বিদুশী গৌৰ / নতুন দিল্লী
২৩ বছৰ বয়সতে মাউণ্ট এভাৰেষ্ট জয় কৰা কাশ্মীৰৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা নাহিদা মনজুৰে কয় যে তেওঁ ভাৰতত বেছিভাগ মহিলাক পৰ্বতাৰোহণৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱা দেখা নাপায় আৰু তেওঁ এই পৰিস্থিতিৰ পৰিৱৰ্তন কৰিব বিচাৰে।
শ্ৰীনগৰৰ বাসিন্দা নাহিদাই 'আৱাজ- দ্য ভইচ'ৰ সৈতে হোৱা এক বাৰ্তালাপত কয় যে মহিলাসকলে এভাৰেষ্টৰ দৰে ডাঙৰ শৃংগবোৰ বগাবই লাগিব বুলি কোনো কথা নাই। "পৰ্বতাৰোহণৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে পৰ্বতৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰা, নিজৰ মানসিক আৰু শাৰীৰিক শক্তিৰ পৰীক্ষা লোৱা আৰু নিজৰ সামৰ্থ্য আৱিষ্কাৰ কৰা।"
নাহিদাই ট্ৰেকত এটা দলৰ সৈতে
নাহিদাই কয়, "দুঃসাহসিক অভিযান প্ৰাথমিকভাৱে কেৱল লাভালাভৰ বাবে নহয়।" "মই বিশ্বাস কৰোঁ যে ভাৰতক অধিক প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত পৰ্বতাৰোহীৰ প্ৰয়োজন, যিসকলে মানুহক পাহাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰাটো নিজৰ ব্যক্তিগত দায়িত্ব হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব। মই নিয়মীয়াকৈ ভিন ভিন অভিজ্ঞতা থকা লোকৰ গোটৰ সৈতে অভিযান আৰু দীঘলীয়া ট্ৰেকিং পৰিচালনা কৰোঁ। এনে ভ্ৰমণবোৰ প্ৰত্যাহ্বানজনক হ'ব পাৰে, কাৰণ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ গতি, সহনশীলতা আৰু আত্মবিশ্বাসৰ মাজত যথেষ্ট পাৰ্থক্য থাকে," নাহিদাই নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰে।
নাহিদাই 'পাম্পোৰী এণ্ড ডাটাৰ্ছ এডভেঞ্চাৰ' নামৰ এটা কোম্পানী পৰিচালনা কৰে, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ ট্ৰেকিং, বিভিন্ন অভিযান আৰু অন্যান্য আউটড'ৰ ক্ৰীড়াসমূহ আয়োজন কৰে।
নাহিদাই বিশ্বাস কৰে, "মোৰ দৃষ্টিভংগী একেবাৰে সৰল: কোনো যাতে পিছ পৰি নাথাকে।" ট্ৰেকত নেতৃত্ব দিওঁতে তেওঁ ইচ্ছাকৃতভাৱে গোটটোৰ একেবাৰে পিছফালে থাকে, যাতে তেওঁ আটাইতকৈ লেহেমীয়া অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ওপৰত চকু ৰাখিব পাৰে। তেওঁৰ বাবে, তেওঁৰ লগত যোৱা লোকসকল তেওঁৰ দায়িত্ব আৰু দ্ৰুতগতিত বা সোনকালে গন্তব্যস্থানত উপস্থিত হোৱাতকৈ নিৰাপত্তাই তেওঁৰ বাবে অধিক গুৰুত্ব লাভ কৰে।
নাহিদা মনজুৰৰ বাবে পাহাৰবোৰ কেৱল জয় কৰিবলগীয়া গন্তব্যস্থান নহয়। এইবোৰ এনে একোখন ঠাই য'ত সাহসৰ পৰীক্ষা লোৱা হয়, সীমাবদ্ধতা অতিক্ৰম কৰা হয় আৰু সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰা হয়। শ্ৰীনগৰৰ এইগৰাকী প্ৰশিক্ষিত পৰ্বতাৰোহীয়ে সৰুকালৰ পাহাৰৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ আকৰ্ষণক দুঃসাহসিক অভিযান, ট্ৰেকিং আৰু অধিক সংখ্যক যুৱপ্ৰজন্মক, বিশেষকৈ মহিলাসকলক পৰ্বতাৰোহণৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহিবলৈ উৎসাহিত কৰা এক পেছালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।
