VIDEO
প্ৰায় ১০ বছৰ ধৰি তেওঁ কল চেণ্টাৰত চাকৰি কৰে, যাৰ ফলত তেওঁৰ খেলৰ যাত্ৰাত প্ৰভাৱ পৰিছিল। কিন্তু তেওঁ হাৰ মনা নাছিল। ইয়াৰ মাজতে ২০১৫ চনত তেওঁ মডেলিং জগততো ভৰি দিয়ে আৰু "মিষ্টাৰ হুইলচেয়াৰ ইণ্ডিয়া" খিতাপ অৰ্জন কৰে। তেওঁ কেইবাটাও ৰেম্প শ্ব' কৰিছিল আৰু মানুহক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল, কিন্তু ভাৰতত হুইলচেয়াৰ মডেলিঙে আশানুৰূপ ব্যৱসায়িক সমৰ্থন নাপালে, যাৰ বাবে তেওঁ এই কেৰিয়াৰ ত্যাগ কৰিবলগীয়া হ'ল। অৱশ্যে এই সময়ছোৱাতেই তেওঁ TEDx-ৰ দৰে মঞ্চ আৰু স্কুল-কলেজসমূহত নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ এগৰাকী প্ৰেৰণাদায়ক বক্তা হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰে।
২০১৯ চনৰ পাছত তেওঁ পুনৰ পাৱাৰলিফটিঙলৈ ঘূৰি আহে। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ এখন ভৰিৰ অস্ত্ৰোপচাৰো হয়, যাৰ ফলত কিছু সময়ৰ বাবে খেলৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল। ২০২২ চনত তেওঁৰ মাতৃৰ বিয়োগ ঘটে, যিটো তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ আৱেগিক আৰু বেদনাদায়ক মুহূৰ্ত আছিল। ইয়াৰ পাছতে তেওঁ চাকৰি এৰি সম্পূৰ্ণৰূপে ক্ৰীড়াত মনোনিৱেশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ২০২৩ চনত স্প'ৰ্টছ অথৰিটি অৱ ইণ্ডিয়া (SAI)ৰ গান্ধীনগৰ কেন্দ্ৰত তেওঁ নিৰ্বাচিত হয় আৰু তাত পেছাদাৰী প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক তথা দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটা প্ৰাপক ৰাজেন্দ্ৰ সিঙে তেওঁৰ প্ৰতিভা বিকাশ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ইয়াৰ পাছৰে পৰা তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন ক্ৰমাগতভাৱে উন্নত হ'বলৈ ধৰে।
২০২৫ চনত তেওঁৰ প্ৰথমটো ডাঙৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুযোগ আহে, যেতিয়া তেওঁ চীনৰ বেইজিঙত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপত অংশগ্ৰহণ কৰে। ৫৯ কিলোগ্ৰাম শাখাত ১৫১ কিলো ওজন দাঙি তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰে। এইটো তেওঁৰ বাবে অতি গৌৰৱৰ মুহূৰ্ত আছিল কাৰণ প্ৰায় ১৭ বছৰৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত ভাৰতৰ পতাকা উৰুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ইজিপ্ত আৰু বেংককতো অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু জাপানত হ'বলগীয়া আগন্তুক এছিয়ান গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে, য'ত তেওঁ অপেন টুৰ্নামেণ্টত সোণৰ পদকো লাভ কৰে।
গুলফাম আহমেদ
তেওঁৰ যাত্ৰা কেৱল খেলৰ মাজতেই সীমিত নহয়। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে ছ’চিয়েল মিডিয়া, বিশেষকৈ ইনষ্টাগ্ৰাম, বৰ্তমান সময়ত প্ৰেৰণা বিয়পোৱাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মাধ্যম। তেওঁ বিচাৰে যে তেওঁৰ কাহিনী অধিক সংখ্যক মানুহৰ কাষ পাওক, যাতে কোনো ব্যক্তিয়েই নিজৰ শাৰীৰিক বা মানসিক দুৰ্বলতাক নিজৰ সীমা বুলি নাভাবে। অৱশ্যে তেওঁ এই কথাও কয় যে ইণ্টাৰনেটত দিয়া বিষয়বস্তু পৰিষ্কাৰ, ইতিবাচক আৰু শিক্ষাপ্ৰদ হ'ব লাগে, কাৰণ ইণ্টাৰনেটত নেতিবাচক মন্তব্যৰো সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়।
