ভক্তি চালক
পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি ইলন মাস্ক বা আমাৰ দেশৰ মুকেশ আম্বানীৰ বিশাল সম্পত্তিৰ বিষয়ে আপুনি নিশ্চয় বহু কাহিনী শুনিছে। কিন্তু আমাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ আটাইতকৈ ধনী মুছলমান মহিলাগৰাকী প্ৰকৃততে কোন, আপুনি জানেনে? তেওঁ আন কোনো নহয়, প্ৰায় ২৬ হাজাৰ কোটি টকাৰ এক বিশাল ব্যৱসায়িক সাম্ৰাজ্য পৰিচালনা কৰা 'মেট্ৰো ব্ৰেণ্ডছ'ৰ মেনেজিং ডিৰেক্টৰ (পৰিচালন সঞ্চালক) ফাৰাহ মালিক ভাঞ্জি। তেওঁ হ’ল বিখ্যাত কোটিপতি ব্যৱসায়ী ৰফিক মালিকৰ কন্যা।
বৰ্তমান সময়ত ফাৰাহ ভাঞ্জি দেশৰ লাখ লাখ মহিলাৰ বাবে নাৰী সৱলীকৰণৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন। তেওঁৰ ককায়েক মালিক তেজানিয়ে ১৯৫৫ চনত '‘মেট্ৰ’ শ্বুজ’'ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। আজি সেই একেখন উত্তৰাধিকাৰকে ফাৰাহে নিজৰ অসাধাৰণ কষ্টেৰে এক নতুন উচ্চতালৈ লৈ গৈছে। সেয়ে, কোলাবাৰ এটা সাধাৰণ কেছ কাউণ্টাৰৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই উল্লেখযোগ্য যাত্ৰাৰ কাহিনীটো জানো আহক!
ফাৰাহ মালিক ভাঞ্জি
চিনেমা হলৰ পৰা পালে নাম আৰু আৰম্ভ হ'ল মেট্ৰ’ৰ যাত্ৰা
পুৰণি সময়বোৰ বৰ আমোদজনক আছিল। সেই যুগত জোতা-চেণ্ডেলৰ ব্যৱসায়ীসকলে নিজৰ দোকানৰ নামবোৰ বিখ্যাত চিনেমা হলৰ নামেৰে ৰাখিছিল। ফাৰাহ মালিকে জনোৱা মতে, সেই সময়ত মুম্বাইৰ এম জি ৰোডত 'মেট্ৰ’' নামৰ এটা চিনেমাঘৰ আছিল। সেই নামটোৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈয়েই তেওঁৰ ককাকে নিজৰ ব্ৰেণ্ডটোৰ নাম 'মেট্ৰ’' ৰাখিছিল।
ফাৰাহৰ ককাকে আৰম্ভণিতে মুম্বাইৰ গ্ৰাণ্ট ৰোডৰ এখন জোতাৰ দোকানত চেলছমেন হিচাপে কাম কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ কোলাবাত এখন সৰু লণ্ড্ৰীৰ দোকান লৈ নিজৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই ‘মেট্ৰ’ শ্বুজ'’ৰ শুভাৰম্ভণি ঘটে।
সেই সময়ত ব্যৱসায়ৰ সফলতা মানুহৰ হৃদয় জয় কৰা আৰু গ্ৰাহকৰ সৈতে পোনপটীয়া সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। ফাৰাহে অতীতৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি কয় যে তেওঁৰ ককাকে ৪০ টা ভিন্ন ভাষাত 'হেল্ল'' ক'ব জানিছিল, যাৰ বাবে তেওঁৰ দোকানখন যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
