ফাৰহান ইজৰাইলী / জয়পুৰ
জীৱনৰ কঠিন পৰীক্ষাই কেতিয়াবা মানুহক ভাঙি পেলায়, কিন্তু কিছুমান মানুহৰ বাবে এই পৰীক্ষাই জীৱনৰ এক নতুন উদ্দেশ্যৰ জন্ম দিয়ে। ৰাজস্থানৰ ছিকাৰ নিবাসী ৩০ বছৰীয়া পাৰবীন খানৰ কাহিনীও ঠিক তেনেকুৱাই। ১৪ বছৰ বয়সত এক ভয়াৱহ দুৰ্ঘটনাই তেওঁৰ জীৱন চিৰদিনৰ বাবে সলনি কৰি দিছিল। দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাত এদিন পুৱা ঘৰত গাখীৰ গৰম কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ ওৰণিতে জুই লাগে। জুই নুমুৱাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে তেওঁৰ শৰীৰৰ প্ৰায় ৭০ শতাংশ অংশ জ্বলি যায়। গুৰুতৰ অৱস্থাত তেওঁক জয়পুৰৰ ছাৱাই মানসিং চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ কেইবাটাও অস্ত্ৰোপচাৰ সম্পন্ন হয়। এই দীঘলীয়া চিকিৎসায়ে তেওঁৰ পঢ়া-শুনাতো যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
সেই সময়ত পাৰবীনে হয়তো ভবা নাছিল যে চিকিৎসালয়ত কটোৱা সেই কঠিন দিনবোৰেই এদিন তেওঁৰ জীৱনৰ মূল লক্ষ্য হৈ পৰিব। চিকিৎসা চলি থকাৰ সময়ত তেওঁ এনে কিছুমান ৰোগীক দেখিছিল যাৰ ওচৰত ঔষধ কিনিবলৈকো ধন নাছিল। কাৰোবাৰ লগত পৰিয়ালৰ কোনো সদস্য নাছিল, আকৌ কোনোবাই আৰ্থিক অনাটনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাছিল। এই পৰিস্থিতিবোৰে পাৰবীনৰ মনত এক গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
আমেৰত মেহেৰ ফাউণ্ডেশ্যনৰ চিলাই কেন্দ্ৰ
সেই সময়তেই তেওঁ নিজকে প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে যদিহে তেওঁ এই দুৰ্বিসহ সময়ৰ পৰা পাৰ হৈ এক সুস্থ জীৱনলৈ ঘূৰি আহিব পাৰে, তেন্তে তেওঁ দৰিদ্ৰ আৰু প্ৰয়োজনীয় লোকসকলক সহায় কৰিব। আজি ৩০ বছৰীয়া পাৰবীনে জয়পুৰত থাকি সেই প্ৰতিশ্ৰুতিয়েই পালন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে। নিজৰ মাতৃ মেহেৰ খানৰ নামত তেওঁ 'মেহেৰ ফাউণ্ডেচন' নামৰ এটি সংস্থা চলাই আছে। এই সংস্থাটোৰ জৰিয়তে তেওঁ অগ্নিদগ্ধ লোকসকলক সহায় কৰা, প্ৰয়োজনীয় লোকক অন্নদান কৰা, ছোৱালীক চিলাইৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰু দুখীয়া ৰোগীসকলক সহায় কৰাৰ দৰে মহৎ কামবোৰ কৰি আহিছে।
পাৰবীনৰ এই কাহিনী কেৱল এটা দুৰ্ঘটনাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ কাহিনী নহয়, ই এনে এক অভিজ্ঞতাৰ কাহিনী যিয়ে এগৰাকী ব্যক্তিৰ যন্ত্ৰণাক আনৰ বাবে কাম কৰাৰ প্ৰেৰণালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।
চিকিৎসালয়ৰ অভিজ্ঞতাই দেখুৱালে সমাজসেৱাৰ পথ
