মালিক আছগৰ হাচমী / নতুন দিল্লী
কোৱা হয় যে ধৰ্মই মানুহক ভাগ ভাগ নকৰে, বৰঞ্চ একত্ৰিত কৰে। যিসময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে দূৰত্ব বাঢ়ি গৈছে, সেই সময়তে ৰাজস্থানৰ কোটা চহৰে এনে এক নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে, যিটো পঢ়ি প্ৰতিগৰাকী ভাৰতীয়ৰ বুকু গৌৰৱত ওফন্দি উঠিব। ৰাজস্থানৰ এই 'কোচিং নগৰী'য়ে কেৱল ডাক্তৰ আৰু ইঞ্জিনিয়াৰেই সৃষ্টি কৰা নাই, বৰঞ্চ ইয়াত মানৱতাৰ এনে এক পাঠো পঢ়োৱা হৈছে যি যিকোনো ডিগ্ৰীতকৈ বহু ওপৰত। ৰমজানৰ পৱিত্ৰ মাহত ইয়াৰ ৰাস্তাবোৰত নিশাৰ নিস্তব্ধতাৰ মাজত যি দৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায়, সেয়া সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ এক অনন্য আৰু হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী।
কোটাৰ বিজ্ঞান নগৰৰ গলিবিলাকত যেতিয়া পৃথিৱীখন গভীৰ নিদ্ৰাত মগ্ন হৈ থাকে, তেতিয়া বিনোদ কুমাৰ আৰু তেওঁৰ দলটোৰ বাবে দিনটোৰ আৰম্ভণি হয়। নিশা ঠিক দহ বজাৰ লগে লগে এখন বিশাল পাকঘৰত ব্যস্ততা বাঢ়ি যায়। চৌকা জ্বলি উঠে, বাচন-বৰ্তনৰ শব্দ শুনা যায় আৰু বতাহত সতেজ খাদ্যৰ সুবাস বিয়পি পৰে। এই প্ৰস্তুতি কোনো ডাঙৰ উৎসৱৰ নহয়, বৰঞ্চ সেই শ শ মুছলমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে 'চেহৰী' (ৰোজাৰ পূৰ্বৰ আহাৰ) প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবেহে, যিসকলে নিজৰ ঘৰ-দুৱাৰ এৰি ইয়াত এক সোণালী ভৱিষ্যতৰ সপোন ৰচিবলৈ আহিছে।
এই সমগ্ৰ অভিযানৰ বিষয়ে এছ জেড কাদিৰ খানে নিজৰ ব্লগৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিছে, যিয়ে ছ’চিয়েল মিডিয়াত মানুহৰ হৃদয় জিনিবলৈ সক্ষম হৈছে। কোটাক কোচিং প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ কেন্দ্ৰস্থল বুলি গণ্য কৰা হয়, য’লৈ দেশৰ চুকে-কোণে থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল মেডিকেল আৰু ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ প্ৰস্তুতি চলাবলৈ আহে। এই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে পঢ়া-শুনাৰ চাপ ইমানেই বেছি থাকে যে তেওঁলোকে দিন-ৰাতি নিজৰ কিতাপৰ মাজতেই হেৰাই থাকে। ৰমজানৰ দিনবোৰত, যেতিয়া ইবাদত আৰু কঠোৰ ৰোজাৰ সময় চলে, তেতিয়া এই ল’ৰা-ছোৱালীহঁতৰ বাবে সময়মতে পুষ্টিকৰ চেহৰী আৰু ইফটাৰৰ যোগাৰ কৰাটো এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰে। বিশেষকৈ সেইসকল শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে যিসকল পিজি (PG) বা হোষ্টেলত থাকে, য’ত বহু নিশালৈকে পাকঘৰৰ সুবিধা নাথাকে।
এনে পৰিস্থিতিত বিনোদ কুমাৰৰ নেতৃত্বত 'মুহিম' নামৰ এক সংস্থা দেৱদূত হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। বিজ্ঞান নগৰত অৱস্থিত এই সংস্থাটোৰ দুটা হোষ্টেল আছে, য’ত ল’ৰা আৰু ছোৱালীয়ে পঢ়া-শুনা কৰে। ৰমজান আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগেই 'মুহিম'ৰ হেল্প ডেস্ক সক্ৰিয় হৈ পৰে। বিনোদ কুমাৰৰ দলটোত কেৱল কৰ্মচাৰীয়েই নহয়, চহৰখনৰ বুদ্ধিজীৱী, চৰকাৰী বিষয়া আৰু প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ীসকলো জড়িত হৈ আছে। এই সকলো মানুহে নিজৰ সামাজিক পদমৰ্যাদা পাহৰি নিশা চাৰে দহ বজাৰ পৰা পুৱা চাৰি বজালৈকে দেহৰ ঘাম বোৱাই কাম কৰে।
