চাহ বাগিচাৰ পৰা বৃহত্তৰ সামাজিক সমন্বয়লৈঃ অসমৰ খিলঞ্জীয়া মুছলমান জোলহা জনগোষ্ঠীৰ ঐতিহাসিক পৰিক্ৰমা

Story by  atv | Posted by  Munni Begum • 1 h ago
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
 
  উদ্ধৱ চন্দ্ৰ শৰ্মা
 
অসমৰ ইতিহাস প্ৰকৃততে প্ৰব্ৰজন, বসতি স্থাপন আৰু সাংস্কৃতিক সমন্বয়ৰ এক বৰ্ণিল ইতিহাস। শতিকাজুৰি বিভিন্ন নৃগোষ্ঠীয়, ভাষিক, ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক পটভূমিৰ লোকে এই অসম ভূমিক নিজৰ স্থায়ী ঠিকনা হিচাপে আঁকোৱালি লৈ ইয়াৰ সামাজিক গাঁথনি সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে ৰাজ্যখনৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক বিকাশতো অৰিহণা যোগাই আহিছে৷
 
অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ সৈতে যিসমূহ জনগোষ্ঠীৰ ঐতিহাসিক যাত্ৰা নিবিড়ভাৱে জড়িত, তাৰ ভিতৰত জোলহা জনগোষ্ঠী অন্যতম, যাক জুলহা বা জুলাহা বুলিও জনা যায়। তেওঁলোকৰ ইতিহাস বিশেষভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ; কিয়নো ই ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক যুগৰ প্ৰব্ৰজনৰ এক তুলনামূলকভাৱে কম চৰ্চিত অধ্যায় দাঙি ধৰে- যি সময়ত সম্প্ৰসাৰিত চাহ বাগিচাসমূহৰ শ্ৰমৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ লোকক অসমলৈ লৈ অহা হৈছিল।
 
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
 
জোলহাসকলৰ এই ইতিহাস কেৱল চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ ইতিহাসৰ এটি মাত্ৰ অধ্যায় নহয়; বৰং ই অসীম জীৱনীশক্তি, পৰিৱেশৰ সৈতে খাপ খাই চলাৰ ক্ষমতা আৰু অসমৰ বুকুত এক স্বকীয় সামাজিক পৰিচয় গঢ়ি তোলাৰ এক ক্ৰমবিকাশশীল গাথা হিচাপে অধিক স্বীকৃতিৰ যোগ্য। উল্লেখযোগ্য যে, জোলহা অসমৰ এটা সৰু খিলঞ্জীয়া মুছলমান সম্প্ৰদায়, যাক ৰাজ্য চৰকাৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে আন চাৰিটা খিলঞ্জীয়া মুছলমানৰ সৈতে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে৷
 
ঐতিহাসিক পটভূমি আৰু অসমলৈ প্ৰব্ৰজন
 
ঊনৈছ শতিকাত অসমত বাণিজ্যিক চাহ খেতিৰ আৰম্ভণি আৰু সম্প্ৰসাৰণে এক সংগঠিত তথা নিৰ্ভৰযোগ্য শ্ৰমিক বাহিনীৰ অভূতপূৰ্ব চাহিদা সৃষ্টি কৰিছিল। ১৮২০ আৰু ১৮৩০-ৰ দশকত অসমত বাণিজ্যিক চাহ উৎপাদনৰ সম্ভাৱনা আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পাছতেই ব্ৰিটিছ চাহ খেতিয়কসকলে ক্ৰমাৎ বৃহৎ পৰিসৰত চাহ বাগিচা স্থাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
 
বাগিচা ব্যৱস্থাৰ কঠোৰ চৰ্তসমূহৰ মাজত শ্ৰমৰ চাহিদা পূৰণ কৰিব পৰাকৈ স্থানীয় লোক পৰ্যাপ্ত সংখ্যাত উপলব্ধ নাছিল। ফলস্বৰূপে ব্ৰিটিছ চাহ খেতিয়ক আৰু তেওঁলোকৰ শ্ৰমিক সংগ্ৰহকাৰী প্ৰতিনিধিসকলে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা, বিশেষকৈ ছোটনাগপুৰ মালভূমি আৰু ইয়াৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলসমূহৰ পৰা শ্ৰমিক আনিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
 
এই প্ৰব্ৰজনত বৰ্তমানৰ ঝাৰখণ্ড, বিহাৰ, ওড়িশা, পশ্চিমবংগ, ছত্তীশগড় আৰু অন্যান্য অঞ্চলৰ লোক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। তেওঁলোক বিভিন্ন জনজাতীয়, জাতিগত আৰু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল আৰু প্ৰত্যেকৰে নিজস্ব পৰম্পৰা, ভাষা আৰু সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতি আছিল। জোলহাসকল আছিল এইবোৰৰ ভিতৰত এক ক্ষুদ্ৰ অথচ ঐতিহাসিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ গোট।
 
ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি জোলহাসকল মূলতঃ বয়ন বৃত্তিৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু প্ৰধানকৈ বৰ্তমানৰ ঝাৰখণ্ড আৰু বিহাৰৰ হাজাৰিবাগ, ডুমকা, ৰাঁচী, গিৰিডিহ আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহৰ পৰা আহিছিল। তেওঁলোকৰ বহুতেই পৰম্পৰাগত বয়ন শিল্পৰ সৈতে জড়িত মুছলমান পৰিয়ালৰ লোক আছিল।
 
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
 
এই কথা স্বীকাৰ কৰাটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ যে অসমত জোলহাসকলৰ উপস্থিতি সম্পূৰ্ণৰূপে ব্ৰিটিছ শাসনকালতে আৰম্ভ হোৱা নাছিল। অসমীয়া মুছলমান সমাজৰ ঐতিহাসিক বিৱৰণসমূহত আহোম যুগতে জুলহাসকলৰ এটা পূৰ্বৱৰ্তী বসতিৰ উল্লেখ পোৱা যায়, যেতিয়া তেওঁলোকৰ বয়ন দক্ষতাৰ বাবেই একাংশক অসমলৈ অনা হৈছিল। ইয়াৰ পাছত ঊনৈছ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আন এক সুকীয়া প্ৰব্ৰজনৰ ঢৌ আহে, যেতিয়া চাহ বাগিচাত নিয়োগৰ বাবে জোলহা পৰিয়ালসমূহক ভৰ্তি কৰা হৈছিল।
 
এইদৰে অসমৰ বৰ্তমানৰ জোলহা জনগোষ্ঠীয়ে এই দুয়োটা সময়ছোৱাৰ ঐতিহাসিক অভিজ্ঞতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে; অৱশ্যে ঔপনিৱেশিক চাহ বাগিচাৰ প্ৰব্ৰজনে তেওঁলোকৰ আধুনিক ইতিহাসৰ এক বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ গঠন কৰিছে।
 
ঔপনিৱেশিক চাহ বাগিচাৰ জীৱন
 
অসমলৈ জোলহা পৰিয়ালসমূহৰ প্ৰব্ৰজন আছিল বৃহত্তৰ ঔপনিৱেশিক শ্ৰমিক ভৰ্তি ব্যৱস্থাৰেই এটা অংশ। শ্ৰমিক সংগ্ৰহকাৰী প্ৰতিনিধি আৰু মধ্যভোগীসকলৰ জৰিয়তে সাধাৰণতে চুক্তিবদ্ধ শ্ৰমিক ব্যৱস্থা হিচাপে পৰিচিত এক ব্যৱস্থাৰ অধীনত এই শ্ৰমিকসকলক লৈ অহা হৈছিল।
 
নিজৰ জন্মস্থানৰ পৰা অসমৰ সুদূৰ চাহ বাগিচাসমূহলৈ কৰা যাত্ৰাটো আছিল অতিশয় কষ্টকৰ। বহুতেই কৰ্মসংস্থাপন আৰু এক উন্নত জীৱিকাৰ আশাত পৈতৃক গাঁও এৰি আহিছিল। কিন্তু বাগিচাৰ বাস্তৱ জীৱন প্ৰায়েই ভৰ্তিৰ সময়ত দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিসমূহৰ পৰা বহু দূৰত আছিল।
 
কঠোৰ শ্ৰম-অনুশাসন, শোচনীয় জীৱন-যাপনৰ পৰিৱেশ, অপৰ্যাপ্ত সা-সুবিধা আৰু চলাচলৰ সীমিত স্বাধীনতা আছিল ঔপনিৱেশিক বাগিচা ব্যৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্য। চাহ বাগিচাৰ ভিতৰৰ নিৰ্দিষ্ট শ্ৰমিক বসতিসমূহত তেওঁলোকক থাকিবলৈ দিয়া হৈছিল, য'ত তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ জীৱন বাগিচাৰ কাম-কাজক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই ঘূৰিছিল।
 
