মানসিক স্বাস্থ্যৰ ইছলামিক আৰ্হিঃ হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ ছুন্নতত নিহিত আছে প্ৰকৃত উত্তৰ
ইমান ছাকিনা
বৰ্তমান সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে মানসিক স্বাস্থ্য আৰু আৱেগিক বুদ্ধিমত্তাক লৈ ব্যাপক চৰ্চা চলিছে। কৰ্প'ৰেট জগতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাধাৰণ দৈনন্দিন জীৱনলৈকে, সকলো স্তৰতে নিজৰ আৱেগ-অনুভূতিক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু আনৰ মনস্তত্ত্ব বুজি পোৱাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। আধুনিক মনোবিজ্ঞানে ইয়াক একবিংশ শতিকাৰ এক অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আৱিষ্কাৰ হিচাপে দাবী কৰে। পিছে, ইতিহাসৰ পাত লুটিয়ালে এক সুকীয়া বাস্তৱতাহে পোহৰলৈ আহে। আজিৰ পৰা প্ৰায় চৈধ্যশ বছৰ পূৰ্বেই হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)-এ নিজৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ বিশ্ববাসীৰ সন্মুখত আৱেগিক বুদ্ধিমত্তাৰ সৰ্বোত্তম নিদৰ্শন দাঙি ধৰি থৈ গৈছে।
ইছলাম ধৰ্মত হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ জীৱন-যাপনৰ প্ৰণালী আৰু তেওঁৰ পৰম্পৰাসমূহক 'ছুন্নত’ বুলি কোৱা হয়। ছুন্নত কেৱল উপাসনাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট পদ্ধতি নহয়, ই হৈছে জীৱন ধাৰণৰ এক পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ কলা। ইয়াত মানৱীয় আৱেগ-অনুভূতিক গভীৰভাৱে বুজি পোৱা আৰু সেইবোৰক সঠিক দিশলৈ পৰিচালিত কৰাৰ অত্যন্ত ব্যৱহাৰিক উপায়সমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ছুন্নতৰ অধ্যয়ন কৰিলে এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰে যে এজন আদৰ্শৱান মানুহ সেইজনেই, যিয়ে নিজৰ খং, দুখ আৰু ভয়ক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব জানে।
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ফটো
খং নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱহাৰিক উপায় আৰু ছুন্নত
বৰ্তমানৰ পৰিৱেশত খং বা ক্ৰোধ মানুহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা হৈ পৰিছে। পাৰিবাৰিক হিংসাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাজপথৰ কাজিয়ালৈকে, প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে এই অনিয়ন্ত্ৰিত খঙেই ধ্বংসৰ মূল কাৰণ হৈ পৰে। ইছলামে কিন্তু মানৱীয় আৱেগসমূহক কেতিয়াও অস্বীকাৰ নকৰে। ই মানি লয় যে খং উঠাটো এক স্বাভাৱিক মানৱীয় প্ৰক্ৰিয়া। কিন্তু ছুন্নতে আমাক এই খঙক কেনেদৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে, তাৰ সুন্দৰ শিক্ষা দিয়ে।
