোনপটীয়াকৈ ক্ষেত্ৰভিত্তিক প্ৰতিবেদন দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰডাকচন কণ্ট্ৰ'ল ৰুমত (Production Control Room) থাকি সম্প্ৰচাৰৰ কাম চম্ভালিছিল, তথাপি তেওঁৰ দায়িত্ব আছিল অপৰিসীম। "এগৰাকী প্ৰযোজক হিচাপে আপুনি দৰ্শকৰ সৈতে কেনেদৰে যোগাযোগ কৰিব? মই ভাবোঁ সেয়াহে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল।" প্ৰায় দুটা দশকৰ পাছত, তেওঁ এক নীৰৱ গৰ্বেৰে কয়, "মই আজিও এই কথাত বৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰোঁ যে সেই সময়ত মই তাত উপস্থিত আছিলোঁ।"
ফাৰাহ উছমানীৰ সৈতে আয়েশা তাবাচ্চুম
মুম্বাইত চাৰি বছৰ কটোৱাৰ পাছত আয়েশা বেংগালুৰুলৈ উভতি আহে আৰু বিজ্ঞাপন জগতত ভৰি দি নিজৰ পেছাদাৰী পৰিসৰ আৰু অধিক প্ৰসাৰিত কৰে। তেওঁৰ জীৱনক আটাইতকৈ বেছি কিহে গঢ় দিছে, সেই বিষয়ে চিন্তা কৰি তেওঁ কয়, "মই ভাবোঁ ই হৈছে সাংবাদিকতা আৰু বিজ্ঞাপনৰ এক সংমিশ্ৰণ।" সাংবাদিকতাই তেওঁৰ নিৰীক্ষণ ক্ষমতাক তীক্ষ্ণ কৰি তুলিছিল। "আপুনি আপোনাৰ পঞ্চেন্দ্ৰিয়ৰ সহায়ত বাতৰি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ই কেৱল আপুনি যি দেখে সেয়াই নহয়। ই আপুনি যি শুনে, যি গোন্ধ পায়... আনকি আপোনাৰ ছালত অনুভৱ কৰা অনুভূতিও সামৰি লয়।" আনহাতে, বিজ্ঞাপনে তেওঁক গ্ৰাহকৰ মনস্তত্ত্ব বুজিবলৈ শিকালে। "ই কেৱল এটা সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰাৰ বিষয়ে নহয়। গ্ৰাহকৰ মনোভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আপুনি সেই সামগ্ৰীটো কেনেদৰে উপস্থাপন কৰিব? মানুহৰ মনত প্ৰকৃততে কি চলি আছে?"
'দ্য নিউ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ'ৰ (The New Indian Express) 'ইনডালজ' (Indulge) ত প্ৰায় ছবছৰীয়া কাৰ্যকালত তেওঁ চিনেমা আৰু ক্ৰীড়া জগতৰ কপিল দেৱ, কমল হাছান আৰু সুনীল শেট্টীৰ দৰে বহুতো স্বনামধন্য ব্যক্তিৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল। তথাপি, এই গ্লেমাৰৰ আঁৰত তেওঁ এক গভীৰ মানৱীয় দিশ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
"লাইমলাইটৰ আঁৰৰ মানুহবোৰো বহুলাংশে আমাৰ দৰেই। তেওঁলোকৰো আমাৰ দৰেই সংগ্ৰাম আৰু নিৰাপত্তাহীনতা থাকে," তেওঁ কয়। তেওঁ সুনীল শেট্টীৰ সৈতে হোৱা এটা বিশেষ মুহূৰ্তৰ কথা সুঁৱৰি কয়, য'ত এটা খৰধৰীয়া সাক্ষাৎকাৰৰ মাজতো অভিনেতাগৰাকীয়ে অলপ সময়ৰ বাবে ৰৈ দিছিল। "তেওঁ কৈছিল, 'নহয়, তাইক প্ৰশ্নবোৰ সুধি শেষ কৰিবলৈ দিয়া। সময় আছে।'" আয়েশাৰ বাবে ই আছিল এক সোঁৱৰণি যে খ্যাতিৰ তুলনাত নম্ৰতাই মানুহৰ মনত বেছি দিনলৈ সাঁচ বহুৱায়। "খ্যাতি অতি ক্ষণস্থায়ী... প্ৰকৃততে ভিতৰৰ মানুহজন কেনেকুৱা, আপুনি মানুহৰ সৈতে কেনে ব্যৱহাৰ কৰে, সেয়াহে আটাইতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ।"