পাৰবীনৰ পৰিয়ালটো প্ৰায় ২৫ বছৰ ধৰি জয়পুৰত বসবাস কৰি আহিছে। তেওঁৰ মতে, দুৰ্ঘটনাটোৰ পিছত তেওঁক ছাৱাই মানসিং চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল আৰু চিকিৎসাত প্ৰায় ৩-৪ বছৰ সময় লাগিছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ দশম শ্ৰেণীৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষা দিয়া নহ'ল। ২০১৯ চনলৈকে তেওঁৰ হাতৰ অস্ত্ৰোপচাৰ চলি আছিল। এতিয়াও এটা অস্ত্ৰোপচাৰ বাকী আছে, যিটো তেওঁ বিষৰ ভয়ত বৰ্তমান পিছুৱাই ৰাখিছে।
চিকিৎসালয়ত থকাৰ সময়ত তেওঁ এচিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা এগৰাকী ছোৱালীক লগ পাইছিল। সেই ছোৱালীজনীৰ লগত কেৱল তেওঁৰ বৃদ্ধ মাতৃহে আছিল। চিকিৎসালয়ত তেওঁ ৬ মহীয়া এটা শিশুকো দেখিছিল, যাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবে বাহিৰৰ পৰা লিখি দিয়া ঔষধ কিনিব পৰা নাছিল।
পাৰবীনে জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁ নিজৰ পিতৃ গুলাম নবীক প্ৰয়োজনীয় ৰোগীসকলক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰা দেখিছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে ঔষধ আৰু ড্ৰেছিঙৰ দৰে প্ৰয়োজনীয় কথাত সহায় কৰিছিল। এই ঘটনাবোৰে পাৰবীনক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল যে ৰোগ আৰু দুৰ্ঘটনাৰ পিছত মানুহক কেৱল চিকিৎসাৰেই নহয়, আৰ্থিক সহায় আৰু আৱেগিক সমৰ্থনৰো প্ৰয়োজন হয়।
তেওঁ কয় যে সেই সময়তেই তেওঁ আল্লাহৰ ওচৰত দোৱা কৰিছিল আৰু মনতে দৃঢ় সংকল্প লৈছিল যে সুস্থ হোৱাৰ পিছত তেওঁ আনৰ বাবে কাম কৰিব। তেওঁৰ চিকিৎসা কৰা চিকিৎসক বিকাশ কক্কৰেও তেওঁক কৈছিল যে সুস্থ হোৱাৰ পিছত এনেকুৱা কাম কৰিবা যাতে পিতৃ-মাতৃৰ নাম উজলি উঠে। পাৰবীনৰ মতে, ডাক্তৰৰ সেই কথাষাৰ তেওঁৰ আজিও মনত আছে।
ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তে গোটাইছে সমাজসেৱাৰ পুঁজি
২০১৩ চনত জয়পুৰৰ ইমৰান খানৰ সৈতে পাৰবীনৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। বিয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰে আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ ট্ৰেডিঙৰ কাম আৰম্ভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ সোণ আৰু ৰূপৰ ট্ৰেডিং কৰে। তেওঁৰ এই ব্যৱসায় পাইকাৰী আৰু খুচুৰা দুয়োটা পৰ্যায়তেই চলি আছে।
যেতিয়া ব্যৱসায়টো অলপ সুস্থিৰ হ'ল, তেতিয়া তেওঁ সমাজসেৱাৰ বাবে এটা সুকীয়া সংস্থা গঠন কৰাৰ কথা চিন্তা কৰে। ২০১৯ চনত এগৰাকী পৰিচিত ব্যক্তিৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাৰ পিছত NGO আৰম্ভ কৰাৰ ধাৰণাটোৱে গা কৰি উঠে আৰু সেই বছৰতেই 'মেহৰ ফাউণ্ডেচন'ৰ পঞ্জীয়ন কৰা হয়। পাৰবীনৰ মতে, সংস্থাটোৰ প্ৰয়োজনীয় সকলো পঞ্জীয়ন সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছে আৰু প্ৰতি বছৰে ইয়াৰ অডিট কৰা হয়।
এজন বিক্ৰেতাক সহায় কৰি থকা পাৰবীন খান
