আৰিফুল ইছলাম / গুৱাহাটী
অদম্য হেঁপাহ, অযুত সপোন আৰু আগ্ৰহ থাকিলে মানুহে সকলো কামেই কৰিব পাৰে। কোনো অত্যাধুনিক সা-সুবিধা নোহোৱাকৈও নিজৰ সপোন পূৰণ কৰিব পাৰে। বৰ্তমানৰ আধুনিক যুগত বিদ্যুৎ নাই, নাছিল ইণ্টাৰনেট বা অনলাইন ক্লাছৰ কোনো সুবিধা। তথাপিও হাৰ মনা নাছিল এগৰাকী কিশোৰে। প্ৰতিটো গধূলি আন্ধাৰ নামি অহাৰ লগে লগে মাটিৰ চাকিৰ পোহৰতেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল কিশোৰগৰাকীয়ে। দৰিদ্ৰতা আৰু প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিক নিজৰ ভৱিষ্যৎ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ নিদি নিজ লক্ষ্যত অবিচল হৈ ৰ’ল অদম্য সাহসী কিশোৰ বিছু লিম্বু।
বিছু লিম্বুৰ ঘৰ অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত। সংসাৰ চলাবলৈ দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰা এজন অতি সাধাৰণ ক্ষুদ্ৰ কৃষক ফৌজ লিম্বুৰ পুত্ৰ বিছু। যাৰ এক বিঘাতকৈও কম কৃষিভূমি আছে আৰু স্থানীয় বজাৰত শাক-পাচলি বিক্ৰী কৰে। তেওঁৰ মাতৃ ওম কুমাৰী লিম্বুৱে ধাননি পথাৰত কাম কৰাৰ লগতে কেতিয়াবা কাষৰীয়া চাহ বাগিচাসমূহতো দিনহাজিৰা কৰে। পৰিয়ালটো এতিয়াও বিদ্যুৎ সংযোগ বা নিয়মীয়া ম'বাইল নেটৱৰ্ক নথকা এটা পাতৰ চালিৰ কেঁচা ঘৰত বাস কৰে।
আৰ্থিক নাটনি তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সংগী আছিল যদিও, পৰিয়ালৰ অকৃপণ সমৰ্থন আৰু নিজৰ দৃঢ় সংকল্পৰ বলত বিছুৱে মাত্ৰ নিজৰ সপোনতেই চকু ৰাখিছিল। বিছুৰ সপোন আছিল এজন ডাক্তৰ হোৱাৰ।
ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা অতি কম হোৱাৰ বাবে, বিছুৱে প্ৰায়ে ধীৰ গতিৰ নেটৱৰ্ক সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰু পঢ়াৰ সামগ্ৰীসমূহ ডাউনলোড কৰিবলৈ ওচৰৰ ৰাস্তালৈ খোজ কাঢ়ি গৈছিল। দিগবৈৰ এটা ব্যক্তিগত শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা পোৱা বৃত্তিয়ে তেওঁক আৰ.ডি. চিনিয়ৰ চেকেণ্ডাৰী স্কুলত একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণী সম্পূৰ্ণ কৰাত আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ওপৰত মনোযোগ ধৰি ৰখাত সহায় কৰিছিল।
আজি সেই সপোন দিঠকত পৰিণত হোৱাৰ পথত। শেহতীয়াকৈ ঘোষিত NEET UG 2026 ৰ ফলাফলত ৭২০ নম্বৰৰ ভিতৰত ৬১০ নম্বৰ লাভ কৰি বিছুৱে এক চমকপ্ৰদ সফলতা অৰ্জন কৰিছে। এই সাফল্যৰ লগতে তেওঁ প্ৰমাণ কৰি দিলে যে পৰিশ্ৰম আৰু অধ্যাৱসায়ৰ আগত সকলো প্ৰত্যাহ্বানেই নতিস্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য।
"আমাৰ ঘৰত বিদ্যুৎ সংযোগ নাই কাৰণ আমি নিয়মীয়াকৈ বিল দিব নোৱাৰোঁ। এতিয়া আমি তেওঁৰ কলেজৰ ফীছ কেনেকৈ দিম? ঘৰত নিয়মীয়া বিদ্যুৎ বা ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা নোহোৱাকৈয়ে আমাৰ ল'ৰাটোৱে ডাক্তৰ হোৱাৰ সপোন দেখিছিল, আৰু আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সন্তুষ্টি হ'ল যে তেওঁ এই ফলাফলত সুখী," মাতৃ ওম কুমাৰীয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত এইদৰে কয়।
বিছু লিম্বু তেওঁৰ মাতৃ
তেওঁ কয় যে ফলাফল নোহোৱালৈকে পৰিয়ালটোৱে এই পৰীক্ষাটো কিমান ডাঙৰ আছিল সেয়া অনুধাৱনেই কৰিব পৰা নাছিল। "কেৱল বিছুৱেহে এই সফলতাৰ গুৰুত্ব জানে। আমি আনকি এইটো কি পৰীক্ষা আছিল সেয়াও জনা নাছিলোঁ," তেওঁ লগতে কয়।
বিছুৱে ৰাজনগৰ বৈদ্যনাথ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত দিগবৈত পঢ়িবলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে নিজৰ গাঁৱৰ পৰা ২-৩ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থকা কেটেটঙৰ জনজাতি হাইস্কুলত পঢ়াশুনা কৰিছিল। বৃত্তি পোৱাৰ পিছতো তেওঁ ভাৰা ঘৰৰ খৰচ আৰু অন্যান্য নূন্যতম প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবে আত্মীয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
"মেট্ৰিকৰ পিছত মোৰ শিক্ষা বিনামূলীয়া আছিল। তথাপিও মই ভাৰা ঘৰত থাকিবলগীয়া হৈছিল। মোৰ মাক-দেউতাৰ ওচৰত মোৰ দৈনন্দিন খৰচ নিয়মিতভাৱে বহন কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত টকা নাছিল। ঘৰত চৰম দৰিদ্ৰতাৰ মুখামুখি হোৱাৰ পিছতো কিছুমান আত্মীয়ৰ সহায়ত মই মোৰ পঢ়া-শুনা কৰিব পাৰিলোঁ," বিছুৱে কয়।
তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় অথবা AIIMS-গুৱাহাটীত নামভৰ্তিৰ আশা পুহি ৰাখিছে। "মই AIIMS-গুৱাহাটীত এখন আসন লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিম," তেওঁ কয়।
আজিৰ এই আধুনিক যুগত য’ত সফলতাক প্ৰায়ে উন্নত সা-সুবিধা আৰু সম্পদৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, তাত বিছুৰ এই সংগ্ৰামী যাত্ৰা সকলোৰে বাবে এক ডাঙৰ শিক্ষা। আত্মবিশ্বাস, অনুশাসন আৰু ধৈৰ্য থাকিলে যে ডাঙৰৰ পৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানো অতিক্ৰম কৰিব পাৰি, বিছু তাৰ এক উজ্জ্বল উদাহৰণ।
বিছু লিম্বুৰ এই কাহিনী কেৱল দেশৰ অন্যতম কঠিন পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হোৱাৰ কাহিনী নহয়। ই হ’ল পৰিস্থিতি যিমানেই জটিল নহওক কিয়, সপোনৰ খেদা মৰাত কেতিয়াও হাৰ নামানাৰ এক অমৰ গাথা।
