শম্পী চক্ৰৱৰ্তী পুৰকায়স্থ
সকলোৱে নিজৰ বাবে জীয়াই থাকে। নিজৰ সপোন পূৰণৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰে, নিজৰ ভৱিষ্যৎ গঢ়ে। কিন্তু এনে মানুহৰ সংখ্যা খুব বেছি নহয়, যিসকলে নিজৰ সফলতাৰ পিছতো এবাৰ পিছলৈ ঘূৰি চাই আপোনজনৰ সপোন পূৰণৰ পথটোও নিজৰ দায়িত্ব বুলি ভাবি লয়। মুৰ্শ্বিদাবাদৰ জীয়ৰী বিউটি খাতুনৰ জীৱন কাহিনী সেই বিৰল মানৱীয়তাৰেই এক সুন্দৰ প্ৰতিচ্ছবি হিচাপে প্ৰতিফলিত হৈছে। সীমিত আৰ্থিক সামৰ্থ্যৰ এটি পৰিয়ালৰ পৰা ওলাই আহি চিকিৎসক হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছত তেওঁ কেৱল নিজৰ জীৱনৰ পথটোৱেই নিৰ্মাণ কৰা নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ-ভগ্নীসকলকো শিক্ষাৰ পোহৰৰ দিশে আগবাঢ়ি যাবলৈ সাহস আৰু প্ৰেৰণা যোগাইছিল।
কৃষক পৰিয়ালৰ সন্তান বিউটিৰ শৈশৱ-কৈশোৰ এনে এক পৰিৱেশত পাৰ হৈছিল, য'ত উচ্চশিক্ষাৰ সপোন দেখাটো হয়তো সহজ আছিল, কিন্তু সেই সপোন বাস্তৱায়িত কৰাটো আছিল যথেষ্ট কঠিন। কিয়নো তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ আৰ্থিক সামৰ্থ্য সীমিত আছিল। তথাপি পঢ়া-শুনাক আঁকোৱালি লৈ বিউটি আগবাঢ়ি গৈছিল। সেই কঠিন পথ অতিক্ৰম কৰি চিকিৎসাবিদ্যাৰ জগতত প্ৰৱেশ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বর্ধমান মেডিকেল কলেজত এম ডি (জেনেৰেল মেডিচিন) অধ্যয়ন কৰাটো তেওঁৰ অধ্যৱসায় আৰু নিষ্ঠাৰ এক পৰিচয় বহন কৰে। চৰকাৰী নথিতো তেওঁৰ চিকিৎসা-শিক্ষাৰ এই যাত্ৰাৰ তথ্য পোৱা যায়।
বিউটি খাতুন
কিন্তু বিউটিৰ কাহিনীৰ প্ৰকৃত সৌন্দৰ্য যেন ইয়াতেই শেষ নহয়। নিজৰ জীৱনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ সফলতাক কেৱল ব্যক্তিগত কৃতিত্ব হিচাপে চোৱা নাছিল। বৰং তেওঁ পৰিয়ালৰ কনিষ্ঠসকলৰ বাবেও উচ্চশিক্ষাৰ সপোনক বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছিল। মাত্ৰ ৩২টা বসন্ত পাৰ কৰা এইগৰাকী মহিলাৰ জীৱনেই আজি তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বাবে হৈ পৰিছে এক জীৱন্ত উদাহৰণ। তেওঁৰ মতে, প্ৰতিকূলতা থাকিলেও থমকি ৰ'ব নালাগে, আৰু সুযোগ লাভ কৰিলে সেই সুযোগ আনৰ হাততো তুলি দিব লাগে।
এই মানৱীয় ভূমিকাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী ছানা আজমী। ছানাই নিজেই তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী বিউটিৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে কৈছে। দিল্লীত পঢ়া-শুনাৰ সুযোগ লাভ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো বিউটিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছিল বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰিছে। পৰৱৰ্তী সময়ত ছানাই ইউপিএছচি চিভিল ছাৰ্ভিচ পৰীক্ষাত সফলতা লাভ কৰে। অৰ্থাৎ এগৰাকী ভগ্নীয়ে নিজৰ শিক্ষাজীৱনত যি পথ তৈয়াৰ কৰিছিল, সেই পথটোৱেই যেন পৰৱৰ্তী ভগ্নীগৰাকীৰ বাবে আৰু অলপ সুচল কৰি দিছিল।