তেওঁ ফাউণ্ডেচনটোৰ নাম নিজৰ মাতৃ মেহেৰ খানৰ নামত ৰাখিছে। মাতৃৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ এই স্নেহ ব্যৱসায়ৰ নামতো প্ৰতিফলিত হয়। তেওঁৰ ব্যৱসায় 'মেহেৰ ট্ৰেডিং' আৰু 'মেহেৰ জুৱেলাৰী'ৰ নামত চলি আছে। ঘৰৰ নামো ৰখা হৈছে 'মেহেৰ হাউচ'। সংস্থাটোৰ কাৰ্যালয় আমেৰৰ কুণ্ডা চাৰিআলিৰ সমীপত দিল্লী হাইৱে ৰোডত অৱস্থিত।
পাৰবীনৰ বাবে ব্যৱসায় কেৱল উপাৰ্জনৰ মাধ্যম নহয়। তেওঁ ইয়াৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জনৰ এটা অংশ প্ৰয়োজনীয় লোকসকলৰ সহায়ৰ বাবে ব্যয় কৰে। তেওঁৰ মতে, এতিয়ালৈকে ফাউণ্ডেচনৰ অধিকাংশ খৰচ তেওঁ নিজৰ গাঁঠিৰ ধন ভাঙিয়েই কৰিছে। কিছুমান সহযোগীয়েও নিজৰ ফালৰ পৰা আৰ্থিক আৰু অন্যান্য সহায় আগবঢ়াইছে।
ৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা খাদ্য সংগ্ৰহ কৰি চিকিৎসালয়লৈ প্ৰেৰণ
মেহেৰ ফাউণ্ডেচনৰ আৰম্ভণি সৰু পৰ্যায়ত হৈছিল। পাৰবীনে এখন পুৰণি গাড়ী কিনি লৈ তাত সংস্থাটোৰ নাম লিখাইছিল। ইয়াৰ পিছত জয়পুৰৰ কিছুমান ৰেষ্টুৰেণ্ট পৰিচালকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। তাত ৰৈ যোৱা এনেকুৱা খাদ্য, যিবোৰ খাবৰ বাবে সুৰক্ষিত আছিল, সেইবোৰ সংগ্ৰহ কৰি চিকিৎসালয়ৰ ৰোগী আৰু তেওঁলোকৰ আত্মীয়লৈ যোগান ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
কেতিয়াবা ৩০ জন মানুহৰ বাবে খাদ্য পোৱা গৈছিল, আকৌ কেতিয়াবা ৫০ জনৰ বাবে। সপ্তাহত এদিন ফাউণ্ডেচনৰ দলটোৱে নিজেই দাইল-ভাত বা তৰকাৰী-ভাত বনাই প্ৰয়োজনীয় লোকসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল।
২০২০ চনত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত এই কামৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি পায়। পাৰবীনৰ মতে, ফাউণ্ডেচনে নিজৰ দলটোৰ সহযোগত পুৱা প্ৰায় ১০০ জন আৰু সন্ধিয়া প্ৰায় ১০০ জন লোকৰ খাদ্যৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। এই ধাৰাবাহিকতা দুমাহ ধৰি চলিছিল। এই সময়ছোৱাত সংস্থাটোক অধিক মানুহে চিনিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ কামৰ সৈতে জড়িত হ'বলৈ ধৰে।
চিকিৎসালয়ত খাদ্য যোগান ধৰাৰ এই প্ৰয়াস পাৰবীনৰ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতেও জড়িত। তেওঁ জানে যে ৰোগীৰ সৈতে থকা আত্মীয়সকলে কেতিয়াবা চিকিৎসাৰ চিন্তাত নিজৰ প্ৰয়োজনলৈ লক্ষ্য কৰিব নোৱাৰে। এনে পৰিস্থিতিত এবেলাৰ আহাৰো তেওঁলোকৰ বাবে এক ডাঙৰ সকাহ হ'ব পাৰে।
পথ দুৰ্ঘটনাই পৰিয়ালটোক পুনৰ এক কঠিন সময়ৰ মাজলৈ ঠেলি দিছিল
সমাজসেৱাৰ এই যাত্ৰাৰ মাজতেই ২০২১ চনত পাৰবীন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটোৱে আন এক ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়। তেওঁ নিজৰ স্বামী ইমৰানৰ সৈতে এক্টিভা স্কুটীৰে দিল্লী হাইৱেৰ মাজেৰে গৈ আছিল। তেওঁৰ মতে, ভুল দিশৰ পৰা অহা এখন বাহনে তেওঁলোকক খুন্দা মাৰে।