অন্যান্য প্ৰব্ৰজিত জনগোষ্ঠীৰ দৰেই জোলহাসকলেও এক অচিনাকি ভৌগোলিক আৰু সামাজিক পৰিৱেশৰ সৈতে খাপ খাই ল'বলগীয়া হৈছিল। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত বয়ন কৌশল আৰু বৃত্তিগত পৰিচয়ে লাহে লাহে বাগিচাৰ কৰ্মসংস্থাপন আৰু অন্যান্য জীৱিকাৰ পথক বাট এৰি দিলে। এইদৰে চাহ বাগিচাসমূহ এই প্ৰব্ৰজিত পৰিয়ালবোৰৰ বাবে কেৱল কৰ্মস্থলীয়েই নহয়, বৰং বসতি স্থাপনৰ প্ৰাৰম্ভিক কেন্দ্ৰস্থলো হৈ পৰিছিল।
 
অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ বিকাশত এই শ্ৰমিকসকলৰ অৱদান আছিল অপৰিহাৰ্য। অসম চাহৰ সমৃদ্ধি আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি কেৱল ব্ৰিটিছ চাহ খেতিয়কসকলৰ উদ্যোগশীলতাৰ জৰিয়তেই নহয়, বৰং শ্ৰমিকসকলৰ হাড়ভঙা পৰিশ্ৰম, ত্যাগ আৰু প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মজুৰি আগবঢ়োৱা শ্ৰমৰ ফলতহে সম্ভৱ হৈছিল। অসমক বিশ্বৰ অন্যতম শীৰ্ষ চাহ উৎপাদনকাৰী অঞ্চল হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰা আন বহু জনগোষ্ঠীৰ সৈতে জোলহা জনগোষ্ঠীয়েও এই ঐতিহাসিক উত্তৰাধিকাৰৰ অংশীদাৰিত্ব বহন কৰিছে।
 
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
 
চাহ বাগিচাৰ বাহিৰত বসতি স্থাপন
 
সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে বহু বাগিচা শ্ৰমিকৰ জীৱনলৈ উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন আহে। চুক্তিৰ ম্যাদ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত বা বাগিচাৰ কাম এৰি দিয়াৰ পাছত কিছুমান পৰিয়াল লাহে লাহে চাহ বাগিচাৰ সীমাৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহে। ইয়াৰে একাংশই চৰকাৰী ভূমিত বা বিভিন্ন ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে লাভ কৰা মাটিত বসতি স্থাপন কৰে, আনহাতে একাংশই চাহ অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহৰ কাষৰীয়া গাঁও আৰু এলেকাসমূহত নতুনকৈ বসতি গঢ়ি তোলে।
 
চাহ বাগিচাৰ বাহিৰলৈ ওলাই অহা এই জোলহা পৰিয়ালসমূহ ক্ৰমে প্ৰাক্তন চাহ শ্ৰমিক হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰে। তেওঁলোকৰ উত্তৰ পুৰুষসকলে নতুন নতুন বৃত্তিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ কৃষি, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়, বেহা-বেপাৰ, চাকৰি আৰু অন্যান্য অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপত জড়িত হৈ পৰে।
 
অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত, বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত জোলহা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল বসবাস কৰে। ঐতিহাসিক আৰু সমসাময়িক অধ্যয়নসমূহত শিৱসাগৰ, যোৰহাট আৰু গোলাঘাটৰ বিভিন্ন অংশকে ধৰি উজনি অসমৰ এলেকাসমূহত তেওঁলোকৰ বসতিৰ কথা উল্লেখ পোৱা যায়। জনগোষ্ঠীটোৰ এই বসতি স্থাপনৰ ধৰণে বাগিচাকেন্দ্ৰিক কৰ্মসংস্থাপনৰ পৰা অসমৰ বৃহত্তৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক জীৱনত ব্যাপক অংশগ্ৰহণলৈ হোৱা তেওঁলোকৰ ক্ৰমিক উত্তৰণকে প্ৰতিফলিত কৰে।
 
সাংস্কৃতিক পৰিচয় আৰু সামাজিক সমন্বয়
 
জোলহা জনগোষ্ঠীৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় দিশ হৈছে ইয়াৰ সাংস্কৃতিক বিৱৰ্তন। যদিও জনগোষ্ঠীটোৱে নিজৰ স্বকীয় ঐতিহাসিক পৰিচয় আৰু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাসমূহ অটুট ৰাখিছে, তথাপি অসমত প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মজুৰি বসবাস কৰাৰ ফলত তেওঁলোকৰ ভাষা, জীৱন-শৈলী, খাদ্যাভ্যাস আৰু সামাজিক ৰীতি-নীতিলৈ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আহিছে।
 
