অনিকা মাহেশ্বৰী / নতুন দিল্লী
জম্মু-কাশ্মীৰৰ উত্তৰ কাশ্মীৰৰ যুৱক ছায়েম হাইদৰৰ কাহিনী কেৱল এগৰাকী অসাধাৰণ প্ৰতিভাসম্পন্ন শিল্পীৰ কাহিনী নহয়। এয়া হৈছে অদম্য ইচ্ছাশক্তি, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, আত্মবিশ্বাস আৰু সাহসৰ এক অনন্য কাহিনী। সীমিত সা-সুবিধা আৰু নানা প্ৰতিকূলতাৰ মাজতো নিজৰ বাবে এক সুকীয়া পৰিচয় গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হোৱা এই যুৱকজন আজি ‘কাশ্মীৰৰ ৰবৰ বয়’ হিচাপে পৰিচিত।
ছায়েমৰ শৰীৰৰ অসাধাৰণ নমনীয়তা, আশ্চৰ্যকৰ কৌশল আৰু নিজৰ শৰীৰৰ ওপৰত থকা অভূতপূৰ্ব নিয়ন্ত্ৰণ দেখি মানুহ বিস্ময়ত হতবাক হৈ পৰে। কোনোবাই তেওঁক ৰবৰৰ দৰে নমনীয় শৰীৰৰ অধিকাৰী বুলি কয়, আন কোনোবাই আকৌ তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন দেখি ভাবিবলৈ বাধ্য হয় যে মানুহৰ শৰীৰ ইমানখিনি নমনীয় হ’ব পাৰে কেনেকৈ! কিন্তু এই আশ্চৰ্যকৰ কৌশলবোৰৰ আঁৰত লুকাই আছে বছৰ বছৰ ধৰি কৰা কঠোৰ অনুশীলন, আঘাতৰ যন্ত্ৰণা, আৰ্থিক সংকট, পৰিয়ালৰ উদ্বেগ, আপোনজনৰ উৎসাহ আৰু এনে এগৰাকী ব্যক্তিৰ স্মৃতি, যিয়ে কঠিন সময়তো ছায়েমৰ অন্তৰত লুকাই থকা প্ৰতিভাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল।
ছায়েম হাইদৰ
আজি ছায়েম হাইদৰে নিজৰ ব্যতিক্ৰমী কলাৰ জৰিয়তে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁ ডিঙি প্ৰায় ১৮০ ডিগ্ৰীলৈ ঘূৰোৱা, হাত-ভৰি অস্বাভাৱিকভাৱে ভাঁজ কৰা আৰু তাঁৰবিহীন টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ দৰে কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰে। বিশেষকৈ টেনিছ ৰেকেটৰ সৈতে কৰা তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনে যথেষ্ট চৰ্চা লাভ কৰিছে। ছায়েমৰ মতে, তেওঁ মাত্ৰ এক মিনিটৰ ভিতৰত পাঁচবাৰকৈ তাঁৰবিহীন টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। এই কৃতিত্বৰ বাবে তেওঁ ‘ইণ্টাৰনেচনেল বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ’ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ‘ইনফ্লুৱেন্সাৰ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’ আৰু ‘ভাৰত বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’ৰ সৈতে জড়িত সন্মান লাভ কৰাৰ কথাও উল্লেখ কৰে।
ছায়েমৰ বাবে এই সাফল্যসমূহ কেৱল বঁটা বা সন্মানতে সীমাবদ্ধ নহয়। এইবোৰ তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সংগ্ৰামৰ স্বীকৃতি। জীৱনৰ বাটত বাৰে বাৰে উজুটি খায়ো পুনৰ থিয় দিয়া আৰু নিজৰ সপোনৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱাৰ সাহসৰ একো একোটা নিদৰ্শন। কিন্তু ছায়েমৰ কাহিনী ভালদৰে বুজিবলৈ হ’লে তেওঁৰ অভিলেখ আৰু সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’বোৰৰ বাহিৰেও অতীতৰ সেই দিনবোৰলৈ উভতি চাব লাগিব, যেতিয়া এই সকলোবোৰৰ আৰম্ভণিও হোৱা নাছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ বাবে নাছিল কোনো উন্নত প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, নাছিল আধুনিক সঁজুলি বা নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰাকৈ কোনো ডাঙৰ মঞ্চ। তেওঁৰ একমাত্ৰ সম্বল আছিল আনতকৈ কিছু পৃথক কাম কৰাৰ প্ৰবল ইচ্ছা। সেই ইচ্ছাই লাহে লাহে তেওঁৰ চখক এক গভীৰ অনুৰাগলৈ আৰু সেই অনুৰাগক তেওঁৰ নিজস্ব পৰিচয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে।
১৩ বছৰ বয়সত দেখা এটা সপোনে সলনি কৰিলে জীৱনৰ গতিপথ
ছায়েম হাইদৰৰ এই ব্যতিক্ৰমী কলাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল কৈশোৰ কালতে। মাত্ৰ ১৩ বছৰ বয়সতে তেওঁ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগৰ সঞ্চালন, নৃত্য আৰু অসাধাৰণ শাৰীৰিক কৌশলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ’বলৈ ধৰে। ইণ্টাৰনেটত বিভিন্ন ভিডিঅ’ চাই তেওঁ উপলব্ধি কৰিছিল যে, নৃত্য আৰু শাৰীৰিক কলা-কৌশলৰ জগতখনত এনে বহু কাম আছে, যিবোৰ সাধাৰণ মানুহৰ বাবে সহজসাধ্য নহয়। এই কৌতূহলেই তেওঁক নতুন কিবা এটা শিকিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। আৰম্ভণিতে তেওঁ নৃত্যৰ বিভিন্ন ভিডিঅ’ চাই তাত দেখুওৱা ভংগীমা আৰু কৌশলবোৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। লাহে লাহে তেওঁ ‘পপিং’ আৰু ‘এনিমেচন ডান্স’ৰ প্ৰতি অধিক আকৰ্ষিত হৈ পৰে। এই নৃত্যশৈলীবোৰত শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগ নিয়ন্ত্ৰিতভাৱে সঞ্চালন কৰা, পেশীৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰখা আৰু এনে কিছুমান ভংগীমা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, যিবোৰ দেখিবলৈ এনিমেটেড চৰিত্ৰৰ গতিবিধিৰ দৰে লাগে।
ছায়েমে জনোৱা মতে, ২০১০ চনৰ আশে-পাশে তেওঁ এনে ভিডিঅ’ চোৱা আৰু সেইবোৰ অনুকৰণ কৰি অনুশীলন কৰাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। সেই সময়ত তেওঁ হয়তো কল্পনাও কৰা নাছিল যে কেৱল চখৰ বাবে শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰা এই কলাই এদিন তেওঁক ‘কাশ্মীৰৰ ৰবৰ বয়’ হিচাপে পৰিচয় দিব। প্ৰথম অৱস্থাত কোনো ডাঙৰ একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ সুযোগ তেওঁৰ নাছিল। ইণ্টাৰনেটত ভিডিঅ’ চাই, তাৰ পৰা শিকিবলৈ চেষ্টা কৰি তেওঁ ঘৰতে অনুশীলন কৰিছিল। প্ৰতিটো নতুন কৌশল তেওঁৰ বাবে আছিল একোটা নতুন প্ৰত্যাহ্বান। আৰু প্ৰতিবাৰ সফল হোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ মনত আৰু ভালকৈ শিকাৰ আগ্ৰহ বাঢ়ি গৈছিল।
নৃত্যৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই যাত্ৰাই ক্ৰমে যোগ আৰু ‘কণ্টৰচন’ নামৰ এক বিশেষ শাৰীৰিক কলালৈ গতি কৰে। কণ্টৰচন হৈছে এনে এক কলা, য’ত শিল্পীয়ে নিজৰ শৰীৰ অসাধাৰণভাৱে ভাঁজ কৰি বিভিন্ন কঠিন ভংগীমা প্ৰদৰ্শন কৰে। এই কলাৰ বাবে কেৱল শৰীৰৰ নমনীয়তাই যথেষ্ট নহয়; ইয়াৰ লগতে প্ৰয়োজন সঠিক কৌশল, শৰীৰৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ, নিয়মীয়া অনুশীলন আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰতি সজাগতা।
ছায়েমে কেৱল এই কলা চাই বিস্মিত হৈ থকাৰ পৰিৱৰ্তে নিজেই ইয়াক আয়ত্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ইউটিউব আৰু সামাজিক মাধ্যমত উপলব্ধ ভিডিঅ’ৰ সহায়ত তেওঁ এই বিষয়ে জ্ঞান আহৰণ কৰে আৰু দৈনন্দিন জীৱনত নিয়মীয়াকৈ অনুশীলন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ মতে, এই কলাত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিবলৈ তেওঁ বহু বছৰ ধৰি কঠোৰ অনুশীলন কৰিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰায় এটা দশক ধৰি অবিৰত পৰিশ্ৰম কৰাৰ পিছতহে তেওঁ নিজৰ দক্ষতাক এনে এক পৰ্যায়লৈ লৈ যাবলৈ সক্ষম হয়, য’ত তেওঁৰ কৌশল দেখি মানুহ আশ্চৰ্যচকিত হ’বলৈ ধৰে।
এই সময়ছোৱাত তেওঁ হাজিনৰ মাৰ্শ্বেল আৰ্টৰ প্ৰশিক্ষক আফাক ছাদীৰ পৰাও প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। ছায়েমৰ মতে, আফাক ছাদীয়ে তেওঁক ষ্ট্ৰেচিং আৰু শৰীৰৰ নমনীয়তা বৃদ্ধিৰ বিভিন্ন কৌশল আয়ত্ত কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ দিহা-পৰামৰ্শই ছায়েমক এই কলা অধিক শৃংখলাবদ্ধ আৰু সুপৰিকল্পিতভাৱে শিকাৰ সুযোগ দিয়ে। ছায়েমৰ এই যাত্ৰাই আমাক মনত পেলাই দিয়ে যে, প্ৰতিভাৰ বিকাশৰ বাবে সদায় ডাঙৰ মঞ্চ বা ব্যয়বহুল সা-সুবিধাৰ প্ৰয়োজন নহয়। কেতিয়াবা এটা সৰু ভিডিঅ’, এটা নতুন চিন্তা বা কিবা এটা শিকাৰ প্ৰবল ইচ্ছাই মানুহৰ জীৱনৰ গতিপথ সলনি কৰি দিব পাৰে। অৱশ্যে সেই ইচ্ছাক বাস্তৱ সফলতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ প্ৰয়োজন অপৰিসীম ধৈৰ্য, একাগ্ৰতা আৰু বছৰ বছৰ ধৰি কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰম।
