ভক্তি চালক
জাপানত শেহতীয়াকৈ সমাপ্ত হোৱা এছিয়ান গেমছৰ কাবাডী ফাইনেলৰ শেষৰ মাত্ৰ দুইমিনিটমান বাকী থকা অৱস্থাত ভাৰতে ইৰানৰ বিৰুদ্ধে খেলি আছিল। স্ক'ৰ আছিল ৩৭-৩০। মেচখন যিকোনো মুহূৰ্ততে যিকোনো ফালে ঢাল খাব পৰা অৱস্থাত আছিল।
ঠিক সেই মুহূৰ্ততে এজন খেলুৱৈ ৰেইডৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিল, এক সুচিন্তিত ৰিস্ক ল'লে আৰু দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পইণ্ট অৰ্জন কৰিলে। খেলৰ উত্তেজনা কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পালে আৰু অৱশেষত ভাৰতে ৩৯-৩৩ ব্যৱধানত সোণৰ পদক জয় কৰিলে। সেই খেলুৱৈজনেই আছিল আছলাম ইনামদাৰ, যি অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে সমগ্ৰ ভাৰততে এক পৰিচিত নাম হৈ পৰিল।
নিজৰ বিজয় উদযাপন কৰি থকা অৱস্থাত আছলাম ইনামদাৰ
আছলামৰ ঘৰ অহিল্যানগৰৰ এখন সৰু গাঁও তাকলিভানত। চৈধ্য বছৰ বয়সতে তেওঁ স্থানীয় প্ৰাইজ-মানি কাবাডী প্ৰতিযোগিতাবোৰত খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ ককায়েকে এটা ক্লাবৰ হৈ খেলিছিল। যেতিয়া আছলাম ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই গৈছিল, তেওঁ দেখিছিল যে কাবাডীৰ বাবেই মানুহে তেওঁৰ ককায়েকক যথেষ্ট সন্মান কৰে।
সেই স্বীকৃতি দেখি তেৱোঁ খেলবিধত নিজৰ নাম উজলোৱাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ২০০৯-১০ চনৰ আশে-পাশে তেওঁ নিয়মীয়াকৈ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে আৰু লাহে লাহে কাবাডী তেওঁৰ বাবে এক গভীৰ নিচাত পৰিণত হয়।
সংগ্ৰাম আৰু দৰিদ্ৰতাৰ দিনবোৰ
ইয়াৰ মাজতে ২০১১ চনত তেওঁৰ পিতৃৰ বিয়োগ ঘটে। ঘৰত মুঠ পাঁচজন ভাই-ভনী আছিল। তেওঁলোকৰ নিজা কোনো ঘৰ নাছিল, খেতিৰ মাটি নাছিল আৰু উপাৰ্জনৰ কোনো উৎস নাছিল। সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৰ দায়িত্ব তেওঁৰ মাতৃৰ কান্ধত আহি পৰিছিল। মাতৃয়ে মানুহৰ ঘৰত বনকৰা মহিলা হিচাপে বাচন আৰু কাপোৰ ধোৱাৰ কাম কৰিছিল আৰু মাহে মাত্ৰ তিনিশ টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। সন্তানকেইটিয়ে যাতে লঘোণে শুবলগীয়া নহয়, তাৰ বাবে তেওঁ অক্লান্ত পৰিশ্ৰম কৰিছিল।
পৰিয়ালৰ সৈতে আছলাম ইনামদাৰ
আছলামে এই সকলোবোৰ অতি ওচৰৰ পৰা নিৰীক্ষণ কৰিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে ইমান কঠোৰ পৰিস্থিতিতো যদি তেওঁৰ মাতৃয়ে সকলো চম্ভালিব পাৰে, তেন্তে তেৱোঁ নিজাববীয়াকৈ কিবা এটা কৰিব পাৰে। পৰিয়ালটোক পোহপাল দিয়াৰ বাবে তেওঁৰ ককায়েকহঁতেও বিভিন্ন সৰু-সুৰা কামত হাত দিছিল।