সেয়েহে এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে বিউটিৰ প্ৰতিষ্ঠা কেৱল ব্যক্তিগত সফলতাৰ কাহিনী নহয়। এইয়া এটি পৰিয়ালৰ ভিতৰৰ পৰাই জন্ম লোৱা অনুপ্ৰেৰণাৰ কাহিনী। এজন আগবাঢ়ি গ'লে তেওঁৰ সফলতাই কেনেদৰে পৰৱৰ্তীজনৰ আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, কেনেদৰে এজন মানুহৰ সংগ্ৰামে আনৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকা ল'ব পাৰে বিউটিৰ জীৱনে যেন সেই কথাই সোঁৱৰাই দিয়ে।
সফলতাৰ সৈতে মানুহৰ দায়বদ্ধতাৰ সম্পৰ্কটো আমি বহু সময়ত পাহৰি যাওঁ। নিজৰ জীৱন সলনি কৰাৰ সংগ্ৰামত মানুহ নিজৰ ভৱিষ্যৎক লৈয়ে ব্যস্ত হৈ পৰে। কিন্তু বিউটিৰ কাহিনীত আছে আন এক সুন্দৰ দিশ, যি হৈছে, নিজে উঠি থিয় হোৱাৰ পিছত আনকো উঠি থিয় কৰাবলৈ কৰা চেষ্টা। কনিষ্ঠ ভাতৃ-ভগ্নীসকলে তেওঁৰ মাজত কেৱল পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নীগৰাকীকেই নহয়, এগৰাকী পথপ্ৰদৰ্শককো বিচাৰি পাইছে।
বিউটি খাতুন
আজি তেওঁৰ পৰিয়ালৰ একাধিক সন্তান উচ্চশিক্ষাৰ পথত আগবাঢ়িছে। কোনোবাই চিকিৎসাবিদ্যাৰ সৈতে জড়িত, কোনোবাই চিকিৎসা-শিক্ষাত আগুৱাই গৈছে, আনহাতে কোনোবাই দেশৰ অন্যতম কঠিন প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত সফলতা অৰ্জন কৰিছে। এই ধাৰাবাহিকতাৰ আঁৰত আছে শিক্ষাৰ প্ৰতি পৰিয়ালটোৰ আস্থা আৰু ইজনে-সিজনৰ কাষত থিয় দিয়াৰ মানসিকতা। আৰু সেই যাত্ৰাত বিউটিৰ ভূমিকা বিশেষভাৱে উজলি উঠে তেওঁৰ কনিষ্ঠসকলৰ বক্তব্য আৰু প্ৰকাশিত তথ্যৰ জৰিয়তে।
বিউটি খাতুনৰ জীৱন সেয়েহে কেৱল ‘দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ পৰা উঠি আহি চিকিৎসক হোৱা’ এই পৰম্পৰাগত সফলতাৰ কাহিনীতে সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই। তেওঁৰ কাহিনীত আছে আৰু এটা ডাঙৰ শিক্ষা যে, নিজে সফল হোৱাৰ পিছত সেই সফলতাৰ পোহৰ আনৰ পথতো বিলাই দিব পাৰি।
কাৰণ নিজৰ বাবে জীয়াই থকাটো সহজ। নিজৰ সপোনৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰাটোও মানুহৰ স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি। কিন্তু নিজৰ কষ্ট, অভিজ্ঞতা আৰু অৰ্জনক ব্যৱহাৰ কৰি আনৰ সপোনক শক্তি যোগোৱা সেই মানুহজনেই সঁচাকৈয়ে অলপ পৃথক। বিউটি খাতুনৰ জীৱনযাত্ৰাত সেই পৃথক হৈ উঠাৰ ছবিখনেই আটাইতকৈ উজ্জ্বল।
এটা পৰিয়ালৰ আৰ্থিক সীমাবদ্ধতাই য'ত এসময়ত সপোনৰ সন্মুখত বাধা হৈ থিয় দিয়ে, তেনে এটা পৰিয়ালৰ সন্তানসকলেই আজি এজনৰ পিছত এজনকৈ উচ্চশিক্ষা আৰু পেছাগত প্ৰতিষ্ঠাৰ দিশে আগবাঢ়ি গৈছে। এগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভগ্নীয়ে নিজৰ হাতেৰে কেৱল নিজৰ ভৱিষ্যৎ গঢ়ি তোলা নাই, কনিষ্ঠসকলৰ হাততো তুলি দিছে আগুৱাই যোৱাৰ সাহস। আৰু সেইবাবেই বিউটি খাতুনৰ সফলতাৰ কাহিনী শেষত কেৱল মাত্ৰ তেওঁৰ কাহিনী হৈ থকা নাই; ই হৈ পৰিছে এগৰাকী মানুহে নিজৰ সফলতাক আনৰ সপোনৰ শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ এক অনুপ্ৰেৰণাদায়ক কাহিনী।
