আৱাজ - দ্য ভইচ অসম ব্যুৰ’
যন্ত্ৰণা, বিফলতা আৰু কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজতো যদি সংকল্প দৃঢ় থাকে, তেন্তে আপুনি সফলতা লাভ কৰিবই। ছত্তীশগড়ৰ সঞ্জয় দহৰিয়াইৰ জীৱনে এই কথাষাৰ বাস্তৱত প্ৰতিপন্ন কৰিছে। কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে দীঘলীয়া সংগ্ৰাম কৰাৰ পিছতো তেওঁ নিজৰ অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰাৰ সপোন ত্যাগ কৰা নাছিল। অৱশেষত ইউপিএছচি ২০২৫ত সফলতা লাভ কৰি এক অনুপ্ৰেৰণামূলক দৃষ্টান্ত স্থাপন কৰিলে সঞ্জয়ে।
সঞ্জয় দহৰিয়া
সঞ্জয় দহৰিয়াই কলকাতাৰ এটা বেংকত কাম কৰি আছিল আৰু তেতিয়া তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ ২৩ বছৰ আছিল। কিন্তু সেই সময়তে তেওঁৰ জীৱনে তেওঁৰ ওপৰত আটাইতকৈ কঠিন প্ৰত্যাহ্বান নিক্ষেপ কৰিছিল। কিয়নো তেওঁৰ কাণৰ ওচৰত এটা গ্ৰন্থিৰ কৰ্কট ৰোগ হোৱা বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত অস্ত্ৰোপচাৰ, ৰেডিয়চন আৰু বছৰ বছৰ ধৰি চিকিৎসা কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ মুখমণ্ডল স্থায়ীভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। সাধাৰনতে এনে পৰিস্থিতি অধিকাংশ লোকেই হতাশাত ভাগি পৰে। কিন্তু সঞ্জয় তেনে লোকৰ দৰে নাছিল।
ছত্তীশগড়ৰ মহাসমুণ্ড জিলাৰ বেল্টুকৰি গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা সঞ্জয়ে সদায় এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ ছাত্ৰ আছিল। অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰাৰ সপোন তেওঁৰ অন্তৰৰ পৰা কেতিয়াও আঁতৰি যোৱা নাছিল। অধ্যয়নৰ পৰা বছৰ বছৰ ধৰি আঁতৰি থকাৰ পিছতো, তেওঁ পুনৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে যোগদান কৰিছিল।
সঞ্জয় দহৰিয়া
ইউপিএছচি পৰীক্ষাত দুবাৰকৈ বিফল হোৱা সত্ত্বেও তেওঁ আশা হেৰুওৱা নাছিল। তেওঁৰ শৰীৰত যন্ত্ৰণা আছিল, তেওঁৰ মুখমণ্ডলত যুদ্ধৰ চিহ্ন স্পষ্ট হৈ পৰিছিল, যদিও তেওঁৰ সংকল্প আৰু অধিক দৃঢ় হৈ পৰিছিল।
অৱশেষত সঞ্জয়ে ইউপিএছচি ২০২৫ত তেওঁৰ তৃতীয় প্ৰচেষ্টাত সৰ্বভাৰতীয় ৰেংক ৯৪৬ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। চিকিৎসালয়ৰ ৱাৰ্ডৰ পৰা অধ্যয়ন কক্ষলৈ, সংশয়ৰ পৰা বিজয়লৈ, সঞ্জয়ে এটা কথা প্ৰমাণ কৰিলে যে- কোনো ৰোগ, কোনো বিফলতা, কোনো বাধা নিৰ্বিকাৰ ইচ্ছাৰদ্বাৰা পৰিচালিত সপোনতকৈ শক্তিশালী হ’ব নোৱাৰে।
