ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে মনোনীত মেঘালয়ৰ জীৱন্ত শিপাৰ দলং
গুৱাহাটী
শেহতীয়াকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অনন্য প্ৰাকৃতিক সম্পদক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত মৰ্যাদা দিয়া হৈছে। মঙলবাৰে মেঘালয়ৰ লিভিং ৰুট ব্ৰীজ ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কনৰাড কে চাংমা এই খবৰ পাই টুইটাৰত লিখিছে, ‘জিংকিয়াং জেৰী: লিভিং ৰুট ব্ৰীজ কালচাৰেল লেণ্ডস্কেপছ অৱ মেঘালয়’ ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ আংশিক তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ঘোষণা কৰি সুখী। ইয়াৰ বাবে মই সকলো সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য আৰু অংশীদাৰক অভিনন্দন জনাইছো।’
পাহাৰীয়া ৰাজ্যখনৰ পূব খাছি পাহাৰ জিলা আৰু পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলাৰ ৭২খন গাঁৱত ১০০খনতকৈও অধিক জীৱন্ত শিপাৰ দলং নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কয় যে এই দলংখনে প্ৰকৃতি আৰু মানুহৰ মাজৰ সম্পৰ্কক ধৰি ৰখাই নহয়, সামাজিক-সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ সংযোগক উজ্জ্বল কৰি সংযোগ আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ বাবে অৰ্থনীতি আৰু পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ বাবে শক্তিশালী ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰে।
প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০২২ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত এই প্ৰাকৃতিক দলংসমূহৰ ইউনেস্ক’ৰ স্বীকৃতিৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে আবেদন কৰিছিল। ইউনেস্ক’ৰ মতে, “এই গাঁথনিগত পৰিৱেশ তন্ত্ৰসমূহে যুগ যুগ ধৰি চৰম জলবায়ুৰ পৰিস্থিতিত কাম কৰি আহিছে, আৰু মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত গভীৰ সমন্বয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে।” খিলঞ্জীয়া খাছী জনজাতি সম্প্ৰদায়ে প্ৰকৃতি আৰু মানৱ সভ্যতাক কেনেকৈ বান্ধোনৰ জালত আন্তঃসংলগ্ন কৰি ৰাখিছে সেয়া বিশ্বাস কৰাটো কঠিন।
এই শিপাৰ দলংবোৰে নদীৰ সিপাৰে এখন গাঁৱৰ লগত আন এখন গাঁও সংযোগ কৰে। গ্ৰহটোৰ আটাইতকৈ আৰ্দ্ৰ অঞ্চলত এই দলংসমূহ অৱস্থিত। ইয়াৰ দ্বাৰা ওচৰৰ ৭৫খনতকৈও অধিক দূৰৱৰ্তী গাঁৱৰ সংযোগৰ সুবিধা হয়। দেশৰ এই খিলঞ্জীয়া লোকসকলে কেতিয়াৰ পৰা এই জীৱন্ত স্থাপত্য আৰম্ভ কৰিছিল তাৰ কোনো বিশ্বাসযোগ্য অভিলেখ নাই।
ৰবৰ-ডিমুৰ গছৰ কোমল শিপাৰে নদী বা নৈ পাৰ হৈ দলং তৈয়াৰ কৰা হয়। ই দিনক দিনে বাঢ়ি গৈ বহু বছৰ ধৰি ডাঙৰ গছজোপাৰ শিপা মজবুত কৰে। কিছুমান দলং শ শ বছৰ পুৰণি বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু এবাৰ পূৰ্ণবয়স্ক হ’লে দলং হিচাপে কাম কৰে। ১৫০ বছৰতকৈও অধিক সময় স্থায়ী হ’ব পাৰে আৰু এবাৰত ৫০ জনলৈকে পাৰ হ’ব পাৰে।