ৰমজানৰ ছেহৰী প্ৰস্তুত কৰা এক দৃশ্য
আচৰিত আৰু আনন্দৰ কথাটো হ’ল যে এই পাকঘৰত প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য সম্পূৰ্ণৰূপে বিনামূলীয়া। প্ৰতিদিনে ৫০০ৰ পৰা ৬০০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে চেহৰী প্ৰস্তুত কৰা হয়। যদি আৰ্থিক দিশটো চোৱা যায়, তেন্তে একোটা চেহৰীৰ পেকেটত প্ৰায় ৪০ টকা খৰচ হয়। সেই হিচাপত বিনোদ কুমাৰৰ দলটোৱে প্ৰতিদিনে ২৫ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ টকা খৰচ কৰি আছে, কিন্তু কোনো এজন ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীৰ পৰা এটা পইচাও লোৱা নহয়। এই সকলো খৰচ স্থানীয় ৰাইজৰ সহায়-সহযোগিতা আৰু দলটোৰ নিজা কষ্টৰে উলিওৱা হয়।
যেতিয়া খাদ্যখিনি প্ৰস্তুত হৈ যায়, তেতিয়া তাক থ্ৰী-হুইলাৰ (অটোত)ত বোজাই কৰি চহৰখনৰ সেই এলেকাবোৰলৈ লৈ যোৱা হয় য’ত অধিক সংখ্যক শিক্ষাৰ্থী থাকে। নিশাৰ আন্ধাৰত যেতিয়া এই গাড়ীবোৰ উপস্থিত হয়গৈ, তেতিয়া ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে নিজৰ নিজৰ বাচন লৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহে আৰু তেওঁলোকক বৰ মৰমেৰে চেহৰীৰ সামগ্ৰীসমূহ প্ৰদান কৰা হয়। এই দৃশ্য কেৱল ভোক নিবাৰণৰ নহয়, বৰঞ্চ বিশ্বাসক অধিক মজবুত কৰাৰ এক প্ৰতীক।
এছ জেড কাদিৰ খানে জনাইছে যে এই সৎ কামৰ পৰিসৰ কেৱল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ নহয়। মানৱতাৰ এই অভিযানে ধৰ্মৰ সীমাৰেখা সম্পূৰ্ণৰূপে অতিক্ৰম কৰিছে। যদি নিশা চেহৰীৰ পেকেট ৰৈ যায়, তেন্তে সেইবোৰ পেলাই দিয়া বা সাঁচি থোৱাৰ পৰিৱৰ্তে দলৰ সদস্যসকল ৰাজপথলৈ ওলাই যায়। কোনো ধৰণৰ ধৰ্মীয় বৈষম্য নোহোৱাকৈ তেওঁলোকে ৰাস্তাৰ চকত শুই থকা আশ্ৰয়হীন লোকসকলক, চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত বহি থকা ৰোগীৰ আত্মীয়ক আৰু দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ মাজত এই খাদ্য বিতৰণ কৰে।
'মুহিম' নামৰ এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে যোৱা কেইবাবছৰ ধৰি এই সৎ কাম কৰি আহিছে আৰু এতিয়া ইয়াৰ প্ৰভাৱ ওচৰ-পাজৰৰ চহৰবোৰলৈকো বিয়পি পৰিছে। আজিৰ দিনত অৱস্থা এনেকুৱা হৈছে যে কোটাৰ চুবুৰীয়া চহৰৰ মানুহো এই পুণ্যৰ কামৰ অংশীদাৰ হ'বলৈ নিজে কোটালৈ আহে। কোনোবাই শাক-পাচলি কটা কামত সহায় কৰে, আকৌ কোনোবাই খাদ্য পেকিং কৰাত হাত উজান দিয়ে।
ৰমজানৰ এই ছেহৰী কেৱল পেট ভৰাবলৈ নহয়, বৰঞ্চ ই সেইখন ভাৰতবৰ্ষৰ ছবি য’ত বিনোদ আৰু কাদিৰে কান্ধত কান্ধ মিলাই ইজনে সিজনৰ সুখ আৰু প্ৰয়োজনৰ যত্ন লয়। কোটাৰ এই কাহিনীয়ে আমাক শিকায় যে যেতিয়া উদ্দেশ্য সৎ হয় আৰু হৃদয়ত মানৱতাৰ প্ৰতি সন্মান থাকে, তেতিয়া আমি সকলোৱে মিলি এখন এনেকুৱা সমাজ গঢ়িব পাৰোঁ য’ত কোনো শিশুৱেই যাতে ভোকেৰে শুবলগীয়া নহয় আৰু কোনো সপোন আধৰুৱা অৱস্থাত শেষ হৈ নাযায়।
কোটাৰ এই 'ছেহৰী' আজি সমগ্ৰ দেশৰ বাবে ভাতৃত্ববোধ আৰু নিঃস্বাৰ্থ সেৱাৰ এক মহান বাৰ্তা হৈ পৰিছে। বিনোদ কুমাৰ আৰু তেওঁৰ দলটোৰ এই উদ্যমে প্ৰমাণ কৰে যে মানৱতাৰ ধৰ্মই সৰ্বোচ্চ ধৰ্ম।
.webp "ৰমজানৰ আগমনত ব্যস্ত গ্ৰাহক-বিক্রেতা")