সেই সময়ত তেওঁলোকৰ কন্যা সন্তানটিৰ বয়স ৫-৬ বছৰ আৰু পুত্ৰ সন্তানটিৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ৬ মাহ। দুৰ্ঘটনাটোত ইমৰান গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ২৫ দিন ধৰি ক'মাত আছিল। তেওঁৰ দুয়োখন ভৰিতে ৰড সুমুৱাব লগা হৈছিল। পাৰবীনৰো কঁকালৰ হাড়ত গুৰুতৰ আঘাত লাগিছিল। চিকিৎসকে পক্ষাঘাত (পাৰালাইচিছ) হোৱাৰ আশংকা ব্যক্ত কৰিছিল।
এই দুৰ্ঘটনাটোৱে পৰিয়ালটোৰ সন্মুখত পুনৰবাৰ স্বাস্থ্য আৰু ভৱিষ্যতৰ লগত জড়িত ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰিছিল। পাৰবীনে কয় যে এতিয়া তেওঁৰ পৰিয়ালটো সম্পূৰ্ণ সুস্থ। তেওঁ ইয়াক আল্লাহৰ কৃপা আৰু মানুহৰ দোৱাৰ ফল বুলিয়েই বিশ্বাস কৰে।
চিলাই কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে ৫০০ৰো অধিক ছোৱালীক প্ৰশিক্ষণ
স্বাস্থ্যৰ উন্নতিৰ পিছত পাৰবীনে মেহেৰ ফাউণ্ডেচনৰ জৰিয়তে মহিলা আৰু ছোৱালীসকলক স্বাৱলম্বী কৰাৰ দিশত কাম আৰম্ভ কৰে। আমেৰত চিলাই কেন্দ্ৰ মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে এটা ডাঙৰ চৌহদ ভাড়াত লোৱা হয়, য'ত ২৫-৩০ খন চিলাই মেচিন ৰখাৰ লগতে প্ৰশিক্ষণ দিবৰ বাবে প্ৰশিক্ষকো নিয়োগ কৰা হয়।
পাৰবীনৰ মতে, এই কেন্দ্ৰসমূহত ৫০০ৰো অধিক ছোৱালীক বিনামূলীয়াকৈ চিলাই প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছে। যিবোৰ ছোৱালীয়ে এই কামটোক জীৱিকা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰিছিল, তেওঁলোকক ঘৰতে বহি কাম পোৱাৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিয়া হৈছিল। এই সমগ্ৰ প্ৰচেষ্টাৰ খৰচ ফাউণ্ডেচনে নিজেই বহন কৰিছিল।
এটা চিকিৎসা শিবিৰত পাৰবীন খান আৰু অন্যান্য স্বেচ্ছাসেৱক
তেওঁৰ বিশ্বাস যে দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ছোৱালীৰ বাবে কোনো কৌশল শিকাটো আৰ্থিক স্বাৱলম্বীতাৰ দিশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ হ'ব পাৰে। প্ৰশিক্ষণৰ পিছত যদি তেওঁলোকে কৰ্মসংস্থাপন পায়, তেন্তে তেওঁলোকে পৰিয়ালৰ উপাৰ্জনত অৰিহণা যোগাব পাৰিব।
অগ্নিদগ্ধ লোকসকলৰ প্ৰতি বিশেষ টান
মেহেৰ ফাউণ্ডেচনৰ কামৰ ভিতৰত অগ্নিদগ্ধ লোকসকলৰ সাহায্যৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। পাৰবীন নিজেও এগৰাকী বৰ্ন ছাৰ্ভাইভাৰ (অগ্নিদগ্ধ হৈ জীৱন ৰক্ষা পৰা ব্যক্তি)। সেয়েহে তেওঁ জানে যে জুইত পোৰাৰ দুৰ্ঘটনা কেৱল শাৰীৰিক আঘাততেই সীমাবদ্ধ নাথাকে। ইয়াৰ প্ৰভাৱ আত্মবিশ্বাস, সামাজিক জীৱন আৰু পৰিয়ালৰ আচৰণৰ ওপৰতো পৰে।
পাৰবীনৰ মতে, ছাৱাই মানসিং চিকিৎসালয় আৰু অন্যান্য চিকিৎসালয়ৰ পৰা ৰোগীৰ তথ্য পোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ দলটোৱে সেই পৰিয়ালবোৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। যিসকল লোকক আৰ্থিক বা মানসিক সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন, তেওঁলোকক সহায় কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল।
