যদিও মনোবিজ্ঞানৰ চৰ্চা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে, তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে মানসিক স্বাস্থ্যৰ যতনক স্বীকৃতি, গ্ৰহণযোগ্যতা আৰু বুজি পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে এতিয়াও বহুদূৰ আগবাঢ়িবলৈ বাকী আছে। মুছলমান সমাজৰ মাজত, মনোবিজ্ঞান আৰু ঈমানৰ মাজৰ সম্পৰ্কক সাংস্কৃতিক আৰু আধ্যাত্মিকভাৱে অৰ্থপূৰ্ণ ধৰণে অন্বেষণ কৰাৰ এক বিশেষ সুযোগ তেওঁ দেখা পায়। "মনোবিজ্ঞান আৰু ঈমানক লৈ বহু কথা জানিবলগীয়া আছে," মুছলমান সমাজৰ বাস্তৱ জীৱনৰ লগত খাপ খোৱা পদ্ধতি বিকাশৰ সুযোগৰ কথা আঙুলিয়াই দি তেওঁ এইদৰে কয়।
তথাপি সজাগতা সহজেই বিকৃত হ'ব পাৰে। ৰজনিয়ে বিশ্বাস কৰে যে সমাজত মানসিক স্বাস্থ্যৰ ধাৰণা গঢ়ি তোলাত আৰু কেতিয়াবা ইয়াৰ ওপৰত ভ্ৰান্ত ধাৰণা সৃষ্টি কৰাত সংবাদ মাধ্যমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। "মানসিক স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ ক্ষেত্ৰত সংবাদ মাধ্যমে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে," তেওঁ কয়।
তেওঁৰ মতে আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো হ'ল, মানুহে পেছাদাৰী সহায় বিচৰাৰ ক্ষেত্ৰত বহুত বেছি পলম কৰে। জীৱনত এনে কিছুমান পৰ্যায় আহে যেতিয়া সহায় বিচাৰিলে কোনো সমস্যা অধিক গুৰুতৰ হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব পাৰি, কিন্তু সেই প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰাটো এতিয়াও সাধাৰণ কথা হৈ উঠা নাই।
তেওঁৰ সাম্প্ৰতিক শৈক্ষিক কাম-কাজতো এই দিশটো প্ৰতিফলিত হৈছে। ২০২৬ চনত তেওঁ মুছলমান যুৱপ্ৰজন্মৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কীয় ক্লিনিকেল শিক্ষা, তত্ত্বাৱধান আৰু প্ৰশ্নসমূহ একত্ৰিত কৰি "স্ক্ৰীনৰ যুগত নফছক পুনৰ প্ৰশিক্ষণ: মুছলমান যুৱক-যুৱতীৰ আচৰণগত নিচাৰ বাবে এক TIIP ফ্ৰেমৱৰ্ক" (Retraining the Nafs in the Age of the Screen: A TIIP Framework for Behavioural Addiction in Muslim Youth) শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰ উপস্থাপন কৰে।
২০২৫ চনত 'সৰ্বভাৰতীয় মুছলিম উন্নয়ন পৰিষদ'ৰ দ্বাৰা তেওঁক "৪০ অনূৰ্ধ্বৰ ৪০ জন শীৰ্ষ নেতা"ৰ মাজৰ এজন হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। ই তেওঁৰ কেৰিয়াৰত আন এক মাইলৰ খুঁটি সংযোজন কৰে, যি মানসিক স্বাস্থ্যৰ আলোচনাক অধিক সহজলভ্য আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্য কৰি তোলাত কেন্দ্ৰীভূত।
ৰজনিৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উপদেশটোৱেই হয়তো আটাইতকৈ সৰল। "পৰিস্থিতি একেবাৰে বেয়া হোৱালৈকে অপেক্ষা নকৰিব," তেওঁ কয়। "এবাৰ পৰামৰ্শ ল'লে সেয়া যথেষ্ট সহায়ক হ'ব পাৰে।" ৰজনিৰ মতে, সহায় বিচৰা মানেই এজন মানুহ বিফল হোৱা নহয়। ই কেৱল নিজৰ ভিতৰত কি ঘটি আছে সেয়া বুজি পোৱাৰ এক সুন্দৰ আৰম্ভণিহে হ'ব পাৰে।
বৰ্তমানৰ এই যান্ত্ৰিক যুগত, য'ত প্ৰতিটো ক্ষণতে আমাক নিজৰ কৰ্মদক্ষতা, বাহ্যিক ৰূপ বা সম্পৰ্কবোৰক সৰ্বোত্তম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হয়, তাত ৰজনিৰ আটাইতকৈ ব্যতিক্ৰমী পৰামৰ্শটোৱেই হৈছে- অলপ ৰৈ নিজৰ অন্তৰাত্মাৰ ফালে ঘূৰি চোৱা। কাৰণ, তেওঁৰ দৃষ্টিত মানসিক স্বাস্থ্য মানে কেৱল সমস্যাৰ সৈতে যুঁজিবলৈ শিকাটোৱেই নহয়। ই হৈছে বৌদ্ধিক বিকাশ, ব্যক্তিগত উন্নতি, নিজৰ 'নফছ'ক বুজি পোৱা, জীৱনৰ গভীৰ উদ্দেশ্যৰ সৈতে পুনৰ সংযোগ স্থাপন কৰা আৰু নিজকে এনে এটা প্ৰশ্ন কৰা যাৰ উত্তৰ কোনো কম্পিউটাৰ এলগৰিথমে আমাক দিব নোৱাৰেঃ "আচলতে আমি কি হৈ গৈ আছোঁ?"
