VIDEO
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ আৰু বিত্তীয় দায়িত্বত য়াছিন আনছাৰী
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰৰ উন্নয়ন আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ভেটিটোৱেই হ'ল য়াছিন আনছাৰী। প্ৰায় সত্তৰ বছৰীয়া য়াছিন আনছাৰীয়ে যোৱা পঞ্চাশ বছৰ ধৰি এই মন্দিৰৰ সেৱাত নিজকে সমৰ্পিত কৰি আহিছে। ১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে তেওঁ মন্দিৰৰ আনুষ্ঠানিক কেচিয়াৰ অৰ্থাৎ ভঁৰালী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
বৰ্তমান মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত হোৱা প্ৰতিটো সৰু-বৰ নিৰ্মাণ আৰু উন্নয়নমূলক কামৰ তদাৰক কৰাৰ দায়িত্ব তেওঁৰ ওপৰতেই ন্যস্ত। তেওঁ নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত হিচাপ, দৈনিক খৰচ আৰু ডাঙৰ প্ৰকল্পসমূহৰ বাজেটৰ সম্পূৰ্ণ হিচাপ-নিকাচ ৰাখে।
অৰ্ধশতিকা জোৰা তেওঁৰ এই সুদীৰ্ঘ সেৱাত আজিলৈকে বিত্তীয় খেলিমেলি বা ক্ৰুটিৰ এটাও ঘটনা পোহৰলৈ অহা নাই। মুখ্যমন্ত্ৰী তথা মন্দিৰৰ মুখ্য পুৰোহিত যোগী আদিত্যনাথে যেতিয়াই গোৰখপুৰলৈ আহে, তেতিয়া উন্নয়নমূলক কামৰ পৰ্যালোচনা সদায় য়াছিন আনছাৰীৰ সৈতে বহিহে কৰে।
য়াছিন আনছাৰীয়ে জনায় যে 'ছোটে মহাৰাজ' অৰ্থাৎ যোগী আদিত্যনাথৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক অতিশয় আত্মীয়তাপূৰ্ণ। যেতিয়াই যোগী আদিত্যনাথ মন্দিৰত থাকে, তেতিয়া তেওঁ য়াছিনক নিজৰ ওচৰলৈ মাতি পঠিয়ায় আৰু সকলো কামৰ খবৰ লয়। য়াছিনৰ মতে, তেওঁ যোগীজীৰ ব্যক্তিগত আৱাসৰ পাকঘৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শোৱনি কোঠালৈকে কোনো বাধা নোহোৱাকৈ আহ-যাহ কৰিব পাৰে।
তেওঁ কেইবাবাৰো মহাৰাজৰ সৈতে একেলগে বহি আহাৰো গ্ৰহণ কৰিছে। আনকি যোগী আদিত্যনাথে তেওঁলোকৰ পাৰিবাৰিক অনুষ্ঠান, বিয়া-বাৰু আৰু উৎসৱসমূহতো অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ তাত এঘণ্টা-দুঘণ্টা সময় কটায় আৰু পৰিয়ালৰ খা-খবৰ লয়।
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰত মুছলমান পৰিয়ালৰ পুৰুষানুক্ৰমিক সেৱা
পুৰুষানুক্ৰমে সেৱাত ব্ৰতী এটা মুছলমান পৰিয়াল
এই মঠৰ সৈতে জড়িত থকা পৰিয়াল অকল শ্বাহী মুমতাজ আৰু য়াছিন আনছাৰীৰেই নহয়। এনে বহু মুছলমান পৰিয়াল আছে যিয়ে পুৰুষানুক্ৰমে গোৰক্ষনাথ মন্দিৰৰ সেৱা কৰি আহিছে। য়াছিন আনছাৰীৰ পৰিয়ালৰ তিনিটা প্ৰজন্ম এই মন্দিৰৰ সৈতে জড়িত।
তেওঁৰ পিতৃৰ ককায়েক (জ্যেষ্ঠ ভাতৃ) প্ৰথমে মহন্ত দিগ্বিজয়নাথৰ সময়ত এই মন্দিৰলৈ আহিছিল। তেওঁ মন্দিৰৰ পাকঘৰৰ দায়িত্ব লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত য়াছিনৰ শাহুৱেক হামিদা বেগমে দীৰ্ঘদিন ধৰি সামূহিক পাকঘৰৰ ছুপাৰভাইজাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ শহুৰেকে মন্দিৰৰ বাগিচাত মালীৰ কাম কৰিছিল।