নৃত্যৰ ভিডিঅ’ৰে পৰিচয় নোপোৱাত বাছি ল’লে এক ব্যতিক্ৰমী পথ
ছায়েম হাইদৰে সামাজিক মাধ্যমত নৃত্যৰ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰাৰ জৰিয়তে নিজৰ কলাত্মক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বিচাৰিছিল যে, মানুহে তেওঁৰ নৃত্যৰ কৌশল চাওক আৰু তেওঁৰ প্ৰতিভাই স্বীকৃতি লাভ কৰক। কিন্তু আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত তেওঁ আশা কৰা ধৰণে সঁহাৰি লাভ কৰা নাছিল। তেওঁ নিয়মীয়াকৈ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰিছিল, অনুশীলনো অব্যাহত ৰাখিছিল। তথাপি নিজৰ বাবে এক সুকীয়া পৰিচয় গঢ়ি তোলাটো সহজ হোৱা নাছিল। এনে পৰিস্থিতিত বহুতে হতাশ হৈ চেষ্টা এৰি দিয়ে। কিন্তু ছায়েমে হাৰ মানিবলৈ বিচৰা নাছিল। তেওঁ নিজৰ আগ্ৰহ আৰু প্ৰতিভাক নতুন ৰূপত প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
এদিন তেওঁ কণ্টৰচন আৰু ‘আৰ্ম কণ্টৰচন’ৰ সৈতে জড়িত এটা ভিডিঅ’ দেখিছিল। সেই ভিডিঅ’টোৱে তেওঁৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। তেওঁৰ অনুভৱ হয় যে, এই বিশেষ কলাৰ জৰিয়তে তেওঁ আনৰ পৰা পৃথক এক পৰিচয় গঢ়ি তুলিব পাৰিব। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ এই কলা শিকিবলৈ আৰু ভিডিঅ’ৰ মাধ্যমেৰে মানুহৰ মাজলৈ লৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। প্ৰথমবাৰৰ বাবে এনে কৌশলৰ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰি সামাজিক মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰাৰ পিছতে তেওঁ ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ ধৰে। তেওঁৰ এটা ভিডিঅ’ ভাইৰেল হয় আৰু মানুহৰ মাজত তেওঁৰ প্ৰতিভাক লৈ কৌতূহল বৃদ্ধি পায়। এই সঁহাৰিয়ে ছায়েমৰ আত্মবিশ্বাস বহুগুণে বঢ়াই তোলে। তেওঁ উপলব্ধি কৰে যে, তেওঁৰ এই ব্যতিক্ৰমী দক্ষতাই মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে।
তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ ন ন শাৰীৰিক ভংগীমা আৰু কঠিন কৌশল আয়ত্ত কৰাৰ চেষ্টা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কেৱল আগতে শিকা কৌশলবোৰ পুনৰাবৃত্তি কৰাতে সীমাবদ্ধ থাকিব বিচৰা নাছিল। বৰং নিজৰ কলাত নতুনত্ব আনিবলৈ আৰু অধিক জটিল কৌশল আয়ত্ত কৰিবলৈ আগ্ৰহী হৈ উঠিছিল। লাহে লাহে সামাজিক মাধ্যম তেওঁৰ প্ৰতিভা প্ৰকাশৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ মঞ্চ হৈ পৰে। যি ছায়েমে এসময়ত মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল, সেই ছায়েমৰ ভিডিঅ’বোৰেই পিছলৈ মানুহৰ মাজত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰে। তেওঁৰ বাবে এই পৰিৱৰ্তন কেৱল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাৰ কথাই নাছিল। ই আছিল নিজৰ ওপৰত ৰখা অটল বিশ্বাসৰ জয়। কঠিন সময়তো অনুশীলন অব্যাহত ৰখা আৰু নিজৰ সপোনৰ পৰা আঁতৰি নোযোৱাৰ এক মধুৰ ফল।
ছায়েম হাইদৰ
ডিঙি ১৮০ ডিগ্ৰীলৈ ঘূৰোৱাৰ আশ্চৰ্যকৰ কৌশলে হতবাক কৰে দৰ্শকক
ছায়েম হাইদৰৰ আটাইতকৈ চৰ্চিত বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে তেওঁৰ শৰীৰৰ অসাধাৰণ নমনীয়তা। তেওঁৰ কিছুমান কৌশল ইমানেই আশ্চৰ্যকৰ যে, সেইবোৰ দেখি দৰ্শক কিছু মুহূৰ্তৰ বাবে হতবাক হৈ পৰে। তেওঁ নিজৰ ডিঙি প্ৰায় ১৮০ ডিগ্ৰীলৈ ঘূৰোৱাৰ কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰে। একেদৰে হাত-ভৰি অস্বাভাৱিকভাৱে ভাঁজ কৰি নিজৰ শৰীৰৰ ওপৰত থকা অসাধাৰণ নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰিচয় দিয়ে। ‘আৱাজ দ্য ভইচ’ৰ সৈতে হোৱা এক বিশেষ কথোপকথনৰ সময়তো ছায়েমে নিজৰ ডিঙি প্ৰায় ১৮০ ডিগ্ৰীলৈ ঘূৰোৱাৰ কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। অনুষ্ঠানটোৰ সঞ্চালিকা অনিকা মাহেশ্বৰীয়ে তেওঁৰ এই ব্যতিক্ৰমী কলাৰ বিষয়ে জানিব বিচৰাত ছায়েমে কয় যে, তেওঁ বহু বছৰ ধৰি এই কৌশলৰ অনুশীলন কৰি আহিছে।
সাক্ষাৎকাৰৰ সময়ত তেওঁৰ এই প্ৰদৰ্শনে কথোপকথনটোক অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তোলে। কাৰণ এয়া কেৱল কোনো ভিডিঅ’ত দেখা কৌশল নাছিল, বৰং তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সাধনা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ এক জীৱন্ত নিদৰ্শন আছিল। সাধাৰণতে এনে আশ্চৰ্যকৰ কৌশল দেখিলে মানুহে শিল্পীগৰাকীৰ শৰীৰক ৰবৰৰ সৈতে তুলনা কৰে। ছায়েমৰ ক্ষেত্ৰতো ঠিক তেনেকুৱাই হৈছিল। যেতিয়া দৰ্শকে তেওঁক নিজৰ শৰীৰ অস্বাভাৱিকভাৱে ভাঁজ কৰি কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰা দেখিছিল, তেতিয়া বহুতে তেওঁৰ শৰীৰ ৰবৰৰ দৰে নমনীয় বুলি মন্তব্য কৰিছিল। মানুহৰ এনে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ পৰাই তেওঁ ‘কাশ্মীৰৰ ৰবৰ বয়’ নামেৰে পৰিচিত হৈ পৰে। ছায়েমৰ বাবে এই নামেই পিছলৈ তেওঁৰ এক বিশেষ পৰিচয় হৈ উঠে। যি কলা তেওঁ এসময়ত নিজৰ ঘৰতে অকলে অনুশীলন কৰি শিকিছিল, সেই কলাই আজি তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব আৰু ৰাজহুৱা পৰিচয়ৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ হৈ পৰিছে।
অৱশ্যে এনেধৰণৰ অসাধাৰণ শাৰীৰিক কৌশল প্ৰদৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট বিপদৰ আশংকাও থাকে। সেয়েহে ছায়েমৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা এই কথাও শিকিব পাৰি যে, এনে কঠিন কৌশল কেৱল প্ৰশিক্ষিত বিশেষজ্ঞৰ তত্ত্বাৱধানত, সঠিক পদ্ধতি আৰু প্ৰয়োজনীয় সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ মাজতহে শিকিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত। নিজৰ শৰীৰৰ সামৰ্থ্য আৰু সীমাবদ্ধতা ভালদৰে নুবুজাকৈ এনে কঠিন কৌশল অনুকৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে গুৰুতৰ আঘাত পোৱাৰ আশংকা থাকে।
টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ এক অনন্য কৌশল
ছায়েম হাইদৰৰ আটাইতকৈ চৰ্চিত কৌশলসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱা। এই কৌশলটো দেখিবলৈ যিমানেই অসম্ভৱ যেন নালাগক কিয়, ইয়াক সফলতাৰে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ শৰীৰৰ অসাধাৰণ নমনীয়তা, ভাৰসাম্য, গতি আৰু সঠিক কৌশলৰ বিশেষ প্ৰয়োজন হয়। তাঁৰবিহীন টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে গোটেই শৰীৰ পাৰ কৰাবলৈ হ’লে শিল্পীগৰাকীয়ে প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে নিজৰ শৰীৰৰ অৱস্থান আৰু গতিবিধিৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিব লাগে।
ছায়েমে জনোৱা মতে, এগৰাকী বিদেশী শিল্পীৰ ভিডিঅ’ চাই তেওঁ এই বিশেষ কৌশলটো প্ৰদৰ্শন কৰাৰ কথা ভাবিছিল। ভিডিঅ’টোত তেওঁ দেখিছিল যে, এগৰাকী আমেৰিকান শিল্পীয়ে এক মিনিটৰ ভিতৰত দুবাৰকৈ টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে নিজৰ শৰীৰ পাৰ কৰাবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই প্ৰদৰ্শনে ছায়েমৰ মনত এক নতুন প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ভাবিবলৈ ধৰিলে যে, তেওঁ নিজেও এই কৌশলটো আয়ত্ত কৰিব পাৰিবনে? আৰু যদি নিজৰ গতি আৰু কৌশল উন্নত কৰে, তেন্তে সেই শিল্পীগৰাকীতকৈও ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰিবনে?