তেওঁ কয় যে কিছুমান ক্ষেত্ৰত জুইত পোৰাৰ পিছত পৰিয়ালেও ছোৱালীজনীক বোজা বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনে অৱস্থাত চিকিৎসাৰ খৰচ বহন কৰাৰ লগতে তাইৰ আত্মবিশ্বাস ঘূৰাই অনাটোও জৰুৰী হৈ পৰে। পাৰবীনে নিজেই সেই ছোৱালীবোৰৰ লগত কথা পাতিছিল। তেওঁৰ মতে, তেওঁ এতিয়ালৈকে প্ৰায় ১২ গৰাকী ছোৱালীক কাউঞ্চেলিং কৰিছে আৰু তেওঁলোক আজিও তেওঁৰ সৈতে যোগাযোগত আছে।
এই কামৰ বাবে তেওঁ বাহিৰৰ কোনো প্ৰেৰণাদায়ক বক্তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নিবিচাৰে। তেওঁৰ বিশ্বাস যে একেই অভিজ্ঞতাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ অহা এজন ব্যক্তিয়ে ভুক্তভোগীক এক সুকীয়া ধৰণৰ সাহস দিব পাৰে। দুৰ্ঘটনাৰ পিছত এক স্বাভাৱিক জীৱনলৈ ঘূৰি আহিবলৈ চেষ্টা কৰি থকা সেই ছোৱালীবোৰৰ বাবে তেওঁৰ নিজৰ জীৱনেই এক জীৱন্ত উদাহৰণ।
চিকিৎসা, সংস্থাপন আৰু চৰকাৰী আঁচনিতো সহায়
ফাউণ্ডেচনে জয়পুৰত বিনামূলীয়া ঔষধ বিতৰণ শিবিৰৰ আয়োজন কৰি আহিছে। পাৰবীনৰ মতে, সংস্থাটোৱে নিয়মীয়াকৈ ৰক্তদান শিবিৰ পতা নাই যদিও প্ৰয়োজনৰ সময়ত দলটোৰ সদস্যসকলে ৰক্তদানৰ বাবে উপস্থিত হয়গৈ। তেওঁ নিজেও পৰিয়ালৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নথকা ব্যক্তিক দুবাৰকৈ তেজ দিছে।
নাই কি থড়ি, মুৰলিপুৰা আৰু অন্যান্য বস্তি অঞ্চলত শিবিৰ পাতি লোকসকলক চৰকাৰী আঁচনিৰ বিষয়ে অৱগত কৰাৰ প্ৰয়াসো কৰা হৈছে। পাৰবীনৰ মতে, সংস্থাটোৱে তিনিগৰাকী কৰ্কট ৰোগীৰ চিকিৎসাত সহায় কৰিছে। চিকিৎসাৰ পিছত এই ৰোগীসকলক ফল-মূল আৰু শাক-পাচলিৰ ঠেলা লগাই দি উপাৰ্জনৰ বাট মুকলি কৰি দিয়াটো সহযোগ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি কেইবাজনো যুৱকক জয়পুৰৰ ব্যক্তিগত কোম্পানীত চাকৰি পোৱাত সহায় কৰা হৈছে।
পাৰবীনৰ মতে, মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী সহযোগীয়েও ৰোগীৰ চিকিৎসা আৰু প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীৰ বাবে প্ৰায় ৩-৪ লাখ টকাৰ অনুদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ নিজৰ নাম ৰাজহুৱা কৰিব নিবিচাৰে, সেয়ে পাৰবীনেও তেওঁৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰা নাই।
তেওঁ জনোৱা অনুসৰি, দেশৰ ভিন্ন চহৰৰ প্ৰায় ২৫০ জন লোক এই ফাউণ্ডেচনৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত মুম্বাই, দিল্লী, গুৰুগ্ৰাম, আহমেদাবাদ আৰু কোলহাপুৰৰ লোকো অন্তৰ্ভুক্ত। পাৰবীন এই সংস্থাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা সভানেত্ৰী। তেওঁৰ স্বামী ইমৰান খানে উপ-সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰে। দীৰ্পেন্দ্ৰ সিং ৰাও সম্পাদক আৰু আদিল খান ইয়াৰ উপ-সম্পাদক।