গোশালাৰ দায়িত্বত মান মহম্মদ
মন্দিৰৰ গোশালা (গৰুৰ গোহালি)ৰ দায়িত্বও এজন মুছলমান যুৱকৰ হাততেই আছে। ত্ৰিশ বছৰীয়া মান মহম্মদে মাত্ৰ দহ বছৰ বয়সৰ পৰাই এই গোশালাত সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। বৰ্তমান মন্দিৰত প্ৰায় চাৰিশজনী গৰু আছে, যিবোৰৰ সম্পূৰ্ণ আল-পৈচান ধৰে মান মহম্মদে। মান মহম্মদে কয় যে তেওঁৰ আগতে তেওঁৰ পিতৃয়ে এই গোশালাত গৰুৰ সেৱা কৰিছিল।
মান মহম্মদে প্ৰতিদিনে পুৱা তিনি বজাতে সাৰ পায়। তেওঁ গাখীৰ খিৰায় আৰু গৰুক দানা-পানী খুৱায়। যোগী আদিত্যনাথৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় গাইগৰু 'নন্দিনী'ৰ যত্নও মান মহম্মদে লয়। মান মহম্মদৰ মতে, এই মন্দিৰটো তেওঁৰ নিজৰ ঘৰৰ দৰেই। যোগীজীয়ে তেওঁক সদায় বহুত সন্মান আৰু মৰম দি আহিছে আৰু তেওঁ গোটেই জীৱন ইয়াতেই থাকি সেৱা আগবঢ়াব বিচাৰে।
ইঞ্জিনীয়াৰ নিছাৰ আহমেদৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰৰ সুন্দৰ অট্টালিকাসমূহ আৰু ইয়াৰ আধুনিক ৰূপৰ আঁৰত আছে ইঞ্জিনীয়াৰ নিছাৰ আহমেদৰ চিন্তা আৰু পৰিকল্পনা। নিছাৰ আহমেদ আছিল মন্দিৰৰ প্ৰথমগৰাকী আনুষ্ঠানিক অভিযন্তা। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মহাৰাণা প্ৰতাপ পলিটেকনিকৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
নিছাৰ আহমেদে জনায় যে মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত থকা সাধনা ভৱন, যাত্ৰী নিৱাস, হিন্দু সেৱাশ্ৰম আৰু মন্দিৰৰ কেইবা ডজনো দোকান তেওঁৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰি গোৰক্ষনাথ চিকিৎসালয়ৰ নতুন ভৱন, সংস্কৃতি বিদ্যালয়, ৰাধা কৃষ্ণ মন্দিৰ, শংকৰ মন্দিৰ, বিষ্ণু মন্দিৰ আৰু হনুমান মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যও তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানতেই সম্পূৰ্ণ হৈছিল।
মন্দিৰ চৌহদত জীৱিকা আৰু পাৰস্পৰিক ভাতৃত্ববোধ
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰ কেৱল আস্থা বা বিশ্বাসৰ কেন্দ্ৰবিন্দুয়ে নহয়, ই বহু মুছলমান পৰিয়ালৰ জীৱিকাৰো এক প্ৰধান আশ্ৰয়স্থল। মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে দশক দশক ধৰি কোনো ধৰণৰ ভয়-শংকা নোহোৱাকৈ নিজৰ ব্যৱসায়-প্ৰতিষ্ঠান চলাই আহিছে। যোৱা কুৰি বছৰ ধৰি মন্দিৰৰ ভিতৰত খাৰুৰ দোকান চলাই অহা মহম্মদ মুতাকিমে জনায় যে মন্দিৰৰ ভিতৰত বহু মুছলমান পৰিয়ালে বাস কৰে আৰু মৰ্যাদাৰে জীৱিকা উপাৰ্জন কৰে।
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰত মুছলমান পৰিয়ালৰ পুৰুষানুক্ৰমিক সেৱা