এই চিন্তাৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল তেওঁৰ অনুশীলনৰ আন এক নতুন অধ্যায়। আৰম্ভণিৰ প্ৰচেষ্টাবোৰ মুঠেও সহজ নাছিল। বহুবাৰ তেওঁ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল, আনকি আঘাতো পাইছিল। কিন্তু ইমানৰ পিছতো তেওঁ অনুশীলন বন্ধ কৰা নাছিল। বৰং নিজৰ কৌশল অধিক ভালদৰে বুজিবলৈ, শৰীৰৰ অৱস্থান সঠিক কৰিবলৈ আৰু গতি বৃদ্ধি কৰিবলৈ অধিক মনোযোগ দিছিল। ছায়েমৰ মতে, অৱশেষত তেওঁ এক মিনিটৰ ভিতৰত পাঁচবাৰকৈ টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০২৫ চনৰ জুলাই মাহত এক মিনিটৰ ভিতৰত পাঁচবাৰকৈ তাঁৰবিহীন টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ এই কৃতিত্বই ‘ইণ্টাৰনেচনেল বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ’ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। এয়া তেওঁৰ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাফল্য আছিল। ছায়েমৰ দাবী অনুসৰি, তেওঁৰ নামত চাৰিটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ, এটা ইনফ্লুৱেন্সাৰ ৰেকৰ্ড আৰু ভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ এটা অভিলেখো নথিভুক্ত আছে। অৱশ্যে এই সাফল্যসমূহৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কৰা দাবী আৰু সংশ্লিষ্ট অভিলেখ সংস্থাসমূহৰ প্ৰমাণ পৃথকভাৱে বিবেচনা কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু এই কথাত সন্দেহ নাই যে, টেনিছ ৰেকেটৰ সৈতে কৰা এই ব্যতিক্ৰমী কৌশল তেওঁৰ ৰাজহুৱা পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছে।
এই সাফল্যৰ আঁৰত কেৱল শৰীৰৰ নমনীয়তাই নাছিল। ইয়াৰ সৈতে জড়িত আছিল এগৰাকী শিল্পীৰ অপৰিসীম ধৈৰ্য আৰু দৃঢ় সংকল্প। আন এগৰাকী শিল্পীৰ প্ৰদৰ্শন দেখি নিজৰ দক্ষতাক অধিক উন্নত কৰাৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰা ছায়েমে কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ জৰিয়তে নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীত বাৰে বাৰে এটা কথাই স্পষ্ট হৈ উঠে যে, তেওঁ কোনো কঠিন পৰিস্থিতিক শেষ বাধা বুলি ভাবি থমকি ৰ’ব নিবিচাৰে। বৰং প্ৰতিটো প্ৰতিকূলতাক নতুন কিবা শিকাৰ আৰু নিজকে অধিক উন্নত কৰাৰ সুযোগ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
হাতৰ হাড় ভাঙিল, তথাপি সপোনৰ ওচৰত হাৰ নামানিলে ছায়েমে
ছায়েম হাইদৰৰ সফলতাৰ আঁৰত লুকাই আছে সংগ্ৰামৰ এনে এক অধ্যায়, যিয়ে তেওঁৰ জীৱন কাহিনীক অধিক আৱেগিক কৰি তোলে। যেতিয়া তেওঁ ‘আৰ্ম কণ্টৰচন’ৰ কৌশল শিকি আছিল, তেতিয়াই তেওঁৰ বাওঁহাতৰ হাড় ভাঙিছিল। এই আঘাত তেওঁৰ বাবে অত্যন্ত কষ্টদায়ক অভিজ্ঞতা আছিল। ছায়েমৰ মতে, আঘাত পোৱাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ হাতখন ভালদৰে লৰচৰ কৰিব পৰা নাছিল। যি শৰীৰক তেওঁ নিজৰ প্ৰতিভাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি বুলি ভাবিছিল, সেই শৰীৰতে পোৱা আঘাতে কিছুদিনৰ বাবে তেওঁৰ অনুশীলনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এনে পৰিস্থিতিত হতাশ হৈ পৰাটো স্বাভাৱিক। বিশেষকৈ যেতিয়া কোনো ব্যক্তিয়ে নিজৰ সপোন পূৰণৰ বাবে একাগ্ৰতাৰে পৰিশ্ৰম কৰি থাকে আৰু হঠাতে আঘাতৰ বাবে সকলো অনুশীলন বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়।
কিন্তু এই কঠিন সময়তো ছায়েমে নিজৰ প্ৰিয় কলা সম্পূৰ্ণৰূপে এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা নাছিল। আঘাতৰ পৰা সুস্থ হৈ উঠাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে। বিভিন্ন ভিডিঅ’ চাই নতুন নতুন কৌশল বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু লাহে লাহে নিজৰ দক্ষতা আগৰ দৰে উন্নত কৰাৰ কামত মনোনিৱেশ কৰে। তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টাই এটা কথা স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে, সাহসৰ অৰ্থ কেৱল কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰাই নহয়। কেতিয়াবা আঘাত, ব্যৰ্থতা আৰু বাধা-বিঘিনিৰ পিছতো পুনৰ নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিব পৰাটোৱেই হৈছে প্ৰকৃত সাহস। অৱশ্যে আঘাতৰ পিছত পুনৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰাৰ আগতে চিকিৎসকৰ উপযুক্ত পৰামৰ্শ আৰু বিশেষজ্ঞৰ অনুমতি লোৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী। ছায়েমৰ প্ৰাৰম্ভিক অভিজ্ঞতাই এই কথাও সোঁৱৰাই দিয়ে যে, কেৱল ইণ্টাৰনেটত ভিডিঅ’ চাই বিপজ্জনক শাৰীৰিক কৌশল শিকিবলৈ চেষ্টা কৰাটো নিৰাপদ নহয়। টেনিছ ৰেকেটৰ কৌশল অনুশীলন কৰাৰ সময়তো ছায়েমে কেইবাবাৰো আঘাতৰ সন্মুখীন হৈছিল। তেওঁ জনোৱা মতে, কিছুমান প্ৰচেষ্টাৰ সময়ত শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশত আঘাত পোৱাৰ পিছত তেওঁ উপলব্ধি কৰিছিল যে, এনে কঠিন কৌশলৰ অনুশীলনৰ বাবে এক নিৰাপদ স্থানৰ প্ৰয়োজন।
ছায়েম হাইদৰ
তেওঁৰ মনলৈ আহিছিল যে, যদি এনে এখন ঠাই থাকিলহেঁতেন, য’ত প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি আৰু অভিজ্ঞ প্ৰশিক্ষকৰ সহায়ত সুৰক্ষিতভাৱে অনুশীলন কৰিব পৰা যায়, তেন্তে তেওঁৰ দৰে শিল্পীসকল যথেষ্ট উপকৃত হ’লহেঁতেন। কিন্তু সেই সময়ত তেওঁৰ বাবে তেনে কোনো ব্যৱস্থা উপলব্ধ নাছিল। সেয়েহে তেওঁ নিজৰ ঘৰতে অনুশীলনৰ বাবে এক বিশেষ স্থান সাজি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰে, শ্বীট লগায়, আইনা স্থাপন কৰে আৰু টেনিছ ৰেকেটৰ দৰে সঁজুলিৰ সহায়ত নিজৰ কলাৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে। এই ব্যৱস্থা কোনো ডাঙৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ দৰে উন্নত নাছিল। কিন্তু তেওঁৰ হাতত যিখিনি সুবিধা আছিল, সেইখিনিকে সম্বল কৰি তেওঁ নিজৰ সাধনা অব্যাহত ৰখাৰ পথ বিচাৰি উলিয়াইছিল।
ঘৰত লুকাই অনুশীলন, মাতৃৰ উদ্বেগ আৰু পৰিয়ালৰ সলনি হোৱা দৃষ্টিভংগী
ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীত তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ভূমিকাও অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। যেতিয়া তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঘৰত নিজৰ শৰীৰ অস্বাভাৱিকভাৱে ভাঁজ কৰি বিভিন্ন কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁৰ মাতৃ যথেষ্ট আতংকিত হৈ পৰিছিল। পুতেকে কিয় এনেধৰণৰ বিপজ্জনক শাৰীৰিক কৌশলৰ অনুশীলন কৰিছে, সেই কথা বুজি পোৱাটো তেওঁৰ বাবে সহজ নাছিল। তেওঁৰ আশংকা হৈছিল, কিজানিবা পুতেকে নিজকে গুৰুতৰভাৱে আঘাত কৰে। পৰিয়ালৰ এনে উদ্বেগ একেবাৰেই স্বাভাৱিক আছিল। এগৰাকী মাতৃৰ বাবে সন্তানৰ সুৰক্ষাই আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেয়েহে পুতেকে এনে অস্বাভাৱিক কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰা দেখিলে তেওঁৰ মনত অঘটন ঘটাৰ ভয়ে বাহ লৈছিল।
ছায়েমে কথোপকথনৰ সময়ত জনাইছিল যে, প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ পৰিয়ালৰ লোকৰ চকুৰ আঁৰত লুকাই অনুশীলন কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ জানিছিল যে, পৰিয়ালৰ লোকসকলে তেওঁৰ সুৰক্ষাৰ কথা ভাবিয়েই উদ্বিগ্ন হৈ পৰে। কিন্তু আনহাতে, নিজৰ কলা শিকা আৰু তাক অধিক উন্নত কৰাৰ ইচ্ছাও তেওঁৰ মনত দিনকদিনে বাঢ়ি গৈছিল। আৰম্ভণিতে পৰিয়ালৰ লোকসকলৰ বিশ্বাস হোৱা নাছিল যে, এনেধৰণৰ ব্যতিক্ৰমী কলাৰ জৰিয়তেও এটা সুন্দৰ ভৱিষ্যৎ গঢ়িব পৰা যায়। কিন্তু যেতিয়া ছায়েমৰ ভিডিঅ’বোৰ সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হ’বলৈ ধৰিলে আৰু মানুহে তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ প্ৰশংসা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া পৰিয়ালৰ দৃষ্টিভংগীও লাহে লাহে সলনি হ’বলৈ ধৰে।
পৰিয়ালৰ লোকসকলে উপলব্ধি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে, ছায়েম কেৱল এটা অদ্ভুত চখৰ পিছত দৌৰি থকা নাই। বৰং নিজৰ প্ৰতিভাক এক সুকীয়া পৰিচয় দিবলৈ তেওঁ আন্তৰিকতাৰে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে। পৰিয়ালৰ মনোভাৱৰ এই পৰিৱৰ্তনৰ আঁৰত ছায়েমৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টাৰ এক ডাঙৰ ভূমিকা আছিল। তেওঁ কেৱল কথাৰে নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰমাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল। বৰং নিয়মীয়া অনুশীলন, কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু সামাজিক মাধ্যমত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে দেখুৱাই দিছিল যে, তেওঁ এই ক্ষেত্ৰখনত আগবাঢ়ি যাবলৈ কিমান দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ।