বৰ্তমান আয়েশাই বেংগালুৰু ইণ্টাৰনেচনেল এয়াৰপৰ্ট লিমিটেড (Bengaluru International Airport Limited) ৰ 'কণ্টেণ্ট লীড' (Content Lead) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে- যোৱা বছৰ পদোন্নতি লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ এই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। এই পদবীটোৱে কেৱল তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ উত্তৰণকে নুবুজায়, বৰঞ্চ ই হৈছে বিভিন্ন মাধ্যমৰ যোগেদি দৰ্শকক বুজিবলৈ তেওঁ যিমান বছৰ অতিবাহিত কৰিলে, তাৰেই এক চূড়ান্ত ফলশ্ৰুতি। এতিয়া তেওঁ বিমান বন্দৰটোৰ বাবে নিৰ্মিত চিনেমা, প্ৰকাশিত প্ৰতিবেদন, বৃহৎ পৰিসৰৰ অনুষ্ঠানৰ কণ্টেণ্ট, ভাষণ লিখা, ৰেডিঅ’ কেম্পেইন আৰু ইনফ্লুৱেন্সাৰৰ সহযোগিতামূলক কাম-কাজসমূহ চোৱাচিতা কৰে। ইয়াৰ উপৰি, তেওঁ অভ্যন্তৰীণ যোগাযোগ ব্যৱস্থাকো নেতৃত্ব দিয়ে আৰু কেৱল ৰাইজৰ বাবেই নহয়, বৰঞ্চ সংস্থাটোৰ ভিতৰতো বাৰ্তালাপৰ দিশ নিৰ্ণয় কৰে।
আয়েশা তাবাচ্চুমে বঁটা গ্ৰহণ কৰাৰ এক মূহুৰ্ত
এই ভূমিকাটোৱে তেওঁ এতিয়ালৈকে শিকা সকলোবোৰ অভিজ্ঞতা - নিউজৰুমৰ ক্ষিপ্ৰতা, বিজ্ঞাপনৰ অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু ফিচাৰ ৰাইটিঙৰ গভীৰতা - একেলগ কৰিছে। "আপোনাৰ যোগাযোগৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দুত থাকে মানুহ," তেওঁ পুনৰ দোহাৰে, আৰু তেওঁৰ বৰ্তমানৰ কামত এই দৰ্শনেই বোৰ্ডৰুমৰ পৰা ব্ৰডকাষ্ট ষ্টুডিঅ'লৈকে সকলো প্লেটফৰ্মতে সংযোগ স্থাপন কৰা এক বাৰ্তালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে।
ইমানবোৰ সফলতাৰ পিছতো আয়েশাই বিশ্বাস কৰে যে শিকাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো ধাৰাবাহিক। তেওঁ স্পষ্টভাৱে কয়, "মৃত্যু নোহোৱালৈকে শিকাৰ প্ৰক্ৰিয়া কেতিয়াও শেষ নহয়।" ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে ইয়াহু (Yahoo) ইমেইল একাউণ্ট খোলাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্তমানৰ কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা (AI) ৰ যুগৰ সৈতে খাপ খোৱালৈকে, তেওঁ পৰিৱৰ্তনক অপৰিহাৰ্য আৰু প্ৰয়োজনীয় বুলি আঁকোৱালি লৈছে। "আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল আপুনি এটা মুকলি মনৰ অধিকাৰী হ'ব লাগিব আৰু কাৰো প্ৰতি আগতীয়াকৈ ধাৰণা পোষণ কৰিব নালাগিব।"