গুলফামে প্ৰায়ে এই বাৰ্তা দিয়ে যে প্ৰকৃত অক্ষমতা শৰীৰত নহয়, চিন্তাতহে থাকে। তেওঁ উদাহৰণ দি কয় যে, যদি মানুহৰ চিন্তা কৰাৰ শক্তি থাকে, তেন্তে তেওঁ যিকোনো অভাৱ বা দুৰ্বলতাক নিজৰ শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে। তেওঁ লগতে কয় যে জীৱনত উজুটি খাই পৰি যোৱাটো বেয়া কথা নহয়, কাৰণ প্ৰতিটো পতনে আমাক নিজৰ সামৰ্থ্য উপলব্ধি কৰাৰ একোটা সুযোগ দিয়ে। তেওঁ এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ এক প্ৰেৰণাদায়ক উদাহৰণ দি বুজাই দিয়ে যে, যদি চিন্তা শক্তিশালী হয় তেন্তে মানুহে শাৰীৰিক বাধা থকা সত্ত্বেও পৃথিৱী সলনি কৰিব পাৰে।
গুলফাম আহমেদৰ বিশ্বাস যে তেওঁ যি অৰ্জন কৰিছে সেয়া কেৱল সংগ্ৰাম, অনুশাসন আৰু আত্মবিশ্বাসৰহে ফল। তেওঁ ভৱিষ্যতে খেলৰ লগতে সামাজিক ক্ষেত্ৰখনতো কাম কৰিব বিচাৰে, যাতে তেওঁৰ দৰে শাৰীৰিকভাৱে প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হোৱা লোকসকলক আৰু সৰু সৰু ব্যৰ্থতাতে হাৰ মনা লোকসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিব পাৰে। তেওঁৰ কাহিনীয়ে আমাক শিকায় যে পৰিস্থিতি যিমানেই কঠিন নহওক কিয়, যদি মানুহে নিজৰ অন্তৰত বিশ্বাস জগাই তুলিব পাৰে, তেন্তে তেওঁ পৃথিৱীৰ যিকোনো মঞ্চতে নিজৰ পৰিচয় গঢ়ি তুলিব পাৰে।
গুলফাম আহমেদ
গুলফাম আহমেদে পেৰা পাৱাৰলিফটিং আৰু প্ৰেৰণাদায়ক সাফল্যৰ ক্ষেত্ৰত ধাৰাবাহিকভাৱে উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতৰ নাম উজলাইছে। তেওঁৰ ক্ৰীড়া জীৱনৰ আৰম্ভণি হৈছিল ২০০৮ চনত, যেতিয়া তেওঁ দশম ছিনিয়ৰ আৰু পঞ্চম জুনিয়ৰ নেচনেল পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ক্ৰমাগতভাৱে উন্নতি কৰি ২০১০ চনত বেংগালুৰুত অনুষ্ঠিত পঞ্চম পেৰা নেচনেল গেমছত ৰূপৰ পদক, একেটা বছৰতে তৃতীয় দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং গেমছত সোণৰ পদক আৰু ২০১১ চনত একাদশ ছিনিয়ৰ আৰু জুনিয়ৰ নেচনেল পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপ তথা চতুৰ্থ দিল্লী ষ্টেট পেৰা পেৰালিম্পিক মিটত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ পঞ্চম দিল্লী ষ্টেট পেৰা পেৰালিম্পিক মিটত সোণৰ পদক জয় কৰে আৰু ইয়াৰ পাছতো তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন ক্ৰমাগতভাৱে শক্তিশালী হৈ গৈ থাকে।
২০১৭ চনত নৱম দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক, ২০১৮ চনত দশম দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক, ২০২১ চনত অষ্টাদশ নেচনেল পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু পঞ্চম দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক, ২০২২ চনত ঊনবিংশতিতম নেচনেল পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক, ২০২৩ চনত বিংশতিতম নেচনেল পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু খেলো ইণ্ডিয়া পেৰা গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক, লগতে দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।