পৱিত্ৰ কোৰানতো সেইসকল লোকৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে যিসকলে নিজৰ খং দমন কৰিব পাৰে আৰু আনক ক্ষমা কৰি দিয়ে। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ জীৱনৰ এটি বিখ্যাত ঘটনাই এই কথা সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট কৰে। এবাৰ এজন গাঁওলীয়া লোকে তেওঁৰ চাদৰখন ইমান জোৰেৰে টানি ধৰিছিল যে তেওঁৰ ডিঙিত দাগ বহি গৈছিল। ইয়াৰ পিছত লোকজন অত্যন্ত অশালীনভাৱে ধনৰ দাবী কৰিবলৈ ধৰে। যদি আন কোনো সাধাৰণ মানুহ হ'লহেঁতেন, তেন্তে হয়তো তৎক্ষণাত ওলোটাই আক্ৰমণ কৰিলেহেঁতেন। কিন্তু তেওঁ তেনে নকৰিলে। তেওঁ কেৱল শান্তভাৱে হাঁহিলে আৰু সংগীসকলক নিৰ্দেশ দিলে যাতে লোকজনক প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীসমূহ দি দিয়া হয়।
এই ঘটনাই আমাক শিকায় যে প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিতো নিজৰ ওপৰত কেনেদৰে নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিব লাগে। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)-এ কৈছিল যে প্ৰকৃততে শক্তিশালী সেইজন নহয় যিয়ে মল্লযুঁজত আনক হৰুৱাই দিয়ে, প্ৰকৃত শক্তিশালী সেইজনহে যিয়ে খং উঠাৰ সময়ত নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। আজিৰ আধুনিক 'এংগাৰ মেনেজমেণ্ট' বিজ্ঞানেও একেষাৰ কথাকেই দোহাৰে।
দুখ আৰু হতাশাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ আধ্যাত্মিক পথ
মানুহৰ জীৱনত দুখ আৰু ক্ষয়ক্ষতি হোৱাটো এক চিৰন্তন সত্য। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ জীৱনো আছিল তীব্ৰ দুখ-কষ্টৰে ভৰা। জন্মৰ পূৰ্বেই তেওঁ পিতৃহাৰা হৈছিল। শৈশৱতে মাতৃৰ স্নেহৰ পৰাও বঞ্চিত হ'বলগীয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ প্ৰিয় পত্নী বিবি খাদিজা আৰু কেইবাগৰাকীও সন্তানৰো ইন্তেকাল (মৃত্যু) হৈছিল। আনকি বহুকেইজন অন্তৰংগ বন্ধুকো তেওঁ নিজ চকুৰ সন্মুখতে হেৰুৱাইছিল।
ইমানবোৰ দুখৰ পিছতো তেওঁ কেতিয়াও নিৰাশ হোৱা নাছিল। তেওঁ আশাৰ ৰেঙনি কেতিয়াও এৰি দিয়া নাছিল। ছুন্নতে আমাক শিকায় যে শোক প্ৰকাশ কৰাটো ভুল নহয়। কন্দা বা দুখ অনুভৱ কৰাটো মানুহৰ স্বভাৱ। কিন্তু এই দুখক কেতিয়াও 'ডিপ্ৰেছন' বা হতাশালৈ পৰিৱৰ্তন হ'বলৈ দিব নালাগে। কোৰানৰ এটি আয়াতত উল্লেখ আছে যে প্ৰতিটো কঠিন পৰিস্থিতিৰ পিছতেই নিশ্চয়কৈ সকাহ আহে। এই দৃঢ় বিশ্বাসেই মানুহক সকলো কঠিন পৰিস্থিতিৰ পৰা উলিয়াই আনে।
উদ্বেগ আৰু মানসিক চাপ কেনেদৰে পৰিচালনা কৰিব?
আজিৰ এই ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনত উদ্বেগ বা Anxiety এক মহামাৰীৰ দৰে বিয়পি পৰিছে। ভৱিষ্যতৰ ভয় আৰু অনিশ্চয়তাই মানুহক ভিতৰি ভিতৰি ফোঁপোলা কৰি পেলাইছে। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)-এ নিজৰ জীৱনত চৰম সামাজিক আৰু মানসিক চাপৰ সন্মুখীন হৈছিল। আপোন মানুহেই তেওঁক বৰ্জন কৰিছিল। তেওঁক প্ৰাণে মৰাৰ ভাবুকি দিয়া হৈছিল। আনকি যুদ্ধৰ পথাৰতো অৱতীৰ্ণ হ'বলগীয়া হৈছিল।
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ফটো
এই সকলোবোৰৰ মাজতো তেওঁৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্বল আছিল 'তাৱাক্কুল'। তাৱাক্কুলৰ অৰ্থ হ'ল আল্লাৰ ওপৰত অটল বিশ্বাস ৰখা। তেওঁ কেতিয়াও কঠিন পৰিস্থিতিসমূহক আওকাণ কৰা নাছিল। তেওঁ বাস্তৱসন্মতভাৱে সম্পূৰ্ণ প্ৰস্তুতি চলাইছিল, কিন্তু ফলাফল আল্লাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল।
