মুছলমান অধ্যুষিত অঞ্চলতো অপৰাধীৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰীক প্ৰশংসা কৰে। তেওঁৰ মতে, অপৰাধক কেতিয়াও সাম্প্ৰদায়িক ভিত্তিত ৰক্ষা কৰিব নালাগে। অসমৰ মুছলমান সমাজৰ এক বৃহৎ অংশৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰভাৱলৈ লক্ষ্য ৰাখি পৰ্যবেক্ষকসকলে বিশ্বাস কৰে যে মছজিদসমূহত শুকুৰবাৰৰ খুতবাৰ সময়ত যদি নিয়মিতভাৱে ড্ৰাগছৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়াৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়, তেন্তে স্পৰ্শকাতৰ অঞ্চলসমূহত জনসজাগতা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাব পাৰে।
নিচাযুক্ত দ্ৰৱ্যৰ ক্ষেত্ৰত ইছলামত কোনো অস্পষ্টতা নাই। কোৰানত নিচাজাতীয় সামগ্ৰীক স্পষ্টভাৱে নিষিদ্ধ বুলি কোৱা হৈছে আৰু উল্লেখ কৰা হৈছে যে ইয়াৰ কিছুমান সীমিত উপকাৰ থাকিব পাৰে যদিও ইয়াৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণ বহুত বেছি। পয়গম্বৰ মহম্মদ (ছাঃ)ৰ একাধিক হাদিছতো সকলো ধৰণৰ নিচাক হাৰাম (নিষিদ্ধ) বুলি কোৱা হৈছে আৰু মানুহৰ কাণ্ডজ্ঞান তথা সমাজ দুয়োটাকে ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰা এনে যিকোনো বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।
ইছলামিক পণ্ডিতসকলৰ মতে, নিচাসক্তিয়ে কেৱল ব্যক্তিৰ স্বাস্থ্যকে ধ্বংস নকৰে; পৰিয়াল, জীৱিকা আৰু সামাজিক সম্প্ৰীতিও নষ্ট কৰে। সেয়েহে, ড্ৰাগছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনক কেৱল সামাজিক দায়িত্ব বুলিয়েই নহয়, ধৰ্মীয় কৰ্তব্য বুলিও গণ্য কৰা হয়। সেইবাবেই বহু বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে মছজিদসমূহ যুৱক-যুৱতীসকলক সঠিক পথ প্ৰদৰ্শন, পৰিয়ালসমূহক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰাৰ আৰু ড্ৰাগছ আসক্তসকলৰ পুনৰ্বাসনৰ বাবে এক ফলপ্ৰসূ কেন্দ্ৰ হ'ব পাৰে।
অসমৰ বহু মুছলমান অধ্যুষিত অঞ্চলত ড্ৰাগছ বিৰোধী অভিযানে এতিয়া সামাজিক আন্দোলনৰ ৰূপ ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। সাম্প্ৰতিক বছৰবোৰত বহু গাঁও আৰু মছজিদ সমিতিয়ে ড্ৰাগছ সৰবৰাহৰ লগত জড়িত লোকৰ বিৰুদ্ধে অভূতপূৰ্ব সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। কিছুমান ঠাইত এনে লোকৰ বাবে ৰাজহুৱা জানাজাৰ নামাজ পঢ়িবলৈ বা গাঁৱৰ কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰিবলৈ অনুমতি নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে তৌবা (অনুতাপ) নকৰে বা সম্প্ৰদায়ৰ সন্মতি লাভ নকৰে। যদিও ইছলামিক পণ্ডিতসকলৰ মাজত এই সন্দৰ্ভত ভিন্ন মত আছিল, কিন্তু এই সিদ্ধান্তসমূহৰ উদ্দেশ্য ধৰ্মীয় ৰায় দিয়া নাছিল; সমাজক ড্ৰাগছৰ বিৰুদ্ধে এক কঠোৰ বাৰ্তা দিয়াটোহে আছিল।