২০২৪ চনত ২১ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক জয় কৰি তেওঁ নিজৰ ধাৰাবাহিকতা আৰু অধিক সুদৃঢ় কৰে। ২০২৫ চনটো তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বছৰ আছিল, য'ত তেওঁ ২২ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু দ্বিতীয় খেলো পেৰা গেমছত সোণৰ পদক জয় কৰাৰ লগতে বেইজিঙত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপ পেৰা পাৱাৰলিফটিঙ (চীন)ত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে। একেটা বছৰতে তেওঁ ইজিপ্তৰ কাইৰোত অনুষ্ঠিত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপতো অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০২৬ চনত তেওঁ নিজৰ প্ৰদৰ্শনক আৰু এখোপ আগুৱাই নি দিল্লী ষ্টেট পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক, ২৩ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা পাৱাৰলিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক আৰু জাপানৰ কিয়োটো চেলেঞ্জ কাপত সোণৰ পদক জয় কৰি নিজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিচয় আৰু অধিক শক্তিশালী কৰে।
গুলফাম আহমেদ
খেলৰ সাফল্যৰ সমান্তৰালভাৱে গুলফাম আহমেদে বহু মৰ্যদাপূৰ্ণ সন্মানেৰেও সন্মানিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য বঁটাসমূহ হ’লঃ
প্ৰাইড অৱ দিল্লী (২০১৮), জেম অৱ নেচন বঁটা, হিউমেনিটী এচিভাৰ্ছ বঁটা, বন্দে মাতৰম মটিভেচনেল বঁটা, মেৰী দিল্লী অৰ্পিতা শ্বাইন বঁটা,
দ্য লিজেণ্ড এৱাৰ্ড অৱ ইণ্ডিয়া। ২০১৯ চনত তেওঁক 'এছিয়ান এচিভাৰ্ছ বঁটা' আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ দ্বাৰা 'কৰ্মবীৰ চক্ৰ' প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি ২০২০ চনত তেওঁক 'ভাৰতীয় গৌৰৱ বঁটা' আৰু ২০২৩ চনত 'ডাঃ বাত্ৰা হেল্থ পজিটিভ বঁটা'ৰে সন্মানিত কৰা হয়।
তেওঁৰ এই সাফল্যৰ যাত্ৰাই প্ৰমাণ কৰে যে নিৰন্তৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম, অনুশাসন আৰু আত্মবিশ্বাসৰ জৰিয়তে যিকোনো ব্যক্তিয়েই নিজৰ সংগ্ৰামক সফলতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ পৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চলৈকে নিজৰ সুকীয়া পৰিচয় গঢ়িব পাৰে। গুলফামে 'আৱাজ - দ্য ভইচ'ক কয় যে, "আপুনি উজুটি খাই পৰে, আকৌ উঠি থিয় হয়, শিকে আৰু আগুৱাই যায়... মই মোৰ জীৱনটো এই নীতিতেই নিৰ্বাহ কৰোঁ। ইমান বাধা-বিঘিনিৰ পাছতো মই নিজকে ভাঙি পৰিবলৈ দিয়া নাই, হয়তো ইয়াৰ আঁৰত এই চিন্তাধাৰাই কাম কৰিছে।"
গুলফাম আহমেদৰ কাহিনী কেৱল এজন খেলুৱৈৰ পদক জয়ৰ কাহিনী নহয়; ই হৈছে মানৱীয় প্ৰৱল ইচ্ছাশক্তিৰ এক জীৱন্ত গাঁথা। যিখন হুইলচেয়াৰক সমাজে তেওঁৰ দুৰ্বলতা বুলি ভাবিছিল, সেইখনকেই তেওঁ নিজৰ সিংহাসন হিচাপে গঢ়ি তুলিলে। তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে পোহৰ বিচাৰি বাহিৰলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই, বিশ্বাসৰ জুইকুৰা যদি বুকুৰ ভিতৰত জ্বলি থাকে, তেন্তে আন্ধাৰ ফালিও নিজৰ পথ পোহৰাই তুলিব পাৰি।