তেওঁৰ দোৱা (প্ৰাৰ্থনা)সমূহতো মানসিক শান্তিৰ কামনা স্পষ্টভাৱে প্ৰতিফলিত হয়। তেওঁ প্ৰায়ে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যাতে তেওঁক উদ্বেগ, বিষাদ আৰু অসহায় অৱস্থাৰ পৰা দূৰত ৰখা হয়। ইয়াৰ পৰাই প্ৰমাণ হয় যে মানসিক সমস্যাসমূহ কেৱল ঔষধৰ জৰিয়তেই নহয়, প্ৰাৰ্থনা আৰু সঠিক চিন্তাধাৰাৰে নিৰাময় কৰিব পাৰি।
পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কত সহানুভূতি আৰু কৰুণাৰ গুৰুত্ব
আৱেগিক বুদ্ধিমত্তাৰ এক অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে আপুনি আনৰ সৈতে কেনে ব্যৱহাৰ কৰে। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)-এ মানুহৰ কথা অতি মনোযোগেৰে শুনিছিল। তেওঁ কেতিয়াও কাৰো কথাত বাধা দিয়া নাছিল। মানুহৰ সৰু-সুৰা ভুলৰ বাবে তেওঁলোকক ৰাজহুৱাভাৱে লাজত পেলোৱা নাছিল, বৰং নিৰ্জনতাত বুজনি দিছিল।
এবাৰৰ কথা, তেওঁ নামাজ পঢ়াই আছিল। তেনেতে হঠাতে এটি শিশুৰ কান্দোনৰ শব্দ ভাহি আহিল। তেওঁ লগে লগে নামাজ চমু কৰি দিলে, যাতে শিশুটিৰ মাতৃগৰাকীয়ে কোনো অসুবিধাৰ সন্মুখীন নহয়। এয়া আনৰ প্ৰতি থকা সংবেদনশীলতাৰ এক বিৰল নিদৰ্শন। তেওঁ শিশুক অতিশয় মৰম কৰিছিল আৰু বয়োজ্যেষ্ঠসকলক সম্পূৰ্ণ শ্ৰদ্ধা কৰিছিল। মক্কা বিজয়ৰ সময়ত তেওঁ সেইসকল কট্টৰ শত্ৰুকো ক্ষমা কৰি দিছিল, যিসকলে বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁৰ ওপৰত অত্যাচাৰ চলাইছিল। ইয়াৰ পৰাই বুজা যায় যে প্ৰতিশোধ লোৱাতকৈ ক্ষমা কৰি দিয়াত অধিক শক্তি নিহিত থাকে।
আধুনিক সমাজৰ বাবে ছুন্নত এক আশীৰ্বাদস্বৰূপ
আজিৰ আধুনিক সমাজখন অকলশৰীয়া অনুভৱ আৰু ভাগি যোৱা সম্পৰ্কৰ সৈতে অহৰহ যুঁজি আছে। মানুহ 'ছ'চিয়েল মিডিয়া'ত ইজনে সিজনৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ আছে সঁচা, কিন্তু হৃদয়ৰ পৰা বহুত দূৰত অৱস্থান কৰিছে। এনে এক জটিল সন্ধিক্ষণত, ছুন্নতৰ আৰ্হিয়ে আমাক পুনৰ মানৱীয়তাৰ পথলৈ ঘূৰাই আনে। ই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে আৱেগ-অনুভূতি কেতিয়াও মানুহৰ দুৰ্বলতা নহয়; বৰং এইবোৰ আল্লাৰ এক অমূল্য আমানত। আমি কেৱল এইবোৰৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিব লাগে।
জীৱনত আৱেগিক ভাৰসাম্য লাভ কৰিবলৈ হ'লে হৃদয়খন পৰিষ্কাৰ হোৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী। যেতিয়ালৈকে মনত আনৰ প্ৰতি ঘৃণা কঢ়িয়াই ফুৰিব, তেতিয়ালৈকে কোনেও প্ৰকৃত মানসিক শান্তি লাভ কৰিব নোৱাৰে। ছুন্নতে আমাক এনে এক সোণালী পথৰ সন্ধান দিয়ে য'ত ধৰ্ম আৰু বিজ্ঞান দুয়োটা একেলগ হৈ এক সুন্দৰ সমলয়ৰ সৃষ্টি কৰে। হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ জীৱন দৰ্শন প্ৰতিটো যুগৰ মানুহৰ বাবেই এক চিৰন্তন মাৰ্গদৰ্শক। আজিৰ যুগত বৃদ্ধি পোৱা মানসিক অস্থিৰতা আৰু চাপৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ হ'লে তেওঁ দেখুৱাই যোৱা এই প্ৰায়োগিক আৰু আধ্যাত্মিক পথ অনুসৰণ কৰাটোৱেই হৈছে এক উৎকৃষ্ট উপায়।