যিকোনো যুৱক-যুৱতীৰ বাবেই এনে পৰিস্থিতি আৱেগিকভাৱে যথেষ্ট কঠিন হ’ব পাৰে, যেতিয়া নিজৰ সপোন এফালে আৰু পৰিয়ালৰ উদ্বেগ তথা সমাজৰ আশংকা আনফালে থাকে। ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীয়ে এই কথাই বুজাই দিয়ে যে, পৰিয়ালৰ উদ্বেগ আৰু অনুভূতিক সন্মান জনাইও নিজৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি একাগ্ৰ হৈ থকাটো সম্ভৱ। লগতে তেওঁৰ অভিজ্ঞতাই এই কথাও সোঁৱৰাই দিয়ে যে, যিকোনো বিপজ্জনক কামৰ ক্ষেত্ৰত পৰিয়ালৰ বিশ্বাস আৰু সহযোগিতা লাভ কৰিবলৈ হ’লে সুৰক্ষা, সঠিক প্ৰশিক্ষণ আৰু সাৱধানতাক সদায় অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
খুৰাকৰ অটল বিশ্বাস, যি আজিও জীয়াই আছে ছায়েমৰ হৃদয়ত
ছায়েম হাইদৰৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ আৱেগিক অধ্যায়টো তেওঁৰ খুৰাকৰ সৈতে জড়িত। কথোপকথনৰ সময়ত খুৰাকৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি ছায়েমে জনায় যে, তেওঁ সদায় ছায়েমক উৎসাহ আৰু সাহস যোগাইছিল। যেতিয়া আন মানুহে তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী কলাক লৈ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছিল বা এনে কলাৰ জৰিয়তে কোনো ভৱিষ্যৎ গঢ়িব নোৱাৰি বুলি কৈছিল, তেতিয়া খুৰাকেই তেওঁক আগবাঢ়ি যাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। ছায়েমৰ মতে, খুৰাকে তেওঁক প্ৰায়ে কৈছিল যে এদিন তেওঁ নিশ্চয় নিজৰ নাম উজলাব আৰু নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ বলত ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈও সক্ষম হ’ব। সেই সময়ত হয়তো এই কথাবোৰ কেৱল আশাৰ বাণী আছিল, কিন্তু ছায়েমৰ বাবে ইয়াৰ মূল্য আছিল অপৰিসীম। এনে এক সময়ো আহিছিল, যেতিয়া অনুশীলনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় জোতা আৰু কাপোৰ কিনিবলৈও তেওঁৰ হাতত পৰ্যাপ্ত ধন নাছিল। এনে অভাৱ-অনাটনৰ মাজত নিজৰ সপোনক জীয়াই ৰখাটো সহজ নাছিল। কিন্তু সেই কঠিন দিনবোৰত খুৰাকৰ অটল বিশ্বাসেই তেওঁক আগবাঢ়ি যোৱাৰ সাহস দিছিল।
ছায়েমে আৱেগেৰে জনায় যে, তেওঁৰ খুৰাক এতিয়া আৰু এই পৃথিৱীত নাই। এই কথা মনত পৰিলে আজিও তেওঁ আৱেগিক হৈ পৰে। কাৰণ যি সময়ত তেওঁ নিজৰ সপোন পূৰণৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰি আছিল, সেই সময়ত খুৰাক তেওঁৰ কাষত থিয় দিছিল। আজি যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিভাই স্বীকৃতি লাভ কৰিছে, সামাজিক মাধ্যমত হাজাৰ হাজাৰ মানুহে তেওঁৰ ভিডিঅ’ চাইছে আৰু তেওঁৰ নামৰ সৈতে ‘কাশ্মীৰৰ ৰবৰ বয়’ পৰিচয়টো জড়িত হৈ পৰিছে, তেতিয়া খুৰাকে এদিন কোৱা কথাবোৰ তেওঁৰ মনলৈ বাৰে বাৰে উভতি আহে।
ছায়েমৰ বাবে আজিৰ সফলতা কেৱল নিজৰ কৃতিত্বক লৈ আনন্দ কৰাৰ বিষয় নহয়। ই হৈছে সেইজন আপোন মানুহৰ স্মৃতি জীয়াই ৰখাৰো এক মাধ্যম, যিয়ে কঠিন সময়ত তেওঁৰ ওপৰত অগাধ বিশ্বাস ৰাখিছিল। জীৱনত কেতিয়াবা এনে কিছুমান আপোন মানুহ থাকে, যিয়ে আমাৰ সপোনৰ ওপৰত সেই সময়তো বিশ্বাস কৰে, যেতিয়া আমি নিজেই নিজৰ ভৱিষ্যৎক লৈ সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত হ’ব নোৱাৰোঁ। সেই বিশ্বাসৰ প্ৰকৃত মূল্য তেতিয়াহে গভীৰভাৱে উপলব্ধি হয়, যেতিয়া সেই মানুহজন আমাৰ মাজত নাথাকে, কিন্তু তেওঁৰ কথাবোৰ আমাৰ জীৱনৰ সৈতে চিৰদিনৰ বাবে জড়িত হৈ ৰয়। ছায়েমৰ জীৱনযাত্ৰাত খুৰাকৰ উৎসাহ আজিও এক গভীৰ আৱেগিক শক্তি হিচাপে জীয়াই আছে। তেওঁৰ সপোনৰ আঁৰত এতিয়া কেৱল নিজৰ পৰিচয় গঢ়ি তোলাৰ আকাংক্ষাই নাই, আছে খুৰাকে তেওঁৰ ওপৰত ৰখা সেই অটল বিশ্বাসক সাৰ্থক কৰি তোলাৰ এক আন্তৰিক ইচ্ছাও।
আৰ্থিক সংকটৰ পৰা সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে উপাৰ্জনলৈ এক সংগ্ৰামী যাত্ৰা
ছায়েম হাইদৰৰ জীৱনত আৰ্থিক সমস্যাৰো অভাৱ নাছিল। তেওঁ জনোৱা মতে, এসময়ত নিজৰ বাবে এযোৰ জোতা বা প্ৰয়োজনীয় কাপোৰ কিনিবলৈও তেওঁৰ হাতত ধন নাছিল। এগৰাকী শিল্পীৰ বাবে অনুশীলনৰ প্ৰয়োজনীয় সা-সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিন্তু যেতিয়া দৈনন্দিন জীৱনৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তাখিনি পূৰণ কৰাই কঠিন হৈ পৰে, তেতিয়া নিজৰ সপোনৰ পিছত আগবাঢ়ি যোৱাটো আৰু অধিক প্ৰত্যাহ্বানজনক হৈ উঠে।
ছায়েমেও এনে পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। আৰ্থিক অসুবিধা দূৰ কৰিবলৈ তেওঁ সৰু-সুৰা কামো কৰিছিল। নিজৰ প্ৰয়োজনীয় খৰচ উলিয়াবলৈ তেওঁ পৰিশ্ৰম কৰিছিল, যাতে অভাৱৰ বাবে অনুশীলন সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰিবলগীয়া নহয়। তেওঁৰ সন্মুখত এফালে আছিল জীৱনৰ আৰ্থিক প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আনফালে আছিল সেই কলা, যাক তেওঁ নিজৰ পৰিচয় হিচাপে গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল। এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ অভাৱ-অনাটনৰ ওচৰত হাৰ মানি লোৱাৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ বাবে আগবাঢ়ি যোৱাৰ পথ বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। আৰম্ভণিতে সামাজিক মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰা তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰে আশা কৰা ধৰণে স্বীকৃতি লাভ কৰা নাছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁৰ কণ্টৰচনৰ ভিডিঅ’বোৰ ভাইৰেল হ’বলৈ ধৰিলে, তেতিয়া তেওঁৰ বাবে নতুন নতুন সুযোগৰ দুৱাৰ মুকলি হ’বলৈ ধৰে। লাহে লাহে সামাজিক মাধ্যমৰ পৰা তেওঁ উপাৰ্জন কৰিবলৈও সক্ষম হয়। ইয়াৰ ফলত অনুশীলনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী কিনা আৰু নিজৰ কলাক অধিক আগুৱাই নিয়াত তেওঁ সহায় লাভ কৰে।
ছায়েমৰ এই যাত্ৰাই দেখুৱাই দিয়ে যে, বৰ্তমানৰ ডিজিটেল মাধ্যমসমূহে এনে বহু প্ৰতিভাৱান ব্যক্তিৰ বাবে নতুন সুযোগৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যিসকলৰ হাতত পৰম্পৰাগত বা ডাঙৰ মঞ্চলৈ যোৱাৰ পৰ্যাপ্ত সা-সুবিধা নাথাকে। অৱশ্যে সামাজিক মাধ্যমত সফলতা লাভ কৰাৰ পথ সকলোৰে বাবে একে নহয় আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে নিয়মীয়া উপাৰ্জনৰো কোনো নিশ্চয়তা নাই। কিন্তু ছায়েমৰ ক্ষেত্ৰত ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’ আৰু দৰ্শকৰ ইতিবাচক সঁহাৰিয়ে তেওঁৰ প্ৰতিভাক অধিক সংখ্যক মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। আজি তেওঁ সামাজিক মাধ্যমত নিজৰ ব্যতিক্ৰমী দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু তাৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জনৰ এক অংশ অনুশীলন আৰু প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁৰ বাবে এই উপাৰ্জন কেৱল ধন ঘটাৰ মাধ্যম নহয়, বৰং নিজৰ সপোনক আৰ্থিকভাৱে আগুৱাই নিয়াৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সমল।
ছায়েম হাইদৰ
পাঁচ লাখৰো অধিক ইউটিউব ছাবস্ক্ৰাইবাৰ আৰু ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তা
ছায়েম হাইদৰৰ ডিজিটেল পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে তেওঁৰ ইউটিউব চেনেল ‘ৰবৰ বয় অৱ কাশ্মীৰ’। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ জনোৱা মতে, তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত পাঁচ লাখৰো অধিক ছাবস্ক্ৰাইবাৰ আছে। ইয়াৰ উপৰি ইনষ্টাগ্ৰামতো তেওঁৰ হাজাৰ হাজাৰ অনুৰাগী আছে। তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰত দেখিবলৈ পোৱা আশ্চৰ্যকৰ কৌশলসমূহে মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰতিভাক বৃহৎ সংখ্যক দৰ্শকৰ মাজলৈ লৈ যায়। ছায়েমৰ বাবে সামাজিক মাধ্যমে সেই দূৰত্ব বহু পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিছে, যি দূৰত্ব সাধাৰণতে সৰু অঞ্চলৰ শিল্পী আৰু ডাঙৰ মঞ্চসমূহৰ মাজত দেখা যায়। আগতে নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুযোগ তেওঁৰ বাবে যথেষ্ট সীমিত আছিল। কিন্তু ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰ দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ বিয়পি পৰিবলৈ ধৰে। মানুহে তেওঁৰ কৌশলবোৰ চালে, নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিলে আৰু তেওঁৰ পৰিচয় অধিক বিস্তৃত কৰাত অৰিহণা যোগালে।
তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ আঁৰত কেৱল শৰীৰৰ নমনীয়তাই মূল কাৰণ নহয়, বৰং তেওঁ প্ৰদৰ্শন কৰা কৌশলসমূহৰ অভিনৱত্বও ইয়াৰ অন্যতম কাৰণ। টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱা বা নিজৰ ডিঙি অস্বাভাৱিকভাৱে ঘূৰোৱাৰ দৰে প্ৰদৰ্শনে দৰ্শকৰ মনত গভীৰ কৌতূহলৰ সৃষ্টি কৰে। এই কৌতূহলেই মানুহক তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰ চাবলৈ আৰু আনৰ সৈতে ভাগ-বতৰা কৰিবলৈ আকৰ্ষিত কৰে। অৱশ্যে ছায়েমৰ বাবে সামাজিক মাধ্যমত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাটোৱেই জীৱনৰ শেষ লক্ষ্য নহয়। তেওঁ নিজৰ কলাক আৰু ডাঙৰ মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰে। লগতে তেওঁ বিচাৰে যে, মানুহে তেওঁক এগৰাকী এনে শিল্পী হিচাপে চিনি পাওক, যিয়ে নৃত্য, যোগ আৰু কণ্টৰচনৰ জৰিয়তে নিজৰ অনন্য প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিব পাৰে।
কাশ্মীৰৰ পৰা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ বিয়পি পৰিছে ছায়েমৰ কলা
ছায়েম হাইদৰে নিজৰ প্ৰতিভাক কেৱল নিজৰ অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা নাই। তেওঁ চণ্ডীগড়, অমৃতসৰ, ৰাজস্থান, জম্মু আৰু কাশ্মীৰকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত আয়োজিত অনুষ্ঠানত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ জনোৱা মতে, আৰক্ষী আৰু সেনাবাহিনীৰ সৈতে জড়িত অনুষ্ঠানসমূহতো তেওঁ নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। এনে অনুষ্ঠানবোৰে তেওঁক দৰ্শকৰ সন্মুখত নিজৰ দক্ষতা দাঙি ধৰাৰ লগতে মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ মূল্যৱান অভিজ্ঞতাও প্ৰদান কৰিছে। ছায়েমে জম্মুত শিশুসকলক নৃত্য আৰু যোগৰ প্ৰশিক্ষণো দিছে। তেওঁ জনোৱা মতে, এখন একাডেমীত প্ৰায় এবছৰৰ পৰা দুবছৰলৈকে তেওঁ শিশুসকলক প্ৰশিক্ষণ দিছিল। এই অভিজ্ঞতাই তেওঁক নৃত্য আৰু শাৰীৰিক কলা-কৌশল সম্পৰ্কে আহৰণ কৰা নিজৰ জ্ঞান আনৰ মাজত বিলাই দিয়াৰ সুযোগ দিছিল।
অৱশ্যে বৰ্তমান তেওঁ মূলতঃ নিজৰ কলাক অধিক উন্নত কৰা আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত কাম-কাজত মনোনিৱেশ কৰিছে। ছায়েমৰ বাবে প্ৰতিখন নতুন মঞ্চই হৈছে এক নতুন সুযোগ। মঞ্চত সফলতাৰে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ কেৱল কঠিন কৌশল আয়ত্ত কৰিলেই নহয়, সেই কৌশল দৰ্শকৰ সন্মুখত কেনেদৰে উপস্থাপন কৰা হ’ব, সেয়াও ভালদৰে বুজি পোৱাটো প্ৰয়োজনীয়। ছায়েমে জনোৱা মতে, কোনো অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ এদিন বা দুদিন আগৰে পৰাই তেওঁ ঘৰতে বিশেষভাৱে অনুশীলন আৰম্ভ কৰে। মঞ্চৰ কোন ঠাইত কোনটো কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিব আৰু সমগ্ৰ প্ৰদৰ্শনৰ ক্ৰম কেনেকুৱা হ’ব, সেই বিষয়ে তেওঁ আগতীয়াকৈ পৰিকল্পনা কৰে। ইয়াৰ পিছত সেই পৰিকল্পনা অনুসৰি তেওঁ অনুশীলন চলায়, যাতে দৰ্শকৰ সন্মুখত নিজৰ কলা সুন্দৰ আৰু আকৰ্ষণীয়ভাৱে দাঙি ধৰিব পাৰে।
তেওঁৰ এই প্ৰস্তুতিয়ে প্ৰমাণ কৰে যে, মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰাটো তেওঁৰ বাবে কেৱল হঠাতে কিছুমান আশ্চৰ্যকৰ কৌশল দেখুওৱাৰ বিষয় নহয়। বৰং প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শনক তেওঁ যথেষ্ট গুৰুত্বসহকাৰে গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ বাবে তেওঁ শাৰীৰিক অনুশীলনৰ সমান্তৰালভাৱে মানসিকভাৱেও নিজকে প্ৰস্তুত কৰে আৰু প্ৰতিবাৰেই নিজৰ উপস্থাপন অধিক উন্নত আৰু আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰে।
সন্মান আৰু অভিলেখে যোগাইছে নতুন প্ৰেৰণা, কিন্তু লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ এতিয়াও বাকী বহু বাট
ছায়েম হাইদৰে নিজৰ জীৱনত লাভ কৰা বিভিন্ন সন্মান আৰু অভিলেখক বিশেষ গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁ জনোৱা মতে, ‘ইণ্টাৰনেচনেল বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ’, ‘ভাৰত বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’ আৰু ‘ইনফ্লুৱেন্সাৰ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’ৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন সন্মান লাভ কৰিছে। বিশেষকৈ টেনিছ ৰেকেটৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে সমগ্ৰ শৰীৰ পাৰ কৰোৱাৰ কৌশলৰ বাবে ‘ইণ্টাৰনেচনেল বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ’ৰ পৰা লাভ কৰা স্বীকৃতি তেওঁৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই সন্মানসমূহে তেওঁক নিজৰ দীৰ্ঘদিনীয়া পৰিশ্ৰমৰ ফলক অনুভৱ কৰাৰ সুযোগ দিছে। কিন্তু ইমানখিনি সফলতা লাভ কৰাৰ পিছতো তেওঁ ইয়াতেই সন্তুষ্ট হৈ থমকি ৰ’ব নিবিচাৰে। ছায়েমে কয় যে, তেওঁ নিজকে ‘ৰবৰ বয় অৱ ইণ্ডিয়া’ নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰে। তেওঁৰ ইচ্ছা, সমগ্ৰ দেশতে তেওঁৰ কলাই স্বীকৃতি লাভ কৰক আৰু ভৱিষ্যতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ তেওঁ লাভ কৰক।
ছায়েমৰ এই আকাংক্ষাৰ পৰাই স্পষ্ট হৈ পৰে যে, বৰ্তমানৰ সফলতাক তেওঁ জীৱনৰ শেষ লক্ষ্য বুলি গণ্য কৰা নাই। তেওঁৰ বাবে প্ৰতিটো সাফল্যই হৈছে আগলৈ আগবাঢ়ি যোৱাৰ এক নতুন প্ৰেৰণা। যিদৰে এসময়ত এটা ভাইৰেল ভিডিঅ’ই তেওঁক নিজৰ কলাৰ প্ৰতি অধিক গুৰুত্ব দিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল, ঠিক সেইদৰে আজি লাভ কৰা অভিলেখ আৰু সন্মানসমূহেও তেওঁক নতুন লক্ষ্যৰ দিশে আগবাঢ়িবলৈ উৎসাহ যোগাইছে।
‘ইণ্ডিয়াজ গট টেলেণ্ট’ৰ পৰা ‘আমেৰিকাজ গট টেলেণ্ট’ৰ মঞ্চত উপনীত হোৱাৰ সপোন
ছায়েম হাইদৰৰ সপোনৰ ভিতৰত আছে দেশ-বিদেশৰ জনপ্ৰিয় ৰিয়েলিটী শ্ব’ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত নিজৰ ব্যতিক্ৰমী প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰা। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ জনায় যে, তেওঁ ‘ইণ্ডিয়াজ গট টেলেণ্ট’ৰ বাবে গৈছিল আৰু তাত নিৰ্বাচিতও হৈছিল। কিন্তু ঠিক সেই সময়তে তেওঁৰ খুৰাকৰ মৃত্যু হয়। এই দুখজনক ঘটনাৰ বাবে তেওঁ অনুষ্ঠানটোৰ পৰৱৰ্তী প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে। এই সময়ছোৱা তেওঁৰ বাবে ব্যক্তিগত আৰু আৱেগিক দিশৰ পৰা অত্যন্ত কঠিন আছিল। এফালে আছিল দেশৰ এক বৃহৎ মঞ্চত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুযোগ, আনফালে পৰিয়ালত সংঘটিত হৈছিল এক গভীৰ শোকাৱহ ঘটনা, যিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ অগ্ৰাধিকাৰসমূহক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
তেওঁৰ বাবে এয়া কেৱল এটা অনুষ্ঠানত আগবাঢ়িব নোৱাৰাৰ কথা নাছিল। বৰং দীৰ্ঘদিন ধৰি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি লাভ কৰিব বিচৰা এটা মূল্যৱান সুযোগ হেৰুৱাৰ বেদনাও ইয়াৰ সৈতে জড়িত আছিল। কিন্তু এই ঘটনাৰ পিছতো ছায়েমে নিজৰ সপোন এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা নাছিল। এতিয়া তেওঁৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ হৈছে ‘আমেৰিকাজ গট টেলেণ্ট’ৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ এই অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে আৰু ভৱিষ্যতে তাত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শনৰ সুযোগ লাভ কৰিব বুলি আশা ব্যক্ত কৰে। ছায়েমে জনোৱা মতে, পৃষ্ঠপোষকতা আৰু প্ৰয়োজনীয় সম্পদৰ অভাৱ তেওঁৰ সপোন পূৰণৰ পথত এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান। এতিয়ালৈকে তেওঁ পৰ্যাপ্ত পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰা নাই, যাৰ সহায়ত নিজৰ কলাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি সংগ্ৰহ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চৰ বাবে প্ৰস্তুতি সহজে সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে।