হোজাই আৰু মধ্য অসমৰ আন কিছুমান অঞ্চলৰ মছজিদ সমিতিসমূহৰ এনে প্ৰস্তাৱে ব্যাপক জন-চৰ্চাৰ সৃষ্টি কৰিছে আৰু সম্প্ৰদায়ভিত্তিক ড্ৰাগছ বিৰোধী প্ৰচেষ্টাক এক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিছে। ২০২৫ বৰ্ষত দক্ষিণ কামৰূপ জিলাৰ গৰৈমাৰী অঞ্চলৰ জাৰপাৰাৰ অন্তৰ্গত ছখন গাঁৱৰ ৰাইজে এই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে যে নিষিদ্ধ নিচাযুক্ত দ্ৰৱ্য সেৱন কৰি মৃত্যু হোৱা লোকৰ জানাজা কৰা নহ'ব আৰু তেওঁলোকক গাঁৱৰ কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰাৰো অনুমতি দিয়া নহ'ব। ইয়াৰ লগতে এনে ড্ৰাগছ আসক্ত লোকৰ পৰিয়ালক সামাজিকভাৱে বৰ্জন কৰাৰো সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।
সম্প্ৰদায়ৰ নেতাসকলৰ মতে, ইয়াৰ উদ্দেশ্য পৰিয়ালসমূহক অপমানিত কৰা নাছিল; সমাজক এই স্পষ্ট বাৰ্তা দিয়াটোহে আছিল যে যুৱ প্ৰজন্মৰ ভৱিষ্যত ধ্বংস কৰাসকলক কোনো কাৰণতে ক্ষমা কৰা নহ'ব।
বৰ্তমান সময়ত ড্ৰাগছৰ আসক্তি অসমৰ অন্যতম বৃহৎ সামাজিক প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে। হিন্দু, মুছলমান, খ্ৰীষ্টান, জনজাতীয় লোক আৰু প্ৰতিটো সামাজিক শ্ৰেণীৰ লোক ইয়াৰ বলি হৈছে। এনে সময়ত ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক নেতৃত্ব আৰু প্ৰভাৱশালী মুছলমান নেতৃত্ব এক মঞ্চত উপনীত হোৱা কাৰ্যই এই কথাকে সূচায় যে নিচাজাতীয় দ্ৰৱ্যৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখন কেৱল আৰক্ষীৰ ব্যৱস্থাৰে জয় কৰিব নোৱাৰি।
স্থায়ী সফলতাৰ বাবে চৰকাৰ, শিক্ষানুষ্ঠান, ধৰ্মীয় নেতা, নাগৰিক সমাজৰ সংগঠন আৰু স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এক ব্যাপক সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন হ’ব। মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ধাৰাবাহিকভাৱে কৈ আহিছে যে ড্ৰাগছৰ বিৰোধী অভিযানক ৰাজনীতি বা ধৰ্মৰ চকুৰে চাব নালাগে। আনহাতে, বদৰুদ্দিন আজমলৰ দ্বাৰা এই যৌথ সংগ্ৰামৰ সমৰ্থন আৰু ইমাম তথা ইছলামিক পণ্ডিতসকলৰ প্ৰতি জনমত গঠনৰ আহ্বানে এই অভিযানক এক নতুন সামাজিক মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে।
ৰাজনৈতিক মতানৈক্যৰে পৰিবেষ্টিত ৰাজ্যখনত গঢ় লৈ উঠা এই ঐকমত্যই এক শক্তিশালী সংকেত বহন কৰিছে। ই প্ৰমাণ কৰিছে যে যেতিয়া অসমৰ যুৱপ্ৰজন্মক ড্ৰাগছৰ কবলৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ কথা আহে, তেতিয়া পৰিচয়ৰ ৰাজনীতিৰ ঊৰ্ধ্বত মানৱতাক আৰু ৰাজনৈতিক মতানৈক্যৰ ঊৰ্ধ্বত সমূহীয়া দায়িত্ববোধক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া উচিত। এয়া কেৱল এখন ড্ৰাগছ বিৰোধী যুঁজেই নহয়, এয়া অসমৰ ভৱিষ্যত ৰক্ষাৰ এক সন্মিলিত আৰু মানৱীয় সংগ্ৰাম।