কৰ্কট ৰোগী আৰু শিক্ষাৰ হকে কাম কৰাৰ নতুন সপোন
পাৰবীনৰ মাতৃ মেহেৰ খানে তেওঁক ভদ্ৰতা আৰু মৰ্যাদাৰে কাম কৰাৰ শিক্ষা দিছিল। পাৰবীনে কয় যে তেওঁ নিজকে সকলো ক্ষেত্ৰতে নিখুঁত বুলি নাভাবে, কিন্তু মাতৃৰ সেই শিক্ষাক জীৱনত প্ৰয়োগ কৰিবলৈ সদায় চেষ্টা কৰে।
স্থানীয় শিশুৰ সৈতে পাৰবীন খান
শেহতীয়াকৈ তেওঁ ছ'চিয়েল মিডিয়াতো সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰিছে। ইনষ্টাগ্ৰামত তেওঁ এটা ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰিছিল য'ত ৰাস্তাৰ কাষৰ জাবৰত পৰি থকা মূৰ্তিসমূহ পৰিষ্কাৰ কৰি এক সন্মানীয় স্থানত ৰখা হৈছিল। তেওঁ মানুহক আহ্বান জনাইছিল যে পুৰণি বা ভঙা মূৰ্তিবোৰ যাতে জাবৰত পেলাই নিদিয়ে, কাৰণ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ নিজা বিশ্বাস আৰু আৱেগ থাকে। তেওঁৰ মতে এই ভিডিঅ'টো প্ৰায় ৪৫-৫০ হাজাৰ মানুহে চাইছিল। ইয়াৰ পিছৰ পৰাই তেওঁ ইউটিউব, ইনষ্টাগ্ৰাম, এক্স (টুইটাৰ) আৰু ফেচবুকতো নিজৰ কাৰ্যকলাপসমূহ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
বৰ্তমান তেওঁৰ পৰৱৰ্তী লক্ষ্য হৈছে কৰ্কট ৰোগীসকলক সহায় কৰা। ইয়াৰ আঁৰত এক ব্যক্তিগত কাৰণো আছে। পাৰবীনৰ এজন সম্পৰ্কীয় ভাতৃৰ ২২ বছৰ বয়সতে কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছিল। এই ঘটনাই তেওঁক বাৰুকৈয়ে শোকাহত কৰিছিল। তেওঁ ভৱিষ্যতে কৰ্কট ৰোগীসকলৰ বাবে কামৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিব বিচাৰে। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনত এখন বিদ্যালয় বা একাডেমী খোলাৰ সপোনো তেওঁ পুহি ৰাখিছে। ইয়াৰ বাবে তেওঁক মাটি, ঠাই আৰু সকলোৰে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন।
পাৰবীনৰ জীৱনলৈ দুটা ডাঙৰ দুৰ্যোগ আহিছিল। প্ৰথমতে জুয়ে তেওঁক গুৰুতৰভাৱে দগ্ধ কৰিলে আৰু তাৰ পিছত ভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনাই তেওঁৰ পৰিয়ালটোক বিপদত পেলাইছিল। ইমানবোৰ তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ পিছতো তেওঁ দুখীয়া-নিছলাক সহায় কৰাৰ নিজৰ সংকল্পৰ পৰা কেতিয়াও বিচলিত নহ'ল।
আজি মেহেৰ ফাউণ্ডেচনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ একমাত্ৰ প্ৰয়াস এয়াই যে ধনৰ অভাৱত কোনো ৰোগী ঔষধৰ পৰা বঞ্চিত হ'ব লগা নহয়, কোনো অৱহেলিত লোক ভোকত শুব লগা নহয় আৰু কোনো ছোৱালীয়ে দক্ষতাৰ অভাৱত নিজৰ ভৰিত থিয় দিয়াৰ সুযোগৰ পৰা বঞ্চিত নহয়। তেওঁৰ সন্মুখত সম্পদৰ সীমাবদ্ধতা নিশ্চয়কৈ আছে, কিন্তু চিকিৎসালয়ৰ বিচনাত পৰি লোৱা সেই পুৰণি প্ৰতিশ্ৰুতিয়েই আজিও তেওঁৰ সেৱামূলক কাম-কাজৰ মূল ভেটি হৈ জিলিকি আছে।