তেওঁ আমেৰিকালৈ যোৱাৰ আমন্ত্ৰণ আৰু তাত উপনীত হোৱাৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ মতে, আৰ্থিক সহযোগিতাৰ অভাৱ এই ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাধা হৈ আছে। সেয়েহে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুযোগ আৰু আমন্ত্ৰণ সম্পৰ্কে তেওঁ কৰা দাবীসমূহক তেওঁৰ নিজৰ বক্তব্য হিচাপেই বিবেচনা কৰা উচিত। তথাপি ছায়েমৰ সপোন স্পষ্ট। তেওঁ নিজৰ ব্যতিক্ৰমী কলাক বিশ্বৰ দৰবাৰত দাঙি ধৰিব বিচাৰে। লগতে তেওঁ প্ৰমাণ কৰিব বিচাৰে যে, কাশ্মীৰৰ দৰে অঞ্চলৰ পৰা অহা এগৰাকী যুৱকেও নিজৰ অসাধাৰণ প্ৰতিভা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ বলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত স্থান লাভৰ বাবে চেষ্টা কৰিব পাৰে।
ফিটনেছ, যোগ আৰু নিয়মীয়া অনুশীলনেই তেওঁৰ কলাৰ মূল ভেটি
ছায়েম হাইদৰৰ শৰীৰৰ অসাধাৰণ নমনীয়তাৰ আঁৰত তেওঁৰ নিয়মীয়া আৰু অনুশাসিত জীৱনশৈলীৰো বিশেষ ভূমিকা আছে। তেওঁ জনোৱা মতে, পুৱা শুই উঠি প্ৰথমে পানী খায় আৰু তাৰ পিছত প্ৰায় এঘণ্টা ধৰি কণ্টৰচনৰ অনুশীলন কৰে। ইয়াৰ পিছত খোজ কাঢ়িবলৈ ওলাই যায় আৰু নৃত্যৰো অনুশীলন কৰে। সন্ধিয়া জিমত সময় কটোৱাটোও তেওঁৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ এক অংশ। নিজৰ শৰীৰ সুস্থ আৰু সবল কৰি ৰাখিবলৈ তেওঁ যোগ আৰু অন্যান্য শাৰীৰিক ব্যায়ামক যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়ে। ছায়েমৰ মতে, শৰীৰ সুস্থ-সবল কৰি ৰখাটো কেৱল বাহ্যিক সৌন্দৰ্য বা দেখনিয়াৰ হোৱাৰ বিষয় নহয়। বৰং ই তেওঁৰ কলাৰ এক অপৰিহাৰ্য প্ৰয়োজন। যিগৰাকী শিল্পীয়ে শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখি কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে, তেওঁৰ বাবে নিয়মীয়া অনুশীলন আৰু নিজৰ শাৰীৰিক সামৰ্থ্যৰ বিষয়ে ভালদৰে জনাটো অতি জৰুৰী। ছায়েমে খাদ্যাভ্যাসৰ প্ৰতিও বিশেষ মনোযোগ দিয়ে। তেওঁ জনোৱা মতে, তেওঁৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত চালাড, শাক-পাচলি, দাইল আৰু ভাত আদি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। শৰীৰ সুস্থ আৰু কাৰ্যক্ষম কৰি ৰাখিবলৈ তেওঁ সুষম খাদ্য গ্ৰহণ আৰু নিয়মীয়া শাৰীৰিক অনুশীলনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলৈ চেষ্টা কৰে।
অৱশ্যে ছায়েমে প্ৰদৰ্শন কৰা ধৰণৰ শাৰীৰিক কলা আয়ত্ত কৰিবলৈ কেৱল ক্ষীণ বা নমনীয় শৰীৰ থাকিলেই যথেষ্ট নহয়। ইয়াৰ বাবে সঠিক কৌশল, পেশীৰ শক্তি, ভাৰসাম্য, পৰ্যাপ্ত পুষ্টি, বিশ্ৰাম আৰু অভিজ্ঞ প্ৰশিক্ষকৰ তত্ত্বাৱধানৰো প্ৰয়োজন। বিশেষকৈ ডিঙি, হাত বা মেৰুদণ্ডৰ সৈতে জড়িত বিপজ্জনক কৌশলসমূহ কেৱল ভিডিঅ’ চাই অনুকৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত নহয়। এনে প্ৰচেষ্টাই গুৰুতৰ আঘাতৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
সীমিত সা-সুবিধাৰ মাজতে নিজৰ ঘৰকেই গঢ়ি তুলিলে অনুশীলনৰ স্থান
ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হৈছে যে তেওঁ সা-সুবিধাৰ অভাৱক কেতিয়াও নিজৰ সপোনৰ অন্তিম বাধা হ’বলৈ দিয়া নাই। তেওঁৰ হাতত নাছিল কোনো উন্নত প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, য’ত প্ৰতিদিনে নিয়মীয়াকৈ অনুশীলন কৰিব পাৰে। তদুপৰি নিজৰ কলাক সুৰক্ষিত আৰু সুপৰিকল্পিতভাৱে উন্নত কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো সা-সঁজুলিও তেওঁৰ হাতত নাছিল। এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ নিজৰ ঘৰতে অনুশীলনৰ বাবে এক বিশেষ ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰে। ছায়েমে জনোৱা মতে, অনুশীলনৰ সময়ত নিজৰ শৰীৰৰ গতিবিধি ভালদৰে নিৰীক্ষণ কৰিব পৰাকৈ তেওঁ ঘৰত শ্বীট আৰু আইনা লগাইছিল। ইয়াৰ উপৰি টেনিছ ৰেকেট আৰু আন কিছুমান প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীও সংগ্ৰহ কৰিছিল। নিজৰ প্ৰদৰ্শন অধিক উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ আইনাত শৰীৰৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰিছিল আৰু কোনটো কৌশলত ক’ত সংশোধন কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে, সেয়া নিজে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
ছায়েমে কয় যে এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ এতিয়াও পৰ্যাপ্ত পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰা নাই। সেয়েহে সামাজিক মাধ্যমৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জন তেওঁ অনুশীলন আৰু প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি উন্নত কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁৰ বাবে ঘৰত গঢ়ি তোলা এই ব্যৱস্থা কেৱল অভাৱৰ বাবে বাছি লোৱা বিকল্প নাছিল, বৰং নিজৰ সপোনক জীয়াই ৰখাৰ এক উপায়ো আছিল। অৱশ্যে ছায়েমৰ অভিজ্ঞতাই এই কথাও স্পষ্ট কৰে যে সকলো শিল্পীৰ বাবে ঘৰত অকলে এনে কঠিন কৌশলৰ অনুশীলন কৰাটো নিৰাপদ নহয়। আইনাত নিজৰ শৰীৰৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰি অনুশীলন কৰিলে কিছুমান ভুল বা সংশোধনৰ প্ৰয়োজনীয়তা বুজিব পৰা যায় যদিও ইয়াৰ দ্বাৰা এগৰাকী অভিজ্ঞ প্ৰশিক্ষকৰ প্ৰয়োজনীয়তা শেষ হৈ নাযায়। বিশেষকৈ কণ্টৰচনৰ দৰে জটিল শাৰীৰিক কলাত ভুল পদ্ধতিৰ অনুশীলনে হাড় ভঙা বা অন্য গুৰুতৰ আঘাতৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেয়েহে এনে কলাৰ বাবে নিৰাপদ প্ৰশিক্ষণস্থলী আৰু বিশেষজ্ঞৰ তত্ত্বাৱধান অত্যন্ত জৰুৰী।
ছায়েমৰ ইচ্ছা, ভৱিষ্যতে তেওঁ উন্নত সা-সঁজুলি, সুৰক্ষিত প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধা আৰু পৰ্যাপ্ত আৰ্থিক সহযোগিতা লাভ কৰক। তেনে সুবিধা লাভ কৰিলে তেওঁ নিজৰ কলাক অধিক উন্নত কৰাৰ লগতে ডাঙৰ মঞ্চত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ভালদৰে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰিব বুলি আশা কৰে। ছায়েমৰ এই প্ৰয়োজনীয়তাই দেশৰ আন বহু প্ৰতিভাৱান যুৱক-যুৱতীৰ বাস্তৱ ছবিখনো দাঙি ধৰে। আমাৰ সমাজত এনে বহু যুৱ প্ৰতিভা আছে, যিসকলৰ দক্ষতা আৰু সপোনৰ অভাৱ নাই, কিন্তু সেই প্ৰতিভাক আগুৱাই নিয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সুযোগ আৰু সম্পদৰ অভাৱ আছে।
শিক্ষা, নৃত্য আৰু যোগৰ সৈতে জড়িত অভিজ্ঞতা
ছায়েম হাইদৰৰ জীৱন কেৱল কণ্টৰচন কলাতে সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই। তেওঁ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাও সম্পূৰ্ণ কৰিছে। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ জনোৱা মতে, তেওঁ ছাদিপোৰা হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ সোপোৰৰ হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ জম্মুলৈ যায়, য’ত এখন একাডেমীত শিশুসকলক নৃত্য আৰু যোগৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। প্ৰায় এবছৰৰ পৰা দুবছৰ ধৰি শিশুসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ সময়ত তেওঁ নিজৰ অভিজ্ঞতা আৰু অনুশীলনৰ জৰিয়তে আহৰণ কৰা জ্ঞান আনৰ সৈতে ভাগ-বতৰা কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। নৃত্য আৰু যোগৰ প্ৰতি তেওঁৰ সৰুৰে পৰা থকা আগ্ৰহেই লাহে লাহে তেওঁক বৰ্তমানৰ ব্যতিক্ৰমী কলালৈ আগুৱাই লৈ গৈছিল। সেয়েহে এই দুয়োটা ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত অভিজ্ঞতা তেওঁৰ বাবে যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ।
বৰ্তমান তেওঁ নিজৰ কলা, সামাজিক মাধ্যম আৰু ভৱিষ্যতৰ বিভিন্ন প্ৰদৰ্শনৰ প্ৰস্তুতিত মনোনিৱেশ কৰিছে। তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে, এতিয়া তেওঁৰ মূল লক্ষ্য হৈছে নিজকে এগৰাকী অধিক দক্ষ আৰু প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী হিচাপে গঢ়ি তোলা। ছায়েমে বিচাৰে যে প্ৰথমে নিজৰ প্ৰতিভাক এনে এক উচ্চ পৰ্যায়লৈ লৈ যাব, য’ৰ পৰা তেওঁ ডাঙৰ ডাঙৰ মঞ্চত দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিব পাৰে। নিজৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি একাগ্ৰ হৈ থকাটো ছায়েমৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁ ভালদৰে জানে যে এই কলাত নিৰন্তৰ উন্নতিৰ প্ৰয়োজন আছে আৰু কেৱল বৰ্তমানৰ জনপ্ৰিয়তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আগবাঢ়ি যোৱাটো সম্ভৱ নহয়। সেয়েহে তেওঁ নিয়মীয়া অনুশীলন অব্যাহত ৰাখিব বিচাৰে।
আন যুৱক-যুৱতীক প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ সলনি বৰ্তমান কিয় নিজৰ দক্ষতা বৃদ্ধিত গুৰুত্ব দিছে ছায়েমে?