আছলামে নিজে এখন চাহৰ দোকানত গিলাচ ধুইছিল, এটা জুচ চেণ্টাৰত কাম কৰিছিল আৰু কৃষি পথাৰত বনুৱা হিচাপেও কাম কৰিছিল। প্ৰয়োজনত তেওঁ আনকি শৌচাগাৰ পৰিষ্কাৰ কৰা কামো কৰিছিল। তেওঁ মানুহে পেলাই দিয়া বটল সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু নিজৰ আহাৰৰ খৰচ উলিয়াবলৈ সেইবোৰ স্ক্ৰেপ ডিলাৰক (পুৰণি সামগ্ৰী কিনা লোক) বিক্ৰী কৰিছিল। গোটেই দিনটো কাম কৰা আৰু ৰাতি অনুশীলনলৈ যোৱাটো দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁৰ দৈনন্দিন ৰুটিন আছিল।
কাবাডী যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি
নিজৰ গাঁৱত পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত মেচ খেলাৰ পিছত আছলামে সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰজুৰি প্ৰতিযোগিতাৰ সন্ধানত ওলাই গৈছিল। পকেটত টিকটৰ বাবে ধন নথকাৰ বাবে তেওঁ ৰে'লৰ চিটৰ তলত শুই শুই ভ্ৰমণ কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাসমূহত দিয়া খাদ্যৰ ওপৰতেই তেওঁ জীয়াই আছিল। কেতিয়াবা তেওঁ মাত্ৰ এটা ৱাড়া পাভ খাই দিনটো পাৰ কৰিছিল আৰু আন কেতিয়াবা বাকী ৰোৱা খাদ্য পিছত খাবলৈ বেগত ভৰাই থৈছিল। তেওঁ প্ৰতিখন মেচৰ পৰা দুশৰ পৰা পাঁচশ টকাকৈ উপাৰ্জন কৰিছিল। কেতিয়াবা তেওঁ মাত্ৰ এসাঁজ ভাতৰ বাবেও খেলিছিল। এই সংগ্ৰামবোৰৰ মাজেৰেই তেওঁ কাবাডীৰ বৃহৎ জগতখনৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল।
টেলিভিছনৰ পৰ্দাত আছলাম ইনামদাৰ আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ ছবি
আৰম্ভণিতে তেওঁৰ ককায়েকে তেওঁৰ খেলিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। কাবাডীত কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ সুযোগ কম বুলি বিশ্বাস কৰি ককায়েকে তেওঁক পঢ়া-শুনাত মনোযোগ দিয়াটো বিচাৰিছিল। অৱশ্যে পিতৃৰ মৃত্যুৰ ছমাহৰ পাছত তেওঁৰ ককায়েকে আৰক্ষী বাহিনীত যোগদান কৰে।
তাৰ পিছৰে পৰা পৰিস্থিতি সলনি হ'বলৈ ধৰিলে আৰু আছলামে নিয়মীয়াকৈ অনুশীলন কৰাৰ সুযোগ পালে। বাহিৰৰ পৰা প্ৰশংসা আহিবলৈ ধৰাত ককায়েকৰো আত্মবিশ্বাস বাঢ়িল আৰু তেওঁ আছলামক সমৰ্থন কৰিবলৈ ধৰিলে।
তেওঁৰ খেলখন যাতে কেৱল গাঁৱতে আৱদ্ধ হৈ নাথাকে, তাৰ বাবে আছলাম থানেলৈ গুচি যায়। তেওঁৰ বন্ধু ৰাজুৱে তেওঁক তাতেই নিজৰ পৰিয়ালৰ লগত থাকিবলৈ দিছিল। থানেলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ কাবাডীৰ এক সম্পূৰ্ণ বেলেগ দিশ দেখা পালে। তেওঁ এয়াৰ ইণ্ডিয়া আৰু ইউনিয়ন বেংকৰ দৰে কৰ্পোৰেট দলসমূহৰ বিষয়ে জানিব পাৰিলে আৰু উপলব্ধি কৰিলে যে এনে দলৰ হৈ খেলিলে আৰ্থিক সুস্থিৰতা আহে। তেওঁ নিজৰ গাঁৱৰ পৰা ওলাই আহি বহুত ডাঙৰ পৰ্যায়ত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে।
আঘাতৰ সৈতে যুঁজ আৰু সোণালী প্ৰত্যাৱৰ্তন