মানুহে যেতিয়া মুম্বাইলৈ আহিছিল, তেতিয়া মেট্ৰ’, কলা নিকেতন আৰু চিৰাগ দিনৰ দৰে ব্ৰেণ্ডসমূহলৈ নিশ্চয়কৈ গৈছিল। সেই সময়ৰ বলিউডৰ বিশিষ্ট তাৰকাসকল, সেয়া অমিতাভ বচ্চনেই হওক, গোবিন্দাই হওক বা জয়া বচ্চনেই হওক, তেওঁলোক সকলোৱেই কোলাবাৰ এই দোকানখনলৈ গৈ ভাল পাইছিল।
শাৰী পৰিধান কৰা চাই নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল জোতাৰ দাম
বৃহৎ সংখ্যাত অহা এয়াৰ হোষ্টেছ আৰু পাৰ্চী গ্ৰাহকৰ বাবে এই পৰিয়ালটোৰ ফেশ্বনৰ প্ৰতি এক সঠিক বুজাবুজি গঢ়ি উঠিছিল। আটাইতকৈ আমোদজনক কথাটো হ'ল যে আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত দোকানত জোতা আৰু চেণ্ডেলৰ দাম আজিৰ দৰে নিৰ্ধাৰিত বা ছপা কৰা নাছিল। চেণ্ডেলৰ দাম এই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যে দোকানলৈ অহা মহিলাগৰাকীয়ে কেনেধৰণৰ শাৰী পিন্ধিছে! যদি সেয়া চিফন বা কপাহী কাপোৰৰ দামী শাৰী হয়, তেন্তে সেই অনুসৰিয়েই দাম কোৱা হৈছিল।
পৰিয়ালৰ সৈতে ফাৰাহ মালিক ভাঞ্জি
ককাকৰ পিছত ফাৰাহৰ পিতৃ ৰফিক মালিক এই ব্যৱসায়লৈ আহে। তেওঁ নিজৰ কামৰ আৰম্ভণি পোনে পোনে দোকানৰ ওপৰৰ অংশ অৰ্থাৎ ষ্ট'ৰ ৰুমৰ (য'ত চেণ্ডেলবোৰ ৰখা হৈছিল) পৰা কৰিছিল। ফাৰাহৰ মতে, গ্ৰাহকক প্ৰকৃততে কি লাগে সেয়া বুজাটো অতি প্ৰয়োজনীয় আৰু ওপৰত বহি থকা মানুহজনে গ্ৰাহকৰ পছন্দৰ উমান পোৱাত পাকৈত হৈ পৰে। তাৰ পৰাই আগবাঢ়ি গৈ ৰফিক মালিকে এই ব্ৰেণ্ডটোৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰে আৰু ইয়াক এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডৰ ৰূপ দিয়ে।
গণিতৰ প্ৰতি ধাউতি আৰু ব্যৱসায়ৰ ডিজিটাইজেচন
আমেৰিকাৰ ইউনিভাৰ্ছিটী অৱ টেক্সাছৰ পৰা গণিতত ডিগ্ৰী লাভ কৰা ফাৰাহৰ আৰম্ভণিতে নিজৰ পাৰিবাৰিক ব্যৱসায়ত যোগদান কৰাৰ কোনো ইচ্ছা নাছিল। ফাৰাহে কয় যে তেওঁৰ প্ৰকৃত আগ্ৰহ গণিত আৰু বিত্তীয় বিষয়তহে আছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ এই কামটোৰ সৈতে জড়িত হ'ল, তেতিয়া তেওঁ উপলব্ধি কৰিলে যে ইয়াত তেওঁ আনন্দ পাইছে আৰু প্ৰতিদিনে নতুন কিবা এটা শিকিবলৈ পাইছে। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ এই ব্যৱসায়তে মনোনিৱেশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