ছায়েমক যেতিয়া সোধা হৈছিল যে তেওঁ কাশ্মীৰৰ আন যুৱক-যুৱতীসকলকো এই বিশেষ কলা শিকাবলৈ চেষ্টা কৰিছে নেকি, তেতিয়া তেওঁ জনাইছিল যে বৰ্তমান তেওঁ নিজৰ প্ৰতিভা আৰু দক্ষতা উন্নত কৰাৰ ওপৰতে অধিক মনোযোগ দিব বিচাৰে। তেওঁৰ ইচ্ছা, প্ৰথমে নিজকে এগৰাকী অধিক দক্ষ শিল্পী হিচাপে গঢ়ি তুলিব, নিজৰ কলাক ডাঙৰ মঞ্চলৈ লৈ যাব আৰু দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিব। অৱশ্যে ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তেওঁ আন যুৱক-যুৱতীসকল আগবাঢ়ি যোৱাটো নিবিচাৰে। কথোপকথনৰ সময়ত নতুন শিল্পীসকলক পৰামৰ্শ দি তেওঁ স্পষ্টকৈ কয় যে এই ক্ষেত্ৰখনলৈ আহিব বিচৰা যুৱক-যুৱতীসকলে নিজৰ প্ৰতিভা বিকাশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগে। কিন্তু একে সময়তে অভিজ্ঞ আৰু প্ৰশিক্ষিত প্ৰশিক্ষকৰ সহায় লোৱাটোও অতি প্ৰয়োজনীয়।
ছায়েমৰ নিজৰ অভিজ্ঞতাই এই পৰামৰ্শক বিশেষ তাৎপৰ্য প্ৰদান কৰিছে। তেওঁ প্ৰথম অৱস্থাত ইণ্টাৰনেটত ভিডিঅ’ চাই নিজে নিজে অনুশীলন কৰি এই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু সেই সময়ছোৱাতে তেওঁৰ হাতৰ হাড় ভঙাৰ দৰে গুৰুতৰ আঘাতৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ উপলব্ধি কৰে যে, এগৰাকী অভিজ্ঞ প্ৰশিক্ষকৰ তত্ত্বাৱধানত কলা শিকিলে সঠিক কৌশল অধিক ভালদৰে বুজি পোৱাৰ লগতে অপ্ৰয়োজনীয় বিপদৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাতো সহায়ক হ’ব পাৰে। ছায়েমৰ মতে, এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত প্ৰশিক্ষকে শিল্পীগৰাকীৰ শাৰীৰিক সামৰ্থ্য আৰু নমনীয়তা বুজি লৈ তেওঁক উপযুক্ত কৌশল শিকাব পাৰে। লগতে কোনটো পৰ্যায়ত কেনেধৰণৰ শাৰীৰিক ভংগীমা বা কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰাটো উপযুক্ত, সেই বিষয়েও সঠিক পৰামৰ্শ দিব পাৰে। ছায়েমৰ এই বাৰ্তা বিশেষকৈ সেইসকল যুৱক-যুৱতীৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, যিসকলে সামাজিক মাধ্যমত এনে আশ্চৰ্যকৰ কৌশল দেখি নিজেও সেইবোৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ আগ্ৰহী হৈ উঠে।
আৰ্থিক সহযোগিতা আৰু সুৰক্ষিত প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা
ছায়েম হাইদৰৰ জীৱনযাত্ৰাৰ অন্যতম প্ৰধান প্ৰত্যাহ্বান হৈছে আৰ্থিক সম্পদৰ অভাৱ। তেওঁ জনোৱা মতে, নিজৰ কলাক অধিক উন্নত কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো সা-সঁজুলি তেওঁৰ হাতত নাই। অনুশীলনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সুৰক্ষিত প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰালৈকে তেওঁ নানা অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছে। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ জনাইছিল যে তেওঁৰ কলাৰ বাবে কিছুমান বিশেষ সহায়ক সঁজুলি আৰু শৰীৰক আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সুৰক্ষামূলক পেড আদিৰ প্ৰয়োজন হয়। কিন্তু পৰ্যাপ্ত পৃষ্ঠপোষকতা লাভ নকৰাৰ বাবে তেওঁ নিজৰ উপাৰ্জনৰ পৰাই এই প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিবলগীয়া হয়। ছায়েমৰ বিশ্বাস, উপযুক্ত আৰ্থিক সহযোগিতা আৰু উন্নত সা-সুবিধা লাভ কৰিলে তেওঁ নিজৰ কলাক অধিক শৃংখলাবদ্ধ আৰু সুপৰিকল্পিতভাৱে আগুৱাই নিব পাৰিব। এনে সহযোগিতাই তেওঁক প্ৰশিক্ষণ, প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি সংগ্ৰহ আৰু ডাঙৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলোৱাত সহায় কৰিব পাৰে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত উপনীত হ’বলৈ ভ্ৰমণ, প্ৰশিক্ষণ আৰু আন আন ব্যৱস্থাৰ বাবেও ধনৰ প্ৰয়োজন হয়। সেয়েহে পৰ্যাপ্ত আৰ্থিক সম্পদৰ উপলব্ধতা তেওঁৰ বাবে বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ছায়েমৰ কাহিনীয়ে আমাৰ সমাজৰ সন্মুখত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নও উত্থাপন কৰে। পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া বা মনোৰঞ্জনৰ মূলসুঁতিৰ পৰা পৃথক কোনো বিশেষ কলাত নিজৰ পৰিচয় গঢ়িব বিচৰা প্ৰতিভাৱান শিল্পীসকলৰ বাবে আমাৰ সমাজত প্ৰকৃততে কিমান সুযোগ উপলব্ধ? ছায়েমৰ দৰে শিল্পীসকলে যদি সঠিক দিহা-পৰামৰ্শ আৰু প্ৰয়োজনীয় সহযোগিতা লাভ কৰে, তেন্তে তেওঁলোকৰ প্ৰতিভাক অধিক সুন্দৰ আৰু ফলপ্ৰসূভাৱে বিশ্বৰ সন্মুখত দাঙি ধৰাটো সম্ভৱ হ’ব।
মাতৃ আৰু ভাই-ভনীৰ সৈতে ছায়েমৰ পাৰিবাৰিক জীৱন
কথোপকথনৰ সময়ত ছায়েমে নিজৰ পৰিয়ালৰ বিষয়েও জানিবলৈ দিয়ে। তেওঁ জনোৱা মতে, তেওঁৰ পৰিয়ালত মাতৃ, দুজন ভাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছে। তেওঁৰ দুয়োগৰাকী ভগ্নীৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছে। ছায়েমৰ জীৱনত পৰিয়ালৰ স্থান অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। অৱশ্যে তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী কলাক লৈ আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত পৰিয়ালৰ মাজত যথেষ্ট উদ্বেগ আৰু আশংকাও আছিল। পুতেকৰ সুৰক্ষাক লৈ মাতৃ উদ্বিগ্ন হোৱাটো স্বাভাৱিক আছিল। ছায়েমে যিদৰে নিজৰ শৰীৰ অস্বাভাৱিকভাৱে ভাঁজ কৰি কঠিন কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, তাত আঘাত পোৱাৰ আশংকা আছিল।
কিন্তু লাহে লাহে যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিভাই মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলে, তেতিয়া পৰিয়ালৰ লোকসকলেও তেওঁৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু লক্ষ্যৰ বিষয়ে অধিক ভালদৰে বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছায়েমৰ জীৱনত তেওঁৰ খুৰাকৰ স্মৃতিৰো এক বিশেষ স্থান আছে। তেওঁ জনোৱা মতে, জীৱনৰ কঠিন সময়ত খুৰাকেই তেওঁক সাহস আৰু উৎসাহ যোগাইছিল। খুৰাকে তেওঁক বিশ্বাস দিছিল যে, এদিন তেওঁ নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ বলত নিশ্চয় নাম উজলাবলৈ সক্ষম হ’ব। আজি যেতিয়া ছায়েমে নিজৰ ভিডিঅ’বোৰৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু লাভ কৰা সাফল্যসমূহৰ কথা ভাবে, তেতিয়া খুৰাকে কোৱা কথাবোৰ তেওঁৰ মনত পৰে। এইদৰেই ছায়েমৰ জীৱনত পৰিয়ালে এক গভীৰ আৱেগিক স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। আৰ্থিক সংকট আৰু সীমিত সা-সুবিধাৰ মাজতো নিজৰ সপোনক আগুৱাই নিয়াৰ তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে পৰিয়ালৰ স্মৃতি, মৰম আৰু প্ৰেৰণাও।
কাশ্মীৰৰ যুৱপ্ৰজন্মলৈ ছায়েমৰ বাৰ্তা: নিজৰ প্ৰতিভা চিনি পাওক, নিচাৰ পৰা আঁতৰি থাকক
ছায়েম হাইদৰে কাশ্মীৰৰ লগতে দেশৰ আন প্ৰান্তৰ যুৱক-যুৱতীসকলক উদ্দেশ্যি দিয়া বাৰ্তাত নিজৰ প্ৰতিভাক চিনি পোৱা, কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা আৰু জীৱনত সঠিক পথ বাছি লোৱাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁৰ মতে, প্ৰতিগৰাকী মানুহৰ মাজতে কোনো নহয় কোনো বিশেষ প্ৰতিভা লুকাই থাকে। কোনোবাই পঢ়া-শুনাত ভাল, কোনোবাই খেলাধূলা ভাল পায়, আন কোনোবাই আকৌ নৃত্য, যোগ বা অন্য কলাত নিজৰ দক্ষতাৰ পৰিচয় দিব পাৰে। ছায়েমে যুৱপ্ৰজন্মক নিজৰ মাজত লুকাই থকা প্ৰতিভাক চিনাক্ত কৰিবলৈ আৰু সেই প্ৰতিভা বিকাশৰ বাবে একাগ্ৰতাৰে পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
কেৱল নিজৰ হাতত পৰ্যাপ্ত সা-সুবিধা নাই বা আশে-পাশে থকা মানুহে নিজৰ সপোন বুজি নাপায় বুলিয়েই পিছহুঁহকি অহা উচিত নহয় বুলি তেওঁ বিশ্বাস কৰে। তেওঁৰ নিজৰ জীৱনতো এনে এক সময় আহিছিল, যেতিয়া আৰ্থিক সংকটে তেওঁক জুৰুলা কৰিছিল আৰু মানুহৰ বিভিন্ন মন্তব্যই তেওঁক হতাশ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু সেই সকলো বাধাৰ মাজতো তেওঁ নিজৰ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল। ছায়েমে যুৱক-যুৱতীসকলক নিচাজাতীয় দ্ৰব্যৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈও আহ্বান জনায়। তেওঁৰ মতে, যুৱপ্ৰজন্মই নিজৰ শক্তি আৰু সময় সঠিক দিশত ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। লগতে নিজৰ মা-দেউতা আৰু দেশৰ নাম উজলাবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।
তেওঁ বিচাৰে যে যুৱক-যুৱতীসকলে নিজৰ অন্তৰত লুকাই থকা প্ৰতিভা চিনাক্ত কৰক আৰু নিয়মানুৱৰ্তিতা, একাগ্ৰতা তথা কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ জৰিয়তে সেই প্ৰতিভাক অধিক উন্নত কৰি তোলক। ছায়েমৰ এই বাৰ্তা কেৱল শিল্পী হ’বলৈ ইচ্ছা কৰা যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবেই নহয়। জীৱনৰ যিকোনো ক্ষেত্ৰত নিজৰ এক সুকীয়া পৰিচয় গঢ়িব বিচৰা প্ৰতিগৰাকী যুৱক-যুৱতীৰ বাবেই এই বাৰ্তা সমানে প্ৰাসংগিক। ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীয়ে আমাক এই কথাই সোঁৱৰাই দিয়ে যে, জীৱনৰ পথ যিমানেই কঠিন নহওক কিয়, নিজৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি সঠিক দিশত একাগ্ৰতাৰে পৰিশ্ৰম কৰি গ’লে নতুন সুযোগৰ সন্ধান পোৱা সম্ভৱ।