তেওঁৰ নিজৰ যাত্ৰাই প্ৰমাণ কৰে যে প্ৰশিক্ষণ, পৰিয়ালৰ সমৰ্থন আৰু দৃঢ় সংকল্প একেলগ হ'লে কি সম্ভৱ হৈ উঠিব পাৰে। সৰুতে শ্ৰীনগৰৰ নিজৰ চুবুৰীৰ চাৰিওফালে ট্ৰেকিং কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ শিখৰত থিয় হোৱা প্ৰথমগৰাকী কাশ্মীৰী মহিলা হোৱালৈকে, নাহিদাই প্ৰায়ে এনে স্থানত প্ৰৱেশ কৰিছে য'ত মহিলাৰ উপস্থিতি অতি নগণ্য।
তেওঁৰ কামে কাশ্মীৰত দুঃসাহসিক পৰ্যটন প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰখনলৈকো সম্প্ৰসাৰণ লাভ কৰিছে। স্থানীয় লোকসকলৰ বাবে নিয়োগৰ সুযোগ সৃষ্টি কৰাৰ লক্ষ্যৰে ২০২৪ চনত তেওঁ পুলৱামাৰ অৱন্তীপোৰা অঞ্চলৰ বৰছু গাঁৱত পেৰাগ্লাইডিঙৰ এক প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰে। শেহতীয়াকৈ, তেওঁ ছানছেট পীক (৪,৭৪৫ মিটাৰ), শ্বিন মান পীক (৪,৩০০ মিটাৰ) আৰু কাশ্মীৰৰ অন্যতম প্ৰধান পৰ্বত মাউণ্ট হৰমুখ আৰোহণ কৰিছে।
২০২৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত নাহিদাই মাউণ্ট হৰমুখ বগাই অভিলেখ গঢ়িছিল। পৰ্বতাৰোহণ ছামিট ৰেজিষ্ট্ৰীৰ তথ্য অনুসৰি তেওঁ ২০২৫ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত প্ৰায় ৫,১৪২ মিটাৰ উচ্চতাত আৰোহণ কৰিছিল। তাৰ পিছতেই আহিল মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ পাল।
২০১৯ চনত নাহিদা কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ পৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ নিজৰ প্ৰথমটো এভাৰেষ্ট প্ৰচেষ্টাত শ্বেৰ্পা গাইড নিমা কাঞ্চাৰ সৈতে ৮,৮৪৮ মিটাৰ উচ্চতাৰ শৃংগটোত উপনীত হৈছিল। এই অভিযান কেৱল এক শাৰীৰিক প্ৰত্যাহ্বানেই নাছিল। আৰোহণৰ বাবে ধন গোটোৱাটোৱেই আছিল এক প্ৰধান বাধা।
এই অভিযানত প্ৰায় ৩০ লাখ টকা খৰচ হ'ব বুলি অনুমান কৰা হৈছিল আৰু পৰ্যাপ্ত স্পনছৰশ্বিপ বিচাৰি সংগ্ৰাম কৰাৰ পিছত নাহিদাই এক অনলাইন ক্ৰাউডফাণ্ডিং অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। অৱশেষত কেইবাগৰাকীও শুভাকাংক্ষী, চৰকাৰী বিষয়া আৰু সংস্থাৰ বৰঙণিয়ে তেওঁৰ এই অভিযান সম্ভৱপৰ কৰি তুলিছিল।
তেওঁৰ এভাৰেষ্ট বিজয়ে তেওঁক কাশ্মীৰৰ যুৱতীসকলৰ বাবে দৃঢ়তাৰ প্ৰতীক কৰি তুলিছিল। কিন্তু নাহিদাই এই শৃংগ জয়কে তেওঁৰ যাত্ৰাৰ সামৰণি বুলি গণ্য কৰা নাছিল। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, ই এক বৃহত্তৰ মিছনৰ আৰম্ভণিহে আছিল।
মাউণ্ট ছানচেট শৃংগত নাহিদা মনজুৰ
ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ মাউণ্ট ডিঅ' টিব্বা, ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ পীক আৰু জম্মু-কাশ্মীৰৰ মাউণ্ট মহাদেৱ আৰু তাতাকুটি পীকৰ দৰে শৃংগ আৰোহণ কৰিছিল।