২০১৪ চনত আছলামৰ ভৰি এখন ভাগে, যাৰ ফলত তেওঁ মেটৰ পৰা দুই-তিনি বছৰ আঁতৰি থাকিবলৈ বাধ্য হয়। তেওঁৰ চিকিৎসাৰ বাবে পৰিয়ালৰ হাতত ধন নাছিল আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ বাবে তেওঁলোকে বহুতো বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল। অৱশেষত এখন চৰকাৰী স্বাস্থ্যসেৱা আঁচনিৰ অধীনত তেওঁৰ অস্ত্ৰোপচাৰ সম্পন্ন কৰা হয়।
স্বৰ্ণ পদক লৈ আছলাম ইনামদাৰ
তেওঁ সেই বছৰৰ এছিয়ান গেমছৰ কাবাডী মেচসমূহ টিভিত চাইছিল। যদিও আঘাতৰ বাবে তেওঁ খেলপথাৰৰ পৰা আঁতৰি আছিল, সেই সময়ছোৱাই তেওঁক বহুত কথা শিকালে। এবাৰ সম্পূৰ্ণ সুস্থ হোৱাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ অনুশীলনলৈ উভতি আহে।
প্ৰায় দহ বছৰৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত আছলামে প্ৰো কাবাডী লীগ (PKL)ত সুযোগ লাভ কৰে আৰু অষ্টম ছিজনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। নিজৰ প্ৰথমটো ছিজনতেই তেওঁ দলৰ হৈ ১৯০ পইণ্ট অৰ্জন কৰে আৰু আঠ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰে।
সেই ধনেৰে তেওঁ মাকৰ বাবে এডাল সোণৰ হাৰ কিনিছিল। বৰ্তমান তেওঁ পুণেৰী পল্টনৰ অধিনায়ক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে, যিটো দায়িত্ব তেওঁক মাত্ৰ পঁচিশ বছৰ বয়সতে অৰ্পণ কৰা হৈছিল। কেইবাটাও একেৰাহে ছিজনত দলটোক নেতৃত্ব দি, তেওঁ পুণেৰী পল্টনক দশম ছিজনত চেম্পিয়নশ্বিপ খিতাপ দখল কৰাত সহায় কৰে আৰু দ্বাদশ ছিজনত ফাইনেললৈ লৈ যায়।
মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক দলৰ অধিনায়ক হিচাপেও তেওঁ সুন্দৰ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু ৰাজ্যখনৰ বাবে তিনিটা ৰূপৰ আৰু তিনিটা ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল। ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি তেওঁ দুটা সোণৰ পদক লাভ কৰিছে। ২০২৩-২৪ বৰ্ষৰ বাবে তেওঁক সন্মানীয় শিৱ ছত্ৰপতি ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
এছিয়ান গেমছৰ ফাইনেলত তেওঁ প্ৰথম অৰ্ধত এগৰাকী Substitute খেলুৱৈ হিচাপে মেটত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ভাৰতীয় দলটো পিছপৰি থকা অৱস্থাত তেওঁৰ নিৰ্ণায়ক ৰেইডসমূহে মেচখনৰ গতি সলনি কৰাত সহায় কৰিছিল। লেফ্ট কভাৰ পজিচনৰ পৰা খেলি তেওঁ আক্ৰমণ আৰু প্ৰতিৰক্ষা দুয়োটাতে ফলপ্ৰসূ অৱদান আগবঢ়ায়।
শেহতীয়াকৈ থানেৰ এখন অনুশীলন খেলপথাৰত তেওঁ যুৱ আৰু আগ্ৰহী খেলুৱৈসকলৰ সৈতে নিজৰ যাত্ৰাৰ কথা পাতিছিল। প্ৰো কাবাডীয়ে তেওঁক খ্যাতি, আৰ্থিক সুস্থিৰতা আৰু সন্মান দিলে বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ আৰ্থিক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা যুৱ খেলুৱৈসকলক সদায় ডাঙৰ সপোন দেখিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