আলতাফ আহমেদেও যোৱা ষোল্ল বছৰ ধৰি ইয়াত দোকান চলাই আছে। তেওঁ কয় যে গোৰক্ষনাথ মন্দিৰে তেওঁৰ পৰিয়াল পোহপাল দিয়াত ডাঙৰ সহায় কৰিছে। যেতিয়াই দোকানীসকলৰ কোনো সমস্যা হয়, তেতিয়া যোগীজীয়ে নিজেই আগবাঢ়ি আহি তাৰ সমাধান কৰে। মন্দিৰৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহ মুছলমান অধ্যুষিত। সৰুৰে পৰা মন্দিৰ চৌহদত খেলি ডাঙৰ দীঘল হোৱা স্থানীয় বাসিন্দা ফৈয়াজ আহমেদে কয় যে এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোত সদায়েই সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি বিৰাজমান হৈ আহিছে। ইয়াৰ মুছলমানসকলে কেতিয়াও কোনো ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হোৱা নাই।
বাস্তৱ পৰিস্থিতি আৰু ৰাজনৈতিক ভাৱমূৰ্তিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য
বাহিৰৰ জগতখনত যোগী আদিত্যনাথৰ ভাৱমূৰ্তি যিদৰেই উপস্থাপন কৰা নহওক কিয়, মন্দিৰৰ মুছলমান কৰ্মচাৰীসকলে তেওঁক এজন অতি উদাৰ আৰু ন্যায়পৰায়ণ ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰে। বিজেপিৰ সংখ্যালঘু মৰ্চাৰ স্থানীয় নেতা ইৰফান আহমেদেও এই কথা নিশ্চিত কৰে। মহন্ত দিগ্বিজয়নাথ আৰু মহন্ত অবৈদ্যনাথ যেতিয়া ইয়াৰ পুৰোহিত আছিল, সেই সময়ত ইৰফানৰ পিতৃ ইনায়তুল্লাহ আছিল মন্দিৰৰ এজন স্বেচ্ছাসেৱক।
ইৰফানে জনায় যে ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত যোগীজীয়ে জাতি বা ধৰ্মৰ কথা চিন্তা নকৰাকৈ প্ৰতিজন প্ৰয়োজনগ্ৰস্ত লোকক সহায় কৰিবলৈ সদায় সাজু থাকে। তেওঁ কেতিয়াও ধৰ্মৰ ভিত্তিত কাৰো সৈতে বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰা নাই।
য়াছিন আনছাৰীয়েও কয় যে যোগী আদিত্যনাথে কেৱল সেইসকল লোকৰহে বিৰোধিতা কৰে যিসকলে দেশবিৰোধী কাৰ্যকলাপত লিপ্ত থাকে। যিসকল লোকে সততাৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে, তেওঁলোকক তেওঁ সদায় সন্মান কৰে। ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনত মানুহে তেওঁৰ বিষয়ে কি কয়, তাৰ কোনো প্ৰভাৱ মন্দিৰৰ পৰিৱেশৰ ওপৰত নপৰে।
গোৰক্ষনাথ মন্দিৰৰ এই গ্ৰাউণ্ড ৰিপোৰ্টে এটা কথা স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে ছ’চিয়েল মিডিয়া আৰু ৰাজনৈতিক বিতৰ্কৰ পৰা বহু দূৰত, বাস্তৱৰ সত্যটো একেবাৰে বেলেগ। ইয়াৰ প্ৰতিটো চুকে-কোণে সোমাই আছে পাৰস্পৰিক বিশ্বাস, সদ্ভাৱ, সন্মান আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ এক অনন্য কাহিনী। সাম্প্ৰতিক সময়ত সমগ্ৰ দেশৰ বাবেই এই স্থান গংগা-যমুনাৰ উমৈহতীয়া সংস্কৃতি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ এক জীৱন্ত তথা সৰ্বোত্তম নিদৰ্শন।