২০০০ চনত যেতিয়া ফাৰাহে ব্যৱসায়ত খোজ পেলাইছিল, তেতিয়া ডিজিটাইজেচনৰ মাত্ৰ আৰম্ভণিহে হৈছিল। তেওঁ বজাৰত বাৰক'ডিং (Barcoding) ব্যৱস্থাৱলী প্ৰৱৰ্তন কৰি ষ্টকৰ ওপৰত মেনুৱেলৰ পৰিৱৰ্তে ডিজিটেল নিয়ন্ত্ৰণ আৰম্ভ কৰে। তৃতীয় প্ৰজন্মৰ এগৰাকী বিজনেছৱুমেন আৰু লগতে এগৰাকী মহিলা হিচাপে কাম কৰোঁতে আৰম্ভণিতে যোগানকাৰীসকলৰ সৈতে কথা পতাটো যথেষ্ট কঠিন আছিল। পুৰুষৰ আধিপত্য থকা এই খণ্ডটোত সন্মান অৰ্জন কৰাটো এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান আছিল। কিন্তু, পিতৃৰ পৰা পোৱা স্বাধীনতা আৰু বিশ্বাসৰ বাবে তেওঁ দৃঢ়তাৰে থিয় দি থাকিব পাৰিলে।
ফাৰাহে কয়, "মোৰ দেউতাই আমাক সদায় ভুল কৰাৰ অনুমতি দিছিল। তেওঁ সদায় কৈছিল যে আমি সেই ভুলবোৰৰ পৰাই শিকোঁ আৰু আগবাঢ়ি যাওঁ। কিন্তু কেৱল একেটা ভুলকে পুনৰাবৃত্তি কৰা উচিত নহয়।" ফাৰাহৰ দূৰদৰ্শিতাৰ বাবেই ২০১০ চনত যিটো কোম্পানী ১০০ খন ষ্ট'ৰতে সীমাবদ্ধ আছিল, সেয়া আজি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত ৮০০ তকৈয়ো অধিক ষ্ট'ৰৰ এক বিশাল নেটৱৰ্কত পৰিণত হৈছে।
দোকানৰ মেনেজাৰেই হ'ল প্ৰকৃত মালিক
মেট্ৰ’ ব্ৰেণ্ডছৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি হৈছে তেওঁলোকৰ নীতি আৰু নৈতিকতা। তেওঁলোকে 'কাষ্টমাৰ ডিলাইট' নীতিৰ ওপৰত কাম কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো শাখাতে মালিক নিজে গৈ বহিব নোৱাৰে, সেইবাবেই ফাৰাহৰ পিতৃয়ে এক সুকীয়া পৰিচালনা আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। আজিলৈকে মেট্ৰ’ৰ সকলো মেনেজাৰে সম্পূৰ্ণৰূপে কমিচন শ্বেয়াৰৰ ওপৰত কাম কৰে, তেওঁলোকে কোনো নিৰ্দিষ্ট দৰমহা নাপায়।
ফাৰাহে বৰ গৌৰৱেৰে কয় যে তেওঁলোকৰ সকলো মেনেজাৰে কোম্পানীৰ ভিতৰৰ পৰাই পদোন্নতি লাভ কৰি এই পৰ্যায়ত উপনীত হৈছে, তেওঁলোকে বাহিৰৰ পৰা কাকো পোনে পোনে নিযুক্তি নিদিয়ে। ৭০০ তকৈয়ো অধিক মেনেজাৰে এই পদ্ধতিৰেই আগবাঢ়িছে। দোকানত 'ষ্টক বয়' হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰা এজন সাধাৰণ কৰ্মচাৰীয়ে পোনে পোনে মালিকৰ দৰে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰ পোৱাটো, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক সৱলীকৰণৰ এক অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন।
ফাৰাহ মালিক
এতিয়া AI-ৰ যুগ!