‘ৰবৰ বয় অৱ কাশ্মীৰ’ৰ পৰা ‘ৰবৰ বয় অৱ ইণ্ডিয়া’ হোৱাৰ সপোন
ছায়েম হাইদৰে বৰ্তমান লাভ কৰা পৰিচয়ক লৈ আনন্দিত যদিও ইয়াক তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ শেষ লক্ষ্য বুলি গণ্য কৰা নাই। কথোপকথনৰ সময়ত তেওঁ জনায় যে, তেওঁৰ মূল লক্ষ্য হৈছে ‘ৰবৰ বয় অৱ ইণ্ডিয়া’ হিচাপে পৰিচিত হোৱা। তেওঁ বিচাৰে যে, তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী কলাই সমগ্ৰ দেশতে স্বীকৃতি লাভ কৰক আৰু এনে বৃহৎ মঞ্চত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুযোগ পাওক, য’ত অধিক সংখ্যক দৰ্শকৰ সন্মুখত নিজৰ দক্ষতা দাঙি ধৰিব পাৰিব। তেওঁৰ সপোনৰ ভিতৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাও অন্তৰ্ভুক্ত। বিশেষকৈ ‘আমেৰিকাজ গট টেলেণ্ট’ৰ দৰে অনুষ্ঠানত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ তেওঁ আগ্ৰহী। ‘ইণ্ডিয়াজ গট টেলেণ্ট’ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছতো ব্যক্তিগত পৰিস্থিতিৰ বাবে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়িব নোৱাৰাটো তেওঁৰ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিজ্ঞতা আছিল। কিন্তু সেই ঘটনাক তেওঁ নিজৰ সপোনৰ সমাপ্তি হ’বলৈ দিয়া নাই। তেওঁৰ সন্মুখত এতিয়াও বহু প্ৰত্যাহ্বান আছে। উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ সা-সুবিধাৰ প্ৰয়োজন, প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি সংগ্ৰহৰ বাবে আৰ্থিক সহযোগিতাৰ অভাৱ আৰু ডাঙৰ মঞ্চত উপনীত হ’বলৈ নতুন সুযোগৰ সন্ধান কৰিবলগীয়া হৈছে। তথাপি এই সকলো অসুবিধাৰ মাজতো তেওঁ নিজৰ কলাৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিব বিচাৰে।
ছায়েমৰ জীৱন কাহিনীত সফলতাৰ অৰ্থ কেৱল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা বা নতুন অভিলেখ গঢ়াই নহয়। তেওঁৰ বাবে সফলতা মানে এনে এক অৱস্থানত উপনীত হোৱা, য’ৰ পৰা নিজৰ পৰিয়ালৰ বাবে এক সুন্দৰ ভৱিষ্যৎ গঢ়িব পাৰিব, খুৰাকে তেওঁৰ ওপৰত ৰখা বিশ্বাসক সাৰ্থক কৰিব পাৰিব আৰু সমগ্ৰ দেশৰ সন্মুখত নিজৰ প্ৰতিভা দাঙি ধৰিব পাৰিব।
এগৰাকী শিল্পীৰ কাহিনী, য’ত অভিলেখতকৈও ডাঙৰ তেওঁৰ সংগ্ৰাম
ছায়েম হাইদৰৰ জীৱনযাত্ৰাক কেৱল তেওঁৰ আশ্চৰ্যকৰ শাৰীৰিক কৌশল আৰু সামাজিক মাধ্যমত লাভ কৰা জনপ্ৰিয়তাৰ মাজতে সীমাবদ্ধ কৰি বুজিব নোৱাৰি। তেওঁৰ কাহিনীত আছে এনে এজন কিশোৰৰ ছবি, যিয়ে ইণ্টাৰনেটত ভিডিঅ’ চাই নতুন কিবা এটা শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। আছে এনে এজন যুৱকৰ সংগ্ৰাম, যিয়ে নৃত্যৰ ভিডিঅ’ৰ জৰিয়তে পৰিচয় গঢ়াৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু আশা কৰা ধৰণে সঁহাৰি নোপোৱাত নিজৰ প্ৰতিভাক এক নতুন দিশলৈ আগুৱাই লৈ গৈছিল। এই কাহিনীত আছে এনে এগৰাকী শিল্পীৰ অধ্যায়, যিয়ে হাতৰ হাড় ভঙাৰ দৰে গুৰুতৰ আঘাত পোৱাৰ পিছতো নিজৰ প্ৰিয় কলাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ হেৰুৱাই পেলোৱা নাছিল। লগতে আছে এনে এজন মানুহৰ জীৱন সংগ্ৰাম, যিয়ে আৰ্থিক সংকটৰ মাজতো সৰু-সুৰা কাম কৰি নিজৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰিছিল, যাতে অভাৱৰ বাবেই তেওঁৰ সপোন আধৰুৱা হৈ নাথাকে। তেওঁৰ কাহিনীত আছে মাতৃৰ উদ্বেগ, পৰিয়ালৰ সলনি হোৱা দৃষ্টিভংগী, সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে লাভ কৰা পৰিচয় আৰু সকলোতকৈ ওপৰত আছে সেই খুৰাকৰ স্মৃতি, যিয়ে কঠিন সময়তো ছায়েমৰ ওপৰত অগাধ বিশ্বাস ৰাখিছিল।
যেতিয়া তেওঁৰ হাতত সা-সুবিধা আৰু সম্পদৰ অভাৱ আছিল, তেতিয়াও খুৰাকে তেওঁক কৈছিল যে, এদিন তেওঁ নিশ্চয় নিজৰ নাম উজলাবলৈ সক্ষম হ’ব। আজি ছায়েমে যেতিয়া নিজৰ অতীতৰ দিনবোৰলৈ উভতি চায়, তেতিয়া তেওঁ উপলব্ধি কৰে যে, সেই কথাবোৰৰ মাজত তেওঁৰ বাবে লুকাই আছিল এক গভীৰ প্ৰেৰণা। ছায়েমে নিজৰ ঘৰকেই অনুশীলনৰ স্থান হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল, ইণ্টাৰনেটক শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু সামাজিক মাধ্যমক নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শনৰ মঞ্চ কৰি লৈছিল। তেওঁ চণ্ডীগড়, অমৃতসৰ, ৰাজস্থান, জম্মু আৰু কাশ্মীৰকে ধৰি বিভিন্ন স্থানত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে। আৰক্ষী আৰু সেনাবাহিনীৰ সৈতে জড়িত অনুষ্ঠানতো তেওঁ প্ৰতিভা দাঙি ধৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। নৃত্য আৰু যোগৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ অভিজ্ঞতাও আহৰণ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰি বিভিন্ন অভিলেখ সংস্থাৰ পৰা সন্মান লাভ কৰাৰ কথাও তেওঁ উল্লেখ কৰিছে। এতিয়া তেওঁ এই সকলো সাফল্যৰ পৰা আৰু এখোজ আগুৱাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সপোন দেখিছে।
তেওঁৰ জীৱনযাত্ৰা এতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই। ‘ৰবৰ বয় অৱ ইণ্ডিয়া’ হিচাপে পৰিচিত হোৱা আৰু ‘আমেৰিকাজ গট টেলেণ্ট’ৰ দৰে মঞ্চত উপনীত হোৱাৰ সপোন এতিয়াও পূৰণ হ’বলৈ বাকী আছে। কিন্তু এতিয়ালৈকে অতিক্ৰম কৰা বাটচোৱাই এটা কথা স্পষ্ট কৰি দিছে যে, ছায়েমে নিজৰ পৰিস্থিতিক কেতিয়াও প্ৰতিভা বিকাশৰ সীমা হ’বলৈ দিয়া নাই। তেওঁ প্ৰতিকূলতাৰ সন্মুখীন হৈছে, আঘাতৰ পৰা শিক্ষা লৈছে আৰু নিজৰ কলাক আগুৱাই নিয়াৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। ছায়েম হাইদৰৰ কাহিনীয়ে আমাক এই কথাও সোঁৱৰাই দিয়ে যে, যিকোনো প্ৰতিভাৰ বিকাশৰ বাবে কেৱল প্ৰবল ইচ্ছাশক্তি আৰু একাগ্ৰতাই যথেষ্ট নহয়। ইয়াৰ বাবে সুৰক্ষিত প্ৰশিক্ষণ, সঠিক দিহা-পৰামৰ্শ, আৰ্থিক সহযোগিতা আৰু উপযুক্ত সুযোগৰো প্ৰয়োজন।
এগৰাকী শিল্পীৰ পৰিশ্ৰম তেওঁৰ নিজৰ যদিও সেই পৰিশ্ৰমক সফলতাৰ উচ্চ শিখৰলৈ লৈ যোৱাত সমাজ আৰু বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগিতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। কাশ্মীৰৰ এই যুৱ শিল্পীগৰাকীৰ জীৱনযাত্ৰা আজি সেইসকল লোকৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস, যিসকলে সীমিত সা-সুবিধাৰ মাজতো নিজৰ সপোনক জীয়াই ৰাখিব বিচাৰে। ছায়েমে যি কলা এসময়ত নিজৰ ঘৰত অনুশীলন কৰি শিকিছিল, সেই কলাই আজি তেওঁক এক সুকীয়া পৰিচয় দিছে। এতিয়া তেওঁৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ হৈছে ডাঙৰ মঞ্চৰ ওপৰত, য’ত তেওঁ নিজৰ প্ৰতিভা সমগ্ৰ বিশ্বৰ সন্মুখত দাঙি ধৰিব বিচাৰে।
তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ আৱেগিক বাৰ্তাটো হয়তো এয়াই যে, কোনো এজন মানুহৰ ওপৰত ৰখা বিশ্বাসেই কেতিয়াবা তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি হৈ উঠিব পাৰে। ছায়েমৰ খুৰাকে তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল, আগবাঢ়ি যাবলৈ উৎসাহ দিছিল আৰু এদিন নিজৰ নাম উজলোৱাৰ সপোন দেখুৱাইছিল। আজি ছায়েমে সেই সপোন বুকুত সাঁচি ৰাখিয়েই আগুৱাই গৈ আছে। ‘ৰবৰ বয় অৱ কাশ্মীৰ’ৰ এই কাহিনী কেৱল শৰীৰৰ অসাধাৰণ নমনীয়তাৰ কাহিনী নহয়। এয়া মনৰ দৃঢ়তা, আপোনজনৰ বিশ্বাস আৰু বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰি যোৱাৰ এক অনন্য কাহিনী।
এয়া এনে এজন যুৱকৰ জীৱনগাথা, যিয়ে অভাৱ-অনাটনৰ মাজত নিজৰ প্ৰতিভাক চিনাক্ত কৰিছিল, বিফলতা আৰু প্ৰতিকূলতাৰ পিছতো পৰিশ্ৰম অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু নিজৰ বাবে এক সুকীয়া পৰিচয় গঢ়াৰ দিশে আগবাঢ়িছিল। তেওঁৰ লক্ষ্য এতিয়াও বহু দূৰত থাকিব পাৰে, কিন্তু তেওঁৰ সংগ্ৰামে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰ্তা দিয়ে যে, সপোন পূৰণৰ বাবে প্ৰথম খোজটো আগবঢ়োৱা, নিৰন্তৰ শিকি থকা আৰু কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজতো আগবাঢ়ি যোৱাৰ সাহস বজাই ৰখাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়।
ছায়েম হাইদৰে আজিও নিয়মীয়াকৈ অনুশীলন কৰি আছে, নিজৰ কলাক অধিক উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছে আৰু নতুন সুযোগৰ আশাত আগবাঢ়িছে। তেওঁৰ সপোন, এদিন সমগ্ৰ ভাৰতত ‘ৰবৰ বয় অৱ ইণ্ডিয়া’ হিচাপে পৰিচিত হ’ব আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। এতিয়া তেওঁৰ জীৱনযাত্ৰাৰ পৰৱৰ্তী অধ্যায় কেনেকুৱা হ’ব, সেয়া সময়েহে ক’ব। কিন্তু এই কথা নিশ্চিত যে, কাশ্মীৰৰ এই যুৱ শিল্পীগৰাকীয়ে নিজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সংগ্ৰাম আৰু অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ জৰিয়তে নিজৰ কাহিনী মানুহৰ মাজলৈ লৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছে। এয়া এনে এক কাহিনী, য’ত প্ৰতিটো প্ৰতিকূলতাৰ আঁৰত আছে নতুনকৈ চেষ্টা কৰাৰ সাহস, প্ৰতিটো আঘাতৰ পিছত আছে পুনৰ থিয় দিয়াৰ মনোবল আৰু প্ৰতিটো সাফল্যৰ আঁৰত আছে এনে এটা সপোনৰ প্ৰতিচ্ছবি, যিটো তেওঁ কেতিয়াও এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা নাই।
