আছলাম হুছেইন শ্বেখৰ জন্ম হৈছিল এটা অতি সাধাৰণ পৰিয়ালত। তেওঁ নাৰায়ণগাঁৱৰ জিলা পৰিষদ বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ পৰা সপ্তম শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পিছত অষ্টম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে তেওঁ গুৰুবৰ্য ৰাজাৰাম পৰশুৰাম চবনিছ বিদ্যামন্দিৰত পঢ়া-শুনা কৰে।
১৯৮২ চনত, যেতিয়া তেওঁ মাত্ৰ অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিল, তেতিয়াই তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ আকস্মিক বিয়োগ ঘটে। এই অকাল দুৰ্যোগে তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱনটো জোকাৰি গৈছিল। কিন্তু গাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁক অকলশৰীয়া হ'বলৈ নিদিলে। প্ৰয়াত ভাগুবাঈ শ্বেলাৰ, ভামাবাঈ ৱালকে আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে আছোমৰ লালন-পালনৰ দায়িত্ব লয়।
এই মহান লোকসকলৰ আশীৰ্বাদতেই আছলামে নিজৰ দশম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিছিল। এই সমগ্ৰ যাত্ৰাপথত তেওঁৰ ভগ্নী বেবীজান ইনামদাৰেও পিতৃ-মাতৃৰ দায়িত্ব পালন কৰি তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ লগতে আন সকলো দায়িত্ব মূৰপাতি লৈছিল।
ইয়াৰ পিছত ১৯৮৪ চনত দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত আছলামৰ সন্মুখত জীৱিকাৰ এক ডাঙৰ প্ৰশ্ন আহি পৰিছিল। তেওঁ ৱাৰুলৱাড়ী গাঁও পঞ্চায়তত পিয়ন হিচাপে চাকৰি আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত কৃষিৰত্ন বঁটা বিজয়ী অনিল মেহৰে আছলামক পিয়ন হিচাপে কাম কৰাৰ প্ৰথমটো সুযোগ প্ৰদান কৰিছিল।
চাকৰি কৰি থকাৰ মাজতো আছলামে নিজৰ পঢ়া-শুনা আগবঢ়াই নিয়াৰ হেঁপাহ এৰি দিয়া নাছিল। পৰৱৰ্তী দুবছৰত তেওঁ মাঞ্জৰী ফাৰ্মৰ কৃষি মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সুখ্যাতিৰে 'এগ্ৰিকালচাৰ ডিপ্লমা' সম্পূৰ্ণ কৰে। ইয়াৰ পিছত মঞ্চৰ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এগৰাকী বহিৰাগত ছাত্ৰ হিচাপে দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয়।
এক অনুষ্ঠানত আছলাম শ্বেখ
১৯৮৮ চনত ছামিম শ্বেখৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। ছামিমে আছলামক জীৱনত আগুৱাই যোৱাত বহুখিনি সহায় কৰিছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যৱশত ডেংগু ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ছামিমৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পিছত আছলামে বিছমিল্লা শ্বেখৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। আছলামে জনায় যে তেওঁৰ প্ৰতিটো সফলতাৰ আঁৰত বিছমিল্লাৰ এক বৃহৎ অৱদান আছে। তেওঁলোকৰ ছাজিদ নামৰ এজন পুত্ৰ আৰু মুমতাজ নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে আৰু বৰ্তমান দুয়োৰে বিয়া হৈ গৈছে।