বহু জোলহা পৰিয়ালৰ মাজত অসমীয়া ভাষা ক্ৰমাৎ ভাব বিনিময়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাধ্যম হৈ পৰিছে। কাষৰীয়া অসমীয়া সম্প্ৰদায় আৰু অন্যান্য চাহ জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ সৈতে হোৱা ভাৱ-বিনিময়ে সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান আৰু সামাজিক সমন্বয়ৰ এক ক্ৰমিক প্ৰক্ৰিয়াত অৰিহণা যোগাইছে।
 
সেয়েহে তেওঁলোকৰ পৰিচয় কেৱল পূৰ্বপুৰুষৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ ধাৰাবাহিকতাই নহয়; বৰং ই উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা ৰীতি-নীতি আৰু উত্তৰ প্ৰজন্মসমূহ ডাঙৰ-দীঘল হোৱা সামাজিক পৰিৱেশটোৰ এক অপূৰ্ব সংমিশ্ৰণ।
 
জনগোষ্ঠীটোৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তিগত গাঁথনিটোও পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। ঐতিহাসিকভাৱে বয়ন শিল্প জোলহাসকলৰ সৈতে জড়িত আছিল যদিও শিক্ষা, কৃষি, ব্যৱসায়, চাকৰি আৰু অন্যান্য অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপে নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে নতুন দিগন্ত মুকলি কৰি দিছে।
 
পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা সংৰক্ষণ কৰা আৰু জনগোষ্ঠীটোৰ পৰিৱৰ্তিত সামাজিক তথা অৰ্থনৈতিক পৰিস্থিতিলৈ অৰিহণা যোগোৱাত মহিলাসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। শিক্ষা আৰু বৃহত্তৰ সামাজিক কাৰ্যকলাপত তেওঁলোকৰ অংশগ্ৰহণে বিশেষ স্বীকৃতি লাভ কৰা উচিত।
 
প্ৰতিনিধিত্বমূলক ছবি
 
স্বীকৃতি আৰু সমসাময়িক পৰিচয়
 
অসমৰ প্ৰশাসনিক আৰু সামাজিক গাঁথনিৰ ভিতৰত জোলহা জনগোষ্ঠীৰ স্বীকৃতি তেওঁলোকৰ ইতিহাসৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। অসমৰ অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী (OBC) তালিকাত এই জনগোষ্ঠীটোক এক সুকীয়া শ্ৰেণী হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। জানিব পৰা মতে, অসম চৰকাৰৰ ২০২২ চনৰ এক অধিসূচনাযোগে পূৰ্বৰ চাহ আৰু প্ৰাক্তন চাহ জনগোষ্ঠী/অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ গোটটোৰ পৰা জোলহা জনগোষ্ঠীক পৃথক কৰা হৈছে।
 
এই পদক্ষেপ অত্যন্ত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ; কিয়নো ই জনগোষ্ঠীটোৰ স্বকীয় ঐতিহাসিক আৰু সামাজিক পৰিচয়ক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে। অৱশ্যে এই স্বীকৃতি কেৱল প্ৰশাসনিক শ্ৰেণীবিভাজনতে সীমাবদ্ধ থাকিলে নহ'ব। ইয়াৰ লগতে শিক্ষা, অৰ্থনৈতিক উত্তৰণ, সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু বৃহত্তৰ উন্নয়ন প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণৰ অৰ্থপূৰ্ণ সুযোগো নিশ্চিত হ'ব লাগিব।
 
জনগোষ্ঠীটোৰ ইতিহাস, পৰম্পৰা, মৌখিক আখ্যান আৰু প্ৰব্ৰজনৰ অভিজ্ঞতাসমূহৰ অধিক নথিভুক্তকৰণে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মক নিজৰ শিপা বুজি পোৱাত আৰু অসমলৈ তেওঁলোকৰ অৱদানক উপলব্ধি কৰাত সহায় কৰিব।
 
ঐতিহাসিক উত্তৰাধিকাৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা
 
জোলহাসকলৰ কাহিনীটো অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ বৃহত্তৰ ইতিহাসৰ প্ৰেক্ষাপটত বিচাৰ কৰা উচিত। চাহ উদ্যোগে বিভিন্ন ভৌগোলিক অঞ্চল, নৃগোষ্ঠীয় পটভূমি আৰু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলক একেখন মঞ্চলৈ লৈ আহিছিল। প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মজুৰি এই জনসমষ্টিসমূহে নতুন সামাজিক সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিলে আৰু অসমৰ বৈচিত্ৰ্যময় চাহ বাগিচা সমাজখনৰ উত্থানত অৰিহণা যোগালে।
 