মিডিয়া আৰু যোগাযোগ ক্ষেত্ৰখনত এগৰাকী মুছলমান মহিলা হিচাপে তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব আৰু সমাজৰ সমৰ্থনৰ বিষয়েও চিন্তা কৰে। "মোৰ দৰে সম্প্ৰদায়টোত এনে বহুত লোক আছে যাৰ অপৰিসীম সম্ভাৱনা আছে... মই একমাত্ৰ নহয়," তেওঁ দৃঢ়তাৰে কয়। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে পৰিয়ালৰ বিশ্বাসেই প্ৰকৃত পাৰ্থক্য গঢ়ি তোলে। "যেতিয়ালৈকে পৰিয়ালৰ পৰা স্বীকৃতি নাহে, তেতিয়ালৈকে আপোনাৰ আত্মবিশ্বাস হেৰাই যায়।" তেওঁ নিজৰ পছন্দৰ পথত অবিচল হৈ থকাত সহায় কৰাৰ বাবে পিতৃ-মাতৃ আৰু ভাতৃক কৃতিত্ব দিয়ে। "মোৰ মা-দেউতাই মোক বিশ্বাস কৰিছিল... সেই বিশ্বাসৰ কাৰকটো সঁচাকৈয়ে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।"
নিজৰ অতীতলৈ ঘূৰি চাই তেওঁ কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট মুহূৰ্তক জীৱনৰ সৰ্বোচ্চ শিখৰ বুলি মানি ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে। সেয়া লাগিলে তেওঁৰ প্ৰথমটো প্ৰাইম-টাইম কেমেৰা শ্ব'য়েই হওক, এচিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা এগৰাকীৰ হৈ মাত মতাটোৱেই হওক, কোনো এক গভীৰ প্ৰতিবেদনৰ বাবে পোৱা প্ৰশংসাই হওক, বা শ শ সহকৰ্মীৰ সন্মুখত কোনো এক বৃহৎ অভ্যন্তৰীণ অনুষ্ঠান আঁত ধৰাই হওক- প্ৰতিটো পৰ্যায়কেই তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি অনুভৱ কৰে।
"মই কেতিয়াও নকওঁ যে মোৰ বাবে কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট চূড়ান্ত মুহূৰ্ত আছে," তেওঁ কয়। "উপভোগ কৰিবলৈ আপোনাৰ বাবে প্ৰতিটো মুহূৰ্তই আছে আৰু সেয়াই হৈছে জীৱন।"
বহু ক্ষেত্ৰত, আয়েশা তাবাচ্ছুমৰ যাত্ৰা কেৱল তেওঁ কাম কৰা প্লেটফৰ্মসমূহৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত নহয়, বৰং তেওঁ কঢ়িয়াই নিয়া দৃষ্টিভংগীৰ দ্বাৰাহে নিৰ্ধাৰিত। পোনপটীয়া সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ বাতৰি পৰিচালনা কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশ্বৰ আগশাৰীৰ তাৰকাসকলৰ সাক্ষাৎকাৰ লোৱালৈ আৰু এতিয়া ভাৰতৰ অন্যতম ব্যস্ত বিমান বন্দৰত মাল্টি-প্লেটফৰ্ম কণ্টেণ্টক নেতৃত্ব দিয়ালৈকে- তেওঁৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ সদায় একেই আছেঃ সদায় মানুহক প্ৰাথমিকতা দিয়া। পৰিয়ালৰ বিশ্বাসৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত, অভিজ্ঞতাত সমৃদ্ধ আৰু 'শিকাৰ প্ৰক্ৰিয়া কেতিয়াও শেষ নহয়'- এই বিশ্বাসৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তেওঁৰ এই যাত্ৰা আজিও অব্যাহত আছে। ই দিনে দিনে বিকশিত হৈছে, প্ৰসাৰিত হৈছে আৰু এটাৰ পিছত এটাকৈ নতুন কাহিনীৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আগবাঢ়িছে।
.webp "ভাৰতীয় হকীৰ উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ ছাবা অঞ্জুম")