ইয়াৰ মাজতে, চৰকাৰৰ বাজেটৰ নতুন নিয়ম (শূন্য আধাৰিত বাজেট)ৰ বাবে সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰত চৰকাৰী চাকৰি বন্ধ হৈ গৈছিল। সেয়েহে কৃষি ডিপ্লমাত ভাল নম্বৰ পোৱা সত্ত্বেও আছলামে চাকৰি পোৱা নাছিল। অৱশেষত ১৯৮৯ চনত নাৰায়ণগাঁও গাঁও পঞ্চায়তত কেৰাণী হিচাপে তেওঁৰ চাকৰি নিয়মীয়া হয়। ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈকে তেওঁ তাত কেৰাণী আৰু জ্যেষ্ঠ কেৰাণী হিচাপে অতি নিষ্ঠাৰে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৬ চনত তেওঁৰ জীৱনলৈ এক সোণালী সুযোগ আহে। পুনে জিলা পৰিষদে গ্ৰাম পঞ্চায়তৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ ১০ শতাংশ কোটাৰ জৰিয়তে চুক্তিবদ্ধ ভিত্তিত গ্ৰাম সেৱকৰ নিযুক্তি মুকলি কৰে। নিজৰ কৃষি ডিপ্লমাৰ ভিত্তিত আছলামে এই পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক নম্বৰ লাভ কৰি তেওঁ গ্ৰাম সেৱক হিচাপে নিযুক্তি পায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ জুন্নাৰ তালুকাৰ আপটালে, নিৰগুডে, আম্বেগৱান, ৰোহোকডী আৰু ঠিকেকৰৱাড়ীৰ দৰে বিভিন্ন গাঁও পঞ্চায়তত নিজৰ কৰ্মৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন দাঙি ধৰে।
২০২১ চনত আছলাম শ্বেখে ঠিকেকৰৱাড়ী গাঁও পঞ্চায়তৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ আগমনে গাঁওখনৰ উন্নয়নৰ গতিত এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিলে। তেওঁৰ কাৰ্যকালত গাঁওখনে 'গ্ৰাম উৰ্জা স্বৰাজ বিশেষ পঞ্চায়ত পুৰস্কাৰ ২০২৩'ৰ অধীনত সমগ্ৰ দেশৰ ভিতৰতে প্ৰথম স্থান দখল কৰে আৰু ১ কোটি টকাৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
নতুন দিল্লীৰ বিজ্ঞান ভৱনত এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। এই গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৰ হাতৰ পৰা মানপত্ৰ, ট্ৰফী আৰু ১ কোটি টকাৰ চেক গ্ৰহণ কৰি ঠিকেকৰৱাড়ীৰ আদৰ্শ সৰ্পঞ্চ সন্তোষ ঠিকেকাৰ, গ্ৰাম সেৱক আছলাম শ্বেখ আৰু বিডিঅ' শাৰদচন্দ্ৰ মালীক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সন্মানিত কৰা হয়।
যেতিয়া এই তিনিওজনে এই বৃহৎ সন্মানৰ সৈতে গাঁৱলৈ উভতি আহিছিল, তেতিয়া সমগ্ৰ ঠিকেকৰৱাড়ীত ঢোল, ফটকা আৰু মহিলাসকলৰ ভজন-কীৰ্তনেৰে এই ঐতিহাসিক বিজয় উৎসৱ উদযাপন কৰা হৈছিল।
ঠিকেকৰৱাড়ীৰ সৰ্পঞ্চ সন্তোষ ঠিকেকাৰে আছলামৰ কামৰ বিষয়ে নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰি কয়, "আমি আছলাম খুৰাৰ সৈতে বহু বছৰ ধৰি কাম কৰিছোঁ। তেওঁ নিজৰ কাম অতি নিষ্ঠা আৰু সততাৰে কৰে। তেওঁ আমাক সুন্দৰভাৱে পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু আমি সদায় তেওঁৰ পৰা উৎকৃষ্ট সহযোগিতা লাভ কৰি আহিছোঁ।"
কেইগৰাকীমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৈতে আছলাম শ্বেখ
ঠিকেকৰৱাড়ীত মাত্ৰ ১৮৯ ৰ পৰা ১৯০ টা পৰিয়াল বাস কৰে। এই সৰু গাঁওখনক আছলাম শ্বেখ আৰু সৰ্পঞ্চ সন্তোষ ঠিকেকাৰে মিলি এখন 'স্মাৰ্ট গাঁও'লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে। নিজৰ কাৰ্যকালত তেওঁলোকে উন্নয়নৰ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিলে:
১০০% সৌৰ শক্তিৰ ব্যৱহাৰঃ গাঁৱৰ সকলো পৰিয়ালক সৌৰ শক্তি ব্যৱহাৰৰ বাবে বিশেষ ৰাজসাহায্য প্ৰদান কৰা হ'ল। আজি গাঁৱৰ প্ৰতিটো ঘৰতে গৰম পানীৰ বাবে ১০০% ছ'লাৰ ৱাটাৰ হিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