জোলহাসকলো আছিল এই ঐতিহাসিক ৰূপান্তৰৰ সাক্ষী হোৱা লোকসকলৰ অন্যতম। তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে সুদীৰ্ঘ পথ অতিক্ৰম কৰি আহি চাহ বাগিচাসমূহত কাম কৰিছিল আৰু লাহে লাহে অসমত নিজৰ পৰিয়াল তথা সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
 
আজি তেওঁলোকৰ উত্তৰ পুৰুষসকল ৰাজ্যখনৰ সামাজিক মানচিত্ৰৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। সেয়েহে তেওঁলোকৰ ইতিহাস কেৱল জনগোষ্ঠীয় পৰ্যায়ৰ কথোপকথনতে সীমাবদ্ধ নাৰাখাটো অত্যন্ত জৰুৰী। বিশ্ববিদ্যালয়, বুৰঞ্জীবিদ, গৱেষক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠনসমূহে তেওঁলোকৰ প্ৰব্ৰজনৰ পথ, বসতি স্থাপনৰ ধৰণ, পৰম্পৰাগত বৃত্তি আৰু চাহ উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ প্ৰণালীবদ্ধ নথিভুক্তকৰণত উৎসাহ যোগোৱা উচিত।
 
বিশেষভাৱে জোলহাসকলৰ সৈতে জড়িত বিশদ ঐতিহাসিক নথিপত্ৰৰ সীমিত উপলব্ধতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি জনগোষ্ঠীটোৰ বয়োজ্যেষ্ঠ সদস্যসকলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা মৌখিক ইতিহাসসমূহ অতিশয় মূল্যৱান হিচাপে পৰিগণিত হ'ব।
 
জোলহা জনগোষ্ঠীৰ ইতিহাসে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে অসমৰ স্বকীয় পৰিচয় কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট বিন্দুত থমকি ৰোৱা নাই; বৰং ইতিহাসৰ বিভিন্ন সন্ধিক্ষণত এই ভূমিত পদাৰ্পণ কৰি ইয়াক চিৰদিনৰ বাবে আপোন কৰি লোৱা অজস্ৰ জনগোষ্ঠীৰ অৱদানেৰে ই সমৃদ্ধ হৈছে।
 
পৈতৃক ভূমিৰ পৰা ঔপনিৱেশিক অসমৰ চাহ বাগিচালৈ আৰু তাৰ পাছত স্বাধীন বসতি তথা বৃহত্তৰ অৰ্থনৈতিক জীৱনলৈ তেওঁলোকে অতিক্ৰম কৰা এই সুদীৰ্ঘ যাত্ৰা হৈছে সহনশীলতা, অভিযোজন আৰু সামাজিক উত্তৰণৰ এক জীৱন্ত দলিল।
 
অসম চাহৰ গৌৰৱময় ইতিহাস কেৱল চাহ খেতিয়ক, কোম্পানী আৰু বাণিজ্যিক সফলতাৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ ৰাখি লিখিব নোৱাৰি। যিসকল অগণন শ্ৰমিক আৰু তেওঁলোকৰ উত্তৰ পুৰুষৰ হাড়ভঙা শ্ৰমে এই উদ্যোগটোক বাস্তৱ ৰূপ দিলে, সেই মানৱীয় অৱদানকো এই ইতিহাসত যথাযোগ্য স্থান দিব লাগিব। জোলহা জনগোষ্ঠী সেই গৌৰৱময় ইতিহাসৰেই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ।
 
বিকাশৰ পথেৰে অসম আগবাঢ়ি যোৱাৰ এই সময়ছোৱাত প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীৰ ঐতিহাসিক অৱদানক স্বীকৃতি দিয়া, তেওঁলোকৰ স্বকীয় পৰিচয়ক সন্মান জনোৱা আৰু পাৰস্পৰিক বুজাবুজি, মৰ্যাদা তথা সম-সুযোগৰ ভিত্তিত এখন সমাজ গঢ়ি তোলাটোৱেই হৈছে সময়ৰ দাবী।
 
কাৰণ, অসমৰ প্ৰকৃত শক্তি নিহিত হৈ আছে ইয়াৰ বৈচিত্ৰ্যত; আৰু পাৰস্পৰিক শ্ৰদ্ধা, উমৈহতীয়া আকাংক্ষা তথা এক সন্মিলিত আপোনবোধেৰে ইয়াৰ জনসাধাৰণে একেলগে জীয়াই থকাৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰিছে অসমৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যৎ। 
 
(লেখক ৱাৰেন টী লিমিটেডৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত কাৰ্যবাহী সঞ্চালক তথা ছলিডাৰিডাড এছিয়াৰ জ্যেষ্ঠ চাহ পৰামৰ্শদাতা)