সময় সলনি হ'লেও, ষ্ট'ৰসমূহত গ্ৰাহকৰ সুন্দৰ অভিজ্ঞতাই হৈছে মেট্ৰ’ৰ প্ৰকৃত শক্তি। কিন্তু বেক-এণ্ডত ফাৰাহে প্ৰযুক্তিৰ অপূৰ্ব ব্যৱহাৰ কৰিছে। আজি তেওঁলোকৰ চিষ্টেমত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা (AI) আৰু Data Analytics ব্যাপক হাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কোনটো সামগ্ৰী কোনখন ষ্ট'ৰত বেছিকৈ বিক্ৰী হ'ব, সেয়া মেচিনৰ জৰিয়তে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। তেওঁ ChatGPT আৰু বিজনেছ AI-ৰ দৰে চিষ্টেমসমূহ অধ্যয়ন কৰি নিজৰ ব্যৱসায়ত যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তন আনিছে। ফাৰাহে বিশ্বাস কৰে যে সলনি হোৱা সময়ৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই লোৱাটোৱেই হৈছে সফলতাৰ একমাত্ৰ পথ।
মানুহক নিজৰ ভৰিত থিয় কৰোৱাৰ অদম্য হাবিয়াস
তিনিটা সন্তানৰ মাতৃ, এগৰাকী আদৰ্শৱান পত্নী আৰু এগৰাকী সফল বিজনেছৱমেন- ফাৰাহে এই আটাইবোৰ চৰিত্ৰ অতি সুন্দৰভাৱে পালন কৰি আহিছে। প্ৰকৃতিৰ ওচৰত থকা, থ্ৰ'বল খেলা আৰু কোনো হ্ৰদৰ পাৰত সময় কটোৱা তেওঁ বৰ পছন্দ কৰে।
ব্যৱসায়ৰ গণ্ডীৰ পৰা বাহিৰলৈ গৈ মানুহৰ জীৱন উন্নত কৰা আৰু প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিক অৰ্থনৈতিকভাৱে নিজৰ ভৰিত থিয় হ'বলৈ সহায় কৰাই হৈছে তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য। ফাৰাহে কয়, "আজি আমাৰ লক্ষ্য হৈছে প্ৰতিজন ব্যক্তিক নিজৰ ভৰিত থিয় হ'বলৈ সহায় কৰা। মই মোৰ জীৱনত বহুত কিবা-কিবি পাইছোঁ আৰু এতিয়া মই সেইবোৰ সমাজক ঘূৰাই দিব বিচাৰোঁ।"*
ভৱিষ্যতে পৰিয়ালৰ কোনোবা এই ব্যৱসায়লৈ আহক বা নাহক, কিন্তু অহা ১০০ বছৰলৈ যাতে এই ব্যৱসায় একেদৰেই গৌৰৱেৰে চলি থাকে, তাৰ এক সুদৃঢ় পৰিকল্পনা ফাৰাহে আজিয়েই কৰিছে। তেওঁ নিজৰ দেউতাকে দিয়া এক সোণালী উপদেশ সদায় আখৰে আখৰে পালন কৰেঃ
"আপোনাৰ দৃষ্টিভংগীয়েই আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। জীৱনে আপোনাৰ ওপৰত হঠাতে বহু বিপদ পেলাব পাৰে, কিন্তু আপোনাৰ লগত যি ঘটে সেয়া মাত্ৰ ১০% হে আৰু বাকী ৯০% নিৰ্ভৰ কৰে আপুনি তাৰ প্ৰতি কেনে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে তাৰ ওপৰত। আপুনি সমস্যাবোৰৰ কেনেদৰে সন্মুখীন হয়, সকলো কথা তাৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল।"
কোলাবাৰ এখন সৰু জোতাৰ দোকানৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই যাত্ৰা আজি হাজাৰ হাজাৰ কোটি টকাৰ এক বিশাল সাম্ৰাজ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। আৰু এই সকলোবোৰ সম্ভৱ হৈ উঠিছে কেৱল অদম্য ইচ্ছা, দূৰদৰ্শিতা আৰু সলনি হোৱা সময়ক চিনি পোৱাৰ অসাধাৰণ ক্ষমতাৰ বাবেই। ফাৰাহ মালিক ভাঞ্জি কেৱল দেশৰ আটাইতকৈ ধনী মুছলমান মহিলাই নহয়, তেওঁ হৈছে এক বিচক্ষণ, আধুনিক আৰু সংবেদনশীল নেতৃত্বৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন।