উত্তৰাখণ্ডৰ উত্তৰকাশীস্থিত নেহৰু ইনষ্টিটিউট অৱ মাউণ্টেনিয়াৰিং (NIM) ত পৰ্বতাৰোহণৰ প্ৰশিক্ষণ ল'বলৈ যোগদান কৰাৰ পিছৰ পৰাই এগৰাকী পৰ্বতাৰোহী হিচাপে নাহিদাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। তাত তেওঁ স্কিইং আৰু ৰক ক্লাইম্বিং পাঠ্যক্ৰমৰ লগতে এক উন্নত প্ৰশিক্ষণো সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণে তেওঁক শিকাইছিল যে পৰ্বতাৰোহণ শাৰীৰিক শক্তিৰ সমানেই মানসিক সহনশীলতা আৰু অনুশাসনৰো পৰীক্ষা। এনেদৰেই কাশ্মীৰৰ পাহাৰৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এইগৰাকী যুৱতীয়ে শৃংগৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ এই মোহক এক পেছালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে।
এক পূৰ্বৰ সাক্ষাৎকাৰত নাহিদাই স্মৰণ কৰিছিল যে শক্তি বৃদ্ধি কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰশিক্ষণৰ সময়ত ইচ্ছাকৃতভাৱে অধিক গধুৰ বোজা কঢ়িয়াইছিল। এই কঠোৰ প্ৰস্তুতিয়ে অৱশেষত তেওঁক সেই অঞ্চলৰ আৰু তাৰ বাহিৰৰ কিছুমান অতি প্ৰত্যাহ্বানজনক পৰ্বতৰ সন্মুখীন হ'বলৈ সহায় কৰিছিল।
পাহাৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক একেবাৰে সৰুৰে পৰাই আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰায় ১০ বছৰ বয়সতে নাহিদাই নিজৰ ঘৰৰ আশে-পাশে থকা পাহাৰবোৰ অন্বেষণ কৰি ট্ৰেকিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। স্কুলীয়া দিনবোৰত তেওঁ এগৰাকী 'অল-ৰাউণ্ডাৰ' আছিল আৰু বেডমিণ্টন, ভলীবল আৰু টেবুল টেনিছকে ধৰি বিভিন্ন খেলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। আনকি তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবেও নিৰ্বাচিত হৈছিল যদিও তাত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে। অৱশেষত, পৰ্বতাৰোহণেহে তেওঁৰ মন-মগজু সম্পূৰ্ণৰূপে অধিকাৰ কৰি ল'লে।
তিনিগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত দ্বিতীয়গৰাকী নাহিদা শ্ৰীনগৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল জেৱানত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। "ছোৱালীয়ে কৰিব নোৱাৰা একো কাম নাই" বুলি তেওঁৰ যি বিশ্বাস, তাক তেওঁৰ পৰিয়ালটোৱে অধিক সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল, যিয়ে তিনিওগৰাকী ভগ্নীকে খেল-ধেমালিত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰু নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ মনজুৰ আহমেদ পাম্পোৰীয়ে তেওঁৰ ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহক সমৰ্থন কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। নাহিদাই প্ৰায়ে অস্বাভাৱিক বা ব্যতিক্ৰমী সপোনবোৰ বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ তেওঁক স্বাধীনতা দিয়াৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক কৃতিত্ব দি আহিছে।
মাউণ্ট শ্বীন মিয়ান শৃংগত নাহিদা মনজুৰ
মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ দৰে পৃথিৱীৰ সৰ্বোচ্চ শিখৰ জয় কৰাই নহয়, বৰং নিজৰ সমাজ আৰু পৰিৱেশৰ পৰম্পৰাগত বাধাসমূহ অতিক্ৰম কৰি নাহিদা মনজুৰ আজি নাৰী সবলীকৰণৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন। তেওঁৰ এই যাত্ৰাই আমাক শিকায় যে সপোনৰ কোনো লিংগ নাথাকে; লাগে কেৱল একাগ্ৰতা, সাহস আৰু পৰিয়ালৰ সমৰ্থন।