নিজস্ব বিদ্যুৎ উৎপাদনঃ গাঁওখনে ছ'লাৰ প্লাণ্ট, বায়'গেছ প্লাণ্ট আৰু পৱন চকী (Windmill)ৰ জৰিয়তে ১০,০০০ ৱাটলৈকে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰি গাঁৱৰ বিদ্যুতৰ বিল একেবাৰে শূন্যলৈ লৈ আহিলে।
কৃষিভূমিৰ সম্পূৰ্ণ জোখ-মাখঃ গাঁৱৰ সকলো কৃষিভূমিৰ চৰকাৰী জোখ-মাখ কৰোৱা ঠিকেকৰৱাড়ী সম্ভৱতঃ মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথমখন গাঁও হিচাপে পৰিগণিত হ'ল।
১০০% ড্ৰিপ জলসিঞ্চনঃ কৃষি বিভাগৰ সহযোগত গাঁৱৰ ১০০ শতাংশ খেতিৰ বাবে সকলো কৃষকক ড্ৰিপ জলসিঞ্চন ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সাজু কৰা হ'ল।
মাটিৰ গুণাগুণ পৰীক্ষাঃ মাটিত কিহৰ অভাৱ আছে, সেয়া জানিবলৈ গাঁৱত মাটি পৰীক্ষাৰ এক বিশেষ অভিযান আৰম্ভ কৰা হ'ল, যাৰ সুফল কৃষকসকলে আজিও লাভ কৰি আছে।
গাঁও পঞ্চায়তৰ সঠিক ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে ঠিকেকৰৱাড়ী গ্ৰাম পঞ্চায়তে বৰ্তমানলৈকে সৰু-বৰ মিলি মুঠ ৪৫ টাতকৈও অধিক বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত 'সন্ত গাডগে বাবা গ্ৰাম স্বচ্ছতা অভিযান'ৰ অধীনত গাঁওখনে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰতে প্ৰথম স্থানৰ বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ 'ৰাষ্ট্ৰীয় গৌৰৱ গ্ৰাম স্পৰ্ধা পুৰস্কাৰ' জয় কৰি এই গাঁওখন দেশৰ এক নম্বৰ গ্ৰাম পঞ্চায়তত পৰিণত হয়।
আছলাম নিজৰ কৰ্মৰ প্ৰতি যিমান নিষ্ঠাৱান, সিমানেই এজন সুদক্ষ আৰু সজাগ নাগৰিকো। বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰি আছলামে কয়, "আজিকালি সমাজখনক বিভাজন কৰাৰ এক অতি আচহুৱা প্ৰচেষ্টা চলি আছে। আগতে এনেকুৱা পৰিৱেশ নাছিল। মানুহে ইজনে সিজনৰ সৈতে মৰম আৰু ভাতৃত্ববোধেৰে বসবাস কৰিছিল। আমাৰ নাৰায়ণগাঁৱৰো এয়াই পৰিচয়।"
আছলমে লগতে কয়, "মই সৰুৰে পৰাই দেখি আহিছোঁ, আজিলৈকে ইয়াত কেতিয়াও কোনো ধৰ্মীয় উত্তেজনা হোৱা নাই। আমি সকলোৱে মিলিজুলি উৎসৱ-পাৰ্বণ উদযাপন কৰোঁ। মই ১০ বছৰ ধৰি মহাসৰোদয় গণেশোৎসৱ মণ্ডলৰ সম্পাদক আৰু ১০ বছৰ উপ-সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছোঁ।"
নিজৰ সমগ্ৰ জীৱন যাত্ৰাৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰি আছলাম শ্বেখে শেষত এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰ্তা প্ৰদান কৰে। তেওঁ কয়, "যদি আমি সকলোৱে একগোট হৈ আৰু একে মনোভাৱেৰে আগবাঢ়োঁ, তেতিয়াহে আমাৰ দেশৰ প্ৰকৃত উন্নতি হ'ব। যদি আমি সকলোৱে মিলিজুলি থাকোঁ, তেন্তে আমাৰ ভৱিষ্যত অতিশয় উজ্জ্বল।"
আছলাম শ্বেখৰ এই যাত্ৰা কেৱল এখন গাঁৱৰ উন্নয়নৰ কাহিনীয়েই নহয়, ই হ'ল একাগ্ৰতা, অদম্য ইচ্ছা শক্তি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন। এজন সাধাৰণ পিয়নৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নিজৰ মেধা আৰু কষ্টৰ বলত সমগ্ৰ দেশৰ ভিতৰতে শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰাম সেৱকৰ মুকুট পিন্ধা আছলাম শ্বেখৰ কাহিনীয়ে আজি প্ৰতিজন ভাৰতীয়লৈ কঢ়িয়াই আনিছে এক আশা আৰু প্ৰেৰণাৰ বতৰা